Doen of (nog) niet doen?

IVF Forum
boterham
Berichten: 186
Lid geworden op: 19 november 2009, 13:58

Bericht door boterham » 11 augustus 2010, 17:18

MMM = idd juist :)

er zit inderdaad wel een soort "filter" op, maar als je gyn zelf al over ivf begon, is het wel goed voor jou, hé! al een tijdje bezig zijn + onverklaarde verminderde fertiliteit is ook een reden, hé, meid.
het enige dat mijn gyn sowieso doet, is een operatie vooraleer hij aan ivf begint om zeker te zijn dat er niet iets te herstellen valt of zo.

het eeuwige wachten is misschien nog het grootste struikelblok waar iedereen zo ambetant van is. wachten om (opnieuw) te starten, wachten op de fm, wachten op de pu, wachten op de tp, de fameuze wachtweken... pfff, dat maakt het idd allemaal stressy.

veel succes op je gesprek! schrijf al je vragen maar al op en shoot! :wink:

Shadow
Berichten: 449
Lid geworden op: 5 augustus 2010, 16:15

Bericht door Shadow » 12 augustus 2010, 9:26

We zijn nu 2 jaar bezig, is dat voldoende om 'een tijdje bezig te zijn' denk je?

En die operatie, valt dat een beetje mee? Ben je lang buiten strijd? Ik bedoel dan voor je werk enzo. Ik heb alles over om het te doen slagen hoor, maar ik moet zo nog een beetje mijn weg vinden om het allemaal te kunnen combineren met mijn werk. Gelukkig heb ik nog niet te veel verlof genomen. Ik had een voorgevoel dat ik die dagen wel nog voor iets nodig zou hebben...

Loeki
Berichten: 12951
Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30

Bericht door Loeki » 12 augustus 2010, 11:33

Onverklaarbare verminderde vruchtbaarheid is wel degelijk een reden om meteen naar IVF te gaan.

Al kan het best zijn dat je gyne toch IUI voorstelt om alle redenen die ik al heb opgenoemd. Samen overleggen daarin en niet vergeten dat je ook wat te zeggen hebt. Uiteindelijk moet je een voor jullie ideaal behandelingstraject uitstippelen, waarbij de kans op slagen optimaal is.

Shadow, Boterham bedoelt een kijkoperatie denk ik (laparoscopie). Dat is één van de onderzoeken die ze kunnen doen. Het is bijvoorbeeld erg nuttig om endometriose uit te sluiten (of te vinden). Er zijn namenlijk koppels waar op het eerste zicht niets aan de hand is, maar waar bij een kijkoperatie blijkt dat de vrouw endometriose heeft. Als het lichte endometriose is, kan dat eerst behandeld worden. Na de behandeling stijgen je slaagkansen met IUI. Maar je bent dan eigenlijk niet "onverklaard" verminderd vruchtbaar hé.

Ik heb zo'n kijkoperatie ook gehad. Valt goed mee. Het is onder volledige verdoving maar (bij mij toch) in dagopname. Al bij al een halve dag in het ziekenhuis geweest, dan nog een paar dagen thuis met wat dafalgans acht de kiezen. :) En je hebt daar geen verlof voor nodig hé, je krijgt een ziektebriefje!

2 jaar is zeker vodoende. Niet twijfelen, gewoon ervoor gaan...

boterham
Berichten: 186
Lid geworden op: 19 november 2009, 13:58

Bericht door boterham » 12 augustus 2010, 15:32

inderdaad: 2 jaar is al een hele tijd! vol spanning, vol ongeduld en vol ontgoocheling!

elke keer ik in het ziekenhuis moet zijn, kan ik ziektebriefje krijgen, dus ik moet geen verlof spenderen (eigenlijk maar normaal ook, vind ik; we zitten al in de miserie en dan zou je nog niet eens verlof hebben wegens opgesoupeerd aan die dingen)

