ik kan het amper geloven: 2 weken geleden nog te horen gekregen dat ik een hele lage AMH-waarde had, gaven ze me kleine kans, deze week zou ik starten met een eerste IUI-cyclus, ik was vrijdag al de medicatie gaan halen, maar ... ik heb positief getest, ik ben zwanger! Het is nog zo ongelooflijk onwerkelijk, kan het amper geloven, ik ben zo blij en tegelijk ook heel bang... Ik ben 40 dus ik weet wel dat er nog een heleboel kan misgaan, maar dat het ook perfect kan verlopen. Ik word alleenstaande mama, heb daar uiteraard wel veel over nagedacht, maar nu is het toch nog wat anders ..
is dat herkenbaar voor iemand?
UIteraard wil ik nu gewoon zoveel mogelijk genieten
