Borstvoeding

[MA]

Liefje, het kan ook het wegvallen van de zwangerschapshormonen gecombineerd met weinig of gestoorde slaap en de constante zorg en bezorgdheid zijn. Langs de andere kant, zoals ik een tijdje geleden ook al hier schreef, moet je misschien gewoon voor jezel nagaan wat je het belangrijkste vindt. Als je het idee hebt dat bv je ervan weerhoudt om een band te krijgen met je kind, dan zou ik er inderdaad mee stoppen. Voor mij persoonlijk is die band het allerbelangrijkste en is bv maar een middel om te voeden en geen doel. Ik zie stoppen met bv dan ook niet als falen, maar als je aanpassen aan iets waar je kind zich beter bij voelt. Dus misschien even voor jezelf op een rijtje zetten wat je belangrijk vindt en waarom, waarom je bv belangrijk vindt, hoe je met schuldgevoel nav stoppen met bv zou omgaan, en hoe je dit en misschien ook de mindere punten van fv (als die er al zijn) kan ondervangen. Belangrijkste is uiteindelijk dat Fien en jij samen gelukkig zijn.
En ja, misschien zijn we allemaal de toekomst met ons kindje wat te rooskleurig in, net omdat we er zo lang naar uitgekeken hebben en valt de pamper, bv en gehuil realiteit daarom ook iets zwaarder

[Zabbie]

Liefje, dikke knuf! Ik kan me alleen maar aansluiten bij wat Audrey zegt: je moet voor jezelf uitmaken hoe zwaar je tilt aan het switchen van bv naar kv. Als de bv ten koste van de band met je baby gaat, en je er zo als een berg tegenop ziet elke keer, is het mss geen slecht idee om af te bouwen of zelfs te stoppen. Heb je zalf om aan je tepels te smeren, om de pijn wat te verlichten? Ik gebruik de Purelan van Medela (meegekregen uit het ziekenhuis), en ik vind persoonlijk dat die wel heel goed verzacht bij kloven.
Ik wens je heel veel sterkte bij je beslissing, wat je ook beslist. Fientje is het allerbelangrijkste hè, welke voeding ze dan krijgt is uiteindelijk maar "bijzaak" (vind geen beter woord om het uit te drukken, maar bedoel het niet zo negatief als het klinkt). De kv is ook afgestemd op de leeftijd en behoeften van de babies, dus daarom niet "slechter" dan bv.

[mies]

Liefje, ik ga akkoord met Audrey.
En ik wil er nog wat eigen ervaringen aan toevoegen, om je je niet abnormaal te doen voelen. Je schiet zeker niet tekort hoor ten opzichte van Fien!

Ikzelf heb soms nog steeds het gevoel dat ik een babysittende melkkoe ben. Ik snap ook niet goed hoe ik die eerste weken eigenlijk ben doorgekomen, want hier was het ook een serieus gesukkel omdat mini-mies niet goed dronk enzovoort.
Wat mij rechthield was ook geen interne motivatie hoor. Ik moest doordoen tot de afspraak met mijn gyn op 5-6 weken, zodat ik een attest zou kunnen krijgen voor mijn borstvoedingsverlof. En gelukkig ging het vanaf dan veel beter, de tepels doen eindelijk geen pijn meer (want ja dat doet verd*md veel zeer in het begin!!!), en nu pas op 7 weken is het voor mij even voordelig als flesvoeding. Nog niet voordeliger, gewoon even voordelig.

Want ik heb dus ook een tijdje afgekolfd en ik ken ook het gevoel van een flesje te geven. Voor mij was dat bij momenten veel intiemer dan die bv hoor. Toen keek mini-mies mij tenminste aan, met dankbare en gulzige oogjes. Dat was wat anders dan dat "gevecht" aan de borst! Mocht ik niet hebben moeten doordoen voor dat bv-attest, was ik toen echt wel volledig overgeschakeld op fv, zeker van. In mijn ogen is er dus ook helemaal niks mis mee, het kan weldegelijk de band versterken als je nu het gevoel hebt dat die wat "mager" is.
En ja, voor mij was het ook soms moeilijk met de timing van het kolven. Ik moest het ook na de voeding doen (anders ging ze zelf te weinig hebben), maar dan had ze juist zoveel aandacht nodig! Niet zozeer krampjes, maar rechtop houden tegen het teruggeven enzo.

