Hello ladies,
@Caroo: amai, wat een rollercoaster zit jij op meid! Het zijn echt geen gemakkelijke beslissingen die je moet nemen... Maar ik ben er zeker van dat je goed begeleid wordt in het UZ. Dus ik kan je alleen maar zeggen: sterkte, en lig niet te veel wakker van percentages... Heel veel succes!! Ik hou mijn duimpjes in de lucht hoor!
Ik ben de voorbije dagen bewust weggebleven van het forum, om even mijn gedachten te verzetten de laatste dagen voor de test. Dus dit weekend allerlei leuke dingen gedaan, en dat deed deugd! Ik heb wel nog zaterdag en gisteren mijn gevoelige urinetestjes gebruikt en die bleven maagdelijk wit. Voor vandaag had ik er geen meer, maar vandaag is toch mijn bloedtest. Ik begrijp wel dat artsen zeggen dat je die testen, zelfs de gevoelige, beter niet gebruikt voor de NOD. Maar als ik zelfs de dag voor NOD met supergeconcentreerde ochtendurine niet aan de 12,5 IU HCG geraak die de test (normale testen hebben 25 of zelfs 50 nodig) nodig heeft om positief uit te slaan, dan vrees ik echt dat het niets is.
Er is misschien nog een heel klein waterkansje dat de bloedtest alsnog positief is, maar ik reken er niet op. Dus als het zo is, zal ik superverrast zijn

En het is ok, ik heb het min of meer aanvaard dat de poging mislukt is. Het is (jammer genoeg) niet de eerste keer dat we wachten op zo'n telefoontje... we kennen het klappen van de zweep ondertussen.
En dan blijven we enkel zitten met dezelfde vragen he: waarom? Waarom uit 8 eicellen maar 1 embryo, terwijl we anders altijd goede bevruchtingscijfers hadden met eigen eicellen? Ligt het aan de donor? Ligt het aan het sperma? Hebben we gewoon pech? En waarom is ook dit embryo niet blijven plakken? Zit er prikkeldraad in mijn baarmoeder of zo?
Hope: het was inderdaad de eerste keer dat de vrouw doneerde... dat maakt het dus wel bitter. Want ik begrijp volkomen dat de eerste poging altijd aftasten is hoe het lichaam reageert en op welke medicatie de beste kwaliteit behaald wordt. Dat was uiteindelijk bij de meesten van ons het geval he. Mijn eerste poging was met Puregon, slechts 4 eicellen, waarvan 3 rijp, 2 bevrucht geraakt, en uiteindelijk maar 1 embryo om terug te plaatsen. Daarna Elonva: 3 eicellen, 1 embryo na de afvalrace. Daarna Menopur: 6 eicellen en 6 bevruchtingen, 5 embryo's!! Toen was duidelijk dat ik Menopur moest blijven gebruiken.
Ik heb er alle begrip voor dat ze dus ook bij de donor moeten gokken bij de eerste poging. En lang niet alle donoren zullen meer dan 1 keer donoren, ook daar heb ik alle begrip voor. Ik ben al lang blij dat er vrouwen zijn die dat 1 keer in hun leven willen doen! Maar ik vind het dan niet eerlijk dat wij als acceptor wel de volle pot betalen terwijl ze niet weten op voorhand hoe de donor reageert op medicatie en of de gebruikte medicatie de beste kwaliteit eicellen oplevert. Zoals nu: 8 eicellen, 1 embryo, dat zijn niet bepaald goede cijfers voor "jonge eicellen". Het doet dan extra pijn dat je voor een "testrit" uiteindelijk evenveel betaalt als voor een donor die bv. al eens gedoneerd heeft en waarvan ze bv. weten dat ze een hoge bevruchtingsgraad heeft en bv. al iemand is zwanger geworden met haar eicellen (en dan bedoel ik iemand anders dan de donor zelf, want in vivo is natuurlijk nog iets heel anders dan in vitro, dat zei de dokter ons toch altijd). Wij hebben nu 4.600 euro betaald voor 1 embryo. Dat niet is blijven plakken. Volgende poging zou ons 7.000 euro kosten (want vanaf nu zijn onze terugbetaalde pogingen helemaal op), maar dat willen we niet leggen zonder wat meer garanties. Stel dat het dan wéér met een nieuwe donor is waarvoor ze ons als proefkonijn gebruiken en er weer maar 1 embryo uitkomt... Nee, dank je feestelijk!
Als de dokter beweert dat het aan de zaadcellen ligt, dan wil ik daar bewijs voor zien met nieuwe testen. Met "misschien" neem ik geen genoegen meer. Want we hebben het in het verleden nog gevraagd bij onze eigen pogingen, of er extra testen op het sperma uitgevoerd moesten/konden worden, omdat we niet begrepen waarom die embryo's nooit bleven plakken, maar dat was volgens de artsen niet nodig: we hadden altijd mooie bevruchtingscijfers en altijd een terugplaatsing, zelfs als er maar 1 eicel was. Het lag volgens die dokter dan altijd aan de eicel... Ze hebben wel nog nooit laten verder ontwikkelen voorbij dag 3, omdat ik nooit veel eicellen had, dus ze wilden het risico niet nemen. Ze doen dat pas al er voldoende eicellen zijn en ze het zich kunnen permitteren om een extra schifting te doen.
Als nu deze dokter zou beweren "het ligt aan de zaadcel", trek ik mijn haren uit he!! Bij mij zijn ook alle mogelijke tests (hysteroscopie, biopsie baarmoederslijmvlies, immuunstoornissen, stollingsafwijkingen, etc.) gedaan om het herhaald innestelingsfalen te verklaren, en het enige dat daaruit kwam, was een stollingsafwijking. Daarvoor gebruikte ik deze poging Clexane (bloedverdunner), dat zou kunnen helpen in de doorbloeding en de innesteling vergemakkelijken. Maar ook dat heeft niet mogen baten.
Terug naar af.
We hebben afgelopen weekend wel al half en half besloten om voor een volgende poging naar het buitenland (Spanje wellicht) te trekken. Daar krijg je wél garanties, hetzij op een bepaald aantal blastocysten, hetzij op een zwangerschap of helft van het geld terug. En de donoren zijn daar ook jonger... Als ik bedenkt dat ik bij een volgende poging 7.000 euro moet betalen voor geen enkele garantie (want er komt misschien weer maar 1 embryo uit), en in Spanje al garantie krijg op 4 blasto's voor 3.000 euro meer, tja, dan is het rekensommetje snel gemaakt.
6 ICSI eigen materiaal. Juli 2015 1e ECD, zwanger, mk 6 weken. Nov-dec 2015: poging met ECD (Barcelona IVF). Negatief. Verdict: slecht sperma. Gestart met dubbele donatie in eigen land. Verse TP 04/16: neg. 6 cryo's. Cryo 1 7/16: neg. Cryo 2 8/16: neg