Bah! Opnieuw gaan werken

[lisa marie]

Mies, ik begrijp je heel goed hoor. Echt waar.

Toch voel ik me anders. Maar waarschijnlijk komt dit door de situatie hier. Iedere dag van de week was voor mij dezelfde toen ik nog thuis was, maandag, woensdag, zaterdag, zondag... Altijd stond/sta ik er alleen voor. Ventje die er bijna nooit is, en als hij er dan is, dan klaagt hij dat hij moe is en ploft in de zetel.
Ik keek er wel naar uit om terug te gaan werken. De tijd 's avonds met Marie is nu wel kort, maar veel intenser. Ik vind het ook jammer dat ze pas op 6 maanden naar de crèche kan, want ze heeft zich ondertussen veel te erg aan de mama gehecht. Pas op, het is héél goed dat ze zich heeft leren hechten. Da's beter dan dat ze bij iedereen content is en zich aan niemand hecht, maar dat brengt bij mij wel heel wat extra zorgen met zich mee. Hoe gaat ze het in de crèche doen ??? Als ze er maar niet ongelukkig is, als ze maar niet de hele dag om mij weent...

[Loeki]

Fijn je nog eens hier te zien Mies. Hoe gaat het met je vader?

Ventje en ik hebben regelmatig zin om zelfs het huis te laten voor wat het is, mooie kampeerwagen kopen en de wereld rond. Maar ja wat leert je kind dan hé...

Ik probeer niet te veel bezig te zijn met later. Pensioen gaat er misschien toch niet meer zijn of in ieder geval veel minder. Je werkt heel je leven en waarom, voor het pensioen van een ander die dan niet gewerkt heeft.

Nee, ik doe braaf ieder jaar aan pensioensparen, maar waarom...

Mies ik duim heel erg voor dat ouderschapsverlof! Helaas is dat er bij mij ook al bijna door. Ik ben idd langer thuisgeweest, maar "genoeg" zal het bij mij nooit zijn!

Lisa Marie, eigenlijk is het wel goed voor je dat je er zo over denkt. Als een mens maar gelukkig is hé! Ik begrijp het wel dat het voor jou anders is. Tis ook hoe je bent hé. Ik kan gerust, zeker nu, met plezier een hele dag met Yveske bezig zijn. En tijdens zijn slaapjes wat in het huishouden doen. Ik droom daarvan nu...

[lisa marie]

Natuurlijk ben ik ook met plezier een hele dag met Marie bezig, ik geniet van haar vorderingen. Maar ik vind het ook fijn om weer te werken !

[lisa marie]

En hoe is jullie eerste dag geweest Audrey en JD ??? Blij zeker dat jullie je kindje vanavond weer uitgebreid konden knuffelen ?

[JD]

Hallo,

De eerste werkdag zit er al weer op... 't is precies alsof ik nooit ben weggeweest.

Neen, efkes serieus. Leon natuurlijk gemist, maar al bij al viel het mee. Natuurlijk ook omdat ik wist dat hij bij papa was. Ik denk dat ik het volgende week moeilijker zal hebben als hij naar de crèche moet.

Maar 't is zoals ik gevreesd heb. Dat kolven zal niet evident zijn. Ik had me voorgenomen om 3 keer te kolven, maar ik heb maar 2 keer gekolfd. Telkens met iemand aan het babbelen en dan kan je de mensen toch moeilijk de deur wijzen. Gelukkig een mooie 'opbrengst' twee keer 200ml (en vandaag heeft hij zeker zoveel niet gedronken overdag, maar dat zal waarschijnlijk nog wel veranderen).
Dus binnen de kortste keren zit ik gegarandeerd weer tussen twee vuren: privé en werk.

Gelukkig is het momenteel nog rustig op het werk (vakantieperiode), maar ik ben toch al bezig mijn verlof aan het plannen
Ik denk ook dat ik nu, net als LM, veel meer zal genieten van de schaarse momenten van Leon.
Maar mijn man en ik hebben ook al zitten babbelen over een kleiner huis, meer vrije tijd voor ons kindje (en hopelijk kindjes)... Hij overweegt nu om ook wat ouderschapsverlof op te nemen en dat had ik helemaal niet verwacht van hem.
Het vaderschap is hem dus ook aan het veranderen

[lisa marie]

Waar woon je ?? Dat ik die van mij eens opstuur, dan kan hij met jouw ventje eens een pint gaan drinken en wat bijleren !

[wat is er mis?]

