Tekens van naderende bevalling

[logost]

Hier nog eens een controlefreak,

Ik vraag me af of je tekens kan herkennen van een naderende bevalling. Nu heb ik sinds dit weekend een zwaar gevoel naar beneden, moet ik meer plassen en heb ik af en toe heel venijnige steken thv blaas-vagina regio. Alsof er een spier verkrampt, maar het zou ook de baby kunnen zijn die er een stamp opgeeft natuurlijk. Dat weet ik dus al niet. De vv zegt dat het kindje nog niet ingedaald is (dat ziet ze aan de buik). Dus de harde buiken die ik dit weekend had, waren waarschijnlijk geen indalingsweeën.

De gyn heeft nog nooit een inwendig onderzoek gedaan. Ik ben echter te nieuwsgierig geworden om dat zelf niet te doen. Ik ging in het begin van de zwangerschap al op 'verkenning' om te voelen hoe mijn baarmoedermond zat en voelde en daarvoor deed ik dat ook al om te zien wanneer mijn meest vruchtbare periode eraan kwam. Vandaag deed ik het voor de eerste keer sinds heel lang terug en wat een verschil met het begin van de zwangerschap.

Er was nog een teutje, maar dat was echt helemaal niet meer zo'n straffe spier, dat was volgens mij zelfs niet volledig toe. Enfin niet dat ik ontsluiting had/heb want dan zou ik geen tuitje meer hebben. Ik vraag me dus af wat dat is: verweking? verstrijking? Vervolgens hing er echt een hele hoop slijm aan mijn vinger. (Sorry voor de vreselijk vieze bewoording). Nu kon dat ik mijn vruchtbare periodes van vroeger ook al zijn, maar toch was het nu nog veel meer.

Voor alle duidelijkheid ik ben niet ongerust ofzo, maar ik heb geen controle meer over de zwangerschap en dat maakt me onzeker. Ik weet niet wat ik nu allemaal voelde en... Ik ben ook helemaal geen vroedvrouw, maar ik ben wel heel erg nieuwsgierig naar alles dat er gebeurd in mijn lichaam. Iemand die deze zaken herkent?

[Loeki]

Hier ook een aanhanger van "natuurlijke geboorteplanning"; ook meermaals BMH afgetast en slijm ontleed.

Wel grappig, ik heb denk ik toen ik ongeveer zo ver was als jij net hetzelfde gedaan. Ben toen zo geschrokken van de toestand daarbinnen dat ik het niet meer opnieuw gedaan heb. 't Voelde helemaal anders. Bij mij was precies alles wat gezakt en 't voelde veel "malser" aan dan vroeger. Ik dacht ook van een putje te voelen maar volgens de vv (later, ze heeft voor 't eerst gevoeld toen ik 41 weken was) had ik nog niet echt ontsluiting.

Achteraf bekeken en zoals jij 't beschrijft snap ik het veel beter. Verweking is volgens mij hetzelfde als verstrijking, het is het korter worden van de baarmoederhals. Dit gebeurt bij een eerste zwangerschap voor de ontsluiting. Slijm tja, er hangt een hele hoop hé. Toen de vv mijn baarmoederhals masseerde omdat ik over tijd was, kwam daar ook veel slijm en bloed mee. Normaal denk ik dan.

Ben je aanhanger van het "natuurlijke" en wil je al wat meer verweking; teunusbloemolie capsules opsteken.

En haha, controle heb je nooit gehad hoor over de zwangerschap. Loslaten meid... En kijk alvast eens naar de topics "slijmprop" en "opwekken weeën".

[logost]

Teveel gelijkenissen met jou op den duur...
Wel ik had idd zoiets van: woaw dat is hier behoorlijk anders (eigenlijk maakte ik al een kleine vreugdesprong omdat ik dacht dat dit het begin was...) maar ja. Niet dus

Ah ja, Yveske is er ook uitgekomen he UITEINDELIJK

[Loeki]

Tja, sorry.

Yveske is er idd ook uitgekomen en bijna helemaal vanzelf hé, alleen wat voetreflexologie...

