Zwanger en bang

[Nijntje9]

Bedankt voor jullie hartelijke ontvangst en snelle reacties! En geruststellingen!

Ik heb er ook al aan gedacht om naar huisarts te gaan voor vervolgbloedname. Had eerst nog naar fertiliteitsarts gebeld, maar die vond het niet nodig omwille van goede beginwaarde.

Bokje: hoe ver ben jij?
grootgevaarke: blij dat ik niet de enige ben die geen vervolgbloedname krijgt! Wel rot dat je nog zo lang moet wachten voor eerste echo. Hoe komt dat? Kan je geen nieuwe afspraak maken? Tegen dan ben je 12 weken. Tof dat we ongeveer even ver zijn!
Loeki, ik besef dat ik over een paar weken misschien de kwaaltjes ga vervloeken, maar die onzekerheid... Hoe ver ben jij?

[grootgevaarke]

het is al een hele heisa geweest om 1 afspraak te maken. (deels omdat ik ook vaak naar buitenland moet voor mijn job) maar ik had er op gerekend om ergens rond 16-17 juni eerste echo te krijgen. Gyn had mij gezegd dat assistente mij er tussen moest wringen rond die tijd maar de assistente wou gewoon niet.
Assistente beweert dat ik op 3 juli 8 weken ben. Ze begint te tellen vanaf terugplaatsing, met terugplaatsing (9 mei) als dag 1. En beweert bij hoog en bij laag dat dat de juiste methode is.
Ben al van plan geweest om mijn gyn een sms te sturen.


(sorry aan de andere meisjes, die mijn gezaag hierover al meermaals hebben gelezen)

[wat is er mis?]

Geen sorry nodig grootgevaarke.

Nijntje, ik ben 20 weken nu. En ga naar die huisarts, het zal helpen voor je gemoed.

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Nijntje je fertiliteitsarts heeft vast gelijk, ze hebben zelfs al tegen mij gezegd "ja als je nu een miskraam hebt kunnen we daar toch niks aan doen". Ze hebben allemaal gelijk, waarschijnlijk komt het goed en als het niet goed gaat kunnen ze toch niks doen, maar jij zit je intussen wel kopzorgen te maken en das soms voor niks nodig.

Grootgevaarke klaag maar lekker hoor. Tis toch ook geen doen zeker hoe ze je behandelen. Eigenlijk ja, kan je je gyne zelf niet bellen? Die assistente is toch duidelijk mis.

Nijntje ik hoop voor jou dat het zo mag gaan als bij mij. Af en toe wat misselijk, lekker geruststellend maar niet genoeg om over te geven en je hele dagen beroerd te voelen. Ik ben 8 weken en drie dagen, bezig aan de vierde dag...

[mies]

Hey Nijntje, wij hebben ongeveer een gelijklopend parcours: zelfde maand begonnen, ongeveer evenlang in de MMM, eerst clomid enzo, alleen was het bij mij van de eerste IUI raak. Ik ben nu (effe tellen) 6w3d geloof ik.
Ik zou misschien ook eens langsgaan bij de huisarts, kwestie van al eens kennis te maken in de zwangere toestand.

Ikzelf ben trouwens dinsdagavond voor het eerst sinds ik zwanger ben naar de huisarts geweest, en ik vond dat eigenlijk wel geruststellend om nog zo'n extra persoon te hebben die me wat opvolgt. Natuurlijk ga ik naar de gyn blijven gaan, maar voor zo van die gewone kwaaltjes als misselijkheid enzo kan een huisarts ook goed helpen hoor. Ik heb trouwens van haar zo'n moederboekje gekregen van Kind&Gezin waarin gyn, huisarts, vroedvrouw etc. hun bevindingen allemaal kunnen opschrijven.
Dat boekje geeft enerzijds weer een stukje extra erkenning dat ik effectief zwanger ben, aan de andere kant heeft het in mijn ogen nog een zeer hoog voodoo-gehalte en heb ik het heel ver weggestopt.

Is dat trouwens geen idee voor jou, grootgevaarke: laat je huisarts je zwangerschapsduur "officialiseren" en gebruik dat dan als wapen tegen de assistente! Zij kan dan nog denken dat wij patiënten per definitie dom zijn, tegen een arts kan ze toch niet op he

[Loeki]

Sèèèèèèèèèèèèèèèg, weeral bruinverlies hier, en ik zat net zo lekker goed geparkeerd op mijn roze wolk...

[grootgevaarke]

kan niet anders dan dat klontertje zijn hé.

[Loeki]

da was maandag al afgekomen dacht ik, wo en do niks meer gehad en natuurlijk op de echo wo vergeten te vragen of het er nog zat.

pfff, ik ben het zo beu, dat bang zijn. Ik wil genieten!!!

[wat is er mis?]

Loeki, je niet ongerust maken. Bruinverlies kan en mag je hebben tot 12 weken. Je bent gewoon nog verder lekker solidair met mij. Zolang het bruin is moet je je geen zorgen maken. Ik begrijp je wel zenne, want je ziet het liever niet. Had ik ook. Maar ik had het tot week 10 en alles is ook prima nog met mijn ukje. Dus vertrouw in je beebje!
En wat had ik gezegd, denk aan de echo! Wedden dat er een smile op je gezicht verschijnt? En wrijf over je buik en zeg het "babylief je bent welkom, blijf nog bij mij!".

Dikke knuf en vertrouw!

Liefs,

Bokje

[Ikke26]

Nijntje, welkom hier!!! Alhoewel we niet graag "zwanger en bang" zijn... Dat bang zijn stopt spijtig genoeg niet hoor, maar op de momenten dat je kàn genieten, moet je dat zeker en vast doen!!! (Ik ben nu 30w en nog steeds regelmatig bang)

Loeki, maak je geen zorgen over dat bloedverlies. In het begin van de zwangerschap is het normaal hoor.

Ik kom hier ook ff mijn hartje luchten. Hopelijk duurt mijn verhaal niet te lang...

Ik ben terwijl in het ziekenhuis beland (uz jette), sinds donderdagavond. Ik had bloedverlies dus ben direct met ventje naar spoed gereden. Donderdagavond 2uur monitor + echo, maar alles was ok. Waarschijnlijk was het bloedverlies van mijn laagliggende placenta (lag stukje voor baarmoederhals aan voorkant, en er lag ook een deel aande achterkant), die zou opgeschoven zijn naar boven. Maar op die echo konden ze het niet goed zien. Moest dus hier blijven. Gisterenvoormiddag terug een uur monitor, weer alles ok, dus ons zoontje heeft geen last van de bloedingen.Wat harde buiken, maar niet zo erg, dat kan komen van de irritatie van de baarmoeder. Gisteren heb ik tegen de avond aan nog eens echo gekregen (met betere apparatuur). Mijn placenta is inderdaad opgeschoven, maar dan in de verkeerde richting. De gyn zei niet zoveel, maar dan ben ik beginnen doorvragen. Ze bleef nogal vaag in haar antwoorden, maar het kwam hierop neer:
Mijn placenta ligt nu helemaal voor de baarmoederhals, dus natuurlijke bevalling is al uitgesloten (wat ik spijtig vind, want de bevruchting kon al niet op natuurlijke manier gebeuren, maar alles voor de veiligheid van ons boeleke, dus ik kan me er wel bij neerleggen). Er was nog een probleempje: het stukje dat opschoof zit nu vast onder het stuk placenta aan de achterkant, en daardoor is er een risico dat de placenta zou losscheuren als mijn baarmoeder begint uit te rekken... Als dat het geval is, is er een kans dat het fataal zou kunnen aflopen voor zowel baby als mama, omdat er zoveel bloedverlies zou kunnen zijn dat het niet meer kan opgevangen worden...

Dat is wat ik te horen kreeg. Paniek tot en met dus. Ik zit met zoveel vragen waarop ik nog geen antwoord kreeg: in de voormiddag zeiden ze dat ik veel moest proberen rondstappen en ik naar huis zou mogen als het bloedverlies minderde. Het is terwijl minder. Maar mag ik wel nog veel rondstappen of moet ik veel rusten met dat risico? Hoe groot is het risico, zou ik naar huis mogen? En als ik naar huis mag, ga ik er dan op tijd bij zijn moest dat ding scheuren? Waar moet ik op letten om die kans zo klein mogelijk te maken? En nog véél andere van die vragen. In elk geval, als ze straks zeggen dat ik naar huis mag, vraag ik toch eerst of ik iemand kan spreken die me op alles (of toch zoveel mogelijk) een antwoord kan geven, want ben echt ongerust. Ik kan er niet van slapen (daardoor het vroege uur) en bij elk stampje of steekje of eender wat dat ik voel, ben ik in paniek...

Sorry dat ik hier zo kom ratelen, maar t moest even van me af...

En natuurlijk enorm veel dank aan mijn lieve lotgenote(n) die me al kwamen bezoeken!!!

[Nijntje9]

Hey,

Ikke, kan me voorstellen dat je nu wel heel angstig bent. Die onzekerheid vreet aan je. Vraag zeker maar een goede uitleg, zodat je toch weet waar je aan toe bent als je thuis komt. Veel moed!
Loeki, ik sluit me aan bij de andere reacties hier! Ik kan me voorstellen dat met elke drupje bruinverlies je angstmonster weer de kop opsteekt. Maar je leest overal zolang het bruinverlies is, kan het geen kwaad. Denk aan je echo!
Mies, ik zou inderdaad eens langs de huisarts moeten, want sinds we verhuist zijn, heb ik er nog geen in de buurt.

Verder steekt de misselijkheid hier 's ochtends bij het opstaan wel wat de kop op, dus doet me wel vermoeden dat hcg nog stijgt. Zeker zullen we pas zijn bij de eerste echo natuurlijk.

[Ikke26]

Net terug een uurtje monitor gehad, lichte contracties maar niet verontrustend. Waarschijnlijk zal ik nog moeten blijven, maar de gyn komt straks nog langs. Ik heb aan de vroedvrouw gevraagd of ze de gyn al wil verwittigen dat hij/zij mijn dossier meebrengt want dat ik zoveel mogelijk uitleg wil, zowel de positieve als negatieve dingen. Ik wil gewoon ALLES weten wat me kan te wachten staan, hoe erg het ook is, en alles weten wat ik kan doen om de risico's te verminderen.Voorlopig kom ik nog niet teveel uit da bed hier, want als ik lang rechtop zit of sta heb ik terug wat bloedverlies. Echt niet veel, waarschijnlijk restanten van donderdag en gisteren, maar toch liever wa blijven liggen hoor!

[Sterretje]

Hoi Ikke,

Bokje had ons op de chat al min of meer op de hoogte gebracht. Moet zeggen dat ik toch wat ongerustheid voor je voelde. Bloedverlies op zich is al 'erg' en dan nog eens wat er bij jou allemaal bij komt kijken!!! ik duim en duim en duim dat alles goed blijft. Ik kan me je angst en vragen zo voorstellen.
Dat een natuurlijke bevalling uitgesloten is, is uiteraard jammer maar het belangrijkste zal je zoontje zijn hé.
Laat je goed verzorgen zou ik zeggen, zorg dat je een antwoord op al je vragen krijgt en probeer ons af en toe op de hoogte te houden.

Heel veel sterkte en knuffels

Sterretje

[fluffie]

Ikke, ik hoop dat je een deftig antwoord krijgt op al je vragen, en dat alles goed gaat!

Ik duime voor je hoor!

Véro.
xx

[Ikke26]

Hey,

Kan nimeer slapen...

Heb gisteren nog een goed gesprek met gyn gehad, en ben toch (redelijk) gerustgesteld.

Waarschijnlijk zal ik vanaf nu niet meer mogen gaan werken. Ik mag geen zware inspanningen doen want ik mag (bijna) geen contracties of oefenweeën krijgen, daardoor zou placenta kunnen losscheuren. Waarschijnlijk mag ik straks naar huis, op voorwaarde dat ik veel neerlig, enkel opstaan om naar toilet te gaan, douche nemen, eventueel héél lichte taken zoals eten maken, maar mag niet langer dan half uur aan stuk rondstappen... Da zal mij een saai boeltje worden!!! Ze gaan het zowiezo tot 34 weken proberen te rekken omdat dat beter is voor ons zoontje.

Als ik terug bloedingen krijg moet ik meteen terug naar hospitaal (moet mijn valies direct klaarzetten als ik thuiskom, zodat ik direct kan vertrekken als het nodig is), ofwel weer enkele dagen observatie als het niet te erg is, maar als mijn placenta volledig zou loskomen kan het fataal aflopen als ze er niet op tijd bij zijn. Gelukkig woon ik niet zover van ziekenhuis en ben ik er normaalgezien binnen het half uur, zodat ze binnen het uur kunnen ingrijpen met een keizersnede. Ik mag me niet teveel zorgen maken van gyn.

De schrik zit er toch wel wat in, maar ze heeft echt dikwijls gezegd dat ik normaal zeker en vast tijd genoeg heb om hier te geraken voor het risico té groot wordt. Hopelijk heeft ze gelijk. En het kan trouwens evengoed zijn dat ik gewoon mijn tijd uitdoe en op 38w een geplande keizersnee krijg...

Groetjes van een toch al een beetje gerustgestelde ikke...