Werkende mama's

[wat is er mis?]

Ja maar dan verlies je toch geen 400euro waarschijnlijk? Je zal nog meer terugkrijgen van de staat dan nadien?
Of je hebt een heel groot loon misschien?

[Wappie]

Vind het gewoon erg voor u dat het zoveel is. Dat zou mijn beslissing ook in de weg staan hoor.
Maar zoals Bokje zegt is de som uiteindelijk misschien hetzelfde...
Ik heb dit jaar voor de eerste maal teruggetrokken van de belastingen. Andere jaren moest ik altijd betalen, wel niet veel hoor. Sinds we ons huis hebben en de lening trekken we terug.

[Sterretje]

Joepie Wappie! Ben heel blij voor je.
zijn je jongens dan bij je op dinsdag?

weet je, gebruik die dag gewoon om even op je positieven te komen. Beetje achterstallige administratie, opruimwerk, afwasje doen, en af en toe eens tijd voor jezelf; een koffie te drinken en een boekje te lezen (of forummen
Ventje dacht in het begin dat ik mijn vrije dag kon gebruiken om het hele huihouden te doen. Maar dat is een illusie. De verzorging van Amber vraagt toch wel enkele uren over heel de dag, en dan zorgen voor een warme maaltijd 's avonds, boodschappen en kleine klusjes.
Er blijft nog altijd werk liggen en ik heb in het weekend iets meer tijd over ... maar 'k vind het wel een goede combinatie voor lichaam en geest

[cimoca]

Misschien dat het in the end zou overeenkomen maar dat is zo moeilijk te berekenen ook omdat mijn man veel in het buitenland zit en we dus ook met buitenlandse inkomsten zitten die dan daar belast worden.

Maar zelfs als we het later terug krijgen, uiteindelijk moet je dan toch bijna 2 jaar verder met 400 per maand minder.Misschien nog eens herbekijken als onze jongen naar school gat dan compenseert de crecheuitgaven met het verlies.

Of gewoon eens bekijken hoever we maandelijks komen zonder die 400€.

cinne

[Wappie]

Onze jongens zijn zowieso 'verplicht' om 2.5dagen naar de creche te gaan. Dat staat zo in de overeenkomst. Dus een half dagje gaan ze naar daar. Dat geeft mij ook de mogelijkheid om eens naar de winkel te gaan ofzo, want met 2pagadders is dat niet simpel
Voor de rest zie ik het helemaal hoe Sterretje het zegt, de zaken waar ik anders niet toe kom (administratie, beetje strijken, afwas,... en ja eens tijd voor mezelf )
Dus ik weet dat ik niet alles in één dag kan, maar het zal toch een verademing zijn.

[Wappie]

Cimoca, ik heb soms ook bang dat we financieel niet de juiste beslissing hebben genomen. Maar mijn mama heeft me verzekerd dat het allemaal kan! Ze heeft zelf een tweeling en mijn zussen waren 8weken te vroeg en vroeger was er nog helemaal geen regeling voor prematuurtjes (nu kan je de couveuze-tijd achter je bevallingsverlof hangen, vroeger niet) Dus mijn zussen waren 3weken thuis en mijn mama moest gaan werken, geen kans voor ouderschapsverlof, extra weken thuis,... Ze heeft ook op een moment zo diep gezeten dat ze 6maand onbetaald verlof heeft genomen. Ze huurde toen een appartement en waren volop aan het bouwen. Ze heeft me verzekerd dat het financieel zeker niet gemakkelijk was, maar ze het vandaag de dag zou terugdoen. De tijd die ze met haar kinderen kreeg was onbetaalbaar! Dus ze heeft me ook op het hart gedrukt dat dit de beste oplossing is voor mij, ze wil niet dat ik eronderdoor ga, en zondag zag ze het wel zover komen. Dus ik moet mijn mama dankbaar zijn dat ze me met mijn twee voeten op de grond heeft gesmakt. Geld is belangrijk, want je wil je kinderen alles geven wat je kan, maar het is zeker niet hét belangrijkste en dat besef ik nu ook wel.

[Sterretje]

en dan maar hopen dat je collega's je wat willen helpen zodat je de rest vd week niet verzuipt, zoals bij mij soms het geval is!

[Wappie]

Sterretje, we hebben het hier gisteren over gehad. Ik zal zeker een tandje moeten bijsteken en soms minder forummen Maar ik heb supercollega's die liever een collega helpen dan er één zien onderdoor gaan want daar hebben ze ook niets aan.
Er is ook wel iemand bijgekomen dit jaar, niet specifiek voor 'mijn' functie, maar ik zal haar halvelings mee in mijn werk trekken zodat ook zij zaken kan opvolgen.
Ik heb een heel goed gevoel hierover, het zal planning en organisatie vragen, maar het lukt wel

[dinootje]

ja vanuit het perspectief werk bekeken doe je verlies met 4/5 te werken hé. Ik doe het al 3.5jaar en ik moet hetzelfde werk doen als voordien, maar gewoon in een dagje minder. Dus eigenlijk, als ik wil, kan ik voor hetzelfde werk meer geld verdienen. Voor mij is dit echter ook slechts een 110 euro per maand, waardoor ik vind dat een dag extra werken per week (aan 25 euro per dag dus) echt niet de moeite is.
De rust en vrije tijd thuis die je ervoor in de plaats krijgt, is veel meer waard.
Natuurlijk wel meer werkstress, gezien je de tijd daar inkort. Maar na een tijdje stabiliseert dat extra werk zich ook, je collega's wennen eraan en schuiven iets minder door.

[Loeki]

Qua centjes is het idd gewoon vlakaf 4/5 van je brutoloon dat ze nemen. Das je nieuwe loon. Omrekenen naar netto. Plus de bijdrage van de RVA (een goeie 100 €). Ook hier dus best "veel", maar eerlijk, ik mis dat geld absoluut niet. Ons huisje is mooi maar niet super de luxe, idem voor de auto. Dure vakanties hoeven niet ieder jaar, we hebben eigenlijk zoveel niet nodig. Er gaat nog altijd iedere maand iets opzij en daar hoeven we zelfs geen moeite voor te doen. De tijd met mijn kindje daarentegen en mijn gemak en geluksgevoel, dat is onbetaalbaar. Zelfs voor een miljoen per vier jaar zou ik 't niet doen. Ik zou niet weten wat ik met dat miljoen zou moeten.

Toen ik nog studeerde had ik niks. Ik had mijn kindergeld ja. Ik ging met een zakrekenmachine naar de winkel om rond te komen. Ik kon niet iedere dag vlees kopen bijvoorbeeld. En dat was ook oké hoor. Misschien dat ik daarom geld niet zo belangrijk vind. En mijn mama is jong gestorven hé. Misschien is het bij mij ook binnen een paar jaar gedaan wie weet. Je kan maar beter genieten van wat je hebt vind ik, want uitstellen tot later... tja, misschien is er geen later.

In het begin was het bij mij ook zo, het werk van 5/5 op 4/5e doen. Maar dat betert. Ik heb vooral moeten leren nee zeggen. Het werk ramen en inplannen. Voor dit heb ik tijd en voor dat niet, heb je liever dat ik iets anders eerst doe baas? Ook goed, maar er zijn maar x uren in een dag. Er wordt van mij ook verwacht dat ik flexibel ben, en ik ben dat ook, maar systematisch overuren kloppen doe ik niet. Mijn baas is niet mijn dikke vriend, die moet mij betalen voor hetgeen ik doe. De dag dat ik voor het bedrijf niks meer opbreng, sta ik ook op straat hoor.

[Loeki]

Qua centjes is het idd gewoon vlakaf 4/5 van je brutoloon dat ze nemen. Das je nieuwe loon. Omrekenen naar netto. Plus de bijdrage van de RVA (een goeie 100 €). Ook hier dus best "veel", maar eerlijk, ik mis dat geld absoluut niet. Ons huisje is mooi maar niet super de luxe, idem voor de auto. Dure vakanties hoeven niet ieder jaar, we hebben eigenlijk zoveel niet nodig. Er gaat nog altijd iedere maand iets opzij en daar hoeven we zelfs geen moeite voor te doen. De tijd met mijn kindje daarentegen en mijn gemak en geluksgevoel, dat is onbetaalbaar. Zelfs voor een miljoen per vier jaar zou ik 't niet doen. Ik zou niet weten wat ik met dat miljoen zou moeten.

Toen ik nog studeerde had ik niks. Ik had mijn kindergeld ja. Ik ging met een zakrekenmachine naar de winkel om rond te komen. Ik kon niet iedere dag vlees kopen bijvoorbeeld. En dat was ook oké hoor. Misschien dat ik daarom geld niet zo belangrijk vind. En mijn mama is jong gestorven hé. Misschien is het bij mij ook binnen een paar jaar gedaan wie weet. Je kan maar beter genieten van wat je hebt vind ik, want uitstellen tot later... tja, misschien is er geen later.

In het begin was het bij mij ook zo, het werk van 5/5 op 4/5e doen. Maar dat betert. Ik heb vooral moeten leren nee zeggen. Het werk ramen en inplannen. Voor dit heb ik tijd en voor dat niet, heb je liever dat ik iets anders eerst doe baas? Ook goed, maar er zijn maar x uren in een dag. Er wordt van mij ook verwacht dat ik flexibel ben, en ik ben dat ook, maar systematisch overuren kloppen doe ik niet. Mijn baas is niet mijn dikke vriend, die moet mij betalen voor hetgeen ik doe. De dag dat ik voor het bedrijf niks meer opbreng, sta ik ook op straat hoor.

[MA]

Wel ik heb gewoon beslist dat ik 80% ging werken zonder berekeningen te maken. Nu, wij hebben beiden een deftig inkomen en zouden dat normaal gezien moeten kunnen (ik kan me voorstellen dat het voor sommige mensen echt wel rekenen is, alle begrip daarvoor). Gevolg zal wel zijn dat ik allerhande foliekes zoals mijn dure kleren enz drastisch zal mogen inperken. MAar toen ik ons Renéetje verloor, heb ik ervaren dat er voor mij niets belangrijker is dan mijn kinderen, en beslist dat ik daar bewust van ging genieten en tijd voor ging maken.
Ik heb dus nu pas de berekening gemaakt (obv Loeki's formule) van wat ik op maandbasis verlies (en dan nog niet wat aan premies ed) en ja dat is veel, meer dan cinne vermeld, maar ja, als ik later op mijn sterfbed terugkijk, dan ga ik niet gelukkiger dood gaan als ik een bankrekening vol geld heb, maar wel als genoten heb van mijn leven, mijn kinderen en een goeie band met hen heb.
En ja hogere inkomens verliezen inderdaad veel, maar die houden langs andere kant ook nog heel wat over...'t is dus zoals met alles in het leven, prioritiseren...

[dinootje]

Met ouderschapsverlof verlies je nog minder hé, je krijgt nog een premie van Brussel bovenop die van de RVA, moet je wel aanvragen, had ook enkele collega's die het niet wisten en niet gekregen hebben.. Dat ouderschapsverlof is bij mij al lang op, nu met tijdskrediet enkel nog premie van RVA. Als alles opgesoupeerd is, laat ik mijn contract gewoon aanpassen, ik wil ook niet meer 5/5 werken.

[Loeki]

Ik zit nog in een lopend tijdskredietsysteem. Ik heb het niet opgeschort omdat ik dan nooit meer tijdskrediet ging kunnen nemen, omdat ik ook nooit terug 5/5 wil gaan werken. Dus hierna nog ouderschapsverlof, daarna hopelijk ouderschapsverlof van tweede spruit, en dan wil ik ook een definitief contract...

Die extra premie, is dat 'd office als je in Brussel werkt of woont of ...

[cimoca]

Goh Loeki en MA, je hebt groot gelijk. Kids zijn het belangrijkst. En ik wil echt wel alles in hun belang doen. Daarom dat ik ook de weekends vroeg opsta om mijn werk gedaan te krijgen zodat ik toch in de namiddag tijd met hen kan spenderen. Voorlopig lukt me dat alhoewel ik meer en meer het idee heb dat ik overal achteraanloop en steeds achterophink.
Ik heb de laatste tijd ook heel wat lichamelijke kwaaltjes, stress gerelateerd, stress die niets te maken heeft met mijn kids of gezin maar alles met de moeilijke situatie met mijn vader. Maar wat krijg ik als oplossing : rusten! Nu ja met 3 kids, fulltime werk en huishouden voor mij alleen valt er niet veel te rusten.

Ik ben er nog niet echt aan uit, zelfs niet over de formule : neem ik 80 % met een vrije dag dan is het grotendeels mijn dag om te kuisen en hopelijk nog wat tijd over te houden voor mezelf. Neem ik het gespreid over woensdagNM en de andere dagen een uurtje dan gaat het mij persoonlijk niets opleveren maar dan zijn de kinderen wel wat minder in opvang. Het liefst zou ik dit doen Maar deze formule zou me waarschijnlijk nog extra belasten want mijn dochters zouden ze rap aangrijpen om er nog een extra activiteit bij te doen.

Ik neem me nu voor om ouderschapsverlof op te nemen als onze jongen naar school gaat dan moet hij zolang niet in opvang, oudste gaat dan naar 6de leerjaar en jongste meisje naar 2de leerjaar dus dan ben ik er ook voor hun huiswerk. Ik kan dan 45 maand zo werken en dan zien we wel.
Hopelijk heb ik tegen dan ook mijn promotie op zak die het loonverschil grotendeels zou opvangen.

Hemel wat verlang ik terug naar mijn leven van 2 jaar terug: mam was er nog die altijd klaar stond voor de meisjes(geen gegoochel om op tijd te zijn, geen stress van afgeschafte treinen, geen probleem als er op het laatste nippzertje op werk nog een deadline viel,...)en ik had een kuisvrouw; geen vermoeidheid, niet zaterdag om 5 uur op staan om te kuisen of te strijken,.... Aan de andere kant, toen had ik onze jongen nog niet en die zou ik voor geen goud ter wereld willen of kunnen missen.