Bericht aan JD ;)

[MA]

Nog even aftellen Lisa Marie ! Bijna woensdag.

Ja heel schattig, de mijne is nu ook veel toegewijder

[MA]

En JD, hoe was het gisterenavond ???? Genoten ?

[lisa marie]

Ja JD, hoe reageerden je ouders ?? Er zullen wel traantjes gevallen zijn, is het niet ?

Als onze echo woensdag goed is, gaan we het waarschijnlijk daarna ook aan onze ouders vertellen. Ik weet het, het is misschien nog vroeg, maar dan kunnen ze ook meeleven !! (en dan kookt ons mama misschien af en toe wat meer en krijg ik de overschotjes !)

[JD]

't Was zo plezant om het te mogen vertellen. 't Is inderdaad nog vroeg, maar ze leefden zo erg met ons mee, dat we hen ook zo snel mogelijk wilden laten genieten.
We hadden een fles champagne en kidibul gekocht en daarop hebben we een etiket gekleefd met een gescande echofoto van gisteren en de vermoedelijke geboortedatum.

Hun reactie was goud waard, vooral mijn papa was echt wel geëmotioneerd, hij heeft mij eens dicht gepakt, iets wat hij anders niet snel doet! Ze hadden al gegokt waarom wij op het onverwachtse zouden langskomen, mijn telefoontje (om te horen of ze thuis waren) klonk blijkbaar nogal mysterieus... maar aangezien ik had gezegd dat deze poging mislukt was hadden ze daar niet echt aan gedacht.

Mijn broer, die net van chirokamp terugkwam, vond het ook wel supper, hij ziet het echt wel zitten.

Daarna zijn we nog naar mijn zus gereden en die was zotcontent... 't Is dank zij haar dat we dit wonder mogen meemaken, want had zij niet gedoneerd, dan waren we waarschijnlijk nog altijd aan het wachten...

De volgende stap is dat we haar zullen vragen om meter te zijn, ik denk dat dat de enige manier is waarop we haar kunnen tonen hoe dankbaar we wel zijn!

Ondertussen wordt ik hier zwaar in de watten gelegd door mijn man: hij kookt, doet de afwas, kuist, geeft dagelijks de terrasplanten water,...

[MA]

JD, ik word helemaal blij van je verhaal te lezen ! Doet me deugd om te zien hoe je ervan genoten hebt. En het is weer een stapje verder in het beleven en genieten van de zwangerschap. Knap ook van je zus dat ze eicellen gedoneerd heeft. Die zal wel dubbel meeleven nu.

Lisa Marie, ik heb het verteld na de eerste positieve bloedproef

[Sterretje]

Super JD! Echt genieten. Iedereen tevreden en iedereen samen met jou op die roze wolk. magisch hé!

xxx

[JD]

Door het te zeggen staan we inderdaad weer een stapje verder, is het iets meer werkelijkheid geworden.

Zal hun steun wel kunnen gebruiken als de twijfel weer begint toe te slaan.

Waarom kan een echo maar zo kort een goed gevoel geven? Nu gaat het nog redelijk, maar ik weet zeker dat ik binnen een dag of twee weer begin af te tellen gelijk een zot en dat de angst dan weer z'n kop zal opsteken.

Maar elke goede dag is een mooie dag, dus ik probeer die off-knop hardnekkig op de off-stand te houden

[MA]

Ik doe met je mee JD...sta nu met mijn beide voeten boven op die offknop

[lisa marie]

JD, door jouw verhaal kreeg ik ook goesting om het thuis te vertellen, maar we wachten nog tot na de echo van woensdag.
Echt super van je zus !!! Da's het mooiste geschenk dat ze jou kon geven, niet waar ?

Omdat er bij ons telkens zó weinig eicellen waren, begon ik ook te denken dat eiceldonatie misschien nog de enige optie zou zijn. Ik heb toen vaak aan mijn zussen gedacht, maar wist meteen dat dat niet zou kunnen : de oudste wordt er bijna 47, te oud dus. De middelste van ons drie is er nu 38, dat zou dus nog gaan. Haar partner is 20 jaar ouder, vader van volwassen kinderen en al opa.
Met haar heb ik niet zo'n goed contact dat ik het haar zou durven vragen. Ik weet ook niet of ze zelf nog een kinderwens heeft.

[MA]

Wij hebben ook eiceldonatie overwogen omdat er steeds chromosoomafwijjkingen optreden. Hopen dat het nu ok is...Lisa Marie, komt iemand van 38 nog in aanmerking om donor te zijn? Staan hier ook geen leeftijdslimieten op ?

