IVF Juli-Augustus 2015

[onzeker-mevrouwtje]

Hoi meiden...

Zijn er onder jullie die deze maand ook starten met een IVF poging?
Hier al 3 weken bezig met Nora 30 ter voorbereiding en 14 juli start ik met 7dagen s'morgens Gonapeptyl
en vanaf 16 juli s'avonds Menopur 300 EH..
21 juli 1ste echo controle...

Wij denken (zelfde medicatie als bij mijn overleden zoontje vorig jaar) dat we ongeveer 4 weken zullen stimuleren met Menopur en de PU en TP midden/ eind augustus zal plaats vinden...

Zou wel fijn zijn mee te babbelen met mensen die momenteel ook volop bezig zijn...
Hier IVF poging 4, 2 Miskramen en 1 verlies van mijn zoontje aan 38wkn zwangerschap nog steeds met lege handen...

We Go For It!!!!


Liefs Anneleen xx

[Duupje]

Dag Anneleen!

Ik zou je veel succes willen wensen!
Hoe gaat het voor de rest met jou?

Groetjes

[onzeker-mevrouwtje]

Dag Duupje!

Wat leuk dat je komt piepen om mij (ons) geluk te wensen..
Wel ja, het gaat relatief goed... Goed dat we eindelijk kunnen starten met de volgende IVF...
Maar het duurt precies zo ontzettend lang na de bevalling in oktober vorig jaar eer we terug kunnen starten..
OK, we hebben wel een TP gehad van een cryo in maart en miskraam ervan in april, maar globaal gezien vindt ik het lang duren eer we weer verder kunnen...

Maar we gaan met volle moed terug tegen aan!
Hoe gaat het met jou Duupje?


Liefs xxx

[Duupje]

Het is inderdaad een hele tijd geleden allemaal...
Ik ben nu zelf zwanger, maar lees hier zoveel verhalen waarbij het na de "cruciale" 12 weken nog misloopt dat ik eigenlijk enorm bang blijf... Na elke echo ben ik weer even gerust, maar ik besef maar al te goed dat de weg nog lang is...
En meemaken wat jullie meemaakten, nee, ik weet niet hoe ik dat zou overleven... Ik vind het knap dat je er weer helemaal klaar voor bent!

[onzeker-mevrouwtje]

Maar meid toch, zo mag je helemaal niet denken!
akkoord, het eerste moment dat de gynaecoloog zei: het hartje klopt niet meer, dan dacht ik: nee! ik wil dit niet!
ik wil dit niet doormaken! ik wil dood! hoe cru dit ook is dat ik dit zeg het was zo!
tot je familie daar staat en je omringt wordt door knuffels en je man je dichtpakt en zegt: we zijn er voor elkaar!
en tot je dat boelleke op je buik hebt liggen... dan denk je enkel: we moeten da ventje een waardig afscheid geven... een rollercoaster aan emoties..
maar stillekes aan betert dat!
ik kan daar wel makkelijk over praten, wat wel geholpen heeft!
ik heb honderduit met iedereen gebabbeld hierover en niets opgekropt! ook al dachten vele wss: ze is daar weer!

ik weet wel dat je niet eer zal gerust zijn tot je je wondertje in je armen hebt!
ik kan maar een raad geven, eigenlijk twee!
1) vanals je iets abnormaals voelt of helemaal niets, ga naar materniteit, beter een keer te veel dan te weinig zoals ik
2) GENIET GENIET EN GENIET!!!!!


knuffel!

[T&L]

Dag Anneleen,

Ik lees hier toevallig (toevallig wij doen ICSI, dus ik lees meestal daar mee) net je verhaal , amai chapeau hoe je omgaat met de situatie!

Moet verschrikkelijk zijn, te horen krijgen dat je kindje geen hartslag meer heeft en dat sowieso ook al na dit traject....

Ikzelf kan (jammergenoeg) nog niet starten in juli en augustus. Na effectieve start icsi begin dit jaar , heb ik het gevoel nog nergens te staan. Behalve dan alles die al de revue gepasseerd is , maar niets van resultaat. KOm soms zo zot van dat gevoel.
Januari start stimulatie, eind januari punctie, TP uitgesteld wegens overstimulatie, maar TP, Midden maart zwanger maar van korte duur, wachtmaand, controle: nog niet alles genormaliseerd nog maand NORA'tje nemen, maand later: idem, maand: later - idem maar duidelijk dat dit niet normaal is => laparoscopie: 3 cystes weggehaald begin juni. Opnieuw wachten tot herstel operatie. ... begin augustus zou ik kunnen starten - maar in augustus trouw ik - dus het wordt nu september.

Ok ik kan nu , de volgende 2,5 weken genieten van een reisje en dan augustus onze trouw, maar ik wil zo graag eens resultaat zien!!!!!!

Kvoel mij ook zo'n zaag en ook al heb ik beslist om van onze behandeling geen geheim meer te maken, iemand om mee te praten is toch moeilijk eh. 4 vriendinnen in men nabije omgeving zwanger... alle 4 trouwens op mijn vrijgezellen en dus ook op trouw veel zwangere buikjes....

[onzeker-mevrouwtje]

Oh T&L... wat een hel ook voor je!
Wat erg dat ze pas na zoveel beurten beslissen om een lapra uit te voeren!
de klok tikt wel altijd maar door he! pfft!

Maar, nu moet je je concentreren op je trouw! Tot nu de mooiste dag van je leven!
en denk die zwangere buikjes weg!
Al is dat niet makkelijk! i know the feeling...
ik en mijn beste vriendin scheelden 3 wkn... zij is 4 weken te vroeg bevallen en 3 weken nadien was het mijn toer om te bevallen...dus gingen de kindjes uiteindelijk ook maar 3 weken gescheeld hebben..
en och wat doet het pijn om haar kindje te zien opgroeien!
want bij alles (en lees bij ALLES) denk ik, de mijnen ging dit ook al doen se!
Ook kan ze geen minuut zwijgen over haar zoon! nuja, ik wens haar het allerbeste toe natuurlijk, maar het doet effectief pijn zoals je zelf zegt!

Ik hoop dat we beiden snel mogen volgen met al die zwangere buikjes!

knuffie xxxx