En als het een troost mag zijn, tis best een makkelijk ventje (op het borstweigeren, het eigen willetje en het niet doorslapen na dan ).

[logost]

Wat is er dan makkelijk aan

Tegenwoordig zie ik alleen maar baby's die al doorslapen als ze pas 2 weken zijn, amper wenen overdag, goed aan de borst hangen,... mmm ik zal dus zeker een huilbaby krijgen. Statistisch is het dan mijn beurt

[Sterretje]

logost

onze ervaring heeft geleerd dat het niet overal rozegeur en maneschijn is. Vele mensen 'verdoezelen' het echt wat hoor....

Bokje heeft ooit een topic gestart 'mama en jaloers'... toen dachten wij ook dat het overal beter was dan bij ons, maar in de praktijk is dit echt niet zo altijd;

'k heb ook twee eerste maanden veel 'last' gehad maar als ik er nu op terugkijken, zeg ik altijd: ooh, brave baby, geen problemen, ..... gewoon omdat ik het mij niet supergoed meer herinner,of niet meer aan herinnerd wil worden en omdat ik zooooooo goed kan relativeren ondertussen.
Wat zijn immers twee maanden op een heel mensenleven

jij gaat een pracht van een baby krijgen, of ie nu doorslaapt of niet!

[jufnel]

Logost zal ik jou daar dan in volgen?
Hier in de buurt ook allemaal "perfecte" baby's die BV drinken en hun mama's geen kloven of ontstekingen bezorgen, die zelfs met BV al doorslapen na een week of 4, ... Ideaal lijkt me zo... Maar die mama's waren wsl wsl wel wat geruster tijdens hun zwangerschap. Zou dat nu echt komen doordat wij er zoveel moeite voor hebben moeten doen?

Geraken jullie met je vingers tot aan je BMH?
Ik heb het nog nooit geprobeerd. Ben er nog nooit gaan kijken. Of gaan voelen.
Doen jullie dat dan met een spiegeltje?

[Loeki]

Hij huilt alleen maar als er iets scheelt, dus tis bijna altijd snel verholpen. Hij lacht heel veel. Zit graag bij iedereen op schoot. Amuseert zich te pletter in de creche. Speelt en lacht met en naar de andere kindjes. Een verzorgster die hij nog nooit gezien heeft? Geen probleem! Een flesje drinken bij iemand waar hij voor 't eerst op schoot zit? Geen probleem. 's Morgens als ik wil douchen gaat hij spelen op de grond op 't kussen. Allemaal oké. We gaan soms samen in bad, als hij gewassen is leg ik hem op het kussen op de grond in een grote handdoek met een tutje. En blijf ik nog even in bad. Geen probleem.

Ik kan hem op het speelkleed leggen waar hij zich een vol half uur makkelijk kan amuseren met de gordijn (hmmm lekker zo'n gordijn). Of ik leg hem in de box en das ook oké.

Hij huilt niet om een vuile pamper. Overdag slaapt hij prima. Hij wrijft in zijn oogjes? Oké bedje in en slapen. Ook 's avonds slaapt hij vrij makkelijk in. Als hij niet kan slapen speelt hij nog wat. 's Morgens idem. (alleen 's nachts kan hij dat precies niet)

Goh ik zou nog uuuuuuuuuuuuuuren kunnen doorgaan! Tis gewoon een heerlijk manneke.

En ja zoals Sterretje zegt, tis niet altijd zo geweest maar things change...

Wij van DVO vallen overigens altijd buiten de statistieken.

[Cassyke]

Goh Logost en jufnel ik kan jullie daarin ook wel volgen hoor. Als ik zo hoor is de baby van mijn schoonzus gewoon perfect. Zo'n braaf manneke, en het is ook nog waar! Die weent praktisch niet, enkel als er iets is, en is supergemakkelijk om mee weg te gaan. De grootouders zijn er vol lof over bezig, zodanig veel dat ik bang ben als de onze er gaat zijn. Wat als ze een huilbaby is? Of dat ze niet even gemakkelijk is als Lars? Ik ben een beetje bang dat ze Lars gaan ophemelen en ons meisje maar als het moeilijke kind van de familie gaan bestempelen

Loeki je ventje ziet er toch een zaaaaaaaaaaalig kindje uit hoor

[jufnel]

Maar yveske is precies ook wel perfect he als ik dat zo lees

Ik vind dat wij voor ons harde werk en al de miserie ervoor allemaal beloond mogen worden met een perfecte DVO-baby

Loeki, fijn om te weten dat we hier allemaal buiten de statistieken vallen

[Loeki]

Twas om iets te "bewijzen" hé voor Logost. Yveske houdt ons ook nog veel te vaak wakker 's nachts; als hij wil eten dan moet dat NUUUUUUUUUUUUUU, als hij gefrustreerd is alweer om iets dat niet lukt, dan hoor ik het ook goed hoor! Maar onze beebjes zijn stuk voor stuk perfect hoe ze zijn.

Tis wel zo hoor dat je de eerste moeilijke weken-maanden een beetje vergeet op den duur. Ik herinner me dat ik de eerste twee maanden gewoon een compleet wrak was, dat ik me afvroeg of 't ooit nog wel goed zou komen! Yveske wilde toen helemaal niks van die dingen waar ik hierboven zo vol lof over bezig was, douchen kon ik niet of ik moest zijn gekrijs negeren, slapen deed hij alleen overdag in mijn armen (waarna ik hem dan stilletjes ergens anders probeerde neer te leggen). En tja doorslapen doet ie dus nog steeds niet.

Jufnel met je langste vinger geraak je er in principe. 't Voelt zo als een uitstekend iets in je vagina diep vanbinnen. Kijken gaat natuurlijk niet.

[Sterretje]

Moederliefde gaat boven alles.
'k kan me alleen voorstellen dat je zoals Zabbie meerdere kindjes hebt waarvan er eentje met kop en schouders boven uit steekt qua huilen en 'overlast' en dat maanden aan een stuk, dat hou je echt niet vol.

Maar dat zijn wel uitzonderingen. ik denk dat de meeste beebjes op de leeftijd van drie maanden wel degelijk een aanvaardbaar ritme en gedrag hebben....

Denk maar al aan die beginnende glimlachjes, die kleine vingertjes op je huid, die zachte haartjes, die grote ogen die je aanstaren, ..... je kan niet anders dan liefde voelen voor je eigen kind....

[Loeki]

Das helemaal waar Sterretje. De eerste weken zijn ten eerste 't vermoeiends qua eten en slapen; bovendien krijg je relatief weinig "terug". Maar als de eerste lachjes komen... ooooh.

Of gewoon al in het begin je kind kunnen troosten. Die huilt, je neemt 't vast, en ze nestelen zich zo lekker tegen je aan en ineens is alles weer oké, gewoon door bij je te zijn. Het doet wat met je hoor.

Al mogen we dat ook weer niet ophemelen hé Sterretje, de eerste dagen zorg je vrij instinktief voor je kind vind ik, niet zozeer uit "liefde" maar omdat je instinkt je ertoe drijft. Het hoeft echt niet liefde op het eerste gezicht te zijn.

[Sterretje]

Ja, da's ook waar.
De eerste weken zijn dan ook emotioneel niet te onderschatten, babyblues, depressie, wat er allemaal op je af komt....
maar hé, wij hebben het allemaal overleefd!

[Loeki]

Om nog te zwijgen van het grote BESEF dat er eindelijk een kindje is. Ik heb ontelbare keren mijn ogen uitgewreven, in mijn armen geknepen (echt... ) om me ervan te vergewissen dat we toch echt wel een kindje hadden (hebben ). Kheb ook veel van het kraambezoek enzo precies maar half meegemaakt, als in een droom... Ja tis raar, die eerste weken. En overweldigend. De wereld op z'n kop.

En ja, we hebben het allemaal overleefd! Ook de mama's met huilbabies.