Starten met eiceldonatie

[Amarillo]

Ah weetje dat is wel goed dat ze daar geen risico in nemen en zo kan je je rust wel goed nemen he! Nog last gehad van bloedverlies of krampen?

Klopt Hope, ik zou inderdaad wat vertrouwen moeten blijven hebben maar bij al mijn pogingen wist ik de uitkomst al na 1 week en vrees dus dat het weer van datte is. Zou wel eens ongelijk willen krijgen hoor! Het maakt me gewoon allemaal zo onzeker. Al zoveel moeilijkheden tegengekomen voor TP en als ze nu zelfs bij TP niet kunnen zeggen of ze het embryo juist hebben terug kunnen plaatsen, is dat iets wat me bijzonder weinig vertrouwen geeft naar volgende pogingen toe...

Begrijp je onzekerheid als je niets voelt en dan is 13 april nog wel even wachten... Ik ga je ook de goede raad geven om erin te blijven geloven dat het gewoon goed komt! nog eventjes en je kan weer een tijdje gerust zijn tot de volgende bekommernissen weer naar boven komen. Dat je maar snel je beebje mag vasthouden en ik heb hopelijk tegen dan een groeiende buik

[Caroo72]

Amarillo, hoe is het? Al symptomen? Hoe voel je je? Ik denk aan je!!

Weetje, hoe is het met je bloedverlies?

Hope, het is zo moeilijk al die symptomen hé. Hoop van harte dat binnenkort je echo goed is!!

[Amarillo]

Caroo: ik was er zondag al zeker van dat het niets was geworden en heb dan ook niet gewacht tot morgen voor bloedname. Vandaag dus uitsluitsel dat het negatief is. Nu eerst terug hysteroscopie voordat we verdergaan. Ik hoop dat het op die manier duidelijker wordt hoe ze moeten terugplaatsen, want nu gaan alle scenario's door mijn hoofd. Hebben mijn vorige embryo's ook wel een eerlijke kans gekregen of niet? Kmoet het loslaten want zo maak ik mijzelf natuurlijk gek...

[mich75]

Amarillo, dikke knuf!

Ik ben hier regelmatig komen kijken om jou te volgen en blijf je volgen.

Ik ben nog steeds in behandeling bij een psychiater ten gevolge van een burn-out en deze week vroeg ze hoe het zat in Jette. Ik had haar eerder verteld dat mijn man niet meer wilde. Dus ik zei dat alles stil lag en dat ik het voorlopig niet kan afsluiten mede doordat we nog 2 pogingen hebben. Toen begon ze dat ik bijna 41 ben en dat ik toch beter een beslissing zou nemen. Ik weet dat allemaal wel maar jullie weten wel dat je zo maar niet op 1-2-3 stopt met het hele verhaal.
Na een paar dagen tegen mijn man gezegd wat de dr had gezegd, maar die reageerde er niet echt op. En dan vanmiddag waren we boodschappen aan het doen en hij zag een kindje van een jaar of 3 zitten op een kruk aan een hoge tafel en hij vond het zooooo schattig en toen zei hij, och laten we het nog een kans geven, maar enkel die 2 pogingen, niets extra.
Toen ik zei dat ik eventueel nog even wil wachten tot hij helemaal mee is zei hij dat ik niet kan wachten met mijn leeftijd, toch???
Dus volgende week eens naar Jette bellen om te horen, maar ik weet niet of ik er al klaar voor ben, ik ben nog een beetje in shock.

[Sloebertje]

Amarillo, dikke knuffel. Ik heb vaak aan je gedacht en ben regelmatig komen kijken of er nieuws was. Ik vind het jammer dat het niet gelukt is. Hopelijk kan je binnenkort vol goede moed aan je twee cryo'tjes beginnen, mét een goede terugplaatsing! Hopelijk levert de hysteroscopie iets op.

Mich, ik kan me voorstellen dat je even in shock bent, maar dit is wel goed nieuws he! Ik duim dat je gauw kan starten én dat je goed nieuws krijgt natuurlijk.

[Hope83]

Amarillo : merde, het was jou ZO gegund. Chapeau dat je er zo rationeel tegenaan kijkt. Misschien kan het geen kwaad om na te vragen welke extra onderzoeken je nog zou kunnen ondergaan. Ev een biopsie van je BSM? Heel veel sterkte. Ik denk aan je.

Mich : het heeft wat tijd gekost, maar ben blij dat je man nu klaar is voor een nieuwe poging. Hou je ons hier op de hoogte?

[Caroo72]

Amarillo, dat meent ge niet...vind het erg, echt heel erg voor je! Had er zo goede hoop in....spijtig!! Veel knuffels!

Mich, ik ben superblij voor je dat je man toch nog bijgedraaid is!

[T&T]

Sorry dat ik hier even kom inbreken maar ik ben me suf aan het zoeken over informatie over de terugbetaling bij gekende donatie. Kan iemand me even toelichten of er hier al dan niet terugbetaling voor is? Kan de donor gewoon een aanvraag doen voor IVF/ICSI? Moeten wij de kosten volledig betalen?

Ik vind nu echt nergens duidelijk uitleg. Hopelijk kan iemand van jullie me even verder helpen...

[Ladyfee]

T&T daar ben ik ook benieuwd naar!

Ik kom hier ook binnenvallen.

Wij hebben ons dit jaar gemeld bij Nij Geertgen voor eicel donatie.
Helaas ben ik vervroegd in de overgang gekomen.

we staan nog maar aan het begin van het traject maar ik zou al graag willen weten wat er allemaal op ons pad gaat komen.

Groetjes

[Cookie-Monster]

Dag allemaal,
Ik ben terug van weggeweest Lang weggeweest! Zoals de anciens hier weten hebben we nogal een bewogen eindejaar gehad en waren de eerste maanden van het jaar ook niet makkelijk (en dan heb ik gewoon de energie niet om het forum te volgen). Net toen we onze mislukte Spaanse poging, en het nieuws dat er toch echt ook wel een spermaprobleem was, begonnen te verwerken, kregen we het nieuws van heel goede vrienden van ons dat ze zwanger waren van hun eerste IVF (2e terugplaatsing van hun 1e poging). En dat hakte er enorm hard in. Het voelde voor ons als weer zo'n slag in ons gezicht: wanneer gaat het nu eens onze beurt zijn? Ondertussen is die zwangerschap jammer genoeg slecht afgelopen (en hoe pijnlijk het nieuws van de zwangerschap ook was, dit slechte nieuws horen vond ik nog véél pijnlijker, want je gunt het uiteindelijk iedereen he om een vlotte en gezonde zwangerschap te hebben).

En wij hebben, met een heleboel ondersteuning van netwerken en therapeuten in binnen- en buitenland, besloten om toch de stap te zetten naar dubbele donatie. Even getwijfeld om terug naar het buitenland te gaan. Engeland kwam in het vizier, omdat anonieme donatie daar ondertussen verboden is, maar de wachtlijsten zijn ons te lang, en het prijskaartje te hoog (na al onze pogingen komt de bodem van de spaarpot ook in zicht). Dus we blijven in eigen land. Lekker comfortabel, want dat heen en weer gereis naar Spanje vonden we ook niet bepaald prettig. Je hebt het er wel voor over natuurlijk, maar op den duur is mijn veerkracht ook op en wil ik gewoon de makkelijkste weg. Als dat dan ook nog aan de helft van de Spaanse prijs kan, graag!

Afgelopen vrijdag hadden we terugplaatsing van een (zeer?) goed embryo. De donor had ons maar liefst 15 rijpe eicellen gegeven, die allemaal door het donorsperma bevrucht geraakt zijn, en waarvan nog 6 embryo's goed genoeg zijn om in te vriezen. We waren enorm blij met die resultaten, nog nooit hebben we zo'n fantastische cijfers gehaald (we hebben zelfs nog nooit cryo's gehad met ons eigen materiaal, en nu opeens 6! Dat betekent nog 6 extra kansen!) Ik steek hier al mijn duimen op naar de donoren en het medische team

Dus het voelt toch anders om deze wachtweken in te gaan: een goed embryo, mijn bms was 'top' (+10 mm en drielijnig), en als het nu niet lukt met die eerste embryo, hebben we nog cryo's. Het gevoel van niet onmiddellijk weer de hele santenboetiek te moeten opstarten, geeft ons weer meer ademruimte en rust. Nu hangt het natuurlijk allemaal af van de vreselijkste schoonmoeder aller tijden: Moeder Natuur. Hopelijk is die ons ook eens gunstig gezind...

En ik was zo bang dat ik het er moeilijk mee zou hebben dat het embryo niets van ons genetisch materiaal zou hebben, dat ik daar slecht zou op reageren bij de tp, maar niets van dat alles, ik heb daar geen moment meer aan gedacht, het voelde direct als "ons embryo" dat teruggeplaatst werd. Nog steeds.

Ik zie dat er hier ook een en ander veranderd is.
Amarillo: ik heb nog vaak aan je gedacht. En het spijt me te moeten lezen dat je tp op niets is uitgedraaid. Maar je hebt nog cryo's, geef dus zeker de moed en de hoop niet op! Ik heb je hier leren kennen als een doorzetter, dus ik ben er zeker van dat het je gaat lukken! Ik geloof erin!
Hope: proficiat met je zwangerschap, zo blij om toch ook goed nieuws te krijgen in dit clubje Dat geeft ieder van ons weer dat duwtje in de rug dat we van tijd tot tijd nodig hebben.
Mich: meid, wat een rollercoaster! Ik hoop dat je snel terecht kan in Jette en goed nieuws krijgt. Grijp die kans met beide handjes

[mich75]

Oooh Cookie-Monster wat een fijn nieuws!

Ik had al vaak aan jullie gedacht en nu blijkt dat jullie al een hoop beslissingen genomen hebben en dat je al in de ww zit. Hopelijk heb je snel goed nieuws.

Hier gaat het natuurlijk weer niet zoals gepland, mijn man is dan eindelijk akkoord, maar nu is het te druk in Jette waardoor ik niet onmiddellijk kan starten.
Normaal gezien gaan we morgen mijn medicatie halen en dan hopen dat we eind deze maand kunnen starten.

We zullen wel zien, ondertussen ben ik het wachten al gewend, maar als je dan terug kan/wil starten is dat wachten toch net iets lastiger.

[Cookie-Monster]

Mich, wat goed! Ik begrijp je ongeduld, je wil altijd alles direct, maar eind mei zal er snel zijn! Dus geniet nu nog een paar weken van een hormoonvrij lichaam, want binnenkort begint het weer allemaal opnieuw Maar ik ben oprecht blij dat jullie er samen voor gekozen hebben om er nog eens voor te gaan. Ik wens jullie alvast héél veel succes!

Hier staan we een dag voor de bloedtest. En de zenuwen gieren door mijn lijf. Vanmorgen, tegen beter weten in, een urinetest gedaan (de laatste die ik nog had liggen). Maar die bleef weer spierwit. Zucht. Dan stortte de wereld weer even in, om vijf minuten later mezelf toch maar proberen op te trekken aan de ervaring van vorige zomer: toen testte ik de dag voor de BN ook negatief, maar kwam de bloedtest wel positief uit. Ik had pas een positieve urinetest de dag na de BN en dan nog maar een licht streepje met die supergevoelige testen. Maar we zetten ons toch maar schrap tegen alweer een teleurstelling. Ik hoop maar dat ik die een beetje doorkom. Ook voor mijn vriend vrees ik, die zit echt op zijn tandvlees, ik heb al een tijdje het gevoel dat hij elk moment kan crashen. Dit was uiteindelijk onze 9e poging... en slechts 1 keer een korte zwangerschap meegemaakt. Nu zetten we alles op alles met die dubbele donatie, dus het is verleidelijk om daar mirakels van te verwachten, want zowel de eicellen als de zaadcellen zouden toch wel van goede tot zeer goede kwaliteit moeten zijn. Maar er kan nog zoveel mislopen. En ik voel me ook helemaal niet zwanger. Sinds dag 7 na PU heb ik last van de typische krampen. Op die dag werd onze hond ineens veel aanhankelijker naar mij toe. Normaal trekt hij vooral naar mijn vriend, maar die avond heeft hij een hele tijd naast mij gezeten, met zijn hoofd op mijn schoot (wat hij anders nooit doet) en hij week niet van mijn zijde. 't Is wellicht bijgeloof om daar iets in te willen zien. Buiten die krampen heb ik helemaal niets van symptomen. En die krampen waren er ook bij elke mislukte poging (ook bij de gelukte, dus ik kan er echt niet op vertrouwen).
Dus er zit alweer niets anders op dan te wachten tot morgen en hopen dat het telefoontje snel komt, dat ik ervan af ben en kan beginnen met het hele verwerkingsproces. Gelukkig hebben we nog cryo's en kunnen we daardoor hopelijk snel doorstarten.
Maar ach, hoor mij hier weer bezig, Miss Pessimist Wie weet krijgen we morgen alsnog goed nieuws.

[mich75]

En Cookie-Monster???

[Cookie-Monster]

Nee, wederom niet gelukt Gisteren een ganse dag in spanning gezeten, niets zinnigs kunnen doen, en dan 's avonds het verlossende telefoontje, met jammer genoeg slecht nieuws. Ach, ik moet het hier niet uitleggen he, hoezeer je je er ook op voorbereidt, het komt toch nog altijd als een klap. Maar de dame aan telefoon was echt top: ze leefde echt mee en probeerde zo goed en zo kwaad mogelijk om de pil te vergulden: de moed niet opgeven, we hebben nog 6 prachtige cryo's, het is een bewezen donor, en het gebeurt wel vaker dat het van de eerste tp niet lukt. Dus daar trekken we ons wel aan op: we hebben idd nog 6 cryo's, nog 6 kansen. Wie weet behoren wij tot die groep waarbij het alleen lukt met cryo's
Ik was ook helemaal niet meer bezig met de donor, en dan kreeg ik tussen de lijnen door te horen dat het een donor was met bewezen zwangerschappen, het geeft weer toch dat extra sprankeltje moed en hoop.
Ik wil nu zo snel mogelijk doorstarten met de cryo's, maar we hebben pas over 3 weken een afspraak bij de dokter voor een nabespreking. Ik had gehoopt om eigenlijk bij/na de komende feestweek te kunnen starten. Na een IVF-poging moet je een maand rust nemen om je eierstokken te laten bekomen eer je een cryo tp doet, maar hier is mijn cyclus 2 maand geleden volledig plat gelegd, mijn eierstokken hebben helemaal niets gedaan sindsdien en hebben (in mijn ogen ) geen extra rust nodig Maar ik weet niet of dat kan.
Ik ben gewoon heel onrustig en ongeduldig, wil geen tijd verliezen. Voor je het weet staat de zomervakantie voor de deur en past het niet voor het ziekenhuis, of voor de dokter, of voor ons. We hebben 3 jaar tijd verloren doordat niemand zag/erkende dat er een spermaprobleem was (tot onze eerste donorpoging, en dan moesten wij het nog aanvaarden), ik vind dat al erg genoeg.
Maar het leven gaat door. En altijd weer word je ermee geconfronteerd, met dat gemis. Daarstraks even naar de post geweest. Stomme zet van me: postkantoor is vlakbij een paar kleuter- en lagere scholen, en het is woensdag, school was net uit, dus overal zie je blije ouders met schattige kleuters. Soms wil ik gewoon onder een grote steen kruipen.

[mich75]

Cookie-Monster, dikke knuffel!!!

Maar ik ben blij te lezen dat je toch positief blijft en je hebt nog 6 kansen en een bewezen donor. Probeer de batterijen nog even op te laden als je toch een extra maand moet wachten.

Veel succes!