Dag iedereen, ik ben nieuw hier. Heb deze site ontdekt op aanraden van een vriendin. Zij vertelde me dat de mening en het advies van mensen die in hetzelfde schuitje zitten echt wel kunnen helpen. Vandaar mijn intrede hier.
Mijn vriend en ik zijn alletwee 27 en zot van kinderen! Door onze studies en de verbouwingen aan ons huis zijn we er pas 2 jaar geleden aan kunnen beginnen. Maar helaas is er ondertussen nog steeds niets van in huis gekomen. We worden ondertussen een maand of 6 begeleid door een gyneacoloog. We hebben al verschillende testen ondergaan en zijn nu bezig aan de derde keer pregnyl. Alle testen waren goed. Ik ken de benamingen van de testen niet zo goed, maar de test voor de eileiders heb ik al gehad, ik heb al verschillende bloedonderzoeken gehad en mijn vriend heeft reeds een staal laten onderzoeken. Alles was in orde, quasi perfect zelfs. En toch wil het maar niet lukken....
Toen ik gisteren voor een derde folikkelmeting naar de dokter ging, vertelde vroeg ik naar de volgende stap. Zij begon direct over IFV. Gezien er niets medisch fout lijkt aan ons afzonderlijk, ziet ze ivf als de beste oplossing.
Aangezien onze kinderwens behoorlijk groot is heb ik onmiddelijk een afspraak gemaakt in het UZ van Gent. Die heb ik gekregen op 3 september, nog een kleine maand dus.
Op het eerste zicht wil ik niets liever dan de behandeling zo snel mogelijk starten. Ik heb hier al het één en het ander kunnen lezen over de procedures, maar ik had toch graag jullie mening gehad. Waarschijnlijk zal er 3 september enkel een intake gesprek volgen. En zullen we er nadien nog extra moeten over nadenken. Maar we zouden nu toch al een goeie afweging willen maken, nog voor we naar Gent gegaan zijn.
Zijn er mensen hier aanwezig waarbij er op het eerste zicht niets in de weg staat voor een zwangerschap, maar waarbij het maar niet wil lukken, zelfs niet met begeleiding van pregnyl?
We zouden zo graag een klein wondertje in onze armen kunnen sluiten en liefst zo snel mogelijk! Ik heb altijd gezegd dat ik mijn 2 kindjes wou voor mijn dertigste, jammer genoeg zal dat hoogstwaarschijnlijk al niet meer lukken. Dat eerste zou ik toch graag nog binnen de 2 jaar hebben... hopen dat het lukt.
Bedankt om mijn verhaal te lezen en bedankt alvast voor de reacties.
Doen of (nog) niet doen?
-
Kruimel
- Berichten: 500
- Lid geworden op: 14 mei 2010, 22:53
Hallo Shadow,
Ik ben er zo eentje waarbij eileiders goed waren, BMS 't goed deed, staaltje van mijn lief prima, regelmatige cyclus, hele mikmak. Maar niet zwanger. Had trouwens wel net een operatie gehad om een myoom te laten verwijderen.
Wij zijn in het ziekenhuiscircus gestapt, eerst met IUI in de natuurlijke cyclus (dat is dus met pregnyl, omwille van de timing). Na 4 mislukte pogingen zou de vervolgstap hormonaal ondersteunde IUI zijn, en daarna IVF. We konden echter meedoen aan een studie waarbij we zijn ingeloot bij 3 extra IVF-pogingen. Erg fijn, scheelt geld en stress.
De 'verse' poging mislukte, maar de cryoTP ging goed. Ik ben nu 8 weken zwanger. Erg pril, we durven nog niet te juichen, maar wel gelukt dus.
In Nederland is het normale traject om eerst IUI te doen en dan pas IVF. Ik weet niet zeker hoe dat in België is. Ik denk niet dat er hier iemand gaat zijn die je kan vertellen wat je moet doen. Ik zou zelf alle vragen die je hebt opschrijven en tijdens de intake stellen. In jouw geval zou ik nieuwsgierig zijn waarom de IUI-stap wordt overgeslagen. IUI is minder ingrijpend voor de vrouw, maar heeft ook een ander slagingspercentage.
Ik wens je veel succes en hoop je snel op het zwangeren topic te zien verschijnen!
Ik ben er zo eentje waarbij eileiders goed waren, BMS 't goed deed, staaltje van mijn lief prima, regelmatige cyclus, hele mikmak. Maar niet zwanger. Had trouwens wel net een operatie gehad om een myoom te laten verwijderen.
Wij zijn in het ziekenhuiscircus gestapt, eerst met IUI in de natuurlijke cyclus (dat is dus met pregnyl, omwille van de timing). Na 4 mislukte pogingen zou de vervolgstap hormonaal ondersteunde IUI zijn, en daarna IVF. We konden echter meedoen aan een studie waarbij we zijn ingeloot bij 3 extra IVF-pogingen. Erg fijn, scheelt geld en stress.
De 'verse' poging mislukte, maar de cryoTP ging goed. Ik ben nu 8 weken zwanger. Erg pril, we durven nog niet te juichen, maar wel gelukt dus.
In Nederland is het normale traject om eerst IUI te doen en dan pas IVF. Ik weet niet zeker hoe dat in België is. Ik denk niet dat er hier iemand gaat zijn die je kan vertellen wat je moet doen. Ik zou zelf alle vragen die je hebt opschrijven en tijdens de intake stellen. In jouw geval zou ik nieuwsgierig zijn waarom de IUI-stap wordt overgeslagen. IUI is minder ingrijpend voor de vrouw, maar heeft ook een ander slagingspercentage.
Ik wens je veel succes en hoop je snel op het zwangeren topic te zien verschijnen!
-
Shadow
- Berichten: 449
- Lid geworden op: 5 augustus 2010, 16:15
Hallo Kruimel,
Eerst en vooral een voorzichtige proficiat met je zwangerschap! Nog een viertal weekjes en dan kan je toch al met een geruster hart van je zwangerschap genieten, denk ik zo. Ik duim alvast voor je.
Mijn gyneacoloog heeft me verteld dat ze denkt dat een hormonaal ondersteunde behandeling niet veel verschil zou uitmaken, gezien mijn waarden eigenlijk altijd al goed geweest zijn bij de behandeling met pregnyl (omwile van de timing). Ik heb ook altijd een zeer stipte cyclus. Maar goed, ben ergens al 'blij' dat er nog mensen zijn waarbij er ogenschijnlijk geen andere problemen zijn, maar waar het toch niet wil lukken op de normale manier.
Hoe lang hebben jullie gewacht om in dat ziekenhuiscircus te stappen? Als ik bepaalde verhalen hier op het forum lees dan denk ik dat we het met ons 2 jaar eigenlijk nog niet zo lang volgehouden hebben om te wachten. Ik voel me precies een beetje schuldig ten opzichte van de mensen die al veel langer aan het wachten zijn? Maar we willen het zo graag! Elke keer ik zo'n hummeltje van iemand anders in mijn armen heb liggen, dan breekt mijn hart.
Ik zie voor het ogenblik precies alleen maar zwangere vrouwen rond mij lopen en er gaat geen uur voorbij of ik denk er aan. Ik word er letterlijk en figuurlijk zo moe van.
Eerst en vooral een voorzichtige proficiat met je zwangerschap! Nog een viertal weekjes en dan kan je toch al met een geruster hart van je zwangerschap genieten, denk ik zo. Ik duim alvast voor je.
Mijn gyneacoloog heeft me verteld dat ze denkt dat een hormonaal ondersteunde behandeling niet veel verschil zou uitmaken, gezien mijn waarden eigenlijk altijd al goed geweest zijn bij de behandeling met pregnyl (omwile van de timing). Ik heb ook altijd een zeer stipte cyclus. Maar goed, ben ergens al 'blij' dat er nog mensen zijn waarbij er ogenschijnlijk geen andere problemen zijn, maar waar het toch niet wil lukken op de normale manier.
Hoe lang hebben jullie gewacht om in dat ziekenhuiscircus te stappen? Als ik bepaalde verhalen hier op het forum lees dan denk ik dat we het met ons 2 jaar eigenlijk nog niet zo lang volgehouden hebben om te wachten. Ik voel me precies een beetje schuldig ten opzichte van de mensen die al veel langer aan het wachten zijn? Maar we willen het zo graag! Elke keer ik zo'n hummeltje van iemand anders in mijn armen heb liggen, dan breekt mijn hart.
Ik zie voor het ogenblik precies alleen maar zwangere vrouwen rond mij lopen en er gaat geen uur voorbij of ik denk er aan. Ik word er letterlijk en figuurlijk zo moe van. -
Kruimel
- Berichten: 500
- Lid geworden op: 14 mei 2010, 22:53
Hoi Shadow,
Ik vind dat verdriet niet met elkaar te vergelijken is. En wachttijden op kindjes ook niet. Mij hart breekt als ik sommige verhalen hier lees, van vrouwen die al zo lang wachten, al zo lang behandelen en waarbij het steeds maar niet lukt om een kindje te krijgen. Tegelijkertijd vind ik dat wij ook al pech hebben gehad. Als ik om me heen kijk, krijgen mijn vriendinnen bijna allemaal vanzelf kindjes. 'Slechts' 2 stellen hebben ook te maken met ziekenhuisgangen. Omdat wij er open over zijn, krijgen we van anderen ook open reacties. Op mijn werk heb ik bijvoorbeeld behoorlijk wat verdriet gehoord van collegae die er (soms destijds) niet zo open over waren en waar nog bergen onverwerkt verdriet zit.
Mijn huisarts zei, toen ik er met hem over sprak, dat het gewoon is om een jaar op regelmatige basis (da's om de dag) in je vruchtbare periode vrijen te proberen. Als je dan niet zwanger bent, kun je een doorverwijzing krijgen. Maar hij zei ook dat, als het al eerder een groot punt zou worden voor me, hij me eerder zou doorverwijzen.
