binnenlandse adoptie

[Thom]

oei, geen positievere route?

--> dan krijgen jullie de scoop. *benieuwd*

[Jellybean]

Op de vraag of er andere pistes worden onderzocht, was het antwoord vrij kort. Die zijn er niet. Tenzij mss de VS waar (al enkele maanden/jaren?) een kanaal lopende is, maar daarover konden ze geen verdere info geven.

[benetton]

Ik ben ook heel benieuwd wat je vanavond te horen zal krijgen, vooral dan naar die nieuwe wetgeving enzo...


Misschien is deze route dan interessanterm/makkelijker?

[Thom]

wel blijkbaar heftig nieuws van een ander koppel dat vanavond geweest is.

- pleegzorg en special needs in de kijker gezet

maar toch wel schokkend ivm de wachttijd:
Als je nu plaats 100 hebt dan moet je nog tot 2020 wachten

Wij zijn nummer 164.

Zucht. Echt heftig. Dan zijn we 40 - 42.

[Thom]

Bedankt Jellybean voor de info.

Ja, wij weten het ook effe niet meer.

[Jellybean]

Er was ook uitleg ivm special needs bij binnenlandse adoptie. Komt in verhouding niet zo heel vaak voor, maar ze zijn er wel mee bezig omdat de nood er wel degelijk is. Ook pleegzorg kwam aan bod.

[Jellybean]

Dat zal de toekomst uitwijzen?

[Thom]

Echt een baksteen op ons hoofd, jammer genoeg.

[Jellybean]

@Benetton: de nieuwe wetgeving kwam even aan bod. Maar er staat nog helemaal niets vast. Het zou in geen geval invloed hebben op wachttijden enz. Dus jammer genoeg... Mja

[Thom]

Ja, vrienden van ons staan op 484. Zij zijn ook effe stil.

Heftig als dit onze enige kans is.
Buitenlandse adoptie lijkt ons, net zoals je aangeeft, niet simpeler.
En vooral duurder: dat geld hebben we absoluut niet.

Pleegzorg wilden we sowieso doen na de adoptie. Adoptie is toch net dat stapje dichter naar een "eigen" kind.

Ach ja.

[doebidoe]

Ja, hier was het ook even napraten... We hebben een nummer rond de 180, wat betekent dat we tot 2022 ofzo zouden moeten wachten... Dan ben ik er 35, maar mijn vriend dan al 39 of zelfs 40... Voor hem is dat toch hard aangekomen. Ik hoop dat hij tegen dan er nog zin in heeft... Maar voorlopig wachten we dus gewoon verder...
Special needs-kinderen vind ik een moeilijke overweging, maar we gaan toch eens naar de infosessie gaan. Al is het maar om info in te winnen, en het wachten wat op te breken.
Pleegouderschap vergeleek mijn vriend gisteren met iemand die opvoeder van beroep is, maar dan een extreme variant. Ik denk dat wanneer je een kinderwens hebt, je je pleegkind toch echt los hiervan moet kunnen zien... Het mag geen vervanging worden van, snap je. Want dan volgt alleen teleurstelling...
Ik durfde gisteren de vraag niet stellen, maar ik vraag me af of het ook geen optie is om niet meer toe te laten dat mensen na hun eerste kind, nog een tweede kind adopteren en iedereen op de lijst 'voor te steken' aangezien ze zich rechtstreeks bij een adoptiebureau kunnen aanmelden. Het is toch niet per se bewezen dat opgroeien als enig kind nefast is. Als ik de cijfers van K&G goed lees in hun verslag, dan wordt de helft van de geadopteerde kinderen geplaatst in een gezin waar al een kind is... Maar ik dierf de vraag niet goed stellen...

[doebidoe]

Enja... alle koppels die een veel hoger wachtnummer hebben, voor hen moet dit heel teleurstellend geweest zijn... Ik had ook het gevoel dat zelfstandige buitenlandse adoptie enkel in theorie kan, maar dat dat dus nog nooit of zelden gelukt zal zijn...

[benetton]

Amai, dus ze spreken effectief van 20 kinderen per jaar te plaatsen.. Dat betekent dat ik dus nog 19 jaar mag wachten

Ik vind het systeem voor buitenlandse adoptie toch beter: zij volgen eerder de cursus, waardoor er toch een paar afvallen, en daarna pas begint het echte lange wachten.. Hier is het omgekeerd, ik vind dit toch niet zo logisch...

[Thom]

goh hoe jammer ik het ook vind: dit systeem is 'eerlijker' tov het kind. Een gezinssituatie/persoon gaat sterk veranderen in een paar jaar... hoe kan je zeker zijn dat de situatie nog altijd het meest opportuun is voor kind?

Hier blijft het een zware dobber.

Doebidoe, wie weet vind ik wel de lef in Gent

[ingske001]

Tja, wij staan momenteel op nr 24 voor de wachtlijst voor de cursus, en we vrezen dat we sowieso nog 3 jaar voor de boeg hebben vermits er dit jaar geen cursus wordt georganiseerd, dus tegen de tijd dat we het kindje gaan hebben zijn we ook 8 jaar bezig geweest, en wij zitten dan ook met de vraag of we dan niet te oud zijn. Mijn man is er 45 en ik wordt 43. Dus binnen 3 jaar zijn we 48 en 46, en wij stellen ons dan in de plaats van het kindje dat als dat bijv 12 jaar is dan is mijn man er 60 en ik 58. Denk wel dat je dan reacties kan verwachten van ben je met je opa en oma op stap, hoewel we nog jong van geest zijn. Dus dat is nu onze grootste vraag of we daar wel een kindje mee helpen. Pffff moeilijk allemaal

Ingske