Ik zit helemaal op de lijn met Mies en Loeki. Ik heb zelfs al zitten zoeken naar een andere job. En ik kwam een job tegen die me helemaal aansprak. Maar het komt net een jaar te vroeg. Ik moet nog een jaar in deze job blijven, die me eigenlijk niet meer interesseert, maar ik moet om hetgeen ik opgebouwd heb niet te verliezen. Pffff ...
Ik heb gelukkig nog vakantie om naar uit te kijken. Maar dan zal het terug extra zwaar worden. Deze week moet ik ook alle dagen werken en bah wat zie ik er tegenop.

Maar ik begrijp LM ook.

JD, ik ben blij dat het is meegevallen. En wie weet blijf je wel toekomen met twee keer kolven. Ik ging ook maar twee keer live voeden in het begin. Dus dat komt toch overeen?

Audrey, hoe is het bij u geweest?

Liefs,

Bokje

[MA]

Mm mixed feelings...leuk om terug babbels te doen met leeftijdsgenoten, ik werk al 16jaar (help)bij hetzelfde bedrijf en s middags in restaurant kwam ik ook hopen gekende mensen tegen. En direct dus al een hoop lunch dates voor de komende weken. Dus wel tof...

Werk zelf...2 projecten gekregen en ik weet niet welk van de twee het saaist is of mij het minst interesseert. Supertechnisch en dat is niet mijn ding (en ik dacht dat men dat toch wel zou weten). Ook deels in Leuven en ik zit nu al krap in tijd om in Brussel te geraken dus geef me dan nog mara een moeilijkere verbinding. Ben eerlijk gezegd echt een beteke depri ervan.

Fleurtje in de creche leek wel tamelijk te gaan. Goed gegeten, solidair gehuild met andere kindjes, moeilijk in slaap vallen (en zowaar nog minder slapen dan thuis), maar ze ziet er niet getraumatiseerd uit. Ze ligt hier nu naast mij op haar speelkleed (dat ik op het chaise longue (?) stuk van zetel gelegd heb) heen en weer te stuiteren en te tetteren. En ze haakt haar vingertjes in mijn kleed als ze vindt dat ik niet genoeg aandacht heb en dan trekt ze even. Niet te schatten die dochter van mij...De papa is ze deze morgen mee gaan weg doen en was er harder van onder de voet dan de mama. HEeft zijn meetings voor vandaag gecancelled en is thuis blijven werken en Fleur gaan afhalen. Mama kon dus langer op werk blijven voor eerst dag (boehoe, maar heb de uren nodig).

Ook hier een mama die liever thuis zou blijven...liefst tot ons Fleur naar school gaat. Als ik 5 jaar geleden wist, wat ik nu wist, had ik andere keuzes gemaakt. En 'k heb al een paar keer gedacht dat vrouwenemancipatie een maat voor niks is geweest, want we kunnen nog steeds niet kiezen. Onze moeders konden niet kiezen voor werken en moesten terugblijven, wij kunnen niet kiezen voor thuisblijven maar moeten werken...En je leven ineens 180 graden omdraaien is makkelijker gezegd dan gedaan, je bent nu eenmaal een bepaalde levensstijl gewoon. De lotto, de lotto, de lotto...maar dat is misschien het motto van de mensen die de moed niet hebben om drastisch te veranderen (waaronder ik)

[MA]

Oh ja, eerste dag terug op het werk en ik zit al aan mijn eerste familiepak frustratie chips. De fles wijn heb ik maar achterwegen gelaten want daar krijg ik de laatste tijd koppijn vast en morgen moet ik in form zijn voor mijn 80% ouderschapsverlof dagje met Fleur....Moeder waarom werken wij ???? (om 's avonds thuis te zitten snotteren ...)

[JD]

'k Heb ook al mijn bedenkingen gehad bij de combinatie werk/gezin hoor. Maar dat was een paar weken geleden. Zag het toen echt niet zitten. Vond het nogal absurd om zelf te gaan werken om geld te verdienen om daarmee dan anderen te betalen om voor mijn kind en mijn huis te zorgen...

Maar vorige week was ik écht zen! Ben vandaag heel gelaten naar het werk geweest en was eigenlijk vooral content van nog eens onder de mensen te komen. De laatste 5 maanden had ik nog maar weinig mensen gezien (behalve familie).
Ik werd op den duur gewoon zo lui dat er niets meer gebeurde. Ik ben iemand die wat druk nodig heeft om iets gedaan te krijgen en dat is nu dus wel het geval.

Nu, ik weet niet hoe ik me ga voelen als de eerste stress, druk en miserie weer de kop zullen opsteken op het werk... Ik was mijn werk meer dan beu tegen dat ik op zwangerschapsverlof ging, alles stak tegen en ik liep me continu te ergeren. Dat gevoel is nu (voorlopig) weg. Heb ook wel mijn grenzen gesteld, heb een aantal dingen vandaag al afgeschoven.

En vooral: ik heb mij een uurwerk aangeschaft! Gedaan met de lamme goedzak te spelen die om 17u nog iedereen te woord stond. Wie me wil spreken moet maar tussen 8u30 en 17u komen en anders de volgende dag. En 't is precies al een aantal mensen opgevallen dat ik een uurwerk aanheb Ze zullen de bedoeling binnenkort wel snappen.

Dus ja, voorlopig een relatief tevreden werkende mama. Maar laat mij toe om dat binnen enkele dagen nog eens te evalueren

[Sterretje]

Hey dames
't blijft een gevoelig punt voor ons hé. Carrière en/of gezin of perfect mix van beiden?
Ik hou me altijd voor ogen dat het ideaalbeeld nooit zal voldoen en altijd onbereikbaar zal zijn.
De eerste weken na mijn terugkeer waren voor mij ook een hel. Professioneel gezien kreeg ik alleen maar 'shit' op mijn bureau. Zelfs nu, maanden later, is er 1 taak op 5 nog van diezelfde rommel en problematiek van tijdens mijn afwezigheid dat opduikt...
Ik heb het geluk dicht bij huis te werken en heb ook werkuren die aanvaardbaar zijn. Ik ben op een vroeg uur thuis en kan dan echt nog enkele uren profiteren van mijn gezin.
ik heb veel leren relativeren de laatste maanden, zelfs tov mijn schoonmoeder... en veel leren loslaten.
'k vind het wel belangrijk dat je ondanks alles toch gelukkig bent. Moest ik alle dagen ongelukkig opstaan en er tegen op zien aan de dag te beginnen, zou ik ook een andere wending aan mijn leven geven.
Ik vind dat mijn kindje het 'verdiend' om naar de crèche te gaan. Temeer omdat ze omringd is door professionals met hopen ervaring, ze leert om te gaan met diverse indrukken, mensen en kindjes. Dat zou ik haar thuis nooit kunnen bieden. Het draagt volgens mij, net als goed onderwijs, bij tot een goede ontwikkeling.
Van mij krijgt ze de liefde en de knuffels er dik bovenop!
Wat ik zelf wel super vind is mijn jaartje 4/5 ouderschapsverlof. De beste beslissing uit mijn leven. Jammer genoeg kan niet iedereen dit hé...
Maar alle dagen thuis zitten zou ik nooit kunnen:
1) 'k zou me opgesloten voelen en vervreemden.
't zou natuurlijk iets anders zijn moesten wij het financieel niet nodig hebben om te werken, dan zou ik wel veel hobby's beoefenen en sociaal engageren: bijvoorbeeld vrijwilliger op creche, helpen op school en zo van die dingen.
2) 'k zou me afgestompt gaan voelen omdat ik geen bijdrage meer lever aan de maatschappij maar ook tov mezelf. 't is toch belangrijk dat je jezelf kan ontplooien en kan bewijzen op andere vlakken dan alleen huishoudelijk

Een groot gezin met een groot huis, tuin en dieren en enkele kinderen lijkt me niet langer een 'droom', tenzij je tuinman en klusjesman en poetsvrouw ter beschikking hebt.
ik geniet meer van het heden nu, ik ben enorm geëvalueerd in het moederschap en dat geeft me een bevredigd gevoel. Maar toch wil ik meer dan dat alleen...

[cimoca]

Hier ook een mama die worstelt met de combinatie gezin en werk.
Enerzijds wil ik werken. Persoonlijk vind ik dat ik het niet kan maken zo lang gestudeerd te hebben en die diploma's niet te verzilveren. Meestal doe ik mijn werk ook graag. En mijn loon is het hoogste van ons twee. Dus dat zet je niet zomaar op het spel.
Ik vind ook dat onze jongen het goed heeft op de creche, hij is sociaal, leert dat hij niet constant zijn zinnetje krijgt, dat hij soms moet wachten,...
Maar waar ik me enorm schuldig over voel is het feit dat de kinderen om 7 uur in opvang en creche zitten en dat ik me zelfs verschrikkelijk moet haasten om ze om kwart voor zes te kunnen oppikken. Dat eeuwig gehaast, het feit dat zij ook wel zien dat andere kindjes niet zo vroeg in de opvang zijn of 's avonds vroeger weg zijn.
Heb het hier ooit toen oudste naar eerste studiejaar ging gevraagd om 80 % te werken maar gespreid over 5 dagen ( woensdagnm thuis en elke dag een uurtje vroeger) maar personeelschef belde me om te vragen of ik echt bereid was 130 % te werken voor 80% loon. Keuze was snel gemaakt.

Toch denk ik eraan om binnen 2 jaartjes mijn ouderschapsverlof van de drie te beginnen opnemen: ik heb dan 45 maanden 80 %. onze jongen gaat dan naar 1e kleuterklasje, ons jongste meisje naar 1e leerjaar en ons oudste naar 6de leerjaar.
Blijkbaar spreken ze nu ook dat één ouder het ouderschapsverlof mag opnemen van andere ouder, dan heb ik nog 90 maand, dus bijna 7.5 jaar

Persoonlijk vind ik het meer nodig eens ze naar school gaan. Dan is het ook belangrijk dat ze op tijd in bed liggen dus hoe vroeger je dan thuis bent hoe beter. Dan beginnen ook hun extra activiteiten en de taxiservice.

Voorlopig probeer ik één dag per week thuis te werken zodat ze toch een dag langer kunnen slapen en direct om 4 uur opgepikt worden

Groetjes

Cinne

[wat is er mis?]

Ik ben het wel eens met het feit dat de crèche wel een goede zaak is. Ik merk dat nu ook wel aan onze kleine man. Hij hft idd het ritme en de structuur van de crèche nodig. We knn dat thuis ook wel geven natuurlijk, maar het is toch niet helemaal hetzelfde. Ze leren ook met andere kindjes spelen, ze hebben massa speelgoed, ze leren idd wachten, ....
Dus op zich vind ik dat geen slechte zaak.
En ook zou ik zelf niet continu thuis willen zijn. Dat zou me idd afstompen. En ik zou misschien wel een "zaag" zoals mijn moeder worden . Dat wil ik niet. En anderzijds heb ik idd niet gestudeerd om huismoeder te zijn.
Maar 5/5 werken is voor mij wel te veel van het goede. Ik mis mijn kleine man zo. En het motiveert me hier niet meer.
Daarom een nieuwe job met een nieuwe drive met minder uren, zou idealer zijn.

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Kben het toch ook wel eens met Audrey, dat we, ondanks alle emancipatie, toch nog altijd niet écht kunnen kiezen, vrijuit, zonder druk van "de maatschappij".

Ach, 't leven is aan de durvers. Ik ga echt niet nog jaren ongelukkig wezen, het moet maar veranderen... (maar eerst even wachten tot ik 10 jaar annciënniteit heb ).

[mies]

Tja.... waar is de grens he.
5/5e is voor mij ook echt te veel. Nuja, in de praktijk komt het helaas eerder op 7/5e maar ja dat is een ander probleem eigen aan mijn job.

Voor ons is de beslissing al lang geleden gevallen dat ik later halftijds ga werken. Later, ongeveer over anderhalf jaar ofzo. Tenzij ik nu al dat ouderschapsverlof zou kunnen opnemen...
En nee, ik verveel mij niet als ik "thuis" zit. Ik ben dan ook een stadsmens, ik kan niet in een gewoon klein dorpje wonen, da's niks voor mij. Ik moet kunnen naar de yogales gaan om 14u op donderdagmiddag. Of naar een kinderconcert op woensdagmiddag. Of naar dit of naar dat...
En ik wil er idd zijn om halfvier als de school gedaan is. Ik wil horen wat er door mijn kind haar hoofd gaat. Ik wil er gewoon "zijn" voor haar. Geen "quality time", want kinderen laten zich niet programmeren voor die enkele uurtjes per week... nee, ze moeten het direct kunnen zeggen als ze gepest zijn geweest, of als ze gehoord hebben dat de hamster van hun beste vriendinnetje dood is gegaan, of dat ze op de speelplaats een kus hebben gekregen van die toffe jongen uit de andere klas...
Voor mij kunnen AL die andere "voordelen" aan werken echt niet op tegen zulke zaken... maar ja dat is natuurlijk heel erg persoonlijk he. Iedereen zit anders in elkaar.

(Audrey: "Moeder waarom werken wij?" Om 's avonds, nadat je je kindje in bed hebt gestoken, zelf hebt gegeten, de afwas gedaan, nog wat papieren voor het werk hebt bijeen gesprokkeld, de was opgehangen en alles klaargezet voor de komende werk-/crechedag, nog even in je zetel te ploffen, je laptop aan te zetten, je internetbrowser open te doen, en te surfen naar... de website van je bank om de rekeningen te betalen )