goh wat ben ik blij dit ens te lezen. Het is dus niet alleen bij mij een gegoochel om alles klaar te krijgen. Als ik 'szondagsavonds de keuken og sta te kuisen, vraag ik me echt af waar ik mee bezig ben.
Even schetsen, heb 3 kindjes, E van 8.5, C van 4.5 en onze jongen van 6 maand. De oudste gaat maandagavond zwemmen, donderdag tennissen, vrijdag turnen en dansen , zaterdag zwemmen en golfen. Het jongste meisje gaat woensdag dansen, zaterdag logo en zwemclub. eens in de maand gaan ze beide keramiekschilderen. Ik ben in de week taxichauffeur, mijn man zaterdag behalve logo want dat is voor hem te vroeg ( om 9 uur is hij nog veel te moe

)
Ik werk fulltime. ik had een kuisvrouw die me in de steek gelaten heeft de eerste week dat ik weer moest werken na zwangerschapsverlof 3

Nadat ze 15 weken tegen mij zitten zeruren heeft dat ik het niet zou redden met 3 kids, vond ze dat ze alleen nog maar kon verder blijven poetsen als ik haar ook betaalde in de weken dat ze niet kon komen

( ze kwam niet in de vakantiemaanden omdat ik niet wou dat ze haar kids meebracht

ik moet mijn kinderen ook niet meedoen naar mijn werk hé)
Sindsdien is het echt allemaal voor mij alleen : kuisen, strijken, taxichauffeur, ...
Ik voel me zo tekort schieten. De tranen kunnen in mijn ogen schieten als een van mijn dochters naar een jeans vraagt die op dat moment nog niet gestreken is ( of erger die nog nat is).
Ik heb via dienstencheques een poetsvrouw gevraagd maar ik sta op de wachtlijst en het zal zeker niet meer voor dit jaar zijn.
Ik word soms razend op mijn man. Zo had ik verleden week een dag verlof genomen om de kuis te doen zodat ik in 't weekend alleen nog maar de 5 manden strijk moest wegwerken omdat ze zo'n schoon weertje gaven. Vond hij dat vermits ik toch bij was met de kuis ik de taxidienst kon doen zaterdag zodat hij de vensters kon schilderen. Meneer heeft welgeteld één raam geschilderd en ik stond zondagavond nog te strijken. daarbij kreeg ik zondagavond commentaar dat ik toch dat raam had kunnen poetsen waar hij zoveel werk aan gehad had om het te schilderen

. Vrijdagavond had hij me al naar een verfwinkel op 25 km gestuurd want hij had ruzie met de verfwinkel dicht bij ons en daar mocht ik dus niet meer gaan. in plaats van naar de delhaize kon ik dus naar de verfwinkel crossen.
Ik weet het echt niet, als ik begin over ouderschapsverlof opnemen ( heb het nog staan van alledrie) vindt hij dat profiteren van de samenleving

Amai
Ik moet toegeven met het fortuin dat we betalen aan kinderopvang voor 3 zou het niet zo evident zijn. Maar soms vraag ik me echt af of dit nu mijn leven is. Mijn mama heeft zich letterlijk doodgewerkt zonder van mijn pa ook maar één vriendelijk woord te krijgen. Ik heb op haar graf gezworen dat ik niet dezelfde weg opging. Maar ik begin me meer en meer af te vragen of ik niet degelijk dezelfde weg opga

Want als je eigen man het recht op ouderschapsverlof al profiteren noemt
Cinne