Sommige mensen over ivf

[AnTan]

Nu wou ik toch even polsen naar jullie ervaringen. Ik weet niet wie het nieuws volgt, en dan wel online, waar je dan reacties kan geven op artikelen of lezen.
Steeds opnieuw ben ik verbaasd over hoe mensen reageren op 'ons', mensen die moeilijk zwanger worden en naar iui of ivf overstappen.
Gisteren in de krant over een Amerikaanse die via ivf een kindje kreeg en na dna onderzoek bleek dat de vader een mederwerker van het labo was, dus haar man bleek niet de vader.
Die reacties!!!!! Samengevat, mensen moeten het maar eens gaan aanvaarden als ze niet op natuurlijke manier zwanger worden (alsof dat een teken is), de wereld is toch al overbevolkt, alsof men zit te wachten op nòg meer mensen...
Maanden geleden over een kijkoperatie met complicaties (in het kader van ivf ook), 'je moet maar niet met je lichaam laten prutsen', het leek precies die vrouw haar schuld, ze moest dat maar niet doen.
Korte tijd geleden was er een kindje achtergelaten in een ziekenhuis in ons Antwerpen denk ik. Reactie 'mensen die aan ivf doen zouden beter dit kindje adopteren ipv zelf een proberen te krijgen).
En dan ook heel recent, IVF regels zouden strenger gaan worden, je kon het niet 'zomaar' meer doen, en therapie wordt nu goedkoper voor mensen die ongewenst zwanger zijn, soms is er een andere 'oplossing' ipv de overheid 'te laten betalen voor ivf'.
Steeds opnieuw roep ik mijn man 'kom eens lezen hier' en staan wij hier verbijsterd over wat blijkbaar veel mensen lezen.
Dit in een wereld waar mensen van geslacht veranderen, sommigen voor het minste aan plastische chirurgie doen... Maar ivf... nee dat is een schande.

Ik wist niet eens dat er mensen waren die hier zo over dachten. Of was ik dan naïef.
Hoe zeker ik ben dat ik 'gemaakt' ben om moeder te zijn... dat klinkt misschien raar... Maar toch is het zo. Het is het allerbelangrijkste wat je in een leven kan zijn, wat IK in min leven wil zijn is mama... Misschien is dat niet voor iedereen zo (moet ik hier niet schrijven, voor iedereen hier is dat ook zo...) maar enfin. Soms is er een simpel medisch probleem, waardoor je geen kindje krijgt... en dan mag je er maar geen hebben??? Als je arm breekt of je hebt griep laat je je toch ook behandelen... Dat dat de overheid iets kost. Wat betalen wij niet voor anderen? Werkloosheidsvergoedingen, soms voor mensen die niet eens 'willen' werken... Maar ivf... neenee, dat niet.

Mensen kunnen zich niet voorstellen hoe het is een kind te verliezen. Wij hadden 3 miskramen op 5 weken. Hoe kapot, maar echt kapot ik ging en heel lange tijd was daarna, hoe in schok, hoe verdrietig, hoe hulpeloos... Nu staan we 3.5 jaar verder, ik heb het kunnen plaatsen, je probeert gewoon verder... En je laat het op je afkomen. Mensen die wél op de hoogte zijn (bijna niemand) reageren ofwel niet (weten niet wat zeggen) of vinden dit blijkbaar niet 'zo'n groot probleem'... Maar je wordt ouder en straks kan het gewoon NIET meer... Dat weet toch iedereen... Ik wil maar zeggen, hoe je mentaal jezelf tegen komt, wat een strijd het is om met jezelf, met je omgeving, met je verwachtingen en hoop en schrik om te moeten gaan. En dan lees je zo'n onzin. Het raakt me niet. Het kan me niet schelen wat 'iemand' daarvan vindt. Maar het verbaast me enorm.
En ik heb het hier over miskraam op 5 weken, hoe erg dat was, hoe erg dat is. Maar ik las hier over iemand die een halfjaar zwanger was en haar kindje verloor... maar komaan. Of mensen die bevallen en na een week of zoiets verliezen ze hun kind. Hoe geraak je daar eigenlijk over?! En dat na jaren proberen en niet lukken en dan eindelijk en dan... Als zij zo'n reacties zouden lezen... Je moet een steen zijn om ertegen te kunnen denk ik.
Adopteren... Het duurt 5 jaar of langer... het kost pakken geld... en je bent nooit zeker of je ooit een kindje krijgt. Die kindjes die achtergelaten worden... Eerlijk waar, ik denk dat ZOVEEL mensen op dat moment denken: 'konden wij het kindje maar adopteren'. Alsof dat gaat. Duizenden mensen voor 1 babytje... Zo gaat dat.
Het is toch je eigen lichaam, het is toch WIJ die alles doorstaan. Afspraken, testen, bloedafnames, operaties, ingrepen... alsof het allemaal niks is. En dan het mentale... steeds weer instorten als het niet lukt. Doe het maar. Hier is iemand op het forum die gaat scheiden hierdoor. Je moet verdraaid sterk zijn als mens, als koppel... om maar te blijven vechten als het niet lukt... En dan nog zo'n onzin lezen.
Ah, ik wou het toch eens van me afschrijven. Zonder reden. En ik hoop dat we hier allemaal ons kindje in de armen mogen nemen snel, later of ooit... Wat een straf, geen kinderen kunnen krijgen en effectief niet krijgen. Wat een straf. Je kan dan zeggen, ziek zijn is erger, een zwaar accident krijgen is erger, geliefden verliezen is erger... Ja, er zijn heel veel dingen erg. Maar als je mensen hoor klagen over hun werk, over 'kleinigheden' die opgeblazen worden, zelfs over hun kinderen! Zo lastig, zoveel werk, al dat rondrijden naar voetbal, tekenschool... zucht hier en zucht daar, en 'jij hebt geen kinderen, je weet niet wat het is'... dan denk ik: jongens toch hoe is het mogelijk. Hoe graag wil ik niet rondrijden overal en geen tijd meer hebben en niet meer slapen en geen tijd voor mezelf meer hebben omdat ik voor mijn kinderen zorg... waar zij over klagen... Je moet het toch allemaal maar kunnen aanhoren en steeds denk ik: 'en ik dan... ze zouden eens moeten weten'. Maar ALS ze het dan weten... niks... De mens...

[flien]

zooooo frustrerend hee !
Begrijp volledig hoe je je voelt en velen onder ons hier, om niet te zeggen allemaal.
De reacties die jij neer pent van mensen zijn 300% zeker van mensen die niet in onze situatie zitten. En die misschien ook niemand kennen in hun dichte omgeving die er openlijk over durven spreken.
Veel reacties van buitenstaanders zijn soms ongewild kwetsend gewoon maar omdat die buitenstaanders ook niet weten hoe ingrijpend al die behandelingen (vooral de emotionele kant dan) wel niet zijn.
Iedereen die ooit een miskraam kreeg weet dat het iets is dat je in je rugzak gestopt krijgt en die je zal mee moeten blijven dragen.
En er zijn altijd mensen die het helaas nog slechter hebben. En er zullen altijd mensen zijn die onze beslissingen niet zullen begrijpen.
Ik zou dat nooit doen, ik zou zover niet gaan. Makkelijk gezegd als je niet voor die weg gezet wordt hee. Het is geen weg die we zelf kiezen.
Maar weet dat je jezelf nooit zal kunnen verwijten als je niet alles geprobeerd hebt om die ene droom (die voor anderen een vanzelfsprekendheid is)na te streven.
Gans het MMM gebeuren maakt van je een ander mens. Zelfs als je bij de gelukkigen bent/zult zijn waar het wel gelukt is, en waarschijnlijk zeker bij de onfortuinlijken bij wie het maar niet wil lukken.

[Vraagtekens]

wow antan.. heavy stuff.. maar o zo waar..

Mensen die negatief reageren of zeggen je zou dan beter geen kind nemen, weten niet hoe het is om met een kinderwens rond te lopen die maar niet vervuld wordt..

