Smijt dat bezoek maar buiten Maya, alles op z'n tijd! Geniet van je wondertje... En niet bang zijn om je bevalling in je hoofd nog eens op een rijtje te zetten. Ik kan me voorstellen dat je je vreselijk voelde. Tis een beetje een trauma kan ik me voorstellen, maar ook dat kan slijten, en je hebt er iets heel moois voor in de plaats gekregen!
Geboorteverhalen
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Oh wat een mooie naam! Echt een naam voor een heerlijke, energievolle meid!
Smijt dat bezoek maar buiten Maya, alles op z'n tijd! Geniet van je wondertje... En niet bang zijn om je bevalling in je hoofd nog eens op een rijtje te zetten. Ik kan me voorstellen dat je je vreselijk voelde. Tis een beetje een trauma kan ik me voorstellen, maar ook dat kan slijten, en je hebt er iets heel moois voor in de plaats gekregen!

Smijt dat bezoek maar buiten Maya, alles op z'n tijd! Geniet van je wondertje... En niet bang zijn om je bevalling in je hoofd nog eens op een rijtje te zetten. Ik kan me voorstellen dat je je vreselijk voelde. Tis een beetje een trauma kan ik me voorstellen, maar ook dat kan slijten, en je hebt er iets heel moois voor in de plaats gekregen!
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
-
buffalogirltje
- Berichten: 900
- Lid geworden op: 21 juli 2009, 19:51
-
lisa marie
- Berichten: 2449
- Lid geworden op: 20 mei 2009, 19:17
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Hier zitten we dan. Met ons drietjes. Een prachtige zoon Wout hebben wij op de wereld gezet.
Op 17/08 zijn we om 7.30u binnen gegaan in het verloskwartier. Na een helse nacht waar onze kelder onder water was gelopen en we dus amper geslapen hadden. We beginnen met 30 minuutjes monitor. Die is perfect. Ze steken vervolgens twee pilletjes op en nog geen 15 minuten later begint alles. weeën om de minuut. Buien het feit dat ik echt continu denk naar de wc te moeten, vind ik dat het behoorlijk meevalt en begrijp ik niet dat er mensen zijn die een epidurale kiezen want ik heb nu al weeën om de minuut. Enfin na een half uur blijkt mijn bmh zo goed als verweekt te zijn en heb ik 3 cm ontsluiting. Ze steken nog twee pilletjes op en ik krijg sterke weeën om de halve minuut. Ik moet ze toch beginnen wegblazen nu. Na één uur is er geen of amper verbetering merkbaar dus ze breken mijn vliezen. We zijn ondertussen 12u gepaseerd. De weeën worden heel erg hevig en ik begrijp dus waarom mensen voor een epidurale kiezen. Ik weiger er aan toe te geven en ga voor het bad. Ik krijg rugweeën, buikweeën en beenweeen om de halve minuut en denk echt dat ik doodga. Ze komen nog eens checken en blijkt dat het niet snel genoeg vooruit gaat. Ik had nog maar 4cm en het was reeds 2 uur. Ze gaan een infuus steken en ik krak. Ik vraag een epidurale want ik hou het echt niet meer. De epidurale is nog maar net gezet of zowel ik als de baby komen in de problemen. Ik doe een bloeddrukval en de baby's harttoontjes dalen tot onder 80. Ik begin hevig te beven en word aan de zuurstof gelegd. Na 15 minuutjes begint de pijn te verdwijnen. Ik heb alleen het gevoel alsof ik heel dringend naar het toilet moet. De liefste vv ooit zegt: ow dan gaan we toch eens kijken. Ik heb maar liefst 8cm opening!!! Ze vraagt de kleedjes en we zijn in de wolken, hoewel mijn lichaam nog steeds helemaal trilt. We worden naar de verloskamer gereden en mogen beginnen persen. Ik ben zo blij dat die epidurale er nog niet zolang inzit want ik heb nog gevoel in mijn benen en kan nog uit bed en vooral ik voel mijn weeën nog een beetje en kan dus actief meeduwen. De gyn wordt erbij geroepen en dan blijkt dat een knip wel degelijk nodig is. Ook die verdovingsprik voel ik nog. Nog 3 keer persen en het hoofdje is daar. Even wachten want het navelstrengetje zit errond en dan mag ik verder doen. Zijn schouders zitten nu vast dus knipt de gyn nog een beetje verder en uiteindelijk scheur ik ook nog verder maar onze kleine Wout wordt op mijn buik gelegd. Zowel ik als de papa kunnen ons geluk niet op! Zo'n flinke kerel en zo rustig en mooi en vooral kerngezond. Papa laat zijn eerste tranen ooit rollen en mama kijkt ernaar en beseft niet waaraan ze dit geluk ooit heeft verdiend.
Wout: onze levend geworden droom. (4kg120 en 53cm)
K'tje: ook voor jou een hele dikke proficiat he meid!
Op 17/08 zijn we om 7.30u binnen gegaan in het verloskwartier. Na een helse nacht waar onze kelder onder water was gelopen en we dus amper geslapen hadden. We beginnen met 30 minuutjes monitor. Die is perfect. Ze steken vervolgens twee pilletjes op en nog geen 15 minuten later begint alles. weeën om de minuut. Buien het feit dat ik echt continu denk naar de wc te moeten, vind ik dat het behoorlijk meevalt en begrijp ik niet dat er mensen zijn die een epidurale kiezen want ik heb nu al weeën om de minuut. Enfin na een half uur blijkt mijn bmh zo goed als verweekt te zijn en heb ik 3 cm ontsluiting. Ze steken nog twee pilletjes op en ik krijg sterke weeën om de halve minuut. Ik moet ze toch beginnen wegblazen nu. Na één uur is er geen of amper verbetering merkbaar dus ze breken mijn vliezen. We zijn ondertussen 12u gepaseerd. De weeën worden heel erg hevig en ik begrijp dus waarom mensen voor een epidurale kiezen. Ik weiger er aan toe te geven en ga voor het bad. Ik krijg rugweeën, buikweeën en beenweeen om de halve minuut en denk echt dat ik doodga. Ze komen nog eens checken en blijkt dat het niet snel genoeg vooruit gaat. Ik had nog maar 4cm en het was reeds 2 uur. Ze gaan een infuus steken en ik krak. Ik vraag een epidurale want ik hou het echt niet meer. De epidurale is nog maar net gezet of zowel ik als de baby komen in de problemen. Ik doe een bloeddrukval en de baby's harttoontjes dalen tot onder 80. Ik begin hevig te beven en word aan de zuurstof gelegd. Na 15 minuutjes begint de pijn te verdwijnen. Ik heb alleen het gevoel alsof ik heel dringend naar het toilet moet. De liefste vv ooit zegt: ow dan gaan we toch eens kijken. Ik heb maar liefst 8cm opening!!! Ze vraagt de kleedjes en we zijn in de wolken, hoewel mijn lichaam nog steeds helemaal trilt. We worden naar de verloskamer gereden en mogen beginnen persen. Ik ben zo blij dat die epidurale er nog niet zolang inzit want ik heb nog gevoel in mijn benen en kan nog uit bed en vooral ik voel mijn weeën nog een beetje en kan dus actief meeduwen. De gyn wordt erbij geroepen en dan blijkt dat een knip wel degelijk nodig is. Ook die verdovingsprik voel ik nog. Nog 3 keer persen en het hoofdje is daar. Even wachten want het navelstrengetje zit errond en dan mag ik verder doen. Zijn schouders zitten nu vast dus knipt de gyn nog een beetje verder en uiteindelijk scheur ik ook nog verder maar onze kleine Wout wordt op mijn buik gelegd. Zowel ik als de papa kunnen ons geluk niet op! Zo'n flinke kerel en zo rustig en mooi en vooral kerngezond. Papa laat zijn eerste tranen ooit rollen en mama kijkt ernaar en beseft niet waaraan ze dit geluk ooit heeft verdiend.
Wout: onze levend geworden droom. (4kg120 en 53cm)
K'tje: ook voor jou een hele dikke proficiat he meid!
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
mensenlief wat ben ik een emokikker geworden... hier ook weer traantjes.
Logost, hij heeft lang op zich laten wachten, maar hij is er jullie prachtige zoon!
Doet raar hé, dat de harttonen ineens gaan dalen na de epi... had ik ook. Gelukkig weten ze dat in hetzkh goed op te vangen.
Jullie hebben dat goed gedaan! Dikke dikke proficiat! Prachtige naam Wout!
Logost, hij heeft lang op zich laten wachten, maar hij is er jullie prachtige zoon!
Doet raar hé, dat de harttonen ineens gaan dalen na de epi... had ik ook. Gelukkig weten ze dat in hetzkh goed op te vangen.
Jullie hebben dat goed gedaan! Dikke dikke proficiat! Prachtige naam Wout!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 9 gasten