Je schrijft dat jullie 'pas' 2 jaar bezig zijn. Dat betekent 24 keer mis. En waarschijnlijk ook 24 keer een teleurstelling.
Ik was erg blij dat we de stap maakten naar het ziekenhuis, had het gevoel dat alles nu goed zou komen. Er lag in elk geval een plan, met zelfs een back-up achter de hand. Dat gaf mij rust.
Ik heb eens aan een vriendin uitgelegd (althans, dat geprobeerd) waarom we ons 'zo snel' al lieten behandelen. Zij vond dat we eerst nog wel gewoon konden proberen, dat het anders zo'n gedoe zou worden. mijn uitleg bestond er onder andere uit dat het allang een gedoe was. Met bekijken wanneer ik vruchtbaar was, dan steeds maar weer zin maken om te vrijen en dan die akelige wachtweken. Dat het spontane er echt wel af was. Dat ik terugverlangde naar een normaal seksleven, gewoon, vrijen omdat we elkaar leuk en lekker vinden en niet omdat de timing nu goed is.
Ik heb me wel vergist in de impact van de hele MMM. En ik denk dat dat maar goed is ook, sommige dingen hoef je van te voren niet te weten. Bedenk alleen dat, als jullie er in stappen, het veel tijd en energie gaat vragen. En ook lichamelijke ongemakken.
Ik denk dat er hier veel dames rondlopen waarbij er geen reden is vastgesteld, maar waarbij het spontaan niet lukt.
Wij vertrekken nu even op vakantie, misschien tot over 2 weken.
Ik vind dat verdriet niet met elkaar te vergelijken is. En wachttijden op kindjes ook niet. Mij hart breekt als ik sommige verhalen hier lees, van vrouwen die al zo lang wachten, al zo lang behandelen en waarbij het steeds maar niet lukt om een kindje te krijgen. Tegelijkertijd vind ik dat wij ook al pech hebben gehad. Als ik om me heen kijk, krijgen mijn vriendinnen bijna allemaal vanzelf kindjes. 'Slechts' 2 stellen hebben ook te maken met ziekenhuisgangen. Omdat wij er open over zijn, krijgen we van anderen ook open reacties. Op mijn werk heb ik bijvoorbeeld behoorlijk wat verdriet gehoord van collegae die er (soms destijds) niet zo open over waren en waar nog bergen onverwerkt verdriet zit.
Mijn huisarts zei, toen ik er met hem over sprak, dat het gewoon is om een jaar op regelmatige basis (da's om de dag) in je vruchtbare periode vrijen te proberen. Als je dan niet zwanger bent, kun je een doorverwijzing krijgen. Maar hij zei ook dat, als het al eerder een groot punt zou worden voor me, hij me eerder zou doorverwijzen.
Je schrijft dat jullie 'pas' 2 jaar bezig zijn. Dat betekent 24 keer mis. En waarschijnlijk ook 24 keer een teleurstelling.
Ik was erg blij dat we de stap maakten naar het ziekenhuis, had het gevoel dat alles nu goed zou komen. Er lag in elk geval een plan, met zelfs een back-up achter de hand. Dat gaf mij rust.
Ik heb eens aan een vriendin uitgelegd (althans, dat geprobeerd) waarom we ons 'zo snel' al lieten behandelen. Zij vond dat we eerst nog wel gewoon konden proberen, dat het anders zo'n gedoe zou worden. mijn uitleg bestond er onder andere uit dat het allang een gedoe was. Met bekijken wanneer ik vruchtbaar was, dan steeds maar weer zin maken om te vrijen en dan die akelige wachtweken. Dat het spontane er echt wel af was. Dat ik terugverlangde naar een normaal seksleven, gewoon, vrijen omdat we elkaar leuk en lekker vinden en niet omdat de timing nu goed is.
Ik heb me wel vergist in de impact van de hele MMM. En ik denk dat dat maar goed is ook, sommige dingen hoef je van te voren niet te weten. Bedenk alleen dat, als jullie er in stappen, het veel tijd en energie gaat vragen. En ook lichamelijke ongemakken.
Ik denk dat er hier veel dames rondlopen waarbij er geen reden is vastgesteld, maar waarbij het spontaan niet lukt.
Wij vertrekken nu even op vakantie, misschien tot over 2 weken.
-
Kimzie
- Berichten: 843
- Lid geworden op: 28 september 2009, 17:36
Hey Shadow, ik ben ook 1 van die vrouwen waar geen problemen bij zijn vastgesteld.
Ik heb doorgankelijke eileiders, een heel regelmatige cyclus waarbij ik mijn eisprong telkens voel (dus we hadden heel gericht kunnen proberen), een goed baarmoederslijmvlies (BMS), mijn ventje heeft telkens goede stalen, ik heb nooit buikoperaties ondergaan (dat zou ook een factor zijn, Kruimel), ik heb een goed gewicht (een normale BMI), ik heb nooit gerookt of drugs gebruikt of veel gedronken ofzo, ik heb een normale lichaamsbouw en een goede bloeddruk. Dit waren allemaal factoren die kunnen wijzen op verminderde vruchtbaarheid als ze niet goed zijn.
