Uitgerekend mei-juni 2016

[Summerfeeling]

Hier is inderdaad weer veel geschreven. Even terugscrollen...

Ethlinn, weet je al hoe je suikertest is afgelopen? En wat een mooi cadeau aan jullie kindje van je mama. Heel mooi hoe je dat allemaal beschrijft: jullie geluk .

In verband met slaapzakjes: onze zoon slaapt nog steeds enkel met een slaapzak (een Combisleeper, aanpasbaar aan de 4 seizoenen). Dat is warm genoeg en zo heeft hij geen deken/laken nodig. Ik voel me daar toch ook veiliger bij als ik zie hoe die kleintjes kunnen wroeten in hun bed. Ik dacht dat een donsdeken mocht vanaf 1 jaar, maar mij lijkt dat toch nog wat vroeg.

Amai, Marie, voor jou begint het inderdaad wel echt te korten. Gek hé? Hopelijk zijn de verbouwingen snel achter de rug en kan je je op je gemak voorbereiden in je eigen huis (ook al zal het aan zee ook wel niet slecht zijn zeker?) Maar nergens zo goed als thuis, zeker met een kindje op komst.
En jij zal echt lang thuis zijn? Super, vooral met zoveel kindjes denk ik. Ik heb vorige keer een maand ouderschapsverlof aan mijn zwangerschapsverlof geplakt, maar deze keer ga ik het toch bij mijn gewone zwangerschapsverlof houden (ervan uitgaande dat ik niet veel te vroeg thuis moet gaan zitten en de baby dus wel al drie maanden is als ik hem/haar ga afzetten in de crèche). Ik vond dat die maand extra de vorige keer net iets te lang. Nu is het wel zomer natuurlijk, wat misschien wel anders is.

Hier nog steeds niets in orde. Die weken vliegen maar voorbij en wij komen precies aan niets toe. Zal weer allemaal last-minute worden vrees ik, maar goed. Ik heb wel een leuke naam in mijn hoofd nu, maar mijn man moet zich nog beginnen verdiepen in het namenaanbod. Hij slaat hem niet echt af, dat is al veel. Maar zelf wil ik ook nog wel wat verder nadenken of dit voor mij dé naam is.

Ik begin ook last te krijgen van mijn bekken: de pijn zit vooral in mijn bil, vlakbij mijn staartbeen. Bij mijn eerste zwangerschap had ik vooral rugpijn, maar nu dus precies bekkenpijn. Ik moest daarnet bij de huisarts zijn (omdat ik snot- en snotverkouden ben) en hij zei me dat ik dit moest opvangen met Dafalgan. Dat vind ik nu ook wel wat raar hoor, alsof je Dafalgan zomaar à volonté moet beginnen nemen tijdens de zwangerschap. Ik heb er nu al enkele moeten nemen tegen de koorts en voelde me daar al slecht genoeg bij...

Plonske, ik duim dat je babietje een vechtertje is en dat je snel positief nieuws krijgt!
WeHope, een hele dikke proficiat ook!

Hier ook wel al wat korstjes op mijn tepels. Dat had ik de vorige zwangerschap ook. Heb nooit melk gelekt en nu ook nog niet. Maar de borstvoeding is toch heel goed gelukt hier. Ik hoop zo hard dat het ook nu weer erg goed mag gaan. Ik heb daar zo van genoten.

En ik ben het die binnenkort gaat vliegen. We gaan met ons drietjes naar Spanje op vakantie.

Oh ja, voor die foto: ik heb mijn foto hier opgeladen: http://tinypic.com. En dan heb ik de link die verschijnt onder IMG-code voor forums & berichtenforums hier geplakt. Simpel hoor .

En Marie, je "paniek" klinkt wel herkenbaar hoor. Ik vraag me ook vaak af hoe we dat gaan doen met twee kleine kindjes. Het is nu soms nog zo hard zoeken naar de juiste balans en dan gaan we er een tweede aan toevoegen. Nu ja, geen weg terug (alsof ik dat zou willen ) en alles zal uiteindelijk wel goed komen. Maar dat het eerste jaar pittig zal zijn, dat kan ik me wel heel goed voorstellen.

Ik denk dat ik terug weer bij ben. Groetjes aan jullie allemaal!

[Stille genieter]

Stillegenieter, welk programma heb je dan gebruikt om je eigen geboortekaartjes te maken?
En was dan naar een 'fysieke' drukker gaan goedkoper dan een online drukker?

Mijn man heeft met InDesign gewerkt, als ik me niet vergis...

Mijn man kende de drukker (De Bode van Schoten; te Schoten) via zijn werk en wist dat zij mooi werk leverden. Een fysieke drukker vonden we sowieso veiliger dan een online drukker, en met die ervaring van zijn werk was dat snel beslist. En hij lijkt me niet duur, maar ik heb geen echte vergelijking met de online markt...
Misschien ter vergelijking: wij hebben kaarten die klassiek opengaan (voorkant, 2 binnenkanten en achterkant; links de vouw om open te maken), in liggend formaat (dus in 'amerikaanse' envelop te krijgen), in kleurendruk en met afgeronde hoekjes: voor 100 kaarten komt dit op €122 (nog zonder de enveloppen weliswaar).
Wij hebben dit vergeleken met onze trouwkaarten indertijd, en dit is duidelijk goedkoper.
Zij hebben ook de typische merkboeken met geboortekaartjes, dus ook dat is daar een mogelijkheid (was het back-upplan moest het eigen ontwerp toch niet lukken).

[Stille genieter]

Stille genieter, stuur maar door van die drukker! Ik weet gewoon niet echt wat doen. Het voelt niet goed nu, en normaal heb ik goeie instincten en loopt het ook effectief mis als ik dan toch doorga.

Goh, lijkt me toch ook geen gemakkelijke job met de hormonen erbij! Snel toch emotionele zaken, en ik kan al een huilbui krijgen van een prentje met een biggetje op voor't moment Dan zal de vermoeidheid zeker nog meer toeslaan, denk ik dan.

Ik probeer vooral mezelf te vergeven als sommige dingen niet goed lukken nu. Ik heb mijn uren terug geschroefd naar een klassieke 9-to-5. Soms iets minder als het echt niet lukt, soms meer als ik meer energie heb. Verder helpt het voor mij om gewoon te zeggen: ik ben moe, het is nu zo, ik doe mijn best onder de omstandigheden. Er niet tegen vechten maar aanvaarden. Zetel hangen helpt me niet echt veel, dus ik probeer om lichte dingen te doen (wat hobbyen, spel spelen, is naar de winkel, ...). Dan is de kwaliteit van de slaap toch het beste en heb ik het minste last van kwaaltjes.

Mijn man doet ondertussen ook het gros van het huishoudelijke werk, dus dat help enorm. Ik moet afwassen, 1 keer per week boodschappen doen, en dan alles waar papier en geregel bij komt kijken (administratie, dat kaartje, financien, ...). Verder spri ik in als hij iets vergeet.

Goh, mijn job valt op zich nog wel mee qua hormonen... Het is vooral de stress die ik de laatste weken privé heb gehad die het moeilijk maakten... (relatieprobleem met zus en dus ook met mama; grootmoeder met hersenbloeding in ziekenhuis) Dan merk ik heel duidelijk dat dit mij uitput!
De verhalen van mijn cliënten kan ik beter van me afzetten
Het probleem is dat ik niet als zelfstandige werk, maar in een organisatie in loondienst, en dat ik mijn uren en mijn 'cijfers' (lees: aantal gesprekken per week; maar dus ook de administratie die daarbij komt kijken) moét halen. Nu in de afbouw zijn ze daar wel wat soepeler in, maar toch houden ze het nog goed in het oog... En als je je dan een hele week al zo slecht voelt, krijg je gewoon niets gedaan... Wij hebben ook 'stam- en glijtijden' (voor wie dit kent) dus ik moet ten laatste toch op een bepaald uur starten en anders moet ik overuren inzetten (die schaars zijn) of verlof nemen (die ik liefst aan mijn zwangerschapsverlof wil breien) of nóg maar eens naar de dokter voor een ziektebriefje (maar dat voelt niet goed omdat ik niet echt ziek ben)...
Morgen moet ik toch langs de dokter voor mijn kinkhoestvaccinatie, dus ik ga het met haar bespreken... Eens zien wat zij zegt...

[marie1981]

[marie1981]

Whieieieieieieuw! Gelukt! Thx summer!!!!

Dikke buik he .