Sommige mensen zien een kind hebben als een straf.. het einde van hun relaxe leven.. hun idealen..
Zij waren er niet klaar voor maar hebben toch een kind..

Mensen zoals jij en ik, wij zijn er wel klaar voor wij hebben er heel goed en al heeel lang over nagedacht.. wij hebben al elk scenario uitgeschreven.. wij weten al wat en hoe en naar waar ons kindje zal gaan.. wij weten zelfs de namen al en de school..

Dat mensen spreken over is ivf of icsi wel de oplossing.. sommige staan er sceptisch tegenover..
en ik kan dat wel begrijpen het is tenslotte een chemische ingreep in iets wat natuurlijk zou moeten lopen.. maar zijn wij schuldig aan het feit dat het bij ons niet lukt? Hebben wij dan zo een onmens geweest waarom juist wij dan geen kinderen mogen krijgen..
Sommige mensen zouden beter eerst eens nadenken alvorens men iets zegt.. Ik zou ook liever de natuur zijn werk laten doen hebben.. maar dan had ik 1 mijn man niet meer gehad en nu niet zwanger geweest.
1 ding was bij ons geen optie: een leven ZONDER een kind.. ik hoef er geen 10.. met 1 ben ik al tevreden..
Het maakt ook niet uit of het een jongen of een meisje is.. gewoon een gezond kindje.. dat mijn man ik samen liefdevol zullen opvoeden...

Moest adopteren makkelijker zijn.. zouden wij ons zeker inschrijven om een kindje te adopteren.. elk levend wezen heeft recht op een waardig leven.. en moet geliefd worden door mensen die hem of haar graag zien..

Aub probeer je niet teveel meer aan te trekken van wat anderen hun mening is..
Dat men strenger gaat worden ivm start ivf, lijkt me niet zo slecht.. de dokters gaan de criteria bepalen.. sommige ziekenhuizen gaan wel erg snel over tot.. terwijl sommige behandelingen ook tot zwangerschap hadden kunnen leiden..maar dat weten alleen de dokters.. en zij zullen echt wel de juiste criteria opstellen.
Men zou het in hospitalisatieverzekeringen moeten opnemen.. daarvoor betalen we zelf elke maand.. die zouden ons beter ondersteunen ipv mutualiteit of de overheid.

maar nee die aanzien het ook als een luxe behandeling.. bij mijn verzekering moet je zeker twee jaar op voorhand extra verzekering aangaan.. alsof je toen wist dat je nu voor die keuze staat.. gewoon onmenselijk noem ik dat.

Ik weet 1 ding zeker.. ik ben blij met de keuze die ik heb gemaakt, blij dat het ziekenhuis mij heeft kunnen helpen.. en ik zal altijd mensen steunen die de stap naar fertiliteit zetten.
Er is geen enkel kind zo gewenst als de kinderen die voortkomen uit fertiliteitsbehandelingen..
Daar hebben we echt alles voor gedaan wat we konden om onze droom te laten uitkomen..

Ik ga zelfs zo ver dat de bevruchte embryo's die ik misschien niet meer ga gebruiken ga doneren.. ik wil niet dat wetenschappelijk onderzoek onze 'levende' wezens gaat vernietigen..

Succes mie!

[AnTan]

Ik trek me dat echt niet aan hoor.. Wie weet, wie zijn die mensen he... Idd mensen die geen kinderen willen, want oei, geen tijd meer voor jezelf. Of mensen die 12/dag werken en volop voor carrière gaan. Of mensen die zelf gefrustreerd zijn voor iets. Iets zeggen achter je scherm is gemakkelijk he... Niemand kan iets terugzeggen. Maar toch... Ik wist niet eens dat er mensen waren die er zo over dachten. Wat zijn dat hun zaken eigenlijk.
Ik overroep het ook niet hoor, en denk niet veel van ons. Wij lopen niet van de daken te schreeuwen hoe lastig we het hebben he. Maar ik ga dan ook niet snel oordelen over een ander. Elk doet wat voor hen belangrijk is he. En IVF in godsnaam is niet zo forceren als men zegt toch. Het is ons lichaam toch en wij doen toch wat we willen.
Maar zeggen dat je er geen recht op hebt omdat het niet vanzelf lukt. Maar enfin. Alsjeblieft, criminelen hebben kinderen, slechte slechte mensen hebben kinderen... Waarom zou iemand die niet vanzelf zwanger wordt er geen mogen hebben. Ik geloof dat wij VEEL BETERE ouders zullen zijn hoor dan veel anderen.
En als je zo redeneert, dan ben je ook 'ziek' omdat het moet zijn en moet je ook geen medicatie nemen om te genezen.
Iemand die een been breekt of verliest na een val van een paard of parachutesprong uit een vliegtuig, dan zeg je toch ook niet: je moet dat maar niet doen. Komaan zeg.
Adopteren... het bewijs dat ze van niks op de hoogte zijn he. Wie van ons wil hier geen kindje adopteren? Ik denk de meeste toch wel... Alsof je dat zomaar in je armen krijgt.
Maar goed. Nogmaals, het kan me niks schelen hoor, maar het is toch zeer straf.

[Vraagtekens]

ja nee dat bedoel ik zo niet dat je het te fel aantrekt.. maar ik wil alleen maar zeggen dat mensen die zo reageren niet echt weten hoe alles precies is en voelt.. wat je er moet voor doen en voor opofferen.. hoe belastend alles is en dat je dat wel zelf kiest natuurlijk..

Ik begrijp echt niet dat sommige mensen zo koel kunnen redeneren.. maar het is hun mening en hun leven natuurlijk. Wij leiden het onze.. en voor ons is dit het beste..

wat ik erg vond was dat die vrouw die in spanje voor ivf ging met donoreitje.. dat die van adoptie en weigerde omdat ze al teveel ivf pogingen hadden ondergaan en te hard een kind wouden en dus het kind zouden verstikken..
waar halen ze het in hun hoofd om zo te redeneren en dat als reden te geven van weigering.. gewoon schandalig noem ik dat.

Met wat ik zei trek het jou niet aan is eerder van.. mss best dat allemaal niet lezen en gewoon jullie eigen gevoel volgen. dit is wat jullie willen en wat jullie kiezen en waar jullie voor gaan.

Ik ben echt gestopt met die k*t opmerkingen te lezen.
Het maakte me alleen maar abnormaler terwijl er niets abnormaal aan is.. snap je?

[olivia79]

Nu wou ik toch even polsen naar jullie ervaringen. Ik weet niet wie het nieuws volgt, en dan wel online, waar je dan reacties kan geven op artikelen of lezen.
Steeds opnieuw ben ik verbaasd over hoe mensen reageren op 'ons', mensen die moeilijk zwanger worden en naar iui of ivf overstappen.
Gisteren in de krant over een Amerikaanse die via ivf een kindje kreeg en na dna onderzoek bleek dat de vader een mederwerker van het labo was, dus haar man bleek niet de vader.
Die reacties!!!!! Samengevat, mensen moeten het maar eens gaan aanvaarden als ze niet op natuurlijke manier zwanger worden (alsof dat een teken is), de wereld is toch al overbevolkt, alsof men zit te wachten op nòg meer mensen...
Maanden geleden over een kijkoperatie met complicaties (in het kader van ivf ook), 'je moet maar niet met je lichaam laten prutsen', het leek precies die vrouw haar schuld, ze moest dat maar niet doen.
Korte tijd geleden was er een kindje achtergelaten in een ziekenhuis in ons Antwerpen denk ik. Reactie 'mensen die aan ivf doen zouden beter dit kindje adopteren ipv zelf een proberen te krijgen).
En dan ook heel recent, IVF regels zouden strenger gaan worden, je kon het niet 'zomaar' meer doen, en therapie wordt nu goedkoper voor mensen die ongewenst zwanger zijn, soms is er een andere 'oplossing' ipv de overheid 'te laten betalen voor ivf'.
Steeds opnieuw roep ik mijn man 'kom eens lezen hier' en staan wij hier verbijsterd over wat blijkbaar veel mensen lezen.
Dit in een wereld waar mensen van geslacht veranderen, sommigen voor het minste aan plastische chirurgie doen... Maar ivf... nee dat is een schande.

Ik wist niet eens dat er mensen waren die hier zo over dachten. Of was ik dan naïef.
Hoe zeker ik ben dat ik 'gemaakt' ben om moeder te zijn... dat klinkt misschien raar... Maar toch is het zo. Het is het allerbelangrijkste wat je in een leven kan zijn, wat IK in min leven wil zijn is mama... Misschien is dat niet voor iedereen zo (moet ik hier niet schrijven, voor iedereen hier is dat ook zo...) maar enfin. Soms is er een simpel medisch probleem, waardoor je geen kindje krijgt... en dan mag je er maar geen hebben??? Als je arm breekt of je hebt griep laat je je toch ook behandelen... Dat dat de overheid iets kost. Wat betalen wij niet voor anderen? Werkloosheidsvergoedingen, soms voor mensen die niet eens 'willen' werken... Maar ivf... neenee, dat niet.

Mensen kunnen zich niet voorstellen hoe het is een kind te verliezen. Wij hadden 3 miskramen op 5 weken. Hoe kapot, maar echt kapot ik ging en heel lange tijd was daarna, hoe in schok, hoe verdrietig, hoe hulpeloos... Nu staan we 3.5 jaar verder, ik heb het kunnen plaatsen, je probeert gewoon verder... En je laat het op je afkomen. Mensen die wél op de hoogte zijn (bijna niemand) reageren ofwel niet (weten niet wat zeggen) of vinden dit blijkbaar niet 'zo'n groot probleem'... Maar je wordt ouder en straks kan het gewoon NIET meer... Dat weet toch iedereen... Ik wil maar zeggen, hoe je mentaal jezelf tegen komt, wat een strijd het is om met jezelf, met je omgeving, met je verwachtingen en hoop en schrik om te moeten gaan. En dan lees je zo'n onzin. Het raakt me niet. Het kan me niet schelen wat 'iemand' daarvan vindt. Maar het verbaast me enorm.
En ik heb het hier over miskraam op 5 weken, hoe erg dat was, hoe erg dat is. Maar ik las hier over iemand die een halfjaar zwanger was en haar kindje verloor... maar komaan. Of mensen die bevallen en na een week of zoiets verliezen ze hun kind. Hoe geraak je daar eigenlijk over?! En dat na jaren proberen en niet lukken en dan eindelijk en dan... Als zij zo'n reacties zouden lezen... Je moet een steen zijn om ertegen te kunnen denk ik.
Adopteren... Het duurt 5 jaar of langer... het kost pakken geld... en je bent nooit zeker of je ooit een kindje krijgt. Die kindjes die achtergelaten worden... Eerlijk waar, ik denk dat ZOVEEL mensen op dat moment denken: 'konden wij het kindje maar adopteren'. Alsof dat gaat. Duizenden mensen voor 1 babytje... Zo gaat dat.
Het is toch je eigen lichaam, het is toch WIJ die alles doorstaan. Afspraken, testen, bloedafnames, operaties, ingrepen... alsof het allemaal niks is. En dan het mentale... steeds weer instorten als het niet lukt. Doe het maar. Hier is iemand op het forum die gaat scheiden hierdoor. Je moet verdraaid sterk zijn als mens, als koppel... om maar te blijven vechten als het niet lukt... En dan nog zo'n onzin lezen.
Ah, ik wou het toch eens van me afschrijven. Zonder reden. En ik hoop dat we hier allemaal ons kindje in de armen mogen nemen snel, later of ooit... Wat een straf, geen kinderen kunnen krijgen en effectief niet krijgen. Wat een straf. Je kan dan zeggen, ziek zijn is erger, een zwaar accident krijgen is erger, geliefden verliezen is erger... Ja, er zijn heel veel dingen erg. Maar als je mensen hoor klagen over hun werk, over 'kleinigheden' die opgeblazen worden, zelfs over hun kinderen! Zo lastig, zoveel werk, al dat rondrijden naar voetbal, tekenschool... zucht hier en zucht daar, en 'jij hebt geen kinderen, je weet niet wat het is'... dan denk ik: jongens toch hoe is het mogelijk. Hoe graag wil ik niet rondrijden overal en geen tijd meer hebben en niet meer slapen en geen tijd voor mezelf meer hebben omdat ik voor mijn kinderen zorg... waar zij over klagen... Je moet het toch allemaal maar kunnen aanhoren en steeds denk ik: 'en ik dan... ze zouden eens moeten weten'. Maar ALS ze het dan weten... niks... De mens...

Hallo iedereen,

Dit soort toespraken ken ik al maar te goed! Zelfs kwetsbare woorden krijg je van je naaste, vrienden! het is mij onlangs gebeurd. Een vriendin die met haar vriend voor het grootste mirakel aan het proberen was, en dit via ivf, heeft zulke toespraken gezegd. Wetend dat ze zelf met ivf zeven jaar aan het stuk bezig was, kwam ze tegen mij en mijn man zegen dat wij het los moesten laten? Hoe kan men zo een persoon nog vriend noemen? Waar is het respect voor medemens tegenwoordig?
Ze is nu sinds een paar maanden bevallen van haar eerste kind die nog niet met dezelfde vriend van toen is ontstaan. Ik bedoel daarmee zelfs ze zelf die zeven jaar bezig was met ivf kan geen respect tonen tegenover onze wens. Waarom gaan wij niet een kindje adopteren? Ook nog van haar te horen krijgen, ze die alles zou doen om haar eigen vlees en bloed te mogen bewonderen! Ik heb er niets tegen adoptie, ik zelf ben geadopteerd, maar het is een lange en onzekere weg. Het verwondert mij helemaal niet meer in deze wereld welke toespraken men in zijn gezicht krijgt van zijn eigen familie of vrienden.
Nog een andere vriendin die via natuurlijke wijze haar kind op de wereld gezet heeft , zegt tegen mij persoonlijk dat haar kind een last is en met dit wel bedoel, ik dacht dat ze zo maar onzin aan het praten was. Het is zoals jullie zeggen, en dat is ook mijn meining , ze zouden eens weten hoeveel moeite wij allemaal doen om ons kleine wondertje op de armen te mogen vast houden? Wat is haar leven met haar kind? Een puinhoop, zegt ze tegen ons. In mijn ogen had ze beter geen moeder geworden, als ze toch zoiets denkt.
Sommige beseffen nog niet dat ze tevreden en zich gelukkig mogen prijzen dat ze zonder al te veel moeite een kindje hebben kunnen krijgen. Het zijn deze personen die het leven beu zijn en de kleine dingen des leven niet warderen.
Ik wens mij zo als jullie beste lotgenoten een betere aanpak en respect van de medemens, toch zeker van je naasten en vrienden. En hopelijk lukt het voor ons dit nieuwe jaar 2014 beter als de vorige jaar.
Wens jullie een jaar met zo veel succes dat het jaar gewoon makkelijk en zonder al te veel zorgen omgaat.

[Leniemienie]

Ik had gisterenavond ook het artikel gelezen over de minister die bezig is meteen voorstel voor meer begeleiding zodat je een betere keuze kan maken.Ik vond het nogal kortzichtig
Voor adoptie is alleen een kind willen niet goed genoeg, je moet ook stoppen met je behandelingen vanaf je aanvraag. Er zijn vorig jaar maar 73 kindjes geadopteerd ( buitenlandse adoptie vs 122 in 2012, 180 in 2011, 205 in 2010) en 26 binnenlandse. Er zijn nu al lange wachtlijsten en blijkbaar steeds minder kindjes.
Om pleegouders te zijn, worden mensen zoals wij soms ook afgewezen. Een pleegkind is ook nooit jouw kind, maar enkel iemand waar je even voor zorgt. Naast het kind moet je ook altijd rekeninghouden met de ouders zelf. Dit lijkt me toch emotioneel niet gemakkelijk en niet iedereen gegeven.
Dan heb je nog de medische behandelingen. Gelukkig dat er zoveel mensen kinderen krijgen mbv ivf, want zoveel adoptiekinderen zijn er toch niet.
Het zou idd leuk zijn als de hospitalisatieverzekeringen ivf zouden terugbetalen want is kinderen krijgen geen recht voor iedereen? Daarnaast zou het nog beter zijn voor de kosten indien ze de problemen bij de mannen ook kunnen oplossen met een pilletje. Ik heb lange cycli en met clomid is dit opgelost. Maar mijn man zijn sperma is niet goed en ze kijken dan wel eens voor spataders maar ze verwijzen je toch direct door naar icsi want ja dan is het probleem opgelost hé.

[olivia79]

Ik had gisterenavond ook het artikel gelezen over de minister die bezig is meteen voorstel voor meer begeleiding zodat je een betere keuze kan maken.Ik vond het nogal kortzichtig
Voor adoptie is alleen een kind willen niet goed genoeg, je moet ook stoppen met je behandelingen vanaf je aanvraag. Er zijn vorig jaar maar 73 kindjes geadopteerd ( buitenlandse adoptie vs 122 in 2012, 180 in 2011, 205 in 2010) en 26 binnenlandse. Er zijn nu al lange wachtlijsten en blijkbaar steeds minder kindjes.
Om pleegouders te zijn, worden mensen zoals wij soms ook afgewezen. Een pleegkind is ook nooit jouw kind, maar enkel iemand waar je even voor zorgt. Naast het kind moet je ook altijd rekeninghouden met de ouders zelf. Dit lijkt me toch emotioneel niet gemakkelijk en niet iedereen gegeven.
Dan heb je nog de medische behandelingen. Gelukkig dat er zoveel mensen kinderen krijgen mbv ivf, want zoveel adoptiekinderen zijn er toch niet.
Het zou idd leuk zijn als de hospitalisatieverzekeringen ivf zouden terugbetalen want is kinderen krijgen geen recht voor iedereen? Daarnaast zou het nog beter zijn voor de kosten indien ze de problemen bij de mannen ook kunnen oplossen met een pilletje. Ik heb lange cycli en met clomid is dit opgelost. Maar mijn man zijn sperma is niet goed en ze kijken dan wel eens voor spataders maar ze verwijzen je toch direct door naar icsi want ja dan is het probleem opgelost hé.

Hi Leniemienie, Ik lees toevallig dat je man ook problemen heeft met zijn sperma, en je spreekt van spataders,. In december is mijn echtgenot op spatader onderzocht, en ja wel, toch eentje gevonden, daardoor heeft hij ook bij onze laatste poging in oktober een zeer slechte spermastal afgeleverd! dat kunnen ze bij sommige gevallen helpen om deze te laten verwijderen waardoor het spermastaal beter wordt. Mijn echtgenot wordt in twee wekken daarvan geopereerd. Laat ons hopen dat het probleem toch opgelost geraakt.
Het zou inderdaad beter zijn mocht het toch een middel gevonden worden ook voor de man, zoals in Amerika. Helaas is dit hier nog niet te verkrijgen. Miscchien in een paar jaren.
Ik hoop echt dat het in Belgie men later ook niet denkt zoals in China, dat je maar recht hebt op een kind, het zou mij niet verbazen mochten ze allerlei regels vinden om rechten van een mens ook hier toepassen. Adoptiekinderen zijn er wel te vinden, maar omdat ze er zo moeilijk erom doen en al dat papierenwerk erom schrikken de meesten nog om zelf een kind in nood te adopteren. Ik weet waarvan ik spreek, het zelf meegemaakt.
Ik hoop voor iedereen van ons dat het toch eerst met onze eigen wonder zou lukken, vooral eer men aan andere opties moet denken.

[Leniemienie]

Dat is het artikel dat ik gisteren tegenkwam: http://www.nieuwsblad.be/article/detail ... 7_00904502

[AnTan]

hoezo je moet stoppen met behandelingen als je begint aan adoptie? is dat zo?
adoptie duurt 5 jaar soms... dan kan je ondertussen toch 'proberen' met iui en ivf etc... of niet?
wist ik niet