Wij zijn na een jaar natuurlijk proberen door onze gyn onmiddellijk doorverwezen naar fertiliteit. Daar werd er gestart met inseminaties in natuurlijke cyclus. Dus ook pregnyl, maar het zaad van je man wordt 'gewassen en gezwierd' en er wordt een optimaal staan ingebracht (dit verhoogt je kansen). Na drie keer wilden ze op fertiliteit mijn cyclus zelf beheersen met hormonen, maar dat heb ik geweigerd omdat ik daar het nut niet van inzag. Ik heb in totaal 5 IUI's gehad. Dan werd er een chromosomenonderzoek gedaan, want het kan ook iets genetisch zijn dat miszit, geen probleem bij ons.
Nu heb ik twee 'verse' IVF-pogingen gehad en 1 cryo-TP. De eerste verse IVF was raak, maar een miskraam. Ondertussen gaven deze IVF-pogingen ook diagnostische informatie, maar weeral niets mis: ik heb een goede hoeveelheid eitjes die goed zijn van kwaliteit, de zaadjes van mijn man raken op zelfstandige basis in de eitjes, de embryo's delen goed verder en zijn van goede kwaliteit. Wij zullen dus nooit weten wat er mis is, maar ik weet wel dat IVF me zal helpen zwanger te worden!
Dus, Shadow, informeer je maar goed en ga er dan voor (voor wat je ook kiest). Ik wens je veel succes!
Ik heb doorgankelijke eileiders, een heel regelmatige cyclus waarbij ik mijn eisprong telkens voel (dus we hadden heel gericht kunnen proberen), een goed baarmoederslijmvlies (BMS), mijn ventje heeft telkens goede stalen, ik heb nooit buikoperaties ondergaan (dat zou ook een factor zijn, Kruimel), ik heb een goed gewicht (een normale BMI), ik heb nooit gerookt of drugs gebruikt of veel gedronken ofzo, ik heb een normale lichaamsbouw en een goede bloeddruk. Dit waren allemaal factoren die kunnen wijzen op verminderde vruchtbaarheid als ze niet goed zijn.
Wij zijn na een jaar natuurlijk proberen door onze gyn onmiddellijk doorverwezen naar fertiliteit. Daar werd er gestart met inseminaties in natuurlijke cyclus. Dus ook pregnyl, maar het zaad van je man wordt 'gewassen en gezwierd' en er wordt een optimaal staan ingebracht (dit verhoogt je kansen). Na drie keer wilden ze op fertiliteit mijn cyclus zelf beheersen met hormonen, maar dat heb ik geweigerd omdat ik daar het nut niet van inzag. Ik heb in totaal 5 IUI's gehad. Dan werd er een chromosomenonderzoek gedaan, want het kan ook iets genetisch zijn dat miszit, geen probleem bij ons.
Nu heb ik twee 'verse' IVF-pogingen gehad en 1 cryo-TP. De eerste verse IVF was raak, maar een miskraam. Ondertussen gaven deze IVF-pogingen ook diagnostische informatie, maar weeral niets mis: ik heb een goede hoeveelheid eitjes die goed zijn van kwaliteit, de zaadjes van mijn man raken op zelfstandige basis in de eitjes, de embryo's delen goed verder en zijn van goede kwaliteit. Wij zullen dus nooit weten wat er mis is, maar ik weet wel dat IVF me zal helpen zwanger te worden!
Dus, Shadow, informeer je maar goed en ga er dan voor (voor wat je ook kiest). Ik wens je veel succes!
-
Glenys
- Berichten: 586
- Lid geworden op: 19 juni 2008, 16:23
Hoi Shadow,
Bij mij net hetzelfde verhaal als Kimzie, Kruimel en jezelf. Na 2 jaar proberen zijn we uiteindelijk op de fertiliteitsafdeling beland.
Mijn ventje en ik hebben elke test die je je maar kunt inbeelden achter de rug. Laparoscopie, hysteroscopie, hysterosalpingografie, hormonentesten, eicelvoorraad, spremaonderzoek, bloedonderzoeken, genetische testen enz.
Je kan het al wel raden zeker? Uit geen enkele van die testen is de reden van onze onvruchtbaarheid vastgesteld. Integendeel, uit alles bleek dat we een supervruchtbaar koppel zouden moeten zijn.
Jammer maar helaas, zwanger werd ik niet.
Zat het dan misschien tussen onze oren? Toch maar eens proberen: minder stress, meer op vakantie, er minder aan denken...tja, ook dat heeft niet geholpen.
8 IUI's later, nog steeds niet zwanger, wél 2 biochemische miskramen (miskraam voor je de 6 weken bereikt). Ik zat er helemaal onderdoor.
Om een lang verhaal kort te maken: bij de tweede IVF/ICSI-poging mochten we toch goed nieuws ontvangen en nu ben ik al 13 weken zwanger van een tweeling.
