zakken op de curve qua lengte
-
bettyboopke
- Berichten: 291
- Lid geworden op: 14 februari 2010, 13:04
zakken op de curve qua lengte
Ons dochtertje is 8 maanden oud. Op 6 maanden is ze gewogen en gemeten bij Kind en Gezin en toen volgde ze zoals altijd mooi de curve tussen p50-p25, qua lengte èn qua gewicht.
Maar dan is ze slecht beginnen eten; eerst de melk nooit willen opdrinken, vaak maar halve flessen, hierdoor kwam ze vaak maar aan een 350-400cc per dag. Daarna begon ze ook minder groente- en fruitpapjes te eten.
Vandaar dat we haar op 7 maanden nog eens opnieuw zijn gaan wegen en meten: qua gewicht èn qua lengte gezakt op de curve (nl tss p25 en p10). Onze kinderarts gebeld, die heeft haar onderzocht (omdat we de dag nadien op vakantie gingen), vond alles ok, niks aan de hand. Wel wat opvolgen en op 8maanden nog eens opnieuw wegen en meten.
Zo gezegd, zo gedaan. Qua gewicht is ze nu stabiel. Maar qua lengte is ze nog meer gezakt, ze zit nu tussen p10 en p3! Opnieuw pediater gebeld. Opnieuw vond hij het niet dramatisch, omdat het 'maar' over een tijdspanne van 2 maanden gaat èn ze zich voor de rest goed ontwikkelt. Afgelopen maand heeft ze 2 tandjes gekregen, is ze gaan kruipen, kent ze haar naam, herkent ze mensen en dieren, eet ze brood, eet ze in de grote eetstoel, gaat ze in de buggy,... Over een maand nog eens opnieuw wegen en meten en opnieuw evalueren was zijn antwoord. Moest ze dan weer gezakt zijn OF moest mama nog steeds zo ongerust zijn, dan wilde hij evt een bloedtest doen. Maar hij denkt dat ze het wel weer zal inhalen, of op zijn minst nu deze curve nu gaat aanhouden. Ik mocht ook niet vergeten dat mama en papa ook niet zo groot zijn (1m65 en 1m75), misschien is ze nu pas aan het stabiliseren.
Maar toch blijf ik me ongerust voelen! Zijn er nog mama's die dit voorhebben? Hoe gaan jullie daar mee om?
En zijn er nog mama's waarvan de kindjes in de crèche heel goed eten en thuis niet? De laatste maand eet onze dochter thuis amper 150 gr groente en 100 gr , fruit, in de crèche eet ze min 300 gr van elk! Nochtans gebruiken we dezelfde ingrediënten... Ik kan me daar soms echt hopeloos bij voelen, alsof het aan mij ligt en vraag me dan af wat ik verkeerd doe...
Maar dan is ze slecht beginnen eten; eerst de melk nooit willen opdrinken, vaak maar halve flessen, hierdoor kwam ze vaak maar aan een 350-400cc per dag. Daarna begon ze ook minder groente- en fruitpapjes te eten.
Vandaar dat we haar op 7 maanden nog eens opnieuw zijn gaan wegen en meten: qua gewicht èn qua lengte gezakt op de curve (nl tss p25 en p10). Onze kinderarts gebeld, die heeft haar onderzocht (omdat we de dag nadien op vakantie gingen), vond alles ok, niks aan de hand. Wel wat opvolgen en op 8maanden nog eens opnieuw wegen en meten.