[lisa marie]

Er staan blijkbaar toch limieten op tot 35 jaar normaal. Maar als je de donor kent, een zus dus, willen ze daar wel eens op afwijken...
Maar uiteindelijk zou ik het haar nooit durven vragen, daar is onze band niet goed genoeg voor, of eerder, te slecht.

[JD]

De leeftijdsgrens varieert van centrum tot centrum. Bij ons was de bovengrens 37 jaar.

Maar als je inderdaad gekende donatie doet, maakt de leeftijd niet uit, het is dan uiteindelijk je eigen keuze.

Lisa Marie, woensdag is niet meer zo veraf hé en na de echo kan je direct richting de ouders spurten

Wij hebben het wat opgedeeld. Na de volgende echo gaan we het vertellen aan mijn man zijn ouders. Mijn man wilde nog wat wachten omdat die toch nooit echt betrokken geweest zijn met gans het medisch gebeuren en dat in tegenstelling tot mijn ouders en natuurlijk mijn zus.
Na de volgende echo gaan we het dan aan de grootouders vertellen en op het werk...

Ok, als we met ons tweetjes op de off-knop staan (of doet Lisa Marie ook mee?) dan kunnen we het misschien nog wat langer volhouden

Morgen weer gaan werken, bah! Gelukkig is mijn tettercollega/vriendin terug

[lisa marie]

Tuurlijk !!! Ik kom er met mijn volle gewicht bijstaan !!!! (is wel niet zoveel... maar het kan maar helpen !)
Over gewicht gesproken, de batterij in onze weegschaal is al lang leeg. Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik er nog op geweest ben. Toch benieuwd of ik iets bijgekomen ben !

Ik heb woensdag mijn echo om 13u45, maar moet me dan haasten om snel terug op het werk te zijn. Met de vakantieperiode zijn we maar met 2 ipv met 4. En om 15:00 ga ik met een klant naar de notaris om een kredietakte te verlijden.
Het zal dus tot 's avonds moeten wachten... !

[Nikita76]

zo tof JD !

Heel anders dan bij mijn schoonfamilie, die door 't STIL-zwijgen" van de schoonvader (door de spoedopnames MOEST mn man t wel zeggen, die mensen waren ongerust natuurlijk), allemaal al weten voor we zélf de kans kregen om t te vertellen k blijf er maar niet bij stilstaan, want dan maak ik me weer kwaad. Ik heb nu zoiets van : "pff ge weet t toch allemaal, en as ge t ni weet dan vraagt ge t maar aan de schoonouders" Op da gebied ben k een koppige steenezel De verrassing is eraf, dus k doe geen "bijzondere aankondiging" meer. Mijn familie, anderzijds, kan k nog wél verrassen. Voor zo weinig koppen ze dan wel tellen.

Enfin, nog veel "aankondigingsgenot" !

Hier van t zelfde hoor, je krijgt n super echo en 2 dagen later slaat de bezorgdheid en angst weer keihard toe. En k moet wachten tot 13 augustus nu... de langste periode tussen 2 echo's nu... hmmzzz maar we proberen positief te blijven !

x

[JD]

Nikita, we kunnen samen aftellen... ik krijg de 14e mijn volgende echo. Voorlopig lukt het me om mijn zwangerschap en de aan/afwezigheid van kwaaltjes en de bijhorende interpretaties op de achtergrond te houden.

Het zal dan ook twee weken geleden zijn... ook de langste periode. Daarna moeten we iets meer dan 3 weken wachten, maar in die periode valt ook ons verlof, dus dat zal misschien iets draaglijker zijn.

Kijk maar uit naar de aankondiging bij jouw familie! Het fantaseren daarover alleen al kan zo'n deugd doen.
Ik heb dan nog het aankondigingsgenot van mijn schoonouders tegoed, maar dat zal ook minder zijn dan bij mijn ouders. Zij zijn nooit uitbundig, tonen nooit hun gevoelens, dus dat zal veel meer ingetogen zijn.

Lisa Marie, inderdaad nog een klein obstakel uit de weg te ruimen vooraleer je kan overgaan tot een vreugdedansje samen met je familie

Hier op het werk nog niet veel uitgestoken: eerst wat vakantieverhalen gehoord van mijn collega, dan uitvoerig de zwangerschap besproken, ... en ondertussen mag ik al binnen een paar uurtjes naar huis
Na het verlof zal ik wel spijt krijgen van al dat getreuzel, want nu kan ik wat vooruit werken, maar als ik dat niet doe (of toch maar in een zeer traag tempo) dan moet ik dat straks bekopen met zwaardere deadlines... maar ja, op die manier zal de tijd dan wel weer sneller voorbij gaan