Moest ik alles opnieuw doen dan had ik de vele IUI-pogingen niet gedaan. De meeste vrouwen worden zwanger voor de derde IUI-poging. Althans hier op het forum. Elke IUI-poging is een zware emotionele belasting. Vanaf de vierde poging werd het voor mij heel zwaar om te dragen.
Voor mij persoonlijk zou het veel beter geweest zijn om meteen na de drie IUI's over te schakelen op IVF. Dat is dan ook de raad die ik jou zou geven. De succesratio's bij IVF zijn veel hoger.
Heel veel succes hé en een dikke knuf!
Bij mij net hetzelfde verhaal als Kimzie, Kruimel en jezelf. Na 2 jaar proberen zijn we uiteindelijk op de fertiliteitsafdeling beland.
Mijn ventje en ik hebben elke test die je je maar kunt inbeelden achter de rug. Laparoscopie, hysteroscopie, hysterosalpingografie, hormonentesten, eicelvoorraad, spremaonderzoek, bloedonderzoeken, genetische testen enz.
Je kan het al wel raden zeker? Uit geen enkele van die testen is de reden van onze onvruchtbaarheid vastgesteld. Integendeel, uit alles bleek dat we een supervruchtbaar koppel zouden moeten zijn.
Jammer maar helaas, zwanger werd ik niet.
Zat het dan misschien tussen onze oren? Toch maar eens proberen: minder stress, meer op vakantie, er minder aan denken...tja, ook dat heeft niet geholpen.
8 IUI's later, nog steeds niet zwanger, wél 2 biochemische miskramen (miskraam voor je de 6 weken bereikt). Ik zat er helemaal onderdoor.
Om een lang verhaal kort te maken: bij de tweede IVF/ICSI-poging mochten we toch goed nieuws ontvangen en nu ben ik al 13 weken zwanger van een tweeling.
Moest ik alles opnieuw doen dan had ik de vele IUI-pogingen niet gedaan. De meeste vrouwen worden zwanger voor de derde IUI-poging. Althans hier op het forum. Elke IUI-poging is een zware emotionele belasting. Vanaf de vierde poging werd het voor mij heel zwaar om te dragen.
Voor mij persoonlijk zou het veel beter geweest zijn om meteen na de drie IUI's over te schakelen op IVF. Dat is dan ook de raad die ik jou zou geven. De succesratio's bij IVF zijn veel hoger.
Heel veel succes hé en een dikke knuf!
-
Shadow
- Berichten: 449
- Lid geworden op: 5 augustus 2010, 16:15
Bedankt voor de reacties! Blijkbaar zijn mijn vriend en ik niet de enigen die in het ongewisse blijven over waarom het nou precies zou lang duurt.
@Kruimel: inderdaad, het spontane is voleldig weg op dit moment. Ik kijk ook uit naar de tijd waarin alles weer gewoon wordt en niet omdat het nu net op dat moment toevalig 'moet'.
Geniet van je vakantie! Wij hebben eind september een paar dagen Barcelona geboekt, mensen blijven maar zeggen dat we eens op reis moeten om ons gedachten te verzetten... en om alles eens te kunnen vergeten... "Wie weet gebeurt er daar wel iets moois..." Mja, misschien gaan we wel op reis om dat niet constant te moeten horen...
@Kimzie en Glenys: Als ik het niet verkeerd voorheb dan is IUI inseminatie, niet? Ik heb eerlijk gezegd ook een beter oog in IVF. Maar kan je zelf zomaar beslissen om de IUI stap over te slaan? Het was mijn gyneacologe die zei dat ze direct zou gaan voor IVF. Ik ben nu wel benieuwd hoe het intakegesprek in het UZ gent zal gaan.
Wordt er op die dag eigenlijk aliets beslist en krijg je dan meteen je schema met data? Hoe lang duurt zo'n eerste gesprek eigenlijk? En zou het kunnen dat ze me daar andere behandelingen voorstellen? Ik kan echt niet wachten tot het zover is! Ik wil actie, schot in de zaak, vooruitgang. Ik wil een baby'tje
@Kruimel: inderdaad, het spontane is voleldig weg op dit moment. Ik kijk ook uit naar de tijd waarin alles weer gewoon wordt en niet omdat het nu net op dat moment toevalig 'moet'.
Geniet van je vakantie! Wij hebben eind september een paar dagen Barcelona geboekt, mensen blijven maar zeggen dat we eens op reis moeten om ons gedachten te verzetten... en om alles eens te kunnen vergeten... "Wie weet gebeurt er daar wel iets moois..." Mja, misschien gaan we wel op reis om dat niet constant te moeten horen...
@Kimzie en Glenys: Als ik het niet verkeerd voorheb dan is IUI inseminatie, niet? Ik heb eerlijk gezegd ook een beter oog in IVF. Maar kan je zelf zomaar beslissen om de IUI stap over te slaan? Het was mijn gyneacologe die zei dat ze direct zou gaan voor IVF. Ik ben nu wel benieuwd hoe het intakegesprek in het UZ gent zal gaan.
Wordt er op die dag eigenlijk aliets beslist en krijg je dan meteen je schema met data? Hoe lang duurt zo'n eerste gesprek eigenlijk? En zou het kunnen dat ze me daar andere behandelingen voorstellen? Ik kan echt niet wachten tot het zover is! Ik wil actie, schot in de zaak, vooruitgang. Ik wil een baby'tje
-
boterham
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 19 november 2009, 13:58
Ik wil gewoon effe inpikken op dat spontane, van Kruimel. Ik kan jullie geruststellen: hoe onwaarschijnlijk het nu misschien is: het komt echt wel terug. Heb er oa ook een poging of vijf met clomid opzitten, dus vrijen op commando is hier ook goed gekend. Nooit eerder zat ons seksleven toen zo in een dip. Het "moeten" had gewoon een averechts effect, zo erg dat je op het moment zelf denkt dat het nooit meer goed komt, maar gelukkig is dat niet zo. Zit nu tussen 2 verse IVF-cycli en ik kan uit ondervinding zeggen dat het wel weer spontaan leuk kan zijn. Die rustmaand (waarin we 100% zeker zijn dat er toch geen mirakel kan gebeuren, dus niet tellen e.d.) doet zoveel deugd, op alle vlakken, dus ook op het intieme!
Grtjes
Grtjes
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Je kan zeer zeker aangeven dat je de IUI (Intra Uteriene Inseminatie, dus inseminatie waarbij ze het zaad in de baarmoeder inbrengen) stap wil overslaan. Het is de bedoeling dat jullie samen met de artsen beslissen wat voor jullie de beste aanpak is. Helaas vergeten veel koppels dat ze nog steeds baas in eigen lijf zijn. Je hebt er zeer zeker iets aan te zeggen, veel zelfs!
De slaagkansen bij IUI zijn nogal afhankelijk van de indicator. De beste resultaten worden behaald bij vrouwen die behandeld zijn voor lichte endometriose, de tweede beste bij verminderd zaadcelaantal. Bij koppels met onverklaarbare verminderde vruchtbaarheid zoals bij jullie, zijn de slaagkansen nogal weinig. Maar niet onbestaande. Dus ik denk dat je 't zelf een bepaalde richting op mag sturen, wil je sneller IVF of eerder nog even "de kat uit de boom kijken" met IUI.
Voordeel van IVF is dat het ook voor een stuk diagnostiek is. Stel dat de zaadcellen de eicellen niet kunnen bevruchten. Zoiets kan je nooit zien met IUI. Met IVF wel. En dan moet je ICSI doen. Bijvoorbeeld hé. In Jette doen ze overigens standaard 50/50 IVF/ICSI bij onverklaarde verminderde vruchtbaarheid om die reden. Kan je zeker ook navragen in UZ Gent of dit voor jullie een goed idee zou zijn.
Intakegesprek is meestal overlopen hoe lang jullie al bezig zijn, welke onderzoeken er al gedaan zijn, hoe ze 't gaan aanpakken enz. 't Kan best lang duren en 't kan best dat ze je andere behandelingen voorstellen, ICSI lijkt me zeker een mogelijkheid. Kan je mss al over bijlezen, moest dat nodig zijn.
Data wordt vaak pas later beslist, hangt ook van je cyclus af en de planning in 't ziekenhuis.
De slaagkansen bij IUI zijn nogal afhankelijk van de indicator. De beste resultaten worden behaald bij vrouwen die behandeld zijn voor lichte endometriose, de tweede beste bij verminderd zaadcelaantal. Bij koppels met onverklaarbare verminderde vruchtbaarheid zoals bij jullie, zijn de slaagkansen nogal weinig. Maar niet onbestaande. Dus ik denk dat je 't zelf een bepaalde richting op mag sturen, wil je sneller IVF of eerder nog even "de kat uit de boom kijken" met IUI.
Voordeel van IVF is dat het ook voor een stuk diagnostiek is. Stel dat de zaadcellen de eicellen niet kunnen bevruchten. Zoiets kan je nooit zien met IUI. Met IVF wel. En dan moet je ICSI doen. Bijvoorbeeld hé. In Jette doen ze overigens standaard 50/50 IVF/ICSI bij onverklaarde verminderde vruchtbaarheid om die reden. Kan je zeker ook navragen in UZ Gent of dit voor jullie een goed idee zou zijn.
Intakegesprek is meestal overlopen hoe lang jullie al bezig zijn, welke onderzoeken er al gedaan zijn, hoe ze 't gaan aanpakken enz. 't Kan best lang duren en 't kan best dat ze je andere behandelingen voorstellen, ICSI lijkt me zeker een mogelijkheid. Kan je mss al over bijlezen, moest dat nodig zijn.
Data wordt vaak pas later beslist, hangt ook van je cyclus af en de planning in 't ziekenhuis.-
Shadow
- Berichten: 449
- Lid geworden op: 5 augustus 2010, 16:15
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Omdat er veel artsen en koppels zijn die het willen proberen, ook al is de kans klein. Gewoon omdat het als minder zwaar wordt voorgesteld. Veel mensen hebben "schrik" van IVF. Lichamelijk gezien is IUI ook gewoon minder belastend, je moet minder hormonen spuiten en je hebt geen pick-up.
Koppels die onverklaard verminderd vruchtbaar zijn kunnen zwanger worden met IUI. De slaagkans is klein maar ze bestaat. Ik ken mensen op dit forum die met ICSI bezig waren, zeer slechte zaadkwaliteit, en ineens, tegen alle verwachtingen in, tussen behandelingen door spontaan zwanger worden. Het kan altijd.
Dat is het lastige hé... De kans is klein, maar ze bestaat. Daarom doen ze 't volgens mij.
Psychologische test is alleen als je werkt met donormateriaal denk ik.
Koppels die onverklaard verminderd vruchtbaar zijn kunnen zwanger worden met IUI. De slaagkans is klein maar ze bestaat. Ik ken mensen op dit forum die met ICSI bezig waren, zeer slechte zaadkwaliteit, en ineens, tegen alle verwachtingen in, tussen behandelingen door spontaan zwanger worden. Het kan altijd.
Dat is het lastige hé... De kans is klein, maar ze bestaat. Daarom doen ze 't volgens mij.
Psychologische test is alleen als je werkt met donormateriaal denk ik.
-
clau
- Berichten: 1171
- Lid geworden op: 9 april 2010, 13:00
Dag shadow.
Ik zal me eventjes voorstellen eer ik antwoord op je vraag
Ik ben 24jaar (partner 32) en heb reeds 4TP's achter de rug (1verse, 3cryo's waarvan bij de laatste poging 2cryo's TP zijn). Daarvoor hebben we 4 IUI's gehad. Wij zijn in behandeling in Genk.
Ik denk dat de psychologische test afhankelijk is van het ziekenhuis waar je gaat. Bij ons hield dit gewoon een gesprek in met de psychologe. Het gesprek was voor de laatste consultatie bij de Prof. We zijn ook naar een diëtiste moeten gaan. Daarna zijn we direct kunnen starten. Het gesprek zelf was zeer gemoeddelijk en helemaal niks om ongerust over te zijn. Ik had echt voor niks een slapeloze nacht gehad. Het waren vragen zoals: Hoe ga je om met de emoties, kunnen jullie bij elkaar terecht of bij familie/vrienden, hoe staan jullie tov elkaar in je relatie, kan er gepraat worden enz... Na het gesprek zei ze gewoon dat we altijd bij haar terechtkunnen als we nood hebben om te ventileren.
veel succes
Ik zal me eventjes voorstellen eer ik antwoord op je vraag
Ik ben 24jaar (partner 32) en heb reeds 4TP's achter de rug (1verse, 3cryo's waarvan bij de laatste poging 2cryo's TP zijn). Daarvoor hebben we 4 IUI's gehad. Wij zijn in behandeling in Genk.
Ik denk dat de psychologische test afhankelijk is van het ziekenhuis waar je gaat. Bij ons hield dit gewoon een gesprek in met de psychologe. Het gesprek was voor de laatste consultatie bij de Prof. We zijn ook naar een diëtiste moeten gaan. Daarna zijn we direct kunnen starten. Het gesprek zelf was zeer gemoeddelijk en helemaal niks om ongerust over te zijn. Ik had echt voor niks een slapeloze nacht gehad. Het waren vragen zoals: Hoe ga je om met de emoties, kunnen jullie bij elkaar terecht of bij familie/vrienden, hoe staan jullie tov elkaar in je relatie, kan er gepraat worden enz... Na het gesprek zei ze gewoon dat we altijd bij haar terechtkunnen als we nood hebben om te ventileren.
veel succes
-
Shadow
- Berichten: 449
- Lid geworden op: 5 augustus 2010, 16:15
@Loeki: je zegt dat IUI minder belastend wordt voorgesteld. Maar als de kansen groter zijn bij IVF, lijkt het mij logischer dat je dat onmiddelijk probeert. Het risico dat je maandenland vruchteloos met IUI bezig bent, lijkt me belastender dan de gedachte dat IVF sneller zou kunnen gaan. Geen garanties, dat weet ik. Maar, na het lezen van al jullie berichtjes, geloof ik dat het in mijn geval beter zou zijn voor mijn gemoedsrust te weten dat ik met IVF meer slaagkansen heb.
Ik weet ondertussen wel dat er mij de komende weken en maanden een ware rollercoaster van gevoelens en emoties staat te wachten. Maar ik wil het zo graag. We willen het hier allemaal zo graag. Als jullie het aan kunnen, dan moet dat bij mij ook maar lukken.
@clau: gisteren hebben we al een vragenlijst ontvangen van het UZ gent die we op voorhand moeten invullen. Ik denk dat dat het gesprek ook wel zal bevorderen op 3 september. Ben blij dat ik dit forum heb ontdekt, op die manier zijn we niet helemaal in het ongewisse over wate er ons allemaal te wachten staat.
-x-
Ik weet ondertussen wel dat er mij de komende weken en maanden een ware rollercoaster van gevoelens en emoties staat te wachten. Maar ik wil het zo graag. We willen het hier allemaal zo graag. Als jullie het aan kunnen, dan moet dat bij mij ook maar lukken.
@clau: gisteren hebben we al een vragenlijst ontvangen van het UZ gent die we op voorhand moeten invullen. Ik denk dat dat het gesprek ook wel zal bevorderen op 3 september. Ben blij dat ik dit forum heb ontdekt, op die manier zijn we niet helemaal in het ongewisse over wate er ons allemaal te wachten staat.
-x-
-
boterham
- Berichten: 186
- Lid geworden op: 19 november 2009, 13:58
Dag Shadow,
Los van het feit dat jij IVF ziet zitten en de rest wil overslaan, mag je niet vergeten dat de gyns niet zomaar met IVF mogen starten, ook al wil jij dat heel graag en voel je je helemaal klaar om er aan te beginnen.
IVF wordt 6 keer (grotendeels) terugbetaald, maar daarvoor moet je de goedkeuring hebben van de mutualiteit. Om die goedkeuring te krijgen, moet jouw fertiliteitsgyn een aanvraag indienen waarop hij aangeeft dat je in aanmerking komt. (Dat kan vanalles zijn: door jouw voorgeschiedenis, door genetische belasting, nadat er iets aan het licht gekomen is tijdens een operatie, omdat je niet reageert op gewone hormonale stimulatie, omdat de zaadkwaliteit echt slecht is (te slecht voor IUI), omdat je al heel wat IUI's achter de rug hebt, ...)
Maar ik denk niet dat er 1 gyn zomaar start met IVF omdat jij asap een kind wil. Ik denk dat ze dan regels overtreden en riskeren hun erkenning te verliezen.
Dus dat is mee de reden waarom niet steeds onmiddellijk naar IVF wordt overgestapt.
Grtjes!
Los van het feit dat jij IVF ziet zitten en de rest wil overslaan, mag je niet vergeten dat de gyns niet zomaar met IVF mogen starten, ook al wil jij dat heel graag en voel je je helemaal klaar om er aan te beginnen.
IVF wordt 6 keer (grotendeels) terugbetaald, maar daarvoor moet je de goedkeuring hebben van de mutualiteit. Om die goedkeuring te krijgen, moet jouw fertiliteitsgyn een aanvraag indienen waarop hij aangeeft dat je in aanmerking komt. (Dat kan vanalles zijn: door jouw voorgeschiedenis, door genetische belasting, nadat er iets aan het licht gekomen is tijdens een operatie, omdat je niet reageert op gewone hormonale stimulatie, omdat de zaadkwaliteit echt slecht is (te slecht voor IUI), omdat je al heel wat IUI's achter de rug hebt, ...)
Maar ik denk niet dat er 1 gyn zomaar start met IVF omdat jij asap een kind wil. Ik denk dat ze dan regels overtreden en riskeren hun erkenning te verliezen.
Dus dat is mee de reden waarom niet steeds onmiddellijk naar IVF wordt overgestapt.
Grtjes!
-
Shadow
- Berichten: 449
- Lid geworden op: 5 augustus 2010, 16:15
Dag Boterham,
Ik dacht wel zoiets, maar omdat ik er hier op het forum niets kon over vinden was ik in de war. Dus er zit toch een soort filter op de IVF-pogingen. Nou ja, ik zal wel zien wat 3 september brengt. Het is alleen nog zo lang wachten!
Nu ik het bedenk, ik zit hier misschien niet echt op mijn plaats in het IVF gedeelte?
maar omdat mijn eigen gyneacoloog onmiddelijk begon over ivf dacht ik dat zij daar haar redenen wel voor gehad zou hebben. Zij was zo overtuigd van de perfecte kwaliteit van het zaad dat ze geen andere optie zag dan ivf... Als ik hier alles zo lees heb ik toch nog veel te leren over de MMM (?? Medische mallemolen? of heb ik dat ook verkeerd voor? 
)
Ik dacht wel zoiets, maar omdat ik er hier op het forum niets kon over vinden was ik in de war. Dus er zit toch een soort filter op de IVF-pogingen. Nou ja, ik zal wel zien wat 3 september brengt. Het is alleen nog zo lang wachten!
Nu ik het bedenk, ik zit hier misschien niet echt op mijn plaats in het IVF gedeelte?
maar omdat mijn eigen gyneacoloog onmiddelijk begon over ivf dacht ik dat zij daar haar redenen wel voor gehad zou hebben. Zij was zo overtuigd van de perfecte kwaliteit van het zaad dat ze geen andere optie zag dan ivf... Als ik hier alles zo lees heb ik toch nog veel te leren over de MMM (?? Medische mallemolen? of heb ik dat ook verkeerd voor? )Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten