ex-IVF/ICSI-clubje

[Glenys]

[liezeke]

Keigoe gedaan, Glenys!

Om trots op te zijn:)

Moest ik ooit terug zw worden, mag ik er dan ook bij als ex-mede-IUI-lid?

Liesje

[pink]

Hey glenys,

Ik kom ook van het icsi forum. Goed idee om dit onderwerp te openen.

Alvast een dikke proficiat.

Ik kom hier ook al af en toe piepen maar de schrik zit er nog in om terug te vliegen naar het icsi forum. Ik ben na 4 icsi pogingen eindelijk zwanger geworden. En ik ben ondertussen 7 weken. Vandaag het hartje gehoord op de echo. Maar ik zal ook heel blij zijn als ik 12 weken ben.

Het besef dat ik zwanger ben is er nog niet helemaal. Nu met het hartje te horen toch al iets meer.

Ik wens je alvast heel veel succes in je zwangerschap.

[Dieke]

Lieve Glenys en Pink,

Ik deel jullie gevoelens absoluut. Na 3 ICSI-pogingen, waarvan de laatste PU ook allesbehalve leuk was en niet veel had opgeleverd, zijn ik en mijn ventje ondertussen bijna 16 weken ver. Maar helemaal afscheid nemen van het ICSI-clubje / gevoel kan ik niet. Ik ben nog steeds bang dat dit geluk me ontnomen zal worden en post reacties maar erg sporadisch bij de topics "zwanger / kinderen". Net alsof ik het lot dan tart of zoiets...

Ik denk dat we ons ICSI-IVF-IUI-parcours nooit zullen vergeten en het ons zal blijven achtervolgen.

Zo heeft een collegaatje van me gisteren haar eerste PU gehad. Wel ik voelde erg met haar mee en kreeg weer bijna de tranen in mijn ogen... Die eerste ICSI-behandeling, die eerste PU, de schrik, de onzekerheid, brrrr...

Maar ondanks alles was dit parcours het 100% waard en voel ik dat ik ook als mens gegroeid ben en een beter persoon ben geworden. Dus ik probeer, al was het voorzichtig, te genieten van mijn zwangerschap, maar het is niet makkelijk.

Veel liefs en alvast veel moed en geduld om tot de 12 weken te komen!! En sowieso: PROFICIAT!!

[Glenys]

De angst... blijkbaar een herkenbaar fenomeen.

Pink en Dieke, we gaan ervoor hé!

Liezeke, uiteraard kom jij er binnenkort gewoon gezellig bij!

Ondertussen heb ik de resultaten van de tweede bloedname. Ik zet alles even op een rijtje:

BN1 (maandag): HCG = 257 - Oestradiol: 546 - Progesteron 57,5

BN2 (donderdag): HCG = 852 - Oestradiol: 840 - Progesteron 100

Alles gaat dus goed. Jochei!

[L***]

eindelijk geraak ik hier es
wel nog niet als officieel lid...
maar het ex-clubje bestaat én heeft al leden. joepie!
glenys, het gaat heel goed met je (waarden), houden zo!
ik zit in de wachtweken van 3de icsi en hoop snel hier te geraken.
en wil jullie allemaal feliciteren.
het is een helse tocht waar we door spartelen, maar het maakt ons ook een 'beter' mens, daar ben ik zeker van.
geniet van jullie zwangerschap, hopelijk tot gauw
liefs

[Bjorn en Kim]

Zit ook in de ww van de 3e ICSI, nog een weekje doorbijten om te weten of mijn twins blijven zitten hoop jullie snel te kunnen vervoegen!!!

[giete]

dag dieke, pink en glenys

alvast een hele dikke proficiat met jullie 'prille 'zwangerschap!!

ik hoop dat ik ook heel gauw kan aansluiten tot het 'ex-ivf / icsi' clubje; zit in mijn laatste wachtweek!! vrijdag weten we of dat ons ukkie en pukkie het zalig vonden in dit warme nestje!! ik hoop het zo, want na 3verse en 2 cryo"s mag het eindelijk wel eens goed gaan hé!!!

bjorn en kim, lees net dat je ook in de laatste wachtweek zit! wanner moet je gaan voor een bloedname?

dames, geniet volop van je zwangerschap, stuur alle angstmonster de laan uit en hopelijk kan ik me vrijdag defenitief tot dit groepje voegen!!


dikke knuf
giete

[Bjorn en Kim]

Giete meid ik mag zaterdag voor bn gaan maar ik weet dat ik maar laat op de avond de telefoon zal krijgen van de dokter dus het zal een lange dag worden!

Is het bij jou voor het eerste kindje?

Wij zijn nu aan de 3e tp voor nummer 2, de eerste keer dat ik twee emmykes terug gehad heb.

Wij vertrekken gelukkig straks op reis dus tegen ik terugkom is het woensdag en dan een drukke dag werken dus tegen ik het goed en wel besef is het donderdag....

[giete]

hey kim,

neen, bij ons het de 3e verse poging, hebben ook al 2 cryo"s gehad, dus tis niks nieuws voor ons.
in december vorig jaar was ik zwanger van één cryootje. jammer genoeg hebben we ons ukje moeten afgeven op 10w.

bij zowel de 2e als de 3e poging hebben ze telkens 2 emmykes teruggeplaatst.
bij deze poging heb ik ook nog acu gedaan!!! in december was het ook met acu en toen waren we zwanger, dus nu is de hoop enorm groot hé!!!

ik zou normaal zaterdag moeten gaan voor bn, maar de gyn zei dat ik vrijdag al mocht gaan omdat hij zaterdag niet aanwezig is!!!

voel je iets in je buikje? moeten we iets voelen?

meid,geniet van je vakantietje en voor je het weet is het zaterdag! mijn duimen staan omhoog voor je!!

dikke knuf
giete

[Bjorn en Kim]

Gietje,

wat jammer van je ukkie, dikke knuffel!

Ik probeer me te vezetten tegen de symptomen, de 1e keer dacht ik dat het mislukt was en was ik zwanger, 2e keer had ik mijn regels al voor de bn, 3e keer was cryo met accu negatief en nu zijn het twins die accu heb ik achterwege gelaten en een reisje geboekt betere ontspanning.

Ik heb elke keer ms pijn zowel bij de positieve als negatieve pogingen maar bij de negatieve heel erg vanaf de tp, bij de positieve af en toe maar niet zo erg behalve op de dag van bn en dat is nu weer zo dus ik hoop...

het was voor ons deze keer wel de 1e keer dat we toppertjes hadden dus laat ons hopen.

niet teveel piekeren en ik hoor je donderdag wel he meid! succes

[Glenys]

Giete, Kim en liezeke,ik hoop dat we jullie hier snel mogen verwelkomen!

Ik durf het amper toegeven maar wéér heb ik een angstaanvalletje gehad. Ik ben toch zo bang dat het alsnog misloopt. Op dit moment ben ik exact 5 weken en 4 dagen. Nog helemaal niet lang zwanger dus. Elke dag zet ik een streepje bij op de kalender. Het gaat toch weer zo traag, dit doet me echt denken aan de wachtweken. Volgende week heb ik de eerste echo, eindeijk. Hopelijk gaat die me een beetje geruststellen.

Zaterdag ben ik naar een stockverkoop geweest voor baby-spulletjes en ik heb niets durven kopen. Het voelde aan alsof ik een bedrieger was en helemaal niet zwanger. Het lijkt maar niet tot me door te dringen. De confrontatie met allemaal bolle buikjes was ook heel moeilijk voor me. Kortom, terug in de auto ben ik beginnen huilen. Geen idee waarom.

Waarom kan ik nu niet gewoon genieten? Ik ben écht zwanger, en toch...

[Engel0405]

Glenys, misschien hoor ik hier niet helemaal thuis. Ik ben ex lid van ICSI club, maar bij ons lukte het na 3 jaar en een hoop gezever in de mm (met vrij slechte vooruitzichten, zodat adoptie reëel werd) plots spontaan. Tot ieders verbazing.

Dat maakt de ongerustheid er echter niet minder om, het is evengoed nagelbijten en vol ongeduld uitkijken naar de volgende echo.

Babykleertjes kopen doe ik absoluut niet voor ik het geslacht weet, en ik wil ook niet dat iemand ze voor me koopt voor die tijd. Wrschlk bijgeloof..

Ik ben morgen 11w en hoewel ik het eigenlijk al 2w nodig heb, weiger ik zwkledij te kopen. Ik heb enkel een grotere bh gekocht (geen zw beh) omdat mijn borsten bijna 3 cups gegroeid zijn in korte tijd en dat absoluut niet meer kon.

Namen zoeken: zelfde probleem, niet voor ik het geslacht weet, geboortekaartjes ook niet..

Dat is voor mij de prijs die ik moet betalen voor mijn grote bijgeloof en de angst dat het nog altijd grandioos fout kan gaan. Ook al hebben we een hartje gehoord, de magische 12w grens is cruciaal voor mij en nadien het geslacht weten.

Ik heb zowat voor alles regeltjes en taboes bedacht, en dat maakt dat de roze wolk nog ver weg is.. Hoort wellicht bij de jarenlange teleurstelling...

Wat bolle buikjes betreft: ik ben daar nog altijd jaloers op. Bij mij is het zichtbaar voor mezelf en ventje, maar niet voor de wereld. We moeten het trouwens ook nog geheim houden, dus sowieso is er niets om mee te 'pronken'.

Al gebiedt de eerlijkheid me te zeggen: een echo heeft minstens een 24 u HAPPY FEELING effect, dat neemt niemand je af..en nadien het filmpje herbekijken en steeds nieuwe dingen ontdekken: zalig!

[sahra]

lieve Glenys, ik hoor dan wel niet bij het ICSI clubje, maar wou je hier toch laten weten dat ik me VOLLEDIG herken in je gevoel...
Wat gaan we daarmee aanvangen?
Zou het beteren na 12 weken?
Gaan we toch ietsiepietsie ongedwongen genieten?

Bezorgde Sahra

[liezeke]

sahra en glenys,

ik had die gevoelens ook enorm. ik voelde me een 'stranger' op de zw topics, had het nog steeds moeilijk met zwschaankondigingen... heel raar, je voelt je van de ene wereld in de andere gekatpulteerd (en nu terug;)). ma dat mag hoor, heel normaal dat je je zo voelt. je kan niet plots de knop omdraaien en happy zwanger zijn. geef jezelf daar ruimte voor.

dag per dag en uur per uur en minuut per minuut en op den duur zijn die twaalf weken voorbij. in principe kan er dan nt veel meer mis gaan. ik wist dat ik tot 16 wkn moest wachten voor mijn twaalfweken glory moment maar ben toch na die twaalf weken al beginnen 'genieten' en heb daar echt geen spijt van ook al klinkt dat raar. zelfs de laatste twee weken van mijn zwsch toen ik al wist dat ze zou eindigen heb ik heel hard genoten van alles.
ik had mezelf een truukje gemaakt om toch te genieten om niet dood te gaan van de schrik voor een 'crash'. moest ik toch iets tegenkomen, zei ik mezelf, kon ik hier terecht met mijn verdriet. ik ben niet alleen.
en natuurlijk het minuut per minuut vieren dat je zw bent-truukje van mies...

knufs, liesje