Geboorteverhalen

[Sueke]

Ondertussen ben ik dus voor de tweede keer mama geworden van een poppemieke Menthe en ik wil ook wel even mijn verhaal kwijt.

Op dinsdag 10/08 ging ik niets vermoedend naar mijn 37 weken echo. Bij de echo bleek dat ik 2cm opening had en een half verweekte baarmoederhals. Ik zou dus zeker niet overtijd gaan volgens de gyn. Maar bij de ech bleek dat mijn vruchtwater aan de lage kant was en hij wou me inleiden in het begin van de week. Ik was die dag nog gaan werken dus hij zei dat we dan dinsdag zouden inleiden. Dit nieuws had ik helemaal niet verwacht en ik kwam dus volledig overdonderd buiten bij de gyn. Die week ernaartoe was een hel. Hoe traag de tijd dan gaat, kan je je niet voorstellen. We hadden er ook voor gekozen om dit tegen niemand te zeggen dus dat is nog zwaarder. Dus maandagavond 16/08 alles ingepakt en nog een goed nachtje geslapen en dan disndag moesten we om 8 uur in het ziekenhuis zijn. Daar aangekomen eerst een half uurtje monitor en dan komen ze vaginale pilletjes opsteken. De eerste 10 minuten was er niets te merken, maar daarna begon het toch te komen. Na een half uur kreeg ik de één wee na de ander en geen recuperatie mogelijk ertussenin. Bij controle had ik nog maar 3 cm opening. Ze zouden dan nog 2 pilletjes willen opsteken maar de vroedvrouw besliste voor maar 1tje te doen omdat het al vrij hevig was. Om 10 uur terug een pilletje opgestoken en dan ging het hek van de dam en ik kon niet meer. Ik heb dan om 10u 30 om een epidurale gevraagd met 4 cm opening. Na die epidurale voelde ik me zalig. Nergens last van. Ze hebben me dan aan een speciale monitor gehangen waarbij er een sonde rechtstreeks op het hoofdje van de baby geplaatst wordt om zo het hartje beter in het oog te houden. Dit was blijkbaar nodig door het lage vruchtwater. Om 11 uur hebben ze dan mijn water gebroken. Om 12u15 kreeg ik enorm persweeën en had ik bij controle nog maar 5 cm. Ook de harttonen van de baby zakte constant tot zelf maar 80 en ik begon me al zorgen te maken. De VV zei dat ze even de andere bevallingen zou overbreefen aan een collega en dat ze onmiddellijk zou terugkomen. 10 minuten later was ze er al terug en zou ze terug controleren want mijn persdrang kon ik niet meer tegenhouden. Wij gaan stilletjes naar de bevallingskamer zei ze, want je hebt nu een dikke 9 cm. Ik dacht dat ik het niet goed verstaan had want van 5 naar 9 in 10 minuten???? Blijkbaar was mijn baarmoederhals al zo dus dat het inderdaad gunstig was om te bevallen. Ondanks de epidurale voelde ik mijn persweeën enorm goed en heb ik ook de bevalling gevoeld. Na 10 min persen was ons meisje er al en mocht ik ze lekker tegen mij aan houden. Met dank aan de gyn had ik geen enkel scheurtje of knip en ik voelde me ook prima. Ondertussen zijn we al thuis en alles gaat hier prima. Enkel dat ze af en toe krampjes heeft en moeilijk te sussen is, is het een rustige baby. Ze slaapt 's nachts zelfs al 6 uur aan een stuk. Het is echt een poppetje en ik ben zo verliefd op haar. Nu is mijn gezinnetje compleet

[Cassyke]

Hoi hoi meiden!

Sueke, een dikke proficiat met je kleine wondertje! Een hele speciale maar mooie naam. Je hebt ook wel een heftige bevalling achter de rug precies, geniet nu maar van de mooie momentjes samen

Veerle, jij bent de volgende in rij. Niet te zenuwachtig? Ik nog 5 weekjes tot de uitgerekende datum, we zijn benieuwd Nerveus ben ik niet echt wel curieus...

[buffalogirltje]

Proficiat Sueke, ik vind het een heel mooie naam, mag ik weten hoe je andere kindje heet?

[dinootje]

Sueke, proficiat met je dochtertje!!

[Liefje]

Gefeliciteerd!!

[wat is er mis?]

Als ik die inleidingsbevallingsverhalen lees is het extra raar.
Een dikke dikke proficiat Sueke!

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Nogmaals dikke proficiat JufKaat en Sueke!

JufKaat straf verhaal! Hopelijk heelt de tijd ook deze wond en wordt het een verhaal om 's avonds aan de kinderen te vertellen voor het haardvuur... "Goh, toen jij geboren werd, spannend hoor!".

Sueke ook niet niks hé, zo "ineens" moeten bevallen. En van vijf naar negen op vijf minuten! Waw! Dat kan idd alleen bij een tweede, ... kindje.

Goed gedaan mama's!

[lisa marie]

Van mij ook een dikke proficiat !

[Wappie]

Proficiat Sueke!!

[Wendel]

Logost, Jufkaat en Sueke,

Dikke proficiat meisjes! Al zijn de verhalen niet altijd 'leuk' om te ondergaan, zo blijkt, toch blijf ik er van smullen!

Geniet van jullie kleintjes!

Wendy

[Sueke]

Proficiat Sueke, ik vind het een heel mooie naam, mag ik weten hoe je andere kindje heet?

Mijn zoontje noemt Rune en is 3,5 jaar een ook een IVF kindje. Ondertussen heb ik dus 2 IVF spruitjes

[jufnel]

Sueke, proficiat!

[mies]

Waaaw, dat doet me wel wat hoor!
Logost, JufKaat en Sueke, ook van mij van harte proficiat! En zo'n mooie namen allemaal

[VeerleDW]

hi girls, eindelijk even de tijd nog gevonden om het geboorteverhaal van Lander te vertellen;

eigenlijk begon het in de nacht van zondag op maandag (22/8-23/8) van vorige week; had last van lichte weeën, maar was weer enorm kortademig en ventje had me overtuigd om toch maar eens naar de materniteit te gaan.
Daar aangekomen nachtje aan de monitor gehangen en rond 8u30 is mijn gyn me komen opzoeken om uit te maken hoeveel opening ik al had enz...
nog geen wijziging tov de week ervoor; dus 1 cm en baarmoederhals nog niet volledig verweekt... naar huis gestuurd en moest dag nadien (dinsdag 24/8) terugkomen voor 40 weken onderzoek. La même chose de dag nadien dus; monitor gehangen, nog steeds lichte voorweeen en off course nog steeds 1 cm opening...

Bon, gezien ik nog steeds met die chronische sinusitus zat + kortademigheid stelde ze me voor om vrijdag (27/8) terug te komen, weer monitor en nog eens vaginaal onderzoek voor opening; daarop gebaseerd ging ze bekijken of ik de dinsdag nadien (31/8) zou ingeleid kunnen worden.

Zo gezegd zo gedaan; woensdag - donderdag & vrijdagvoormiddag ging tergend traag voorbij; had nog steeds last van die voorweeen, maar eindelijk was het vrijdag 14u; eerst weer monitor, nadien op consultatie bij gyn...
teleurstelling... nog STEEDS 1 cm...
Nu had ik haar in het begin van mijn zwangerschap al een paar keer gezegd dat ik last heb bekkenbodemspier (ook bij het vrijen enz...) en dat ik een tijdje bij de kine geweest was om dit te stimuleren.
Misschien op dat moment moet ze nog eens de klik gemaakt hebben daarnaartoe en ze besliste mij een HCG te laten ondergaan...
ik naar het fotolab; alles ging zo tergend traag voorbij... en foto laten maken.
terug naar gyn (ondertussen was het ver 17u00) en rond 17u30 mocht ik terug binnen bij haar...

Verdict: de scan wees uit dat ik op 3!!! plaatsen te NAUW ben in mijn bekkenbodem om op een normale manier een kind te baren... dat was het negatieve nieuws, het positieve nieuws was; vertelde ze; dat ik om 18u30 een keizersnede mocht ondergaan om ons manneke geboren te laten worden..

Ik zweer het: op dat moment voel je de aarde vanonder je voeten wegschuiven; allerlei rare gevoelens komen naar boven... Eindelijk, maar ook onzekerheid.
Want; stel je voor; had ik geen scan gehad; en dit weekend zware weeen had gekregen; had mijn kind dan niet in gevaar geweest... ik mag er niet aan denken; en ik ga dat ook niet doen.

Dus; om 18u mij klaargemaakt om naar OK te gaan, eerst weer 4 x misprikt (het lijkt maar niet te lukken bij mij om mij deftelijk te prikken) in mijn hand voor baxter en dan tot 3x toe epidurale in mijn rug herstoken... (zie nu mooi blauw op mijn rug) pijnlijke zaak natuurlijk.

Jelle (mijn man) mocht dan komen en gyn en assistent gyn waren al begonnen met snijden. De 2 raarste momenten die ik meemaakte:
1/ de geur van je eigen verbrand vlees...
2/ het breken van mijn vliezen; gezien ik enorm, maar dan ook enorm veel vruchtwater had verwachte ik mij al aan iets; maar in dit geval; ze voorzien bij een keizersnede 2 'bakken' aan de zijkant van de operatietafel; ik voelde letterlijk het warme vocht langs beide kanten uit me stromen en terechtkkomen in die bakken, dat geluid ga ik nooit vergeten; kluts kluts tegen de zijkant van die bakken.
Enkele seconden later hoor ik geween; onze zoon is er!!!!!

Direct naar de kinderarts die de overtollige slijmpjes verwijderd uit neusje en mondje en heel even zie ik mijn zoon, dat mag je dus letterlijk nemen; denk dat ik hem 5 seconden gezien heb (en dan nog zonder bril...)
Lander wordt in Jelle zijn armen gestopt en mag direct door naar de kamer; ik moet wel nog 'opgelapt' worden natuurlijk... dit worden de ergste 45 minuten uit mijn levern... eindeloos veel geduld.... en dan EINDELIJK; omstreeks 20u00 naar mijn kamer, naar onze zoon, ons ijsprinsje.

ik weet niet meer of hij binnengereden werd in zijn bakje of de vv hem gedragen heeft; maar ik weet wel nog vanaf het moment dat ik hem zag was ik verliefd op mijn zoon; zo perfect, zo onaangetast, zo puur!
Dit is het moment waar we al jaren op zaten te wachten, waar ik de laatste 9 maand (en 4 dagen) naar getracht had... onze zoon; nu eindelijk in onze armen. Liefde - Aanhankelijkheid - Nieuw leven - Dromen - Eigenheid - Rijkdom = LANDER, onze wens, onze droom die eindelijk werkelijkheid is geworden.

Lander - 27/08/2010 - 19u02
gewicht: 3.640kg
lengte: 50 cm

[Loeki]

Snotter snotter snif...

(te nauwe bekkenbodem, nog nooit van gehoord, weer iets bijgeleerd... )