baaldagje

[valentine0409]

Mijn papa was al heel vroeg ziek en pleegde daarom zelfmoord op mijn 16 jaar, terwijl ik zijn prinses was !
Daarna onmiddellijk in een relatie terecht gekomen, waar de partner mij niet mooi behandelde, maar toch 8 jaar samen getrouwd en gestart met IVF. Na enkele maanden getrouwd te zijn ging het van kwaad naar erger, jaren heb ik er alles aan gedaan om het te doen slagen. Na een zware overstimulatie, wat voor mij een duidelijk teken was, de echtscheiding gestart. Wat voelde ik mij mislukt.
Intussen bijna 4 jaar samen met mij nieuwe partner. Na 1 jaar gestart met IVF, met veel commentaar van zo vroeg... ... Maar ik wist dat het een lange weg kon worden, voelde dat het dit keer qua respect en communicatie goed zat, ... Er zijn mensen die niets van ons afweten en denken dat wij toch vrij snel ons eerste kindje mogen verwachten (want toch niet zoooooo lang samen). Maar in werkelijkheid moesten we er 4jaar voor wachten.
En ja, ik heb het nu financieel beter. Maar dit zou ik zo willen wisselen om mijn papa terug te hebben en zonder die ziekte en zonder mijn eigen risico en dat van mijn broer om ziek te worden, wat dagelijks op mij weegt.
En zo denk ik dat er hier 1000 en 1 verhalen zijn. We moeten idd opletten dat we niet vervallen in frustratie en iedere 'geluksvogel' afschieten. Iedereen heeft recht op dit geluk! ...en sommigen weten het idd niet zo goed aan te pakken naar ons toe, maar is dit een schande? Ik heb mijn papa verloren, maar vind het zelf nog steeds moeilijk 'hoe moet je reageren' bij een verlies van een ander. De mensen die dingen minder aangenaam verwoorden wijs ik er wel op dat die dingen pijn kunnen doen.
PS: henin vraagt er ook niet om dat haar leven in 't lang en breed wordt uitgesmeerd in de roddelblaadjes, 't zelfde voor regi en elke (wie zegt dat ze dom zijn? wie zegt dat alle verhalen in de blaadjes kloppen? zijn zij niet al heel lang samen vooraleer getrouwd te zijn? zijn er niet veeeeel mensen onmiddellijk zwanger na hun huwelijk ...)

Sorry moest er even uit! Maar ik begrijp wel beide kanten. Anderen moeten opletten met wat te zeggen... tegen ons (in IVF verhaal), maar ook wij moeten soms opletten dat onze pijnen, frustraties, ... het leven en contacten niet onmogelijk maken.

xx

[grootgevaarke]

ik lig trouwens niet wakker van het privé-leven van al die bv's... Begrijp echt niet wat iemand er aan vindt om de Story of den Dag Allemaal te lezen, laat staan te publiceren... Laat die mensen toch gewoon hun ding doen, ik heb het gevoel dat het onze zaken niet zijn

[Sterretje]

'k lig trouwens ook niet wakker van Tom Boonen of who-ever. 'k ga me echt niet bezighouden met te speculeren in de BV-wereld wie er wel/nietzwanger is of zou kunnen worden

vind het al erg genoeg dat ik dit ooit moeten doen heb voor de vrouwen in mijn omgeving. Puur uit zelfbescherming incalculeren wanneer de volgende 'aankondiging' er zou zijn.
Gelukkig voor mij, zijn die tijden voorbij...

[mindyke]

euh ???
Ik vind dat we gewoon over geeneen van die mensen mogen oordelen. Of ze nu IVF,iui of 18maand zonder hulp aan het proberen zijn. Das toch niet belangrijk?
Als mensen een kinderwens hebben en die geraakt vervuld moeten we dan niet blij zijn???

Het kan misschien steken dta iemand na 2maand proberen zwanger is, maar nooit of te nimmer mag je daar slecht over oordelen. Wat zouden we allemaal niet doen om ook na 2maand zwanger te zijn???

en of Tom Boonen nu nog wilt wachten of dat het daar niet zo goed lukt, das hun zaak. Het zijn misschien bv's maar ze hebben ook hun privé niet?

[Evy_]

Ik ben gewoon nogal nieuwsgierig, maar dat heb ik nog meer bij mensen die ik goed ken...

Kvind het gewoon een beetje jammer, ik heb het gevoel dat ik te open ben geweest over onze kinderwens in mijn directe omgeving (vooral tegen mijn familie en die van mijn man).

Maar mijn man zijn zus en mijn zus, die zijn er zeer gesloten over. Daarom heb ik spijt dat ik er zo open ben over geweest, en onze problemen heb verteld... Zij vertellen niets. Mijn zus die zal het gewoon aankondigen als ze 3 maanden ver is, terwijl wij anders over alles kunnen babbelen, maar daar is ze zo geheimzinnig over. Had ik beter ook gedaan, maar ja, achteraf is het altijd gemakkelijk hé.

[grootgevaarke]

Blijf gewoon wie je bent: als je daarover wil praten, dan doe je dat toch (mss heeft het je ook wel geholpen). En als je zus daarover wil zwijgen, dan moet ze dat toch ook gewoon doen als ze zich daar het best bij voelt

[mindyke]

denk ik ook, ieder zijn ding. als mensen niets willen zeggen dan is dat hun keuze. Respect daarvoor en wil je er hondertuit over babbelen dan doe je dat ook maar.
Spijt moet je daar niet over hebben denk ik.

we moeten alleen zien dat we onze eigen negatieve ervaringen en de gevoelens daarbij niet op andere mensen projecteren

het is niet makkelijk maar ergens moet je heel de mmm een plaats kunnen geven.

[valentine0409]

Goh Evy...ik weet het zo niet. We zijn niet allemaal gelijk é! Soms dacht ik ook nadat ik het deksel weer eens om mijn neus kreeg dat ik maar niet zo open moest zijn... Maar velen hebben me toen gezegd: 'jij bent zo en we hebben je graag zo! Jij moet de dingen kunnen zeggen ipv opkroppen, ... en dat is zo!! Door zo open te zijn heb ik ook wel geleerd wie me steunt tot het uiterste, op wie ik kan vertrouwen, ...
Al willen wij na dit eerste wonder snel van start voor het tweede en wil ik dit wel zo lang mogelijk zwijgen. Maar als het weer van lange adem wordt, ken ik mezelf en praat ik er weer met iedereen open over
Laat ons zeggen dat er desondanks aan al deze zware verhalen ook positieve kanten zijn. Ik weet zo echt wel wie mijn vrienden zijn, wat ik aan mijn vriend heb en welk mirakel/wonder dit kleine leven in de buik is...dit kindje beseft nog niet hoe welkom het zal zijn!!

Dikke knuffel voor jullie allemaal want we ZIJN sterke vrouwen, stuk voor stuk, met dan af en toe een baaldag

[Sterretje]

Tja, met spijt kom je niet veel verder hé. soms doe je dingen omdat het goed lijkt op die moment.

En achteraf kan het anders lijken te zijn.

Ach ja, we kunnen beter genieten van wat we nu hebben en in eigen potje roeren.
'k vind er allessinds niks aan om die BV's hun privé leven uit te pluizen... en als iemand in mijn nabije omgeving zwanger wil worden, zal ik die ook niet kunnen tegenhouden

[Evy_]

Valentine, bij ons weet ook niemand dat we nu al direct voor een tweede gaan (eerst een paar maand natuurlijk proberen) en begin februari heb ik al een afspraak vastgelegd om terug met ivf te beginnen als ik tegen dan niet zwanger zal zijn. Maar deze keer zal ook niemand het weten dat we terug aan ivf gaan beginnen... De aankondiging zal er ook pas komen als ik 3 maand zwanger zal zijn, ongeacht of het nu moeilijk zal gaan of lang zal duren, het vertellen was achteraf bekeken niet de goede oplossing.

[grootgevaarke]

Even iets heel anders: gisteren komt een collega me iets vragen over ingewikkelde Europese regelgeving... Heb er bijna anderhalve dag aan gespendeerd om het uit te pluizen hoe die regelgeving in elkaar zit. Om toch maar zeker te zijn, bel ik nog even naar de Vlaamse overheid die de projectoproep uitschrijft. Ja maar, mevrouw, krijg ik te horen, uw instelling heeft die vraag al gesteld en heb daar gisteren al op geantwoord.
al mijn tijd daarin gestoken terwijl ik echt nog wel wat anders te doen heb zo vlak voor mijn bevallingsverlof.
GRRRRRRRRRRRRRRR!!!!!!!!!

[Sterretje]

om door je dak te gaan gg!!.....Maar stress is niet goed voor je beebje meid!
Effe stoom afblazen en verder aftellen

[grootgevaarke]

Stoom afgeblazen bij 'schuldige' collega: gewoon gaan zeggen dat ik daar te veel van mijn kostbare tijd in gestoken heb en nog wel iets anders te doen heb...

[Wappie]

Blèèèèh, ik heb echt een megabaaldag! Mijn maag is helemaal niet ok, heb al een paar dagen enorm het zuur en echt maagpijn Ik steven weer af op een maagontsteking denk ik...
Niets gaat vooruit vandaag, ik ben moe en ik wil naar mijn kindjes!
Nah! Dat is er ook weer uit

[Sterretje]

knuffel Wappie. Hopelijk voel je je snel beter.

Rot hé, die baaldagjes!!

Gisterenavond zei ik ook tegen mijn man: ik mis mijn kindjes. heb het gevoel dat ik zo veel mis van hen overdag.
geen gezond gevoel.

en hier ook weer zorgen - familieperikelen.
Pff, soms wou ik dat ik ook eens een dagje onbezorgd kind kon zijn!