Moppertopic voor zwangeren

[Zabbie]

Sterretje, ja dat schijnt een toegeëigend privilege te zijn bij de mensen, het buikje van zwangeren vastnemen zonder iets te vragen.
Bij mij dit weekend ook, mijn schoonmoeder: Amai, uw buik is nogal opgekomen de laatste weken, ge moet niet eten voor 3 hè?
Precies of je hebt in de hand hoe dik je buik wordt. Ik ben echt geen snoeper, en veel eten doe ik ook niet, zou ze trouwens moeten weten... En dan ben ik nog maar in de helft, wat gaat dat nog geven over een paar maanden?

[wat is er mis?]

Ik heb dit weekend ook meermaals moeten horen dat ik toch echt wel dik ben. En ik vind dat dus niet echt super hé. Maar goed, ergens moet ik ook toegeven dat ik het fijn vind om te horen dat hij groeit. Want dat bedoelen ze toch?
Vaak zeggen ze er bij mij bij dat ik het direct kwijt ga zijn na de bevalling (ik heb dus bijna enkel buik). En dan hoor je terug de jaloersheid in hun stem (ben altijd al mager, al zeg ik liever slank, geweest). Dus Vero ik begrijp wat je bedoelt

Liefs,

Bokje

[grootgevaarke]

Dat ze mijn buik eens vastnemen vind ik geen probleem, zeker als ze er dan nog bij zeggen hoe mooi ze een zwangere vrouw vinden (zweef zweef)
En van dat 'amai, ge zijt nu echt wel dik': ze bedoelen het meestal goed hoor.. En bij iemand die heel slank is, valt die buik natuurlijk nog meer op. Soms sta ik er zelf van te kijken hoe hard mijn buik groeit. Je houdt het soms niet voor mogelijk dat een buik op zo korte tijd zo kan uitzetten...
maar idd, een beetje subtiliteit kan nooit kwaad

[Zabbie]

Sorry hoor, maar dit moet er even uit, al hoort het misschien niet helemaal bij dit topic.
Een vage kennis van mijn man is erachter gekomen dat ze zwanger is. Ze heeft meerdere sekspartners en dus is ze niet 100% zeker van wie het is. Daarbij, ze heeft geen vaste vriend en ziet het dus absoluut niet zitten om een kind alleen groot te brengen. Dus heeft ze morgen een afspraak in de abortuskliniek!
Daar kan ik dus echt om beginnen janken, want ik kan niet snappen dat mensen zo licht omgaan met een leven...
En dan te bedenken dat wij ik-weet-niet-wat gedaan hebben om toch maar zwanger te kunnen worden. Jongens toch, het leven is soms toch oneerlijk.

[Sterretje]

Jammer genoeg hoort dit bij het leven Zabbie.
't is echt vreselijk

Een nicht van mij moet ongeveer gelijk met mij bevallen, van haar 2e 'niet geplande, ongewenste' kind, weer maar eens van een andere partner....
Voor deze zwangerschap had ze al een abortus ondergaan.
het ergste is dat je weet dat dit kindje niet kan opgroeien in de meest gunstige en gezonde omstandigheden.
Het leven is hard

[pelkie]

tja, 't is natuurlijk iedereen zijn eigen keuze... Ik vind't vooral gek dat mensen in deze tijd hun voorbehoedsmiddelen niet nemen.

[Zabbie]

Vind ik dus ook, zeker als je vindt dat je nog niet klaar bent voor een kind. Er zijn toch middelen genoeg. Als je plezier wil hebben, ben ik de laatste om je tegen te houden, maar hou dan wel rekening met de eventuele gevolgen.
Ik weet dat dit bij het leven hoort, maar toch doet het pijn.

[wat is er mis?]

Zabbie,

Het doet idd pijn. Jij die alle moeite doet en dan een ander die nieuw leven zomaar vergooit. Maar goed, zo is idd het leven, jammer genoeg.

En ik vind wel dat het onder dit topic hoort.

Liefs,

Bokje

[grootgevaarke]

Wij hebben zo een koppel in onze vriendenkring. Hij kwam op een dag verkondigen dat "madam" het hem "gelapt" had, ze was zwanger. Hij wou niets met dat kind te maken hebben. Ze blijven toch bij elkaar maar maken veel ruzie. Hij begint uit te kijken naar een appartement, want wil van haar scheiden. "Nu blijkt die GODVERDOMME toch wéér zwanger te zijn, zeker?" = zijn woorden. Toen heb ik hem bijna een kwak op zijn gezicht verkocht. Als je gaat scheiden, heb je toch geen seks meer met je vrouw? En al zeker niet als je wéét dat ze de pil niet neemt en het spiraaltje al maanden IN DE FRIGO ligt. Ik kijk daar gewoon niet meer naar om, naar dat koppel.

[grootgevaarke]

Megamegamopper over mijn ventje: ik had gezegd dat we ten laatste om 15u moesten vertrekken naar de gyn. Meneer komt hier om 14u55 toe, omringd door een BIERlucht!!! Ja, hij was op klantenbezoek geweest en had daar een pintje aangeboden gekregen. IK WAS OM TE ONTPLOFFEN!!! Ik vond het gigantisch affrontelijk om midden in de dag in het ziekenhuis te moeten komen met een toekomstige papa die naar alcohol ruikt. Ik ben nog altijd ongelooflijk kwaad, een Spaanse furie is niets vergeleken met mij.

Op de terugweg zei hij, allé, alles is toch in orde, waarop ik bits antwoordde: nu jij alleen nog wat verantwoordelijkheidsgevoel kweken hé

[lisa marie]

Die mannen hè....
Bij onze ICSI's moest ik hem er ook altijd op wijzen dat hij beter de dagen voor hij zijn staal moest produceren geen pintje zou drinken. Die mannen denken daar zelf niet aan.

[MA]

Mannen worden pas papa als het kindje geboren is he...Maar er is inderdaad wel een verschil in verantwoordelijkheidsgevoel.
Ook vind mijn man dat de dokter best ook eens op hem kan wachten...

[lisa marie]

Ik moet die van mij ook altijd opjagen !!!

Ikzelf ben liever 10 minuten te vroeg ergens, dan 1 minuut te laat...

Ik weet nog, toen we elkaar pas kenden, en ik de eerste keer naar zijn thuis kwam. We hadden om 8 uur afgesproken. Ik was om 19u50 daar. Ik belde aan de poort, niks... er kwam niemand opendoen. Toen, bijna 12 jaar geleden, was er van gsm's nog nauwelijks sprake. Nog eens aanbellen, niets.. Dan naar de dichtsbijzijnde telefooncel gereden, kapot, de volgende werkte gelukkig. Ondertussen was het 1 minuut voor acht.
En wat zei meneer doodleuk toen hij opnam : Ik ben nog in bad, je kwam toch pas om 8 uur ??? !!!!

Goed begin hè !

[MA]

JA heel romantisch

De mijne had altijd het excuus dat hij van Nederland moest komen
Maar hij (en ook zijn zus) waren gemiddeld een uur te laat. Nu hebben wij geregeld voor dat we bij zijn vrienden aankomen en dat die helemaal verbouwereerd zijn omdat we op tijd zijn (en bv nog volop aan het stofzuigen zijn)

[Zabbie]

Dan mag ik van de mijne niet klagen, die is altijd netjes op tijd, en hield zelfs rekening met het feit of hij binnenkort zijn staal moest afgeven of niet.
Alleen op de kleine passen, dat moet ik hem niet vragen, want dan neemt hij hem geheid mee naar zijn ouders, uit angst dat hij zou beginnen wenen en hij niet weten wat beginnen.
Ook niet altijd makkelijk...