hey iedereen, ik kom hier eens mijn verhaaltje doen se...
Maandag 27/12 was ik lekker boodschapjes aan het doen, laatste kerstinkopen, toen ik zowat pijn in de rug kreeg. Niks erg maar zo een vervelend gevoel.
Om 14u kwam mijn vriendin nog eventjes de voetjes pedicuren. terwijl ze bezig was ik maar luchtig kletsen en draaien.Wat was ikblij dat zij weg was...
Ben direct beginnen opruimen, afwasmachine opgezet, eten in diepvries gestoken, stofzuigje gedaan, wasje ingestoken en opgeplooid, laatste kadootjes ingepakt.... huisje aan de kant en dan ben ik evengaan liggen.
Rond 18u moest ik naar wc en had ik wat bloedverlies... Naar de kraamafdeling gebeld en gevraagd of ik even aan de monitor mocht komen...
Ik wou graag al onze spulletjes inladen maar tventje wou halsoverkop vertrekken...
in het ziekenhuis half uurtje aan de monitor en de weeën waren maar zachtjes , een uurtje rondgelopen en ik had 3cm opening. Vroudvrouw zij dat we nog wel overhuis konden en dan tegen de ochtend terug konden komen.
Op weg naar huis waren de weeën plots zo snel opeen, dat tegen dat we thuis waren ze er al om de 2minuten waren! Tventje is dan als eeen halvergare alles beginnen inladen terwijl ik toertjes deed rond de tafel. (Zelf ons poes had schrik van mij
) en zijn we in een speedtempo teruggereden.
Binnengekomen direct naar de atbeidskamer, met al 6cm openning! de weeën waren zo hevig (nog geen minuut tussen! ) dat ik toch epidurale heb gevraagd.
Die bracht enoige verlichting... tegen 3u snachts had ik 10cm opening maar ons snootaapje wou maar niet indalen.. Ondertussen werkte de epidurale niet goed meer (veel onderbuikweeën en daar verdooft het slecht)
Tegen 6u smorgens zijn we dan naar de verlofkamer gereden en na een uurtje persen (wat reuze meeviel) is dan om 7u12 ons klein snotaapje geboren! een prachtige jongen, Ferre, van 52cm en 3.305kg...
Ik was helemaal opgelaten , blij en totaal gerust.
En nu zitten we hier in het ziekenhuis met een prachtige zoon, alles is nu op zijn plaats gevallen. AL die jaren dat we gewacht hebben op jouw zijn het waard geweest! Er is niets mooier dan je babytje eindelijk in je armen te houden. Hij is er nog maar 3dagen maar het lijkt alsof ie al eeuwen in ons gezin is!
Love you kereltje! ♥
). Tegen 't einde, tijdens het persen was hij wel stil, dat herinner ik me nog... Maar ja, ze zitten dan ook vast hé. 