Met wie erover praten...

[Evy_]

Ik weet sinds zaterdag dat mijn eerste ivf poging (voor een tweede kindje) niet gelukt is. Het was mijn derde verse ivf in totaal. Ik ben nog nooit zwanger geweest van een verse poging, ik begin meer en meer te denken of dit nog toeval is. Misschien kan ik echt alleen van een cryo zwanger worden, of was mijn zoontje gewoon heel erg veel chance... De vraag is: gaan we nog eens zoveel chance mogen meemaken. Wij zijn immers volledig onverklaard onvruchtbaar. We weten zelfs niet eens waarom het niet met IUI lukt of op de natuurlijke manier. Enorm frustrerend. Wat doe je dan in zo een situatie. Ik ben al 6 maand na de bevalling van mijn zoontje nu terug bezig met ivf, gewoon omdat ik niet weet wat ik moet doen, heeft gewoon proberen wel zin als dat nog nooit is gelukt ook al weet je niet waarom... Maar met ivf lukt het dan ook moeilijk. En ik wil gewoon verderdoen omdat ik ervanaf wil zijn. Om dat hoofdstuk in mijn leven te kunnen afsluiten, en daarna nooit nog te moeten denken aan zwanger worden...

Maar het grootste probleem is dat ik niet weet met wie ik over mijn probleem moet praten. Na een mislukte ivf poging voel ik mij altijd zo eenzaam, nu terug. Met mijn man kan ik er niet goed over praten, hij praat niet over zijn gevoelens en is daar veel minder mee bezig dan ik. Voor de rest weet niemand dat ik terug met ivf bezig van, toen ik daarmee bezig was voor mijn eerste kindje wisten ze dat wel (familie, vrienden). Maar ze zeiden altijd de verkeerde dingen en ik voelde mij nog meer gekwetst. Ik wil er eigenlijk nog maar met twee soorten mensen over praten: jullie (lotgenootjes) en fertiliteitsartsen (omdat zij mijn probleem moeten oplossen). Zelfs met een psycholoog wil ik er niet over praten, ik heb dat eens geprobeerd en dan dacht ik altijd in mijzelf: hoe weet jij hoe ik mij voel, je hebt zelf toch geen ivf gedaan ?

Ik weet dat ik niet mag klagen, omdat ik al een kindje heb, maar ja andere mensen kiezen toch ook hoeveel kinderen ze willen (en soms zelfs wanneer) ... Het is echt niet gemakkelijk.
Herkennen jullie zich hier ook in en met wie praten jullie er over ?

[Nala80]

Heel herkenbaar. En inderdaad kan je er het best over praten met lotgenoten zoals hier op het forum of met de fertiliteitsarts.

't Is altijd een teleurstelling als er weer een mislukte poging is, en het is normaal hoe je je voelt. 't Is een moeilijke periode. Hopelijk vind je hier op het forum wat steun.

[Wollow]

Evy_ ik heb een hele goeie therapeute gevonden om mee te praten. En zelfs nu ga ik er nog af en toe heen. Ben momenteel zwanger van onze eerste IVF, ook onverklaard vruchtbaar net zoals bij jullie. Mijn man kon er ook niet over praten of toch moeilijk. Ik heb heel veel steun gehad van mijn therapeute. Ze zat ooit in hetzelfde schuitje volgens mij al heeft ze dat nooit met zoveel woorden gezegd.
Ook nu helpt het mij want na zo lang wachten is het gelukt en dan wordt er verwacht dat je blij bent. Maar dat lukt mij niet altijd... Integendeel. Net zoals bij jou verwacht wordt dat je tevreden bent met het feit dat je al een kindje hebt... Maar wat dan met je eigen gevoel je verlangens?
Heel veel moed en sterkte!

Knuffel
Wollow

[kyran2006]

ik herken helemaal mezef in jou verhaal .
ik heb al 6 ivf achter de rug !
en aangezien ik voor mijn 1 ste kindje natuurlijk ben zwanger geraakt. maar nu wel me eileiders zijn verwijderd zitten ze met een raadsel in jette waarom ik niet zwanger geraak.
hun raad is :zeker niet stoppen het moet lukken aangezien ik al zwanger ben geweest.

nu ja ze raden mij nu over laatst aan om naar een psygologe te gaan omdat je hoofd soms zo overvol zit omdat het maar niet wil lukken.

en nu ga ik volgende week bij dr declerck in az sint jan brugge hij is gespecialiseerd bij vrouwen met fertiliteitsproblemen.

alles opkroppen is echt niet goed hoor je gaat eraan kapot!

groetjes kim

[marlene]

ik voel ook zo nog erger zelf, mijn grooste fout tegen mijn schoonmoeder vertelen dat ik bezig was met een kindje ivf tralala mijn vriend zei je kan alles maar alles tegen mijn moeder vertellen en ze zal zwijgen..., ik heb gevraag om niet verder te vertellen. wat heeft ze gedaan ze heeft tegen haar petekind vertel omdat ze een goede band hebben... wat heeft haar petenkind gedaan tegen eiedereen vertel nu elke keer als iemand van de familie van mijn vriend zie die kijken naar mijn buik, andere zeggen het lukt precies niet he... die wilt nie nar buiten komen he...hoe veel ivf heb je gedaan? heb last van a die hormonen? ik wil ze niet meer zien,ik schaam me dood echt waar.nu zeg dat ik gewoon geen kinderen niet meer wilt omdat ik al een zoontje heb en die is geboren op een natuurlijk manier ma goed soms kan je beter met je zelf praten of tegen de muur.of hier veel beter

[lientjesnif]

@kyran2006: ik ga ook in brugge, jij ook sinds kort?

Ik heb een heel lastig weekend achter de rug, niet zwanger en embryo's zijn'op ' , dus in maart volgende Pick up. De IVF begi t druk t zetten op onze relatie. Ik vind dat m'n vriend me niet genoeg steunt, met moeite probeert. Dit weekend wou ik gewoon niemand zien, en al zeker geen baby's vn andere mensen, terwijl hij aandrong om z'n zus en kindje te bezoeken. Hij begreep niet dat ik niet wou, vroeg ook gn uitleg... Pfff omdat ik lastig loop wordt hij lastig , pfff ja is moeilijk. Al gans het weekend stribbelingen, terwijl ik hem nu juist zo nodig heb!! Net of w uit elkaar à h groeien zijn.