Zo gezegd, zo gedaan. Qua gewicht is ze nu stabiel. Maar qua lengte is ze nog meer gezakt, ze zit nu tussen p10 en p3! Opnieuw pediater gebeld. Opnieuw vond hij het niet dramatisch, omdat het 'maar' over een tijdspanne van 2 maanden gaat èn ze zich voor de rest goed ontwikkelt. Afgelopen maand heeft ze 2 tandjes gekregen, is ze gaan kruipen, kent ze haar naam, herkent ze mensen en dieren, eet ze brood, eet ze in de grote eetstoel, gaat ze in de buggy,... Over een maand nog eens opnieuw wegen en meten en opnieuw evalueren was zijn antwoord. Moest ze dan weer gezakt zijn OF moest mama nog steeds zo ongerust zijn, dan wilde hij evt een bloedtest doen. Maar hij denkt dat ze het wel weer zal inhalen, of op zijn minst nu deze curve nu gaat aanhouden. Ik mocht ook niet vergeten dat mama en papa ook niet zo groot zijn (1m65 en 1m75), misschien is ze nu pas aan het stabiliseren.
Maar toch blijf ik me ongerust voelen! Zijn er nog mama's die dit voorhebben? Hoe gaan jullie daar mee om?
En zijn er nog mama's waarvan de kindjes in de crèche heel goed eten en thuis niet? De laatste maand eet onze dochter thuis amper 150 gr groente en 100 gr , fruit, in de crèche eet ze min 300 gr van elk! Nochtans gebruiken we dezelfde ingrediënten... Ik kan me daar soms echt hopeloos bij voelen, alsof het aan mij ligt en vraag me dan af wat ik verkeerd doe...
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
kindjes groeien in schokken. Op 2 maanden tijd moet je daar inderdaad absoluut geen zorgen in maken. Onze dochter eet vaak ook slecht, wou vroeger vaak haar fles niet uitdrinken, heeft soms dagen dat ze pas om 3 Ã 4 uur uberhaupt iets wil eten. Als ik haar curve bekijk (bijgehouden op borstvoeding.com) zit haar hoogste punt ergens op de P25 en haar laagste punt onder de P10. Nu zit ze weer op p25.
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
mijn peutertje is ook een slechte eter, al vanaf ze negen à tien maanden was had ik problemen om haar thuis groente en fruitpap te doen eten. in de crèche eet ze altijd heel goed, dat zou oa komen door sociale en/of groepsdruk.
ik denk van mezelf ook dat ik het in het begin slecht heb aangepakt, verkeerde methodes heb toegepast om haar te doen eten.
Nu is ze 20 maanden en eet ze enkel veel van wat ze lekker vind
en dat is zelden groenten, fruit wel: verse frambozen, aardbei, banaan en verder laat ik haar experimenteren.
wat betreft de curves: zij is maar een klein beetje gezakt maar groeit verder heel goed en is zeker niet te mager, ze is eerder naar de mollige kant
wat ik zelf vind: als ze gezond is (dus niet vaak ernstig ziek is, op een verkoudheid na) wil het nog zeggen dat ze nog genoeg vitamines opnemen. Dus is het zeker niet onrustwekkend.
qua voedingstips zou ik zeggen: probeer uit te zoeken wat ze graag lust en haar daar iets meer van te geven.
ze is nog jong dus ik denk heus wel dat ze zal inhalen. Een kind zal zichzelf nooit uithongeren, weet ik intussen uit ervaring, want als ze eens een dag amper heeft gegeten krijg je er 's avonds bijna alles in!
succes
ik denk van mezelf ook dat ik het in het begin slecht heb aangepakt, verkeerde methodes heb toegepast om haar te doen eten.
Nu is ze 20 maanden en eet ze enkel veel van wat ze lekker vind
wat betreft de curves: zij is maar een klein beetje gezakt maar groeit verder heel goed en is zeker niet te mager, ze is eerder naar de mollige kant
wat ik zelf vind: als ze gezond is (dus niet vaak ernstig ziek is, op een verkoudheid na) wil het nog zeggen dat ze nog genoeg vitamines opnemen. Dus is het zeker niet onrustwekkend.
qua voedingstips zou ik zeggen: probeer uit te zoeken wat ze graag lust en haar daar iets meer van te geven.
ze is nog jong dus ik denk heus wel dat ze zal inhalen. Een kind zal zichzelf nooit uithongeren, weet ik intussen uit ervaring, want als ze eens een dag amper heeft gegeten krijg je er 's avonds bijna alles in!
succes
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
Inderdaad. Je mag vooral niet in de val trappen van je druk te maken over eten. Als ze een hele dag niets wil eten, gaat er inderdaad om 3 Ã 4 uur ineens vanalles in dat ze anders niet lust. Na een periode van slecht eten volgt altijd ook wel een makkelijke periode. Fruit is hier een ramp. Groenten gaan enkel op baby-papjes-wijze gemengd met patatjes en dan nog alleen als't haar aanstaat. Ik blijf het gewoon aanbieden en wat ze niet opeet, zet ik gewoon weer weg, zonder al teveel aandringen.
Ze is nog nooit (maar dan écht nog nooit) écht ziek geweest en heeft genoeg energie. Bij kind en gezin zeggen ze ook dat ze klein zal blijven tot de puberteit en dat daarna nog alles kan gebeuren...
Ze is nog nooit (maar dan écht nog nooit) écht ziek geweest en heeft genoeg energie. Bij kind en gezin zeggen ze ook dat ze klein zal blijven tot de puberteit en dat daarna nog alles kan gebeuren...
-
bettyboopke
- Berichten: 291
- Lid geworden op: 14 februari 2010, 13:04
Bedankt voor jullie eerste reacties! Zowel voor de tips als voor de geruststellende woorden, als voor het feit dat ik hier mijn hartje even mag luchten: ne dikke merci!
Pelkie, je hebt wellicht gelijk. De peidater zei ook al: zolang ze niet vaak ziek is (snottebellen niet meegerekend) is er geen reden tot ongerustheid. Mmmm, toch gemakkelijker gezegd dan gedaan hè
Mama-zijn kan je toch zo ongerust doen voelen...grrrr...
Sterretje, mag ik vragen welke methode(s) je dan toepaste om haar te doen eten?
Zelf stop ik niet direct na haar eerste 'nee' (=wegdraaien hoofd en mondje dichthouden, zelfs na vliegtuigje), ik bied nog een keer of 2, 3 aan. Als ze dan nog niet wil, zet ik het groentepapje / fruitpapje / de melk weg. Als ze echt heel weinig heeft gegeten bied ik haar nog iets anders aan: 's ochtends na de fles een melkpapje of fruitpapje en na de groentenpap een babyyoghurtje. Soms eet ze daardan nog iets van, soms wil ze dat ook niet. Dan is dat zo. Maar mijn hartje krimpt wel hoor.
Wat ze graag lust? Van groente eigenlijk wel heel veel, hoewel ze een voorkeur heeft voor uitgesproken smaken (asperges, prei, boontjes. Fruitpap wissel ik ook af, daar heeft ze geen specifieke voorkeur. Verder eet ze wel graag soldaatjes brood en soepstengels, dat krijgt ze dan na haar ochtendfles of soms ook na de groentepap.
Smaakjes in de melk ook al geprobeerd, ook daar geen specifieke voorkeur.
Sommige dagen kan ik het redelijk goed loslaten, andere dagen trek ik het me hard aan en voelt het alsof ik faal. Ik probeer nu zoveel mogelijk leuke dingen met haar te ondernemen op dagen dat ik alleen met haar thuis ben (ik werk nl 50%), zoals wandelen, naar de kinderboerdeij gaan, zwemmen,...dat geeft direct een positieve vibe aan de dag
Nu de schrik om de lengte nog verbannen!
Pelkie, je hebt wellicht gelijk. De peidater zei ook al: zolang ze niet vaak ziek is (snottebellen niet meegerekend) is er geen reden tot ongerustheid. Mmmm, toch gemakkelijker gezegd dan gedaan hè
Sterretje, mag ik vragen welke methode(s) je dan toepaste om haar te doen eten?
Zelf stop ik niet direct na haar eerste 'nee' (=wegdraaien hoofd en mondje dichthouden, zelfs na vliegtuigje), ik bied nog een keer of 2, 3 aan. Als ze dan nog niet wil, zet ik het groentepapje / fruitpapje / de melk weg. Als ze echt heel weinig heeft gegeten bied ik haar nog iets anders aan: 's ochtends na de fles een melkpapje of fruitpapje en na de groentenpap een babyyoghurtje. Soms eet ze daardan nog iets van, soms wil ze dat ook niet. Dan is dat zo. Maar mijn hartje krimpt wel hoor.
Wat ze graag lust? Van groente eigenlijk wel heel veel, hoewel ze een voorkeur heeft voor uitgesproken smaken (asperges, prei, boontjes. Fruitpap wissel ik ook af, daar heeft ze geen specifieke voorkeur. Verder eet ze wel graag soldaatjes brood en soepstengels, dat krijgt ze dan na haar ochtendfles of soms ook na de groentepap.
Smaakjes in de melk ook al geprobeerd, ook daar geen specifieke voorkeur.
Sommige dagen kan ik het redelijk goed loslaten, andere dagen trek ik het me hard aan en voelt het alsof ik faal. Ik probeer nu zoveel mogelijk leuke dingen met haar te ondernemen op dagen dat ik alleen met haar thuis ben (ik werk nl 50%), zoals wandelen, naar de kinderboerdeij gaan, zwemmen,...dat geeft direct een positieve vibe aan de dag
Nu de schrik om de lengte nog verbannen!
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
goh, als ik het zo lees, eet jouw kindje toch elke dag wel minstens een beetje groente en fruitpap. wat ik persoonlijk denk is dat ze in de creche eigelijk te veel eet en dan op de dagen dat ze thuis is, minder honger heeft. zou dat niet kunnen denk je?
durf je het aan om in de creche te vragen om de porties kleiner te maken? tenslotten moet ze wel toekomen hoor met een 200 gr vaste voeding
wat ik geprobeerd heb: wegnemen, terug aanbieden, alle afleidingsmaneuvers, inclusief TV, dwingen, mengen met babyyoghurtje...en vaak toegegeven door iets te geven dat ze wel lust: platte kaas, yoghurt, babybel, frietjes, kroketjes, vlees...
ik hoop dat mijn tweede dochtertje e betere eter wordt!
durf je het aan om in de creche te vragen om de porties kleiner te maken? tenslotten moet ze wel toekomen hoor met een 200 gr vaste voeding
wat ik geprobeerd heb: wegnemen, terug aanbieden, alle afleidingsmaneuvers, inclusief TV, dwingen, mengen met babyyoghurtje...en vaak toegegeven door iets te geven dat ze wel lust: platte kaas, yoghurt, babybel, frietjes, kroketjes, vlees...
ik hoop dat mijn tweede dochtertje e betere eter wordt!
-
Wappie
- Berichten: 3747
- Lid geworden op: 7 oktober 2008, 9:56
Ik kan helaas ook meespreken over slechte eters
Ik heb altijd heel veel moeite gehad om onze jongens te doen eten, al van hun geboorte eigenlijk. Ik had twee prematuurtjes die van gewicht heel goed zaten, ze hebben het in het begin heel moeilijk gehad met hun ademhaling en longetjes en daarna was het kwestie van goed te leren eten alvoor ze naar huis mochten. Tot voor de dag van hun ontslag kregen ze nog telkens een klein beetje sondevoeding omdat ze slecht en traag dronken. Die trend heeft zicht thuis ook voortgezet, één flesje kon soms tot een uur duren eer het leeg was. Neem daarbij dat ze op 8voedingen stonden als ze thuiskwamen en met 2waren, dus ik had het gevoel dat ik niet anders deed dan eten geven
Elke keer was ik nerveus en gespannen als ik hen moest voeden. Dat is zo gebleven met vaste voeding ook en nu zijn ze 2jaar en weigeren ze nog soms koppig hun eten. Zoals gisteren, ik had een dagje verlof, had lekkere patatjes gemaakt en ze hebben er geen hap van willen eten
Ik ben er heel vaak moedeloos door geweest, maar als ik het achteraf bekijk ben ik er zeker van dat mijn houding er ook geen goed aan deed. Etenstijd werd een strijd en dat moet je proberen te vermijden. Maak er iets leuk van, zit samen aan tafel en geniet van de maaltijden, dat zal de druk om te 'moeten' eten voor je kleintje ook wat wegnemen.
Ivm de curves, daar ben ik ook noooit een held in geweest, onze jongens hebben altijd ver onder de curves gezeten. Het is idd niet leuk als je ze ziet zakken op een curve, maar pas als hun groei 'stilstaat' moeten we ons zorgen beginnen maken zei mijn KA altijd. Ook al groeien ze met kleine stapjes, dat is allemaal ok. Het is natuurlijk allemaal makkelijker gezegd dan gedaan, maar maak je niet al te veel zorgen. Als ik hoor wat je kleintje allemaal doet dnek ik niet dat er reden is voor paniek. Nog even afwachten en hopen dat ze flink groeit voor de volgende meting
Ivm de curves, daar ben ik ook noooit een held in geweest, onze jongens hebben altijd ver onder de curves gezeten. Het is idd niet leuk als je ze ziet zakken op een curve, maar pas als hun groei 'stilstaat' moeten we ons zorgen beginnen maken zei mijn KA altijd. Ook al groeien ze met kleine stapjes, dat is allemaal ok. Het is natuurlijk allemaal makkelijker gezegd dan gedaan, maar maak je niet al te veel zorgen. Als ik hoor wat je kleintje allemaal doet dnek ik niet dat er reden is voor paniek. Nog even afwachten en hopen dat ze flink groeit voor de volgende meting
-
bettyboopke
- Berichten: 291
- Lid geworden op: 14 februari 2010, 13:04
Hey Sterretje, ik heb ze gisteren voor de eerste keer ook voor de tv gezet
Ik dacht dat ze met wat afleiding misschien beter zou eten, in de crèche is er immers ook veel te zien.
Nu, de afleiding was er, de zin om te eten juist helemaal niet... De tv vond ze zoooo boeiend, dat de interesse voor eten hélemaal zoek was... Dat was dus de eerste en de laatste keer!
Ik weet niet of die tv per definitie slecht is. In principe ben ik tegen die zaken, maar bij sommige kindjes helpt dat echt wel. Dan wordt er minder gefocust op dat eten en ervaren ze het meer ontspannen. Het is niet simpel hè.
Chocomelk is nog zoiets. De KA had gezegd dat als ze ècht heel moeilijk drinkt, we gerust van zo'n cacao mochten gebruiken (van nestlé - cerelac). Wat betreft de suikers, dat is fructose, natuurlijke suiker dus, hetgeen ook in fruit (dus fruitpap) zit. Toch probeer ik het echt liever niet.
Oh Wappie, twee slechte eters, dan bestaat je dag idd alleen maar uit 'bezig zijn met kindjes die niet willen eten zoals jij dat wilt'. Dan is het niet gemakkelijk om dat knopje om te draaien hè! Ik probeer idd om samen gezellig aan tafel te zitten. Als ze dan stopt met haar groentenpapje te eten, dan geef ik gewoon nog wat van mijn bord (brood of patatjes of groentjes), meestal eet ze daar nog een beetje van. Soms speelt en bestudeert ze het alleen maar, dan laat ik haar doen. Zo maakt ze al wat kennis met vast voedsel.
Soms lukt het me om me totaal niet druk te maken, maar soms vind ik het toch nog wel lastig. Als mijn man thuis is, dan vind ik dat totaal geen probleem, t is vooral als ik alleen met haar thuis ben.
Sterretje, wat het eten op de creche, ik denk niet dat dat veel uitmaakt. We zijn net 2 weken op vakantie geweest en toen heeft ze maar 1x echt meer gegeten. Ervoor was ze 2 weken thuis, omdat we vrijaf hadden, en ook toen at ze niet veel meer dan 125 - 150 per papje. Het rare is dat ze de eerste maanden thuiis wèl goed GP en FP at, FP zelfs beter dan in de crèche. Van dag 1 heeft ze van de papjes altijd 200gr tot 280gr gegeten. Toen groeide ze wel beter. Misschien is het wel logisch, dat als je niet hard groeit, je ook met minder genoeg hebt ofzo.
Er bestaan alleszins enorm veel oorzaken en redenen waarom, maar dewelke juist is, dat zullen we wellicht nooit weten
We kunnen alleen maar voortdoen en genieten van het feit dat ze verder echt n goeike is 
En idd hopen dat ze het een klein beetje inhaalt met lengte
Nogmaals merci allemaal!
Ik dacht dat ze met wat afleiding misschien beter zou eten, in de crèche is er immers ook veel te zien.
Nu, de afleiding was er, de zin om te eten juist helemaal niet... De tv vond ze zoooo boeiend, dat de interesse voor eten hélemaal zoek was... Dat was dus de eerste en de laatste keer!
Ik weet niet of die tv per definitie slecht is. In principe ben ik tegen die zaken, maar bij sommige kindjes helpt dat echt wel. Dan wordt er minder gefocust op dat eten en ervaren ze het meer ontspannen. Het is niet simpel hè.
Chocomelk is nog zoiets. De KA had gezegd dat als ze ècht heel moeilijk drinkt, we gerust van zo'n cacao mochten gebruiken (van nestlé - cerelac). Wat betreft de suikers, dat is fructose, natuurlijke suiker dus, hetgeen ook in fruit (dus fruitpap) zit. Toch probeer ik het echt liever niet.
Oh Wappie, twee slechte eters, dan bestaat je dag idd alleen maar uit 'bezig zijn met kindjes die niet willen eten zoals jij dat wilt'. Dan is het niet gemakkelijk om dat knopje om te draaien hè! Ik probeer idd om samen gezellig aan tafel te zitten. Als ze dan stopt met haar groentenpapje te eten, dan geef ik gewoon nog wat van mijn bord (brood of patatjes of groentjes), meestal eet ze daar nog een beetje van. Soms speelt en bestudeert ze het alleen maar, dan laat ik haar doen. Zo maakt ze al wat kennis met vast voedsel.
Soms lukt het me om me totaal niet druk te maken, maar soms vind ik het toch nog wel lastig. Als mijn man thuis is, dan vind ik dat totaal geen probleem, t is vooral als ik alleen met haar thuis ben.
Sterretje, wat het eten op de creche, ik denk niet dat dat veel uitmaakt. We zijn net 2 weken op vakantie geweest en toen heeft ze maar 1x echt meer gegeten. Ervoor was ze 2 weken thuis, omdat we vrijaf hadden, en ook toen at ze niet veel meer dan 125 - 150 per papje. Het rare is dat ze de eerste maanden thuiis wèl goed GP en FP at, FP zelfs beter dan in de crèche. Van dag 1 heeft ze van de papjes altijd 200gr tot 280gr gegeten. Toen groeide ze wel beter. Misschien is het wel logisch, dat als je niet hard groeit, je ook met minder genoeg hebt ofzo.
Er bestaan alleszins enorm veel oorzaken en redenen waarom, maar dewelke juist is, dat zullen we wellicht nooit weten
En idd hopen dat ze het een klein beetje inhaalt met lengte
Nogmaals merci allemaal!
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
Hun smaakgevoel verandert ook zeer sterk hoor. Kleine kindjes hebben graag sterke smaken, zoals olijven,maar eens ze peuter worden, willen ze eerder neutrale smaken. Rode biet is hier altijd een ongelooflijk succes geweest.
Hier is't vaak de textuur of het uitzicht dat ze niet vertrouwt. Rijstpap vind ze verschrikkelijk: ziet eruit als pap, maar als ze't dan in haar mond heeft zijn er brokken die ze niet verwacht had.
Ze zit soms zo mee te eten met haar ogen en als je't haar dan aanbiedt, zie je ze twijfelen, maar zegt ze toch nee. Daarom wil ik ook niet aandringen, want hoe meer ik dan aandring, hoe meer ze gaat tegenwringen en't zeker niet wil opeten. De meeste successen heb ik geboekt als ik nochalant op de zetel ga zitten om zogezegd zelf een appel of aardbeien te eten. Dan komt ze nieuwsgierig af en als ik dan doe alsof mijn neus bloedt, neemt ze toch spontaan iets uit mijn kommetje... maar das voor later he!
Hier is't vaak de textuur of het uitzicht dat ze niet vertrouwt. Rijstpap vind ze verschrikkelijk: ziet eruit als pap, maar als ze't dan in haar mond heeft zijn er brokken die ze niet verwacht had.
Ze zit soms zo mee te eten met haar ogen en als je't haar dan aanbiedt, zie je ze twijfelen, maar zegt ze toch nee. Daarom wil ik ook niet aandringen, want hoe meer ik dan aandring, hoe meer ze gaat tegenwringen en't zeker niet wil opeten. De meeste successen heb ik geboekt als ik nochalant op de zetel ga zitten om zogezegd zelf een appel of aardbeien te eten. Dan komt ze nieuwsgierig af en als ik dan doe alsof mijn neus bloedt, neemt ze toch spontaan iets uit mijn kommetje... maar das voor later he!
-
bettyboopke
- Berichten: 291
- Lid geworden op: 14 februari 2010, 13:04
Melk drinken gaat al wat beter de laatste dagen. s'ochtends ca 200cc. Als ze naar de cèche is geweest, dan eet ze rond 18u wat yoghurt (100 à 120gr) èn drinkt ze rond 20u nog een fles (ca 200cc). Dan heeft ze toch ca 500 aan melk binnen (volgens de KA mocht ik de yoghurt meerekenen).
Maarrrr...als mevrouw overdag thuis is (dus niet naar de crèche moet), dan moet ze die yoghurt niet hebben hoor. Raar hè, kom daar nog maar eens aan uit!
De GP en FP nog steeds hetzelfde liedje: thuis de helft van wat ze in de crèche eet. Het zij zo.
Nog 2 weken en dan is het opnieuw wegen en meten. Qua gewicht maak ik me absoluut geen zorgen meer! Ze zit lekker in het vlees
Maar qua lengte kruis ik toch mijn vingers... Aan de kleertjes merk ik nog steeds geen/weinig verschil...Ik hoop dat ze alsnog een klein spurtje krijgt!
Wordt vervolgd...
Maarrrr...als mevrouw overdag thuis is (dus niet naar de crèche moet), dan moet ze die yoghurt niet hebben hoor. Raar hè, kom daar nog maar eens aan uit!
De GP en FP nog steeds hetzelfde liedje: thuis de helft van wat ze in de crèche eet. Het zij zo.
Nog 2 weken en dan is het opnieuw wegen en meten. Qua gewicht maak ik me absoluut geen zorgen meer! Ze zit lekker in het vlees
Maar qua lengte kruis ik toch mijn vingers... Aan de kleertjes merk ik nog steeds geen/weinig verschil...Ik hoop dat ze alsnog een klein spurtje krijgt!
Wordt vervolgd...
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 5 gasten