Wat ik eigenlijk wil zeggen: ik begrijp ook niet hoe ik het gedaan heb en wat mij heeft rechtgehouden. Dus ik kan er volledig inkomen dat jij nu voelt wat je nu voelt.
De praktische mies denkt dan weer: waarom kan je niet enkele dagen volledig kunstvoeding geven, zien wat dat geeft qua krampjes, rust, en jullie band. En dan als Fien eventjes slaapt haar uit de draagdoek halen zodat je even kan afkolven (en de melk eventueel invriezen). Of 's morgens en 's avonds als marb thuis is en voor Fien kan zorgen, dan kan je op dat moment ook kolven. Dan valt dat timing-probleem weg, en zijn je borsten niet té hard gestuwd. En 's nachts kan marb misschien ook eens overnemen voor een nachtje of twee (met kv), zodat jij even kan bijslapen want dat is ook belangrijk voor jou. Dat werkt zeker ook op het gemoed.
Op die manier kan je dan na enkele dagen terug evalueren wat je eigenlijk wil: bv of fv of combinatie. Want de melkproductie blijft dan nog aanwezig (misschien wat minder als je maar enkele keren per dag hebt kunnen afkolven, maar je kan dat nog opkrikken als je wil), dus bv blijft nog een optie. Het is op dit moment niet alles-of-niks hoor, je hoeft je niet met de rug tegen de muur gezet te voelen!

En nog het allerbelangrijkste: het feit dat je dit hier gepost hebt toont dat je bezorgd bent om je dochtertje en dat je het goed wil doen. Dat alleen al toont dat je niet faalt als mama!!!
Een mama mág huilen, een mama mág het af en toe niet zien zitten of het gevoel hebben dat ze niet weet wat ze nu met dat kind moet aanvangen... heel normaal, heel begrijpelijk allemaal gezien de weg die je al hebt afgelegd.

Mocht het gevoel echter blijven duren kan je altijd eens met je huisarts of je gyn babbelen. Een postpartum depressie komt vaak voor en niemand kent er de oorzaak van (maar het is dus zeker niet de "schuld" van de mama, geen sprake van falen!). Maar dat is natuurlijk weer een stapje verder, probeer jij maar eens even gewoon op adem te komen.
Ik ben er trouwens ook zeker van dat marb je die ademruimte zal gunnen!

[mies]

O ja, bij mij heeft ook tepelzalf geholpen (in mijn geval Lansinoh, is gewoon een ander merk dan die Purelan) en vooral mijn borstschelpen!!
Manlief is die ook in allerijl gaan halen omdat ik hier zat te wenen van de tepelpijn en ik niks meer kon verdragen qua druk van bh of kleren ofzo. Mijn borstschelpen (van Avent) draag ik nu trouwens nog steeds 's nachts onder mijn slaap-bh. In het begin droeg ik die een hele dag, ok dat mag volgens de instructies niet maar het heeft me erdoor geholpen...

[mies]

Wappie, bleef bij jullie die Nutriton dan ook aan de wand van de fles kleven?

[wat is er mis?]

Liefje, dikke dikke knuf hoor meid!!!!
Je faalt helemaal niet als mama. Je moet idd voor jezelf op een rijtje zetten wat het belangrijkste is. Weet goed dat we je hier zll steunen bij welke keuze je ook neemt. En ik promoot hier geen enkele keuze.
Ik wil alleen maar zeggen dat we het hier allemaal heel lastig gehad hbb in het begin. En allemaal heel veel pijn gehad. Ik had preventief de Lansinoh zalf. En ook op een bepaald moment tepelhoedjes wat ik verging van de pijn. Elke keer hij terug om eten vroeg dacht ik "oh niet weer" en moest ik letterlijk op de tanden bijten. Ik krulde mijn tenen, ik spande mijn benen en bovenlichaam op, ik ging als het waren helemaal gespannen scheef gaan zitten van de pijn. Maar dat gaat echt over beloofd.
Voor mij waren mother mates mijn beste maatjes in die tijd. Die verzachten echt wat de pijn.
Kaan was een huilbaby. Dus een gemak was het ook niet echt. Eigenlijk vraag ik me tot op de dag van vandaag af hoe ik dat toen gedaan heb met dat aanlegge, afkolven en flesje bijgeven??? In het begin assisteerde mijn man. Maar als hij moest gaan werken, geen idee meer hoe ik het gedaan heb. Ik heb het wel niet lang moeten doen: twee keer helemaal alleen denk ik. Dus ja, dan valt het wel mee.
Verder ben ik er nu ook van overtuigd dat er niet meer praktische voordelen zijn aan bv dan aan kv. Het prinicpe "ik heb dan alles bij de hand" is voor mij niet echt een voordeel want ik durf nog steeds niet zo goed ih openbaar bv geven (het is wel al beter maar toch). Dus ja, op dat vlak is kv toch een groot voordeel voor mij. Miss 's nachts. Ik moet niet naar beneden hollen om een flesje te maken. Maar anderzijds anders kon mijn man toch eens makkelijker inspringen.
Alé ik wil maar zeggen alles hft zijn voor- en nadelen. En je moet voor jezelf uitmaken waar je je het beste bij voelt. En geen van beiden is een faling!!!! Je doet je best meid! En dat is het belangrijkste!

En ja ik heb het ook allemaal rooskleurig gezien. Maar doen we dat niet allemaal. Ik had dat zeker ook rooskleuriger gezien dan het echt is had ik makkelijk zw geworden. Daar ben ik van overtuigd.

En dat je moet wenen is ook normaal. Ik heb ook geweend in het begin. Dat zijn ook nog een deel de hormonen. En ook ergens zo van "zo heb ik het niet gewild" gevoel. Dikke knuf daarvoor!

Liefs,

Bokje

[pelkie]

Liefje: heb je al eens aan de vroedvrouw gevraagd om een huisbezoek te doen? Die kunnen echt massa's tips geven en je er vooral mentaal doorheen sleuren. Zij kan je zeggen of die krampjes normaal zijn of niet.

Ik herinner me ook die weken dat ik dacht: kind, niet weer, zwijg nu toch eens zodat ik wat kan recupereren... De pijn aan mijn tepels, wenen als ik ook maar aan bv dacht... pffft. Maar ik ben zo blij dat ik doorgezet heb.

Babietjes zijn golven: dan gaat't even allemaal niet, wenen, honger, krampjes of "clusteren" (= zeer regelmatig na elkaar de borst vragen) en dan plots is dat gedaan en breekt er een goede periode aan.

[Loeki]

Oh Liefje meideke dat is zoooooooooo herkenbaar wat je schrijft! De "magere" binding, de weerslag van de behandelingen, ... Al heb je daar waarschijnlijk nu niks aan hé. Dikke knuff hoor!!

Het moet leefbaar zijn voor iedereen, en je moet idd ook kunnen genieten van je kleintje. Er zijn zoveel oplossingen tussen volledig BV geven en helemaal afbouwen... Allemaal hier al gezegd.

"Gewoon" je goed informeren, ken je opties, en voel je niet schuldig. Al is dat ook weer heel herkenbaar... Het voelt idd als falen maar dat is helemaal niet zo!

Daarnet heeft Yveske nog eens gesabbeld. Mét bankschroef. Ik zat meteen tegen 't plafond van de pijn, nochtans zijn mijn tepels toch al een beetje gehard met 't kolven dacht ik. Dus kweet effe niet of ik nu blij moet zijn of niet. Stel je voor dat ik hem toch nog aan de borst krijg, en dan nog zes weken vechten tegen de pijn, dan moet ik afbouwen nog voor ik goed en wel "vertrokken" ben.

[mies]

Loeki, ik kan vergelijken met mijn rechter borst, waar ik het vaakste aan kolf: kolven is ook een beetje gevoelig, maar anders dan live drinken. Nog steeds leg ik mini-mies niet graag aan rechts, want op 1 of andere manier is dat nog steeds onaangenaam (straalt soms uit naar mijn arm). Met kolven geen probleem.

En wie zegt er dat je gaat moeten stoppen met bv en dat het dus niet meer de moeite waard is, dat live drinken? Zou je niet zowiezo 's morgens en 's avonds nog willen voeden als Yveske het eindelijk kan/wil?

Nog iets wat ik me afvroeg:
op die doos van Nan die hier staat (en die ik alweer moet weggooien na 2 probeervoedingen), staat vanalles van toevoegingen zoals DHA enzo.
Stel nu dat ik mij tegoed zou doen aan chips en pizza en limonade (gisteren dus ), dan zit mijn moedermelk toch vol met slechte vetten of niet? Zou in dat geval kunstvoeding toch niet superieur zijn op borstvoeding??

[Liefje]

hey, bedankt voor jullie steun - het doet echt deugd te horen dat ik niet alleen sta met mijn zorgen! Wappie, ik heb al een hele goede en lieve vv aan huis, die me steunt en tips geeft. En een hele lieve man, die me steunt en me zegt i.i.g. vol te houden tot 6 wkn (dat hadden we nl samen afgesproken als eerste deadline). Ik probeer dus positief te denken en me niet te veel te laten vangen door stress en angst voor het onbekende. Dat gaat het ene moment beter dan het andere. Het gebrek aan ritme en het niet weten wat het volgende uur zal brengen, is hetgeen me nu sloopt. Gaat mijn tepel pijn doen bij de voeding? Gaat fien doorslapen of niet? Ga ik kunnen rusten? Wat als ze huilt? Wat als ze wakker is? etc. Ik houd me vast aan het idee dat er bij ons meisje vanaf nu enige regelmatig zou kunnen komen, wat voor mij ook goed is. En verder bekijk ik het dag per dag. Gisteren en vandaag toch weer pijnloos kunnen voeden!
Gisteren zijn we ook bij een osteopaat geweest met Fien, benieuwd dus of we daar de komende dagen enig effect van merken. Ze heeft wel enorm lang geslapen vannacht (bijna zorgwekkend lang zonder voeding (9uur) ( ), maar gelukkig groeit ze goed). Gevolg van de ontspannende behandeling? Of moe na een reisje vol indrukken?

[wat is er mis?]

Loeki, ik weet niet hoe dat zit met de "harding" van je tepels door het kolven alleen. Mama's van prematuren die voorheen enkel konden kolven zouden het ook moeten weten hé.

Mies, ik eet ook nog chips, limonade en zo hoor. Ik eet al geen kolen. Beperk de caffeïne. Maar echt alles laten doe ik niet hoor. Ik kan toch niet leven op water en brood alleen? De kv kan toch nooit de antistoffen vervangen. Dus dat lijkt me toch altijd "beter" dan kv. Ik zet beter tss aanhalingstekenen omdat alles relatief is hé.

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Amai Liefje 9u geslapen!!! Das een absoluut record hier denk ik! Blij te lezen dat je pijnloos hebt kunnen voeden twee daagjes! Das het begin van meer beter meid, wie weet hé! Zes weken is prima hoor, maar mss moet je 't voorlopig dag per dag bekijken. Dat heeft mij er ook doorgesleurd. "Gewoon" je overgeven aan de pijn en de vermoeidheid en niks meer verwachten, niet meer nadenken. Effe op auto-piloot. 't Gaat beteren!

Mies ja das waar, als hij nog live zou willen drinken ga ik nog eventjes door... 't Plan is nu doorgaan tot hij drie maanden is met fulltime afkolven en proberen aan te leggen (in de veronderstelling dat hij intussen niet live gaat drinken), als hij drie maanden is geef ik het aanleggen op en ga afbouwen aan één voeding per week. En zien hoe dat gaat, misschien blijf ik dan steken op twee voedingen afkolven ofzo als dat goed gaat, of niet. Als ik dan volledig afbouw is dat in orde tegen dat ik terug moet gaan werken.

En ze zeggen dat MM altijd het beste is, zelfs als je rookt, maar kheb het me ook al afgevraagd hoor. Echt gezond eten komt er hier toch ook nog niet van.

[wat is er mis?]

Oh ja Liefje, als je al pijnloos hebt knn voeden lijkt me de pijn weg te gaan. Ik denk dat je tepels eraan gewend zijn geraakt ondertss. Goed teken meid!

En neem het idd dag per dag. Ik nam het in het begin ook zo. Alé ik nam het week per week. Elke week erbij was gewonnen. En weet je wat me ook altijd verder deed zetten; 1) ik mocht niet opgeven want dan zou ik bij een tweede de moed niet hbb om het zelfs maar te proberen (en dat vind ik niet eerlijk tov mijn tweede kind) 2) al die pijn al afgezien en al die moeite al ondernemen en dan uiteindelijk niet slagen, nee die pijn en moeite moest lonen, dus deed ik door. En gelukkig maar!
Maar je moet je er wel goed bijvoelen natuurlijk.

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Kheb Yveske zijn porties verhoogd naar 125 ml. Hij drinkt het leeg, het blijft er precies wel in, en de boobies kunnen voorlopig ook volgen... Op naar de zes voedingen per dag! (hopelijk)

[Sterretje]

Ooh! goed zo!
En is er nog gesabbel geweest?