Moppertopic voor mama's

[pelkie]

Dat opruimen heb ik opgegeven. Ik wil niet de rest van mijn leven de zaag uithangen, dan leef ik liever nog wat in de rommel. De keuken kan ik proper houden, vooral als ik zelf gekookt heb. De living lukt ook wel. De eetkamertafel is een ramp.

Af en toe nodig ik express vrienden uit om te eten: dan doet hij wel mee moeite om op te ruimen. 't is gewoon lastig dat ik van de helft van zijn gerief niet weet waar't naartoe moet (en hij ook niet echt), dus kan ik moeilijk opruimen. En het ergens leggen waar hij't niet vindt, wordt ie helemaal lastig van.

Ik wil daar dan ook geen ruzie over maken. 't Is een feit dat ie heel hard werkt in ons huis (de kinderkamers momenteel), dus ik wil hem geen extra werk bezorgen door zijn werkgerief verloren te doen.

[wat is er mis?]

Sterretje hft het idd super mooi gezegd. En miss hft ze het net nu gezegd omdat het haar zelf ook oppept. Zij kan ook peptalk gebruiken hé. Chapeau dat je dