Wij zijn nog bezig met de cursus en daar word toch gezegd dat de gemiddelde wachttijd toch 3 a 4 jaar is, maar korter is altijd leuker he.
Ik vind het goed dat ik hier een beetje kan lezen wat er allemaal gevraagd wordt op zo een gesprek, het zijn allemaal dingen waar ik nog niet bij stilgestaan had. Ik vind het toch een rare vraag of je voor een andere partner zou kiezen die wel kinderen kan krijgen. Het antwoord is toch nee anders zat je nu toch niet bij hen en bij wel die andere partner? Dat is toch wat ik erover denk.
Groetjes
Prille start van de procedure... wie ook?
-
DVO pixi
- DVO Moderator
- Berichten: 576
- Lid geworden op: 29 november 2008, 14:18
Vind ik heel mooi gezegd thabita, kzou het niet beter kunnen. Wij denken er ook zo over. Het is toch iets dat je als mens en koppel heeft beïnvloed voor de rest van je leven. Ik denk dat zij gewoon willen uitvissen of je rugzak niet te zwaar weegt, en of er nog kracht is voor om het rugzakje van je kindje ook te helpen dragen.
grts, gumi
grts, gumi
-
DVO pixi
- DVO Moderator
- Berichten: 576
- Lid geworden op: 29 november 2008, 14:18
[quote="Tabitha"]Hoe een vraag gesteld wordt doet er veel toe, maar ik vind dat ze in de kern toch wel mogen/moeten onderzoeken in hoeverre de eigen kinderloosheid verwerkt is en hoe je er als persoon, maar ook als koppel mee omgaat...
Want uiteindelijk is dat je eigen "rugzakje" dat je meeneemt doorheen de procedure, en vooral doorheen de opvoeding van je kind, en je moet het natuurlijk wel kunnen dragen om het geheel goed te volbrengen.
Vind ik heel mooi gezegd thabita, kzou het niet beter kunnen. Wij denken er ook zo over. Het is toch iets dat je als mens en koppel heeft beïnvloed voor de rest van je leven. Ik denk dat zij gewoon willen uitvissen of je rugzak niet te zwaar weegt, en of er nog kracht is voor om het rugzakje van je kindje ook te helpen dragen.
grts, gumi
Want uiteindelijk is dat je eigen "rugzakje" dat je meeneemt doorheen de procedure, en vooral doorheen de opvoeding van je kind, en je moet het natuurlijk wel kunnen dragen om het geheel goed te volbrengen.
Vind ik heel mooi gezegd thabita, kzou het niet beter kunnen. Wij denken er ook zo over. Het is toch iets dat je als mens en koppel heeft beïnvloed voor de rest van je leven. Ik denk dat zij gewoon willen uitvissen of je rugzak niet te zwaar weegt, en of er nog kracht is voor om het rugzakje van je kindje ook te helpen dragen.
grts, gumi
-
Balte
- Berichten: 214
- Lid geworden op: 30 november 2007, 20:09
-
Els D
- Berichten: 393
- Lid geworden op: 2 mei 2007, 16:33
Hallo allemaal,
Het is inderdaad zoals je zegt hoe je iets vraagt wat het belangrijkste is. Voor de mensen die op de wachtlijst staan van ROH ik hoop dat er heel veel toewijzingen komen.
Wij hebben gebeld met het CAW en hebben pas ons MO ten vroegste in februari. ze wachten echt tot het eerste kindje 6 maand in Belgie. Voor de rest gaat alles zijn gewoon gangetje. Wij zijn al goed aangepast en we zouden Tibo voor geen goud meer willen missen. Alle problemen van tijdens de adoptie zijn dan snel vergeten.
Groetjes,
Els D.
Het is inderdaad zoals je zegt hoe je iets vraagt wat het belangrijkste is. Voor de mensen die op de wachtlijst staan van ROH ik hoop dat er heel veel toewijzingen komen.
Wij hebben gebeld met het CAW en hebben pas ons MO ten vroegste in februari. ze wachten echt tot het eerste kindje 6 maand in Belgie. Voor de rest gaat alles zijn gewoon gangetje. Wij zijn al goed aangepast en we zouden Tibo voor geen goud meer willen missen. Alle problemen van tijdens de adoptie zijn dan snel vergeten.
Groetjes,
Els D.
-
EfenEn
- Berichten: 1167
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 15:54
Adoptie in de pers:
Wat kost een kind?
www.standaard.biz/kind
* 2
* Budget
Adoptie bevindt zich wereldwijd in crisis
* maandag 14 december 2009
*
* Auteur: Veerle Beel
Bekende sterren gaan vaak zelf een kind kiezen in arme landen, maar ook Madonna ondervond dit jaar in Malawi dat het niet zo makkelijk meer is.pn
Bekende sterren gaan vaak zelf een kind kiezen in arme landen, maar ook Madonna ondervond dit jaar in Malawi dat het niet zo makkelijk meer is.pn
© 29795
ANALYSE TIEN UITDAGINGEN VOOR STATEN-GENERAAL ADOPTIE In Brussel gaat vandaag een staten-generaal van start over adoptie, zoals aangekondigd in de beleidsverklaring van de Vlaamse regering. In mei moet dat uitmonden in een brede consensus. Vier werkgroepen kunnen niet om deze knelpunten heen.
Van onze redactrice
1. Lange wachttijden
Kandidaat-adoptieouders moeten lang wachten op een kind uit het buitenland: tussen de negen maanden en de twee tot drie jaar. Voor China is dat nog veel langer: aan het begin van deze eeuw was dat een 'topland' voor interlandelijke adoptie, maar vorig jaar kwamen er maar acht Chinese kinderen naar Vlaanderen. En er stonden eind vorig jaar nog 121 kandidaten voor China op de wachtlijst. De vraag is of er geen rem moet worden gezet op de instroom van nieuwe kandidaten? Al weet vreemd genoeg niemand precies hoeveel kandidaten een geschiktheidsvonnis hebben, maar nog geen kind.
2. Aanbod wordt kleiner
Minder landen staan hun kinderen af voor buitenlandse adoptie. Als gevolg van het Haags Verdrag moet er altijd eerst naar een oplossing in eigen land worden gezocht. Afhankelijk van de bril waardoor men kijkt, ziet men dat als een probleem of niet. In China, India en Vietnam zijn er nu veel binnenlandse adoptie-kandidaten. Moeten we actiever op zoek naar nieuwe herkomstlanden? Dat gebeurt nu mondjesmaat: Polen is onlangs aan het lijstje toegevoegd. Marokko en Nepal lopen op proef.
3. Buitenland wordt kieskeuriger
Nu de westerse kandidaten elkaar verdringen voor het slinkende aantal adoptiekinderen in verre landen, stellen die landen hogere eisen. Dat zegt ook de Vlaamse adoptie-ambtenaar Dorine Chamon in haar jongste jaarverslag: 'Er zijn almaar minder mogelijkheden om te adopteren voor wie afwijkt van het traditionele gezinsprofiel, zoals alleenstaanden, holebiparen en zelfs niet-gehuwde heterokoppels.'
4. Internationale concurrentie
Er ontstaat concurrentie tussen westerse landen, waarbij landen als de Verenigde Staten en Frankrijk durven zwaaien met economische en financiële beloftes in ruil voor kinderen. De vraag luidt: willen wij dat ook, of zijn er andere manieren om ervoor te zorgen dat een groter deel van de beschikbare kinderen naar ons land komen?
5. Homo-adopties
Adoptie door holebi's is toegestaan sinds 2006, maar er zijn nog maar heel weinig adopties afgesloten door homo-paren. Bovendien waren dat allemaal binnenlandse adopties. Geen van de vier huidige bemiddelingsdiensten voor interlandelijke adoptie wil zich voor die groep engageren.
6. Mee-moeders
Lesbische vrouwen hebben de jongste drie jaar wel vaak het kind van hun partner geadopteerd. Zij moeten daarvoor de hele procedure doorlopen, die zowat een jaar duurt. Open VLD heeft een wetsvoorstel dat dit overbodig wil maken.
7. Special needs-kinderen
Of kinderen met een handicap: die zijn er in het buitenland wel nog. Er wordt vaak gezegd dat deze kinderen niet erg in trek zijn: kandidaat-adoptieouders willen liefst een gezond kind dat zo jong mogelijk is. De bemiddelingsorganisatie Het Kleine Mirakel probeert alvast actief om kinderen met schisis (gespleten lip) aan een Vlaams adoptiegezin te helpen. Adoptie-verantwoordelijken willen hier een breder maatschappelijk debat over: hoever willen we gaan en hoeveel mag dat kosten? Want er zijn kinderen met veel grotere handicaps 'in de aanbieding' en tegelijk staan er bij ons mensen met een handicap op de wachtlijsten voor zorg.
8. Binnenlandse adoptie
Vorig jaar hebben vijf binnenlandse diensten dertig kinderen die hier geboren zijn, in een adoptiegezin geplaatst. Er werd ook een kind in de vondelingenschuif gelegd en er worden af en toe baby's dood gevonden: dat wijst erop dat de diensten de vrouwen in nood onvoldoende bereiken.
9. Anoniem bevallen
Om anoniem te bevallen, trekken vrouwen ook vandaag nog naar Frankrijk. In ons land kan dat niet. Adoptie-experts pleiten al jaren voor de invoering van de discrete bevalling.
10. Weinig kansen voor zelfstandige adoptie
Wettelijk gezien mag het: zelf een adoptiekanaal zoeken om een kind in het buitenland te vinden. In de praktijk verloopt dat heel moeizaam. Het is niet altijd de Vlaamse centrale autoriteit die stokken in de wielen steekt. Er is ook nog de federale autoriteit, die onder Justitie valt. Die beide autoriteiten moeten hun bevoegdheden beter afbakenen en op elkaar afstemmen.
Wat kost een kind?
www.standaard.biz/kind
* 2
* Budget
Adoptie bevindt zich wereldwijd in crisis
* maandag 14 december 2009
*
* Auteur: Veerle Beel
Bekende sterren gaan vaak zelf een kind kiezen in arme landen, maar ook Madonna ondervond dit jaar in Malawi dat het niet zo makkelijk meer is.pn
Bekende sterren gaan vaak zelf een kind kiezen in arme landen, maar ook Madonna ondervond dit jaar in Malawi dat het niet zo makkelijk meer is.pn
© 29795
ANALYSE TIEN UITDAGINGEN VOOR STATEN-GENERAAL ADOPTIE In Brussel gaat vandaag een staten-generaal van start over adoptie, zoals aangekondigd in de beleidsverklaring van de Vlaamse regering. In mei moet dat uitmonden in een brede consensus. Vier werkgroepen kunnen niet om deze knelpunten heen.
Van onze redactrice
1. Lange wachttijden
Kandidaat-adoptieouders moeten lang wachten op een kind uit het buitenland: tussen de negen maanden en de twee tot drie jaar. Voor China is dat nog veel langer: aan het begin van deze eeuw was dat een 'topland' voor interlandelijke adoptie, maar vorig jaar kwamen er maar acht Chinese kinderen naar Vlaanderen. En er stonden eind vorig jaar nog 121 kandidaten voor China op de wachtlijst. De vraag is of er geen rem moet worden gezet op de instroom van nieuwe kandidaten? Al weet vreemd genoeg niemand precies hoeveel kandidaten een geschiktheidsvonnis hebben, maar nog geen kind.
2. Aanbod wordt kleiner
Minder landen staan hun kinderen af voor buitenlandse adoptie. Als gevolg van het Haags Verdrag moet er altijd eerst naar een oplossing in eigen land worden gezocht. Afhankelijk van de bril waardoor men kijkt, ziet men dat als een probleem of niet. In China, India en Vietnam zijn er nu veel binnenlandse adoptie-kandidaten. Moeten we actiever op zoek naar nieuwe herkomstlanden? Dat gebeurt nu mondjesmaat: Polen is onlangs aan het lijstje toegevoegd. Marokko en Nepal lopen op proef.
3. Buitenland wordt kieskeuriger
Nu de westerse kandidaten elkaar verdringen voor het slinkende aantal adoptiekinderen in verre landen, stellen die landen hogere eisen. Dat zegt ook de Vlaamse adoptie-ambtenaar Dorine Chamon in haar jongste jaarverslag: 'Er zijn almaar minder mogelijkheden om te adopteren voor wie afwijkt van het traditionele gezinsprofiel, zoals alleenstaanden, holebiparen en zelfs niet-gehuwde heterokoppels.'
4. Internationale concurrentie
Er ontstaat concurrentie tussen westerse landen, waarbij landen als de Verenigde Staten en Frankrijk durven zwaaien met economische en financiële beloftes in ruil voor kinderen. De vraag luidt: willen wij dat ook, of zijn er andere manieren om ervoor te zorgen dat een groter deel van de beschikbare kinderen naar ons land komen?
5. Homo-adopties
Adoptie door holebi's is toegestaan sinds 2006, maar er zijn nog maar heel weinig adopties afgesloten door homo-paren. Bovendien waren dat allemaal binnenlandse adopties. Geen van de vier huidige bemiddelingsdiensten voor interlandelijke adoptie wil zich voor die groep engageren.
6. Mee-moeders
Lesbische vrouwen hebben de jongste drie jaar wel vaak het kind van hun partner geadopteerd. Zij moeten daarvoor de hele procedure doorlopen, die zowat een jaar duurt. Open VLD heeft een wetsvoorstel dat dit overbodig wil maken.
7. Special needs-kinderen
Of kinderen met een handicap: die zijn er in het buitenland wel nog. Er wordt vaak gezegd dat deze kinderen niet erg in trek zijn: kandidaat-adoptieouders willen liefst een gezond kind dat zo jong mogelijk is. De bemiddelingsorganisatie Het Kleine Mirakel probeert alvast actief om kinderen met schisis (gespleten lip) aan een Vlaams adoptiegezin te helpen. Adoptie-verantwoordelijken willen hier een breder maatschappelijk debat over: hoever willen we gaan en hoeveel mag dat kosten? Want er zijn kinderen met veel grotere handicaps 'in de aanbieding' en tegelijk staan er bij ons mensen met een handicap op de wachtlijsten voor zorg.
8. Binnenlandse adoptie
Vorig jaar hebben vijf binnenlandse diensten dertig kinderen die hier geboren zijn, in een adoptiegezin geplaatst. Er werd ook een kind in de vondelingenschuif gelegd en er worden af en toe baby's dood gevonden: dat wijst erop dat de diensten de vrouwen in nood onvoldoende bereiken.
9. Anoniem bevallen
Om anoniem te bevallen, trekken vrouwen ook vandaag nog naar Frankrijk. In ons land kan dat niet. Adoptie-experts pleiten al jaren voor de invoering van de discrete bevalling.
10. Weinig kansen voor zelfstandige adoptie
Wettelijk gezien mag het: zelf een adoptiekanaal zoeken om een kind in het buitenland te vinden. In de praktijk verloopt dat heel moeizaam. Het is niet altijd de Vlaamse centrale autoriteit die stokken in de wielen steekt. Er is ook nog de federale autoriteit, die onder Justitie valt. Die beide autoriteiten moeten hun bevoegdheden beter afbakenen en op elkaar afstemmen.
-
dinootje
- Berichten: 724
- Lid geworden op: 14 december 2009, 14:36
hallo,
ik ben nieuw op dit forum.. even voorstellen.
We hebben net ons levensverhaal opgezonden naar K&G en moeten morgen voor de eerste keer voor de JRB verschijnen voor het tussenvonnis. De opleiding hebben we gevolgd bij Triobla in sept en okt. In mei hadden we ons aangemeld voor buitenlandse adoptie.
We zijn getrouwd sinds 1-9-07 en wilden graag nog een eigen kindje. Ik zeg nog omdat ik al een zoontje van 8,5 jaar heb. Ik heb mijn man leren kennen toen mijn zoontje 2,5 jaar was. Nu willen we graag een kindje van ons samen en dat wil maar niet lukken. Man is sterk verminderd vruchtbaar. Men raadt ons ICSI aan, maar daar willen we niets van weten. We waren al van in het begin van plan te adopteren, maar normaal na ons eigen kindje. Nu hebben we het adoptieplan dus op de voorgrond gezet.
