Aftellen naar de bevalling

[wat is er mis?]

O zeg ik verwacht hier binnenkort verslag van het bevallingsverhaal van Nikita. Spannend!

Doe dat goed hé Nikita!

Liefs,

Bokje

[mies]

Zou Nikita nu met haar baby'tje in haar armen liggen?
Wel, dan is het eindelijk aan Audrey om te bevallen he!

[Nikita76]

yep bevallen op 23/02/2010

lees geboorteverhaal maar

[logost]

Ik haal even dit topic boven: vooral voor K'tje omdat ze de eerste zal zijn van een hele reeks bevallingen (toch volgens de kalender want we weten allemaal dat een uitgerekende datum niet veel zegt).
Binnen 4 tot 6 weken (2 weken maximaal overtijd) zal ik hoe dan ook mama zijn. EINDELIJK mijn grootste droom die in vervulling gaat, eindelijk zien dat alle zorgen voor niets zijn geweest. EINDELIJK kunnen zien wat een vrouwenlichaam kan. Hoewel het me ook in de steek liet in het hele proces naar een zwangerschap toe - is het toch een mirakel dat heel ons lichaam zich zomaar aanpast zodat er een kindje van wel 3,5kg in kan groeien en ondertussen functioneren wij ook nog

MAAR voor het eerst in de zwangerschap ben ik echt doodmoe. Ik slaap best heel goed (ondanks het herhaldelijke plassen en de warmte en de zijlig), dus daar ligt het niet aan. Ik neem vitamines en mijn ijzer is ook allemaal goed. Ik heb een zittende job en tijdens de vakantieperiode weinig patiënten dus ook daar alles goed. Dus ik veronderstel dat het gewoon de laatste loodjes zijn. De reflux die me moe maakt, het feit dat ik kortademig begin te worden, het gewicht dat ik meesleur, de pijnscheuten thv blaas en vagina die me zorgen baren. Ik tel echt heel hard af naar de dag dat HET zal gebeuren. Maar ik krijg het nu zo een beetje lastig denk ik

[Katleentje]

Heeeey, leuk dat dit topic afgestoft is!
Kon mij nooit voorstellen dat ik hier ook nog zou terecht komen, maar ja hoor, ik ben ook aan't aftellen.
Officieel nog 5 weken, maar eerlijk gezegd, binnen twee weken mag het gaan beginnen.

Hier ook veel maagzuur, last van mijn rug (maar da's voor een groot deel te wijten aan slecht bed hier op vakantie), mijn blaas en hoe langer hoe meer harde buiken.
Gezien ik nog nooit spontaan bevallen ben, heb ik er dus geen flauw idee van hoe een "normale" bevalling begint.

K'tje, heb je de weg naar dit topic al gevonden? Jij zal wel de eerste zijn hè!!!

[logost]

Ben jij steeds ingeleid Katleen? Pfff ik hoop toch ook dat het op 38 weken de wereld wilt zien hoor. Zo ongeduldig dat ik ben! Hoewel dat dat dan al binnen 13 dagen is... Mmm ik kan me dus nog steeds NIET voorstellen dat ik binnenkort mama zal zijn.

[K'tje]

Jaja, gevonden!

Ik hoop natuurlijk de eerste te zijn, maar dat kan niemand voorspellen... Gisteren zei een vriendin dat ik ten laatste op 7 augustus mama zal zijn, als ook mijn gyn de 10-dagen overtijd regel toepast (en ik zal er wel gebruik van maken denk ik, dan komt de ongerustheid opzetten en het idee van nog langer te moeten wachten, pfff!) Spannend om zo concreet een datum te zien in gedachten.

Maar we hebben vanamiddag terug gynebezoekje, ik ben héél benieuwd wat die gaat weten te vertellen!

Ik las op een ander topic dat jouw gyn nog nooit inwendig onderzoek heeft gedaan Logost? Raar hoe alle dokters anders werken, die van mij doet dat nu al héél lang elke keer. Vorige keer (drie weken geleden ) was volgens hem m'n baarmoederhals al wat ingekort en de baby was al wat ingedaald. Toen had hij gezegd dat ik wel eens een week à anderhalve week voor m'n uitgerekende dag zou bevallen.

Maar eigenlijk weten de gyne's dat ook niet zeker hé. We zien wel.

Ik voel ook nog niet echt dingen die ik nog niet gevoeld heb. Ah, behalve harde buiken misschien, sinds enkele weken komen die regelmatig opzetten, maar tot nu toe nooit pijnlijk (is ook niet goed als ik het goed voor heb?)

Het is een vreemd gevoel hé, ik kijk er ongeloofelijk naar uit, kan eigenlijk niet wachten, maar 'k ben ook wel wat bang voor het onbekende, de start van de bevalling, en dan dat kleine wezentje die helemaal van ons zal afhangen... Gaan wij dat wel kunnen? Natuurlijk wel, maar toch, het besef is er soms nog steeds niet, ook al staat de wieg al twee weken in de woonkamer, ook al staat de babykamer helemaal klaar voor een bewonertje, ook al tellen we de dagen af... Maar ik vermoed dat het wel normaal is, die dubbele gevoelens. Hij of zij mag eigenlijk NU komen, en tegelijk denk ik, oei, misschien nu toch nog niet, laat me nog ff wennen... Nooit gedacht eigenlijk, na al die jaren van teleurstellingen en vorig jaar veel te vroeg moeten afscheid nemen van ons meisje, had ik nooit verwacht dat ik nu ook wel 'n beetje "cold feet" zou krijgen! Maar ik ben er echt wel klaar voor hoor, mijn hart en ziel én huis staan helemaal open voor ons wondertje!!

[logost]

Ik ken je gevoel volledig. Het is allemaal zo nog niet realistisch. De wieg zien we elke avond. Ik wandel elke dag voorbij de babykamer en de buggy staat ook al in de woonkamer. Mijn tas is nog niet gemaakt, maar ik zie ook niet goed in waarom ik dat al zou doen. Het gerief van het baby'tje kan er al in maar mijn kleren... Tja die moet ik nu nog dragen he.

Ik kreeg gisteren wel ineens een heel warm gevoel over me toen ik het lijstje afging van alle zaken die ik zou moeten meenemen naar het MOEDERHUIS. Het laatste lijstje was: "wat mee te nemen voor de baby"... Wij gaan echt wel naar ergens waar we het mooiste geschenk ooit zullen krijgen, waar ons lichaam 9 maanden zo hard voor heeft gewerkt!

Die cold feet heb ik ook hoor. Mijn man veel minder, maar ik heb een beetje schrik voor de verantwoordelijkheid die ik ga voelen binnenkort en ook schrik voor dat moedergevoel. Zou dat zo intens zijn dat alles daarvoor wijkt?

Tja en die inwendige onderzoeken die niet gebeuren vind ik ook wel vreemd. Hij kan wel zien op de echo of het kindje al is ingedaald en dat was nog niet het geval. Ik heb ook nog maar één keer geklaagd van harde buiken en dan heeft hij eens gekeken met de vaginale echo (op 28 weken) maar daarna niets meer. Dus nog nooit gevoeld ofzo. Oké op zich ben ik daar wel blij voor maar nu ben ik toch wel benieuwd hoe het daar zit.

Ik ben benieuwd wat de gyn je te zeggen heeft vanavond! Ik mag morgen opnieuw.

[Loeki]

Bij mij ook nooit inwendig onderzoek, behalve op 32 wkn omdat ik veel harde buiken had. Dan kijken ze of je vroegtijdig ontsluiting hebt.

Indalen of niet kunnen ze perfect ook voelen aan je buik. Als ze je beebje nog goed heen en weer kunnen duwen (kan je zelf overigens ook), zit ie nog los en is ie niet ingedaald. Ze voelen ook naar de stand van het hoofdje ten opzichte van het schaambeen. Echt, ik stond daarvan versteld hoe "bedreven" m'n vroedvrouwen daarin waren. Zelfs gewicht kunnen die inschatten door gewoon aan je buik te voelen. Kheb zelfs al gehoord van koppels waar de vv het met de hand beter kon inschatten dan de gyne met de echo! Al hangt dat heel veel af van de vv en van de gyne natuurlijk.

Indalen kan je zelf 't makkelijkst "checken" door een aantal vingers tussen de onderkant van je borstbeen en de bovenkant van de baarmoeder te leggen. Als je baby is ingedaald, heb je daar precies ineens veel meer plaats, je buik hangt dan ook lager.

Alleen spijtig dat indalen niks zegt over wanneer je gaat bevallen...

[MayaC]

Ik kom alle dames die bijna gaan bevallen veel succes toewensen! Ik denk dat het voor ons allemaal ongelooflijk is dat we hier zijn geraakt... Zoveel twijfels angsten en dan nu is de dag aangebroken dat we eindelijk onze grote droom in vervulling zien gaan!

Ik tel af naar 3 augustus, maar ik denk dat ze iets langer op zich gaat laten wachten.. Ik heb nog niets van harde buiken, steekjes of niks gevoeld! Volgens mij heeft ze het veel te goed hier bij mij in mijn buik

Vanaf nu mag ik wel elke maandag op controle gaan dus kan ik het ook wel beter opvolgen denk ik, nu was er allesinds nog niets veranderd. De baarmoederhals was nog lang dus nog geen verweking, en ook nog geen indaling... dus nog even afwachten!

liefs, Maya

[Evyke]

Dag dames, ook hier eentje die aan het aftellen is of toch weer niet. Deze nacht geen oog dichtgedaan,om 5uur dan maar in bad gekropen omdat de harde buiken echt niet overgingen en ik dacht zelfs af en toe pijnlijke menstruatiekrampen te voelen,tegen 6 uur was ik mijn man zijn bokes aant klaar maken en ben ik was beginnen opplooien tegen 7uur kwam hij beneden met het verwonderde gezicht AWEL slaap jij niet(met het warme weer durf ik al wel eens's nachts naar beneden sluipen om in de living te slapen. Hij was verwonderd en misschien wel een beetje boos omdat ik hem niet wakker gemaakt had.
Maar wat kunnen nachten lang duren en dan begint het molentje in je hoofd pas echt te draaien he: nee nu toch nog niet ik ben pas 34 weken en 1 dag ik zou zo graag het eind van de maand halen of als het even kan nog een klein weekje erbij dan zijn ze 37 weken en wegen ze misschien 2.5kg waardoor ze mee op de kamer mogen en zelfs mee naar huis...! tzal afwachten worden maar 1 ding is wel zeker ik ben op slag in gang geschoten om mijn valies te maken...
succes dames,het lukt ons wel!!!

[logost]

Hier is daarnet mijn hart nen tel overgeslaan.
Ik had een dagje verlof en besloot om mijn valieske ook eens te gaan maken. ik heb wel nog een aantal zaken nodig zoals bv topjes en bv bh's en gemakkelijke korte broekjes voor in het ziekenhuis. Dus we vertrekken naar de bh winkel en na het passen van heel mooi maar zeer dure bh's van mamae & agathe et ses princeses doe ik mijn kleren aan en voel ik precies een vlieg op de achterkant van mijn been. Ik wil die er dus afvegen maar het was dus geen vlieg maar 'vocht'. De eerste hartslag is overgeslagen. Ik voel aan mijn slipje en dat is ook compleet nat. Nu heb ik wel vaker een nattig slipje wegens het zweten maar het is echt nog nooit over mijn benen gegleden. Ik kijk dus panikerig naar mijne man die totaal niet doorheeft over wat het gaat en ik vraag vriendelijk aan de mevrouw of er een toilet in de winkel is. Uiteraard niet. Ik loop dus buiten naar het dichtsbijzijnde café en vraag om daar naar het toilet te gaan. Boven gekomen is mijn slipje idd nat en het 'vocht' dat langs mijn benen liep een klein beetje kleverig maar wel helder. Tja het ruikt naar 'slipje'. Ik had geen plasdrang in de winkel en was 30min geleden nog naar wc gegaan bij ons thuis.
Tja, dan rest de vraag: is het vruchtwater, urine of zweet... Nu is het blijkbaar toch gestopt en ik heb me een nieuw slipje aangedaan dus we zullen zien he. Ik heb alleszins vanavond om 20.15u een afspraak met de gyn. Die stond al gepland, dus dat is makkelijk. Zou ik mijn valiesje moeten meenemen?

[Sterretje]

Spannend logost!

Vruchtwater kan ook sijpelen hé, door een scheurtje in de vliezen....
De gyn zal het vanavond wel weten te zeggen
Als je niet te ver van het zkh woont mag je gewoon thuisblijven of naar huis gaan tot de weëen om de 5 minuten zijn of zo, en anders ga je mss moeten blijven......
SUCCES!

[MayaC]

Gelukkig heb je vandaag net een afspraak logost! Maar ik zou toch allesinds mijn bevallingszak meenemen je weet maar nooit! Ik moet nu wel zeggen dat ik een week geleden ook wat 'nattigheid' voelde maar volgens mij is dat gewoon door de druk op mijn blaas van mijn beebje want heb ondertussen ook al controle gehad en alles was nog intakt! Anyway, als het zover is, veel succes!

[K'tje]

Goh Logost, spannend hoor! Inderdaad geluk hebben dat je net vanavond nog een controle hebt, dan kan je het daar direct aankaarten. Hou ons op de hoogte hé! (als het nog lukt tenminste )