Reageren op alle reacties doe ik later wel, nu even bekomen van al het werk om een foto te plaatsen

[NewGirl]

@Ethlinn: langzaam terug opbouwen zit er voor mij niet in. Als zelfstandige is het minder werken- minder loon. Dus ik ga gewoon terug mijn uren oppakken zoals ervoor. Ook vervanging vinden is niet simpel. Ik heb veel specialisaties en iemand vinden die dezelfde heeft is niet simpel. Deze week sollicitatiegesprekken... stress

Qua buik; ik durf geen foto meer te nemen. Die is zo dik geworden ineens. Ben thans niet meer bijgekomen. Zooo raar

Ik heb nog geen proefdruk van de kaartjes gezien. Heb ook niets meer gehoord, dus moet daar toch eens achteraan gaan precies.

[NewGirl]

Puf, ik heb echt een absolute baaldag ondanks het mooie weer. Puf
Naast mijn eigen praktijk werk ik ook nog bij iemand in de praktijk (ook als zelfstandige). Nu vroeg ze me gisteren doodleuk of ik niet 2 weken na de bevalling terug wat patiënten kan doen die fysiek niet zwaar zijn
Toen ik zei dat ze echt niet kon verwachten dat ik maar 2 weken zwangerschapsverlof zou nemen, laat staan dat mijn lichaam daar dan al klaar voor is kreeg ik gewoon als reactie dat alles down under na 2 weken wel gelezen is.
My god! Ik heb gewoon geantwoord dat ik in de eerste plaats mama ben en dan pas zelfstandige. Zucht.
Ik ga haar hier morgen toch terug over aanspreken. Als ze die gedachtegang heeft dan gaan we nog veel problemen krijgen wanneer de kleine ziek is. Ik weet niet of ze door heeft dat wanneer die ziek is, ik gewoon ga afbellen.
Ook vind ze het volkomen normaal dat mijn zoon van 8u 's morgens tot 19.00 's avonds in de creche zit. Euhhmmm NEEEEE!
Ik was zo kwaad! en dan toppunt van al... Mijne lieve man vindt dat ik overdrijf! Ik heb de ganse avond geen woord meer gezegd maar hij had totaal niet door wat hij fout had gezegd... zucht!
Ik ben het zo beu dat er altijd maar aan u getrokken wordt en meer en meer verwacht wordt.
Waarom wordt er algemeen verwacht dat zelfstandige alleen maar moeten werken ten nadele van hun gezinsleven?
Om het geld? ik dacht het niet!
Mijn man is werken en ik heb een rustig dagje in mijn eigen praktijk. Maar veel concentratie is er niet bij.
Frustratie - onbegrip en een teveel aan hormonen zijn geen goede combo meer!

Ben ik de enigste met zo een rare omgeving? Of ben ik gewoon raar?

[Aria]

Oh neen, New Girl, ik zou NET hetzelfde reageren. Die vrouw heeft toch geen kinderen? (Of moet ik zeggen dat ik hoop dat ze geen kinderen heeft?)

2 weken na de bevalling gaan werken is echt TOTAAL onverantwoord. Je bent helemaal NIET genezen *down under* na 2 weken. Dat duurt zelfs gemiddeld 6 weken! Mijn postnatale bloeding heeft 6 weken geduurd en ook van mijn knip en draadjes had ik best nog wel wat last in die 6 weken, hoor. En dan heb ik het enkel over *down under*, he, je lichaam heeft 9-18 maanden nodig om volledig te herstellen van een zwangerschap, he. Je bent niet ziek, neen, maar je lichaam heeft wel net de grootste inspanning geleverd die het ooit zal leveren en dat vraagt echt tijd om zowel fysiek als mentaal te helen.

Toen ik met mijn zoontje op het vliegtuig moest stappen na 2 weken en 5 dagen werd mij dat zelfs afgeraden. Het probleem was dat het moest, `t was geen vakantie, maar het werd mij echt afgeraden. Laat staan gaan werken!

Onze westerse cultuur gaat daar echt totaal-totaal de mist in. Weet je dat in de meeste culturen vrouwen 40 dagen/6 weken worden bepamperd door de hele familie, huishoudelijke taken worden overgenomen, ... Zodat zij kan rusten en zich kan focussen op haar baby`tje? Toen ik dat voor het eerst hoorde (Was nog niet bevallen), dacht ik *Jee, wat zot!*, nu denk ik *Hell yeah!*.

Ik weet 1 ding: dat ik veel meer rust ga nemen na de bevalling dan ik deed bij mijn zoontje en ik ben dan nog thuisblijfmama, he. Ik heb mijn lichaam bij mijn zoontje echt niet de kans gegeven om te genezen en mijn herstel heeft daardoor echt langer geduurd. Dus echt waar, je overdrijft totaal niet. Ik begrijp dat je als werkende mama op een bepaald moment weer in de mallenmolen moet meestappen, maar de tijd dat je thuis bent moet je echt ten volle benutten om te rusten-rusten-rusten en te genieten van dat kleine mensje!

[Aria]

Marie, heel mooie buik, hoor! Toppie!

[Aria]

Ik had vandaag echo (Finally, hahaha.) en controle dus eventjes verslagje: ons meisje doet het vree goed. Ze weegt nu 1400 gram en zit voorts mooi gemiddeld op de curves! Blij!

Er is wel 1 potentieel *probleem*: ze ligt in stuit momenteel. Volgens de gyn kan dat bij een tweede in dit stadium echt nog geen kwaad. Ze zei dat een eerste wel al goed zou moeten liggen nu, maar dat een tweede heel waarschijnlijk later gewoon gaat draaien. Ik moest me dus echt nog geen zorgen maken!

[NewGirl]

Aria: ligt ze in volledige stuit? gynaecologe is van gezegd? zoniet kan je wel zelf proberen ze te draaien. Gewoon door bepaalde houdingen, dus niet pijnlijk ofzo. Maar tot 34 weken heeft ze wel zelf nog genoeg ruimte om te draaien, wat ze meestal ook wel doen.
Mijn prutske ligt al met zijn hoofdje mooi links onder, alleen zijn beentje liggen nog dwars naar rechts. Maar ik voel hem nog veel ronddraaien dusja wie weet hoe hij binnen 4 weken weer ligt

[Aria]

Aria: ligt ze in volledige stuit? gynaecologe is van gezegd? zoniet kan je wel zelf proberen ze te draaien. Gewoon door bepaalde houdingen, dus niet pijnlijk ofzo. Maar tot 34 weken heeft ze wel zelf nog genoeg ruimte om te draaien, wat ze meestal ook wel doen.
Mijn prutske ligt al met zijn hoofdje mooi links onder, alleen zijn beentje liggen nog dwars naar rechts. Maar ik voel hem nog veel ronddraaien dusja wie weet hoe hij binnen 4 weken weer ligt

Ze ligt met haar hoofdje een beetje diagonaal, dus ik denk niet dat het volledige stuit is. Ik weet waar haar hoofdje ligt (Ik voel daar ook al geruime tijd veel stompjes en dat zijn dus haar armen.), zo eerder onder mijn linkerborst, als je begrijpt wat ik bedoel, haha.

Ik heb haar gevraagd of ik al bepaalde oefeningen moest doen, maar ze zei dat dat echt nog niet nodig was, ze heeft er alle vertrouwen in dat ze gaat draaien. Een goeie vriendin van mij is vroedvrouw en ga het haar ook es vragen, desnoods begin ik al wat oefeningen te doen, he.

[Aria]

Bedankt, Ethlinn!

Ik heb in het 1e trimester bijna dagelijks yoga oefeningen gedaan, maar is er in het 2e trimester wat bij ingeschoten. Ik ben wel van plan -eens ik hier eindelijk uit de verhuismallenmolen ben- om die terug op te pikken en daar zit dan ook de kat-houding ed bij.

Mijn zoontje lag ook altijd naar beneden en ik heb nooit specifieke oefeningen gedaan, dus ik denk dat zo`n dingen veelal gewoon uit zichzelf gebeuren, hoor.

[tweerozestreepjes]

Dag dames,

De hypochonder in mij is weer in paniek. Een maand geleden had ik kleine weeën, waardoor k het rustig aandoe, voor de rest alles in orde...enkel heb ik sinds gisteren soms echt het gevoel dat de baby een outbreak plant, druk van onder, sterk plasgevoel en bijna schrik dat hij met zn voetje er uit bengelt of " gaat uitvallen".
Nog iemand zo'n gevoel, maandag heb ik 31 weken echo,hopelijk zit ie dan nog mooi op post!

[marie1981]

@tweerozestreepjes; hahaha, jaja! Dat heb ik al elke zwangerschap gehad dat gevoel! Ik kan je 2000% gerust stellen; het hoort er volledig bij! Dat gevoel zal na een tijdje weer even verdwijnen en dan weer terugkomen!
Wat ik (en andere zwangeren) ook al ervaren hebben is dat vanaf ongeveer 32wk zwangerschap er soms zo'n "knakkend geluidje" uit je buik kan komen. In het begin is dat enorm verschieten (breekt die kleine nu een arm/ zijn de vliezen al gebroken?) maar ook dat hoort er gewoon bij en is niets om je zorgen over te maken!

@Newgirl; na 2weken terug gaan werken = waanzin!!! Echte horror! Laat ons zeggen dat je tussen de geboorte tot een week of 6-7 in een soort "guantanomo" toestand zit. De kleine maakt je willens nillens, (zoals een volleerd folteraar) je om de 3u wakker. Om je dan minstens een uur bezig te houden met voeding/verversen/boertje/aandacht.
Je slaapt dus een paar weken slechts een uurtje (als je niet ondertussen nog iets in het huishouden moet doen of je eens wilt wassen, of je babybezoek ontvangt) om de zoveel tijd.
Laat ons zeggen als je dan gaat werken dat je gewoon de patiënt van de behandelingstafel gaat duwen, en daar een dutje zal doen. Ongegeneerd!!
De navelstreng zal er nog maar net af zijn en jij moet al gaan werken? Redelijk onmogelijk hoor. En wat als het toch een ks zou worden? Heeft uw lieve collega daar al aan gedacht (geen paniek he, maar je weet toch maar nooooit?)

Onze kapster, die ook een zaak met 2 runt; die is na 3 weken gaan werken. Haar kleintje zat dus (om de hoek, dus niet veraf, maar toch) op 3wk oud in de crèche. Ze gaf flesjes en wisselde dit af met haar man. Zij zag daar geen probleem in, en de band moeder/dochter is daar heel goed. Het is een echte mama, maar haar zaak is nu eenmaal ook haar broodwinning. Nu ja; zij is wel een fenomeen. Ik wil dus zeggen; het kan wel, maarrrreuh... Laat het dan toch wel een vrije keuze zijn en niet iets opgelegd door een "lieve, begripvolle collega"!!

Ik weet dat mijn zoontje (die een veelvraat was en groeide als kool); tot 4 maand om de 3u voeding vroeg. Ik begon toen net op een nieuwe job, en ik herinner me die eerste 6 maanden als een hel. Je overleeft dat allemaal wel, maar mijn zoontje is precies groot geworden zonder dat ik daar bij stil gestaan heb!

Waarom doen mensen toch soms zo bruut en onbegripvol? Ooo ja, je man kan je niet veel kwalijk nemen. Ik heb hier ook een schat van een man; hij dacht dat een baby een slapend mormeltje was waar je leuke dingen mee doet (een levende pop zeg maar). Dus hij zou ook zoiets gehad hebben van; "tja, die baby slaapt wat overdag, kan jij gaan werken". Ondertussen wéét hij dat het krijgen van kinderen wel véél pittiger is, en zou hij nooit, nooit of te nimmer zoiets durven zeggen...
Nu weet hij dat het pure luxe is als ik zo lang mogelijk na de geboorte thuis blijf en staat hij daar ondanks het loonsverlies 10000% achter

@Aria; ons dochtertje was van in het begin een stuitligger en heeft nooit anders gelegen. Maar zoals je zelf aangeeft; ze heeft nog tijd he? Leuk dat je nog eens echo gehad hebt . Ik heb ook echo om de 4wk bij de gynaeco. Zoals eerder gezegd; bij de eerste zwangerschap vond ik dat de max, nu vind ik dat dik overdreven

Geboortekaartje; wij hebben een proefdruk ontvangen en het is "spot on". Leuk hoor!
Ik heb me (door Ster van het ander topic ) laten verleiden door de kaartjes van "kers op de taart". Ik vind het een prachtig kaartje, maar wel duur! 2euro per stuk en dan nog de clichékost...
Maar gezien het ons derde kindje is hebben we eigenlijk nog geen andere kosten gehad, dus het kon er van af

O ja, heel erg bedankt om jullie "koud-water-vrees" gevoelens te delen! Ik dacht echt dat ik alleen was!

toedels!!!