Hallo,
Dag Dromerke ook !!
Wij volgden jaren geleden de cursus en als we zouden kunnen, dan volgden we hem nu heel graag nog eens!
We hebben intussen 3 adoptiekinderen en een biootje.
De cursus haalt je inderdaad van je roze wolk, gelukkig maar, maar maakt je ook sterker en gewapender om later samen met je kindje de toekomst tegemoet te gaan...
Wij zien heel veel zaken terug, die aan bod kwamen tijdens de cursus en soms horen we in gedachten de lesgeefsters nog letterlijk de verhalen vertellen die we toen hoorden...
Hoe verder je zal vorderen, en hoe meer 'ancienniteit' je zal verwerven in adoptieland, zal je merken dat vele gelukkige adoptiegezinnen hun serieuze adoptieproblemen (hechting, verdriet, aanvaarding etc..) hebben gekend. Er zijn er echter bitterweinig die er als probleemgezin uitgekomen zijn. Wij blijven het een onbetaalbaar geschenk vinden dat we onze kinderen mogen helpen opgroeien tot zelfstandige mensen, dat we deel mogen uitmaken van hun leven en dat ze het vermogen hebben om ons te rà ken. Meer mogen en kunnen we denk ik niet verwachten maar dat is op zich al heel wat vind ik zelf. Genoeg in elk geval om de problemen het hoofd te bieden en megadankbaar te kunnen zijn met de kleine vorderingen die we samen maken!
veel succes in elk geval!