Ja... van uitgestelde moedergevoelens kan ik dus niet meepraten, ik kan me (1 week op 2 toch) uitleven met mijn zoontje. Eigenlijk wel stom... vorige relatie echt dikke nul - wel een prachtzoon aan overgehouden. Deze relatie super - kans op kind enorm klein.
Nu ja, dit adoptieproces is natuurlijk ook erg intiem om te delen. Op zich - ware het niet van de veel te lange wachttijden - vind ik het wel een mooie en intense manier om een kindje te krijgen. Je bent wel verplicht om diep te gaan in je relatie.
Nu ben ik natuurlijk wel zenuwachtig voor de RB morgen, hoop dat alles goed komt. Hebben jullie enig idee hoe lang daarna we aan het maatschappelijk onderzoek zullen kunnen beginnen?
Ik heb nog niet veel kunnen lezen op dit forum, zal het wel nog allemaal doen in mijn vrije tijd.
groetjes!
ik ben nieuw op dit forum.. even voorstellen.
We hebben net ons levensverhaal opgezonden naar K&G en moeten morgen voor de eerste keer voor de JRB verschijnen voor het tussenvonnis. De opleiding hebben we gevolgd bij Triobla in sept en okt. In mei hadden we ons aangemeld voor buitenlandse adoptie.
We zijn getrouwd sinds 1-9-07 en wilden graag nog een eigen kindje. Ik zeg nog omdat ik al een zoontje van 8,5 jaar heb. Ik heb mijn man leren kennen toen mijn zoontje 2,5 jaar was. Nu willen we graag een kindje van ons samen en dat wil maar niet lukken. Man is sterk verminderd vruchtbaar. Men raadt ons ICSI aan, maar daar willen we niets van weten. We waren al van in het begin van plan te adopteren, maar normaal na ons eigen kindje. Nu hebben we het adoptieplan dus op de voorgrond gezet.
Ja... van uitgestelde moedergevoelens kan ik dus niet meepraten, ik kan me (1 week op 2 toch) uitleven met mijn zoontje. Eigenlijk wel stom... vorige relatie echt dikke nul - wel een prachtzoon aan overgehouden. Deze relatie super - kans op kind enorm klein.
Nu ja, dit adoptieproces is natuurlijk ook erg intiem om te delen. Op zich - ware het niet van de veel te lange wachttijden - vind ik het wel een mooie en intense manier om een kindje te krijgen. Je bent wel verplicht om diep te gaan in je relatie.
Nu ben ik natuurlijk wel zenuwachtig voor de RB morgen, hoop dat alles goed komt. Hebben jullie enig idee hoe lang daarna we aan het maatschappelijk onderzoek zullen kunnen beginnen?
Ik heb nog niet veel kunnen lezen op dit forum, zal het wel nog allemaal doen in mijn vrije tijd.
groetjes!
-
galgo
- Berichten: 142
- Lid geworden op: 4 september 2009, 10:44
-
dinootje
- Berichten: 724
- Lid geworden op: 14 december 2009, 14:36
Hoi,
wij zaten in Gent bij Carol. We zijn van de westhoek dus vreemd dat we naar Gent moesten. Misschien zijn we jullie dan wel tegengekomen in Aalst, maar ja da's moeilijk te zeggen hé.
Dus als ik het goed begrijp krijgen we morgen dat tussenvonnis nog niet.. nu ja, bij het CAW zijn ze op de hoogte en ons levensverhaal is vertrokken, dus dat zal wel niet veel vertraging opleveren zeker.
De jaarwissel zit er zowieso tussen (goed voor de verlofdagen voor opleiding en MO te spreiden )
wij zaten in Gent bij Carol. We zijn van de westhoek dus vreemd dat we naar Gent moesten. Misschien zijn we jullie dan wel tegengekomen in Aalst, maar ja da's moeilijk te zeggen hé.
Dus als ik het goed begrijp krijgen we morgen dat tussenvonnis nog niet.. nu ja, bij het CAW zijn ze op de hoogte en ons levensverhaal is vertrokken, dus dat zal wel niet veel vertraging opleveren zeker.
De jaarwissel zit er zowieso tussen (goed voor de verlofdagen voor opleiding en MO te spreiden )
-
teevee
- Berichten: 201
- Lid geworden op: 10 september 2008, 16:46
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 7 gasten