ik heb idd een laparoscopie gehad in combinatie met een hysteroscopie; ik mocht de dag nadien naar huis en heb 2 weken ziekteverlof gekregen. bij de laparoscopie maken ze gaatjes in je buik om je baarmoeder van de "buitenkant" te bekijken en ook je eierstokken. bij de hysteroscopie/hysterosalpingografie (HSG) wordt je baarmoeder aan de binnenkant bekeken en wordt er ook een contrastvloeistof ingespoten om de doorgankelijkheid van je eileiders te testen. verklevingen kunnen dan losgemaakt worden.
de ingrepen werden bij mij in 1 keer gedaan, dan was ik er meteen helemaal vanaf en dat was ook volledige verdoving. je buik wordt naar het schijnt ferm opgeblazen met gas om plaats te maken om te kunnen kijken en naar het schijnt wordt je ook schuin gelegd. klinkt misschien beetje raar, maar daar weet ik niks van want ik sliep dus. :) het is wat de gyn me zei.
het enige ongemak is dat je de eerste dagen pijn in je schouders kunt hebben van dat gas dat je middenrif prikkelt, daarom moet je zoveel mogelijk plat liggen, maar dat merk je zelf wel, en ook dat de draadjes na een paar dagen wat kunnen beginnen jeuken, maar al bij al vond ik het eigenlijk niets inhouden! na 1 week ben ik al op mijn werk gaan piepen maar ik ben toch mooi 2 weekjes thuis gebleven (wat mss wel wat lang is, maar ik vond het eens niet erg).
grtjes!

Shadow
Berichten: 449
Lid geworden op: 5 augustus 2010, 16:15

Bericht door Shadow » 12 augustus 2010, 15:41

Ik voel me nu behoorlijk dom maar zou het kunnen dat ik al een deel van dat inwendig baarmoederzoek heb gehad (hysteroscopie)? Ik heb namelijk reeds een onderzoek gehad die de doorgang van mijn eileiders onderzocht. Er werd ook zo'n contrastvloeistof ingespoten. Ik moest me ook een paar keer schuin leggen. Het onderzoek deed bepaald geen deugd, zou handig zijn moest ik dat niet meer moeten ondergaan :s

boterham
Berichten: 186
Lid geworden op: 19 november 2009, 13:58

Bericht door boterham » 12 augustus 2010, 15:56

dat zal inderdaad een HSG geweest zijn. als die normaal was zal je die wellicht niet opnieuw moeten doen. als je alsnog een laparoscopie moet krijgen doen ze dat er misschien ook nog eens bij, maar dan merk je er niets van als het onder volledige verdoving is. de gyn bij mij doet dat onder volledige, omdat hij wil dat je heel goed stil ligt; in principe kan het dus ook met plaatselijke, maar daar zit ik niet zo zot van.

en dat is zeker geen domme vraag, shadow! in het begin was het ook allemaal chinees voor mij. hier mag je ongegeneerd vragen wat je niet weet!

als er nog iets is: shoot! :wink:
grtjes!

Shadow
Berichten: 449
Lid geworden op: 5 augustus 2010, 16:15

Bericht door Shadow » 13 augustus 2010, 9:56

Ik heb die HSG zonder verdoving gekregen. Is dat dan normaal? In ieder geval, ben blij dat ik dat niet meer moet meemaken. Of toch niet als ik me er van bewust ben :)

Elders op dit forum las ik dat er tussen het eerste gesprek en de moment waarop je je eerste schema krijgt wel drie maanden kunnen zitten. Is dat echt zo?

Thanks voor de inspanningen om mijn vragen te beantwoorden!

boterham
Berichten: 186
Lid geworden op: 19 november 2009, 13:58

Bericht door boterham » 13 augustus 2010, 10:33

ja, dat kan, hoor, van die HSG. uiteindelijk moet er niks gesneden worden, hé. gewoon contrast inspuiten en RX. dus dat kan zeker. alleen is het misschien niet comfortabel, en dat wordt nog erger als je niet goed ontspannen bent.

ik ga naar dr. decleer, hoofd van het ferticentrum jan palfijn in gent. als je naar zijn privé-praktijk gaat (dus echo's en bloednames bij hem, niet in het ziekenhuis), dan is er 0,0 wachtlijst. echt super!
ik weet dat er in jette wel veel tijd kan overgaan eer je kan beginnen. eens je begonnen bent, weet ik niet of je tussen twee pogingen lang moet wachten.
ik ben bij decleer heel tevreden en ik rol van het ene in het andere, zonder wachtlijst eigenlijk. ik was wel al gewone patient bij hem. de allereerste keer moest ik (nog als gewone patient, los van infertiliteit) een week of 6 wachten. maar nu kan ik altijd meteen terecht, omdat hij zijn uren splitst.

grtjes

Shadow
Berichten: 449
Lid geworden op: 5 augustus 2010, 16:15

Bericht door Shadow » 13 augustus 2010, 10:55

Dat ontspannen lukt me meestal niet zo goed :( beetje bang van het onbekende...

Ik heb mijn afspraak gemaakt in het UZ van Gent. Misschien had ik beter naar Jan palfijn geweest, maar goed. We zullen wel zien hoe het in het UZ loopt. Ik heb dat gekozen op aanraden van mijn gyneacologe. Zij sprak over Jette en UZ gent, maar omdat Gent voor mij dichter ligt, is het dat geworden. Trouwens, wat betreft de follikelmetingen en bloedafnames, zal ik daarvoor naar Gent moeten? Of kan ik dat ook bij mijn eigen gyneacologe laten doen? En de spuiten? Ik zie dat niet zo zitten om het zelf te doen of om mijn vriend te laten doen. (of is het echt de moeite om mijn angst daaromtrent te overwinnen?) Mijn pregnyl-spuiten krijg ik nu door een bevriende thuisverpleger. Hij heeft me al laten weten dat hij het geen probleem zou vinden om me daarbij verder te helpen.

boterham
Berichten: 186
Lid geworden op: 19 november 2009, 13:58

Bericht door boterham » 13 augustus 2010, 11:21

Ik heb mijn eindwerk gemaakt op P3 bij prof. De Sutter. Ik denk dat Jette, UZG en JP wel min of meer 't zelfde zijn van resultaten, serieux, enz. Ze kennen mekaar heel goed. In mijn tijd werkte Josiane Vanderelst nog in 't UZ, nu werkt ze in Jette. 't Is een kleine wereld. Zolang je bij een gespecialiseerd centrum gaat, is 't al goed, niet zomaar bij een gyn die dat er tussen de soep en de patatten bij doet. Want een gewone gyn mag bijvoorbeeld wel cyclusoptimalisatie doen, maar dan volgen ze de follikelgroei niet goed of of zo en dan krijg je vodden, maar als je bij specialisten gaat, kan het niet fout zijn.
P3 is trouwens vernieuwd en pas vorige maand heropend. ziet er zeer sjiek uit!

In Jette weet ik dat ze het toestaan dat je elders bn hebt en dat de resultaten dan doorgestuurd mogen worden. Van uz weet ik het niet, dus daar kan ik je niet mee helpen.
Ivm het spuiten: de meeste spuiten zijn subcutaan, met een ongelooflijk fijn naaldje. Dat kan je dus perfect zelf doen en dat word je dan aangeleerd. Maar zeker in het begin kan het raar zijn en vooral onwennig en dus is het zeker niet raar dat je daar een thuisverpleegkundige laat voor komen. Maar voor de ivf, bijvoorbeeld, moet je dagen aan een stuk op ongeveer hetzelfde uur spuiten. Als je het niet zelf doet, ben je vastgekluisterd aan je huis en die verpleegkundige. Als je het zelf doet, behoud je al je vrijheid: de spuitpen kan mee in de handtas en waar je ook bent: op het juiste uur rap effe naar een wc en hup. Het is 1' werk en niemand hoeft er iets van te merken.
Als je onzeker bent, start je misschien best met de verpleegkundige en misschien zie je het dan geleidelijk wel zitten om zelf te spuiten.
Mijn man moet zelf om de 20d een spuitje hebben en dat is ook subcutaan. Hij is als de dood voor dokters en spuiten en zo, maar zonder kan hij absoluut niet. In het begin deed ik dat, maar ondertussen doet hij het al een tijdje zelf, omdat het minder pijn doet als je zelf kan spuiten: jij behoudt alle controle, jij weet perfect hoe hard je je huid best vastneemt, jij bepaalt het moment van het prikje. Dus sinds hij dat doorheeft, moet ik niet meer aan hem komen! :D
Trouwens, als je goed prikt, voel je er eigenlijk echt niets van.
Grjtes (man man, wat ben ik een tetterkous, vandaag) :oops:

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast