Geboorteverhalen
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
Logost moedergevoel is iets prachtig he meid! Ik vind de geboorte van Tibo nog steeds de mooiste dag van mijn leven, straks moet hij die plaats wel delen met broer/zus!
Vond het een overweldigend gevoel maar het is ook een zorg erbij die nooit meer weggaat. Waar je ook bent, dat kleintje laat je nooit meer los!
Vond het een overweldigend gevoel maar het is ook een zorg erbij die nooit meer weggaat. Waar je ook bent, dat kleintje laat je nooit meer los!
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Snif snif!!! (
) Geweldig gedaan Logost!! En ook dikke proficiat voor Wout, zo geboren worden is toch ook niet alles hé.
En ook van harte aan de papa!
Heel mooi verhaal ook al weer.
En Logost, je kan je dat nu mss nog niet voorstellen, maar dat moedergevoel gaat nog groter worden!
Geniet ervan meideke...
(en die scheur, dat komt heus wel goed, al had ik liever niet dat je op dat vlak ook solidair was met mij
)
Heel mooi verhaal ook al weer.
En Logost, je kan je dat nu mss nog niet voorstellen, maar dat moedergevoel gaat nog groter worden!
(en die scheur, dat komt heus wel goed, al had ik liever niet dat je op dat vlak ook solidair was met mij
-
jufnel
- Berichten: 1052
- Lid geworden op: 21 maart 2009, 22:59
Logost, ik hoorde dat hier je verhaal te lezen was en hoewel ik deze topic toch nog een paar weekjes wilde mijden heeft de nieuwsgierigheid gewonnen.
Een hele dikke proficiat met jullie flinke zoon!
En nu ga ik weer even proberen te vergeten wat je vertelde over de pijn, en de scheur, en de knip, en de navelstreng, ...
En alleen aan de mooie dingen denken. 
Een hele dikke proficiat met jullie flinke zoon!
En nu ga ik weer even proberen te vergeten wat je vertelde over de pijn, en de scheur, en de knip, en de navelstreng, ...
-
Liesel
- Berichten: 103
- Lid geworden op: 27 januari 2010, 10:31
Logost en K' tje,
een wave(ke) voor de augustus- mama's! Denken aan bevallen doet bij mij allarmbellekes afgaan. Maar als ik dan alle vertedering hier lees in jullie verhalen... Echt dikke proficiat.
Ik wens Sem en Wout beiden heel veel moois toe in hun verdere leventje. ( En de fiere mama's en papa's ook. Uiteraard.)
een wave(ke) voor de augustus- mama's! Denken aan bevallen doet bij mij allarmbellekes afgaan. Maar als ik dan alle vertedering hier lees in jullie verhalen... Echt dikke proficiat.
Ik wens Sem en Wout beiden heel veel moois toe in hun verdere leventje. ( En de fiere mama's en papa's ook. Uiteraard.)
-
JufKaat
- Berichten: 428
- Lid geworden op: 9 mei 2009, 21:57
Haai
Ik vind hier net mijn weg naar geboorteverhalen... had ik dus nog niet door! WAUW, LOGOST, super tof! Mooie naam ook! Hier zit ik weer met kiekevlees en tranen in mijn ogen. Mijn god, wat ben ik emotioneel...
Mijn verhaal:
Normaal gezien ging ik dinsdag, 10 augustus binnen om 21u maar maandagochtend kreeg ik weeën na nog een keer strippen. Tegen 's avonds waren ze echt heel hevig en ik kon alleen nog maar in bad hangen met de vroedvrouw naast mij. Tegen 22u zijn we dan naar ziekenhuis vertrokken. Weeën waren al minder door rit met auto, maar kwam terug in bad van ziekenhuis.
Rond 01u hield ik het niet meer uit en vroeg epi. Toen begon de miserie. Anesthesist heeft 5 keer moeten proberen. Ze vond me te dik en kon niks met me aanvangen... leuk hoor. Ik viel bijna flauw van de zeer... allé, 5de keer goede keer, nadat ik haar heel boos had gezegd dat het niet meer hoefde...
Dankzij dat horrorverhaal waren mijn weeën dus volledig weg... van de stress zei mijn vroedvrouw. Heel de nacht gelegen, weeën deden niks meer, alleen nog harde buiken...
Heb 2 keer koorts gehad, waardoor baby's hartslag omhoog ging, koortsremmer gekregen en antibiotica. Vliezen gebroken, meconiaal water... paniek!
Sensor op hoofdje geplaatst, 3 keer moeten proberen, lukte niet... HEL!!!!
Uiteindelijk om 10u, nog steeds 3 cm ontsluiting..., besloten om keizersnede te doen.
Tijdens ingreep kon ik ineens armen ni meer bewegen... epi was te hoog gezet... oh boy.
Om 11u18 kwam ons Lili ter wereld, ze huilde meteen en alles was ok! Met papa mee naar kraamafdeling. Ikke nog uurtje genaaid en recovery. Ze lieten weten dat ze 3kg740 woog en 52 cm was. ikke fier!
Voor de borstvoeding moest papa mijn armen omhoog houden, kreeg er niks beweging in...
's Nachts kei veel zeer aan rug en rechterkant buik... soms werkt epi maar aan één kant... joepie, weer bij mij dus. Heb nog dafalgan en supo voltare bijgekregen.
Ik vond het vreselijk aan dat infuus, die sonde met pipi-zak en epi in rug. Ik heb wat afgebleten...
Borstvoeding kwam ook niet op gang, Lili viel te veel af en was heel erg sip. Hebben na lang proberen voor flesje gekozen. Nu is ze kerngezond!
Het is een zalig kind. Wordt 1 keer wakker 's nachts om te eten, slaapt heel de dag!
Kus xxx
Ik vind hier net mijn weg naar geboorteverhalen... had ik dus nog niet door! WAUW, LOGOST, super tof! Mooie naam ook! Hier zit ik weer met kiekevlees en tranen in mijn ogen. Mijn god, wat ben ik emotioneel...
Mijn verhaal:
Normaal gezien ging ik dinsdag, 10 augustus binnen om 21u maar maandagochtend kreeg ik weeën na nog een keer strippen. Tegen 's avonds waren ze echt heel hevig en ik kon alleen nog maar in bad hangen met de vroedvrouw naast mij. Tegen 22u zijn we dan naar ziekenhuis vertrokken. Weeën waren al minder door rit met auto, maar kwam terug in bad van ziekenhuis.
Rond 01u hield ik het niet meer uit en vroeg epi. Toen begon de miserie. Anesthesist heeft 5 keer moeten proberen. Ze vond me te dik en kon niks met me aanvangen... leuk hoor. Ik viel bijna flauw van de zeer... allé, 5de keer goede keer, nadat ik haar heel boos had gezegd dat het niet meer hoefde...
Dankzij dat horrorverhaal waren mijn weeën dus volledig weg... van de stress zei mijn vroedvrouw. Heel de nacht gelegen, weeën deden niks meer, alleen nog harde buiken...
Heb 2 keer koorts gehad, waardoor baby's hartslag omhoog ging, koortsremmer gekregen en antibiotica. Vliezen gebroken, meconiaal water... paniek!
Sensor op hoofdje geplaatst, 3 keer moeten proberen, lukte niet... HEL!!!!
Uiteindelijk om 10u, nog steeds 3 cm ontsluiting..., besloten om keizersnede te doen.
Tijdens ingreep kon ik ineens armen ni meer bewegen... epi was te hoog gezet... oh boy.
Om 11u18 kwam ons Lili ter wereld, ze huilde meteen en alles was ok! Met papa mee naar kraamafdeling. Ikke nog uurtje genaaid en recovery. Ze lieten weten dat ze 3kg740 woog en 52 cm was. ikke fier!
Voor de borstvoeding moest papa mijn armen omhoog houden, kreeg er niks beweging in...
's Nachts kei veel zeer aan rug en rechterkant buik... soms werkt epi maar aan één kant... joepie, weer bij mij dus. Heb nog dafalgan en supo voltare bijgekregen.
Ik vond het vreselijk aan dat infuus, die sonde met pipi-zak en epi in rug. Ik heb wat afgebleten...
Borstvoeding kwam ook niet op gang, Lili viel te veel af en was heel erg sip. Hebben na lang proberen voor flesje gekozen. Nu is ze kerngezond!
Het is een zalig kind. Wordt 1 keer wakker 's nachts om te eten, slaapt heel de dag!
Kus xxx
-
Repelsteeltje
- Berichten: 1422
- Lid geworden op: 23 juli 2009, 10:33
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten