Ik heb deze morgend terug een test gedaan en deze was nog altijd negatief. Wel was er zo een heel licht streepje te zien, maar het was wel een twijfelgeval...Binnen 3 dagen ga ik toch ook nog eens proberen, ik moet en zal ooit een positieve zwangerschapstest hebben
Bij ons is het ons eerste kindje. Wij zijn eigenlijk in vergelijking met de meeste mensen die IVF doen nog niet zo lang bezig. Bij ons was het probleem dat mijn man niet genoeg zaadcellen heeft en dat de vorm sterk afwijkt. Doordat hij een verdwaalde teelbal had in zijn jeugd had ik hem na 6 maanden proberen toch gevraagd om hem eens te laten testen. Je weet nooit he. En inderdaad, wij hebben per maand maar ongeveer 2% kans op een natuurlijke zwangerschap. Aangezien het zaad te slecht was viel IUI ook direct weg en zijn we dus meteen in het IVF/ICSI wereldje terecht gekomen. Daardoor zal voor ons alles sneller gegaan zijn denk ik, want ik betwijfel dat IUI bij ons ging gelukt zijn...
Ik hoop ook dat alles goed gaat, en ik heb er eigenlijk geen idee van hoe vaak het gebeurt dat de eerste bloedtest positief is en de 2de negatief. Ik probeer nog niet te enthousiast te zijn tot alle bloedproeven achter te rug zijn, maar dit is zeer moeilijk. Ik voel gewoon dat er iets aan het veranderen is aan mijn lichaam. Ik heb ergens gelezen dat er nog 35% kans is op een miskraam na de eerste bloedtest. Ik vind dit enorm veel, maar stel me toch de vraag vanwaar deze cijfers komen?
Het lijkt in ieder geval nog een lange weg vooraleer ze bij IVF van een "zwangerschap" spreken. Eerst moeten er nog 2 goeie bloeduitslagen zijn, waarna er nog een 3-tal echo's zijn om de groei van de baby op te volgen. Ik dacht dat ze bij 12 weken pas van een "zwangerschap" spreken.
Ik hoop in de grond van mijn hart dat bij jou de test ook positief gaat zijn. De wachtperiode na de terugplaatsing vond ik het ergste. Je weet van niets en de symptomen kunnen zowel van de medicatie zijn als van een mogelijke zwangerschap.
Ik duim in ieder geval voor je mee dat je goed nieuws krijgt op de 28ste!!!
Is er bij jullie eigenlijk een oorzaak gevonden waarom het niet direct lukt? Weten de mensen in jullie omgeving dat jullie bezig zijn met IVF?