zoals jullie weten was ik enorm benieuwd hoe ik een peuter en een baby ging combineren, hoe onze grote meid zou reageren op een tweede prutske in huis, ....
veel gepieker voor weinig zorgen dus!
Ik ben heel fier op de grote zus want ze neemt het fantastisch goed op!!!
De papa was na de bevalling naar huis gereden om amber af te halen vd creche (en heel verrassend: te laten opdirken met mooie kleedjes en e staartje)
ik was blij haar te zien en heb haar eerst geknuffeld en op schoot genomen.
dan keek ze naar het bedje naast ons, en er verscheen een verbaasde blik op het kleine wezentje daar!
ik zei dat dit de baby uit de buik was, zusje voor Amber!
wat toen volgde is zo uitermate ontroerend, ik heb er tranen bij gehuild! ze leunde onmiddellijk over de rand om heel zachtjes over het hoofdje van Imke te aaien, met heel luid: 'aaaaaaai'... ze was er niet meer bij weg te slaan. heerlijk was het!
en toen het bezoek kwam, was ze uitermate fier. ze heeft de hele tijd luidruchtig zich kenbaar gemaakt en flink gestapt. als zusje een krimp geeft, staat ze voor het bedje. zoo lief.
de dag erna heb ik amber niet gezien maar me volledig op de baby geconcentreerd en de derde dag kwam papa als bij verrassing sochtens vlug eens langs met grote zus.
eens we thuis waren, is het nog steeds grote liefde
maar bij mij heeft zich echt een klik voorgedaan.
ik heb Amber echt losgelaten als 'mijn baby' en ben haar direct als een peuter/kleuter/kind gaan zien.
het valt me op hoe groot ze eigenlijk is, hoe zelfstandig, hoe wijs en eigenzinnig...
'k moet jullie ook niet vertellen hoe frappant het verschil is tss en pasgeboren baby waarvan het hoofdje net in m'n handpalm past en een peuter die ik amper nog kan dragen van het gewicht... 't is een wereld van verschil.
en het meest fantastische is: ik kan er perfect mee omgaan! ik kan me probleemloos verdelen tss baby en peuter, amber heeft het nodige geduld leren opbrengen en is gewoon heel meegaand. al kan ze af en toe nog eens e driftbui hebben!
hihi, ik vond dat het een eigen topicje verdiende want het is toch wel wat hé... grote broer/zus worden.... en ik zie het allemaal heel rooskleurig in
(al moet ik erbij zeggen: al e chance dat de papa thuis is!)
