uiteraard heb ik die nacht zo goed als geen oog toegedaan...
We waren (uitzonderlijk voor ons doen
Ik mocht haar even vasthouden en toen is mijn man met haar en de vroedvrouw vertrokken. Ik werd naar recovery gebracht. Plots passeerde mijn kinderarts met een klein hoopje in haar armen: pas op, pas op, we moeten naar beademing! Heel even moet er paniek in mijn ogen te zien geweest zijn, want de verpleging stelde me onmiddellijk gerust dat het niet mijn kindje was. De mama van het kindje lag enkele bedden verderop, het was blijkbaar veel te vroeg. Ik had echt met haar te doen, ze lag (begrijpelijk) de hele tijd te wenen. Maar ik hoorde de verpleging haar wel troosten dat baby het toch goed deed...
Vriend en Mauranne kwamen dan daarna terug naar recovery (zodra ik wat bekomen was). Daar heb ik haar dan eerste keer aangelegd. Borstvoeding moet nu nog steeds op gang komen... Nadeel van keizersnede hé, het duurt wat langer eer het op gang komt. Ik heb wel al diepe kloven in tepels AUW!!!
Achteraf heb ik nu wel meer pijn dan bij Aline; gelukkig heb ik nog tot morgen een pijnpomp, ik heb ze al regelmatig gebruikt (terwijl ik die bij Aline maar 3 keer gebruikt heb).
Mauranne ziet er helemaal anders uit dan Aline. Aline is hoogblond en bleek (een kopie van mij). Mauranne is donker van haar en huid (een kopie van mijn man) . Als dat bij Mauranne zo blijft, ga ik echt twee verschillende dochters hebben