26 weken en moeilijke periode

[Evy_]

x

[Ahiha]

Evy meid, je bent gewoon even aan het stressen. Volledig normaal hoor. Kdek dat dat examen je een beetje enorm op je tandvlees doet zitten he.
Kzal even probreren je wat op te peppen met mijn ervaring he.
1) Ik was ook plots in een maand veel bijgekomen (zal straks es opzoeken welke week en hoeveel) Dat gaat echt in sprongetjes hoor. Niet panikeren. Belangrijkste is dat je blijft eten voor je kindje.
2) Hier was ook nog niets klaar voor bebbje. Ben eigl pas begonnen met doopsuiker, kaartje,... 2 weken voor bevalling. En ik heb alles zelf gemaakt en tis op tijd gelukt. Das echt niet zoveel werk hoor. En daarbij, als je t laat bestellen gaat het NOG rapper. Wat doen we onszelf ook aan om alles perfect in orde te willen hebben? Hier hebben we nog steeds geen kinderkamer en zoontje (3m)slaapt gewoon bij ons. Denk niet dat hij daar hinder van heeft hoor. (wij maybe wel. hahaha)

Echt ni over stressen Evy. Ik begrijp dat je alles zo perfect in orde wil hebben. Dat je meent dat die voorbereidingen zooo leuk zijn, dat je hier altijd van gedroomd hebt en het nu tegenvalt. Dat je in alle rust wil wachten op het wonder en nu het gevoel hebt dat het lijkt alsof hij niet welkom is (dat had ik heel erg omdat ook niets af was) Maar alles komtr goed. Je hebt nog 3 maand. Gewoon nu concentreren op exmen zou ik zeggen. Enneuh... dat je geen steun krijgt van je ventje, dat is eigen aan 'hun soort' vrees ik. Hij gaat zich eerder voorbereiden met de financiele kant enzo en jij wil het huis in orde. Tja...denk eigl dat de meese mannen dat gewoon ni zo belangrijk vinden : welk kleurtje zan de muur, welk tekstje... de mijne allesinds ook ni. De kleinen heeft een bed, das toch genoeg? (bij ons zelfs geen bed toen ie geboren was maar enfin )
Alles komt wel op zijn pootjes terecht. ECHT.En uiteidenlijk heeft je wondertje alleen liefde en drinken nodig. Al de rest is wij die het zo perfect willen en zo dus lopen te stressen...