ja, lie, da's zeker waar.
weeral dagje voorbij! morgen niet werken, oef! wel opleiding, dus dat gaat ook snel.
en eerlijk gezegd, ik ben wel negatief ingesteld nu, MAAR zolang er geen bloed is, blijf toch echt wel hopen

het is sterker dan mezelf!!! en ja, ik voel me er ook steeds stom bij: altijd weer die hoop en dan die teleurstelling... maar ja, wat kunnen we anders?
ik heb een zetelavondje. wat rust om misschien toch nog te redden wat te redden valt???
fijne avond, ladies
en ja hoor: ooit komt het goed, we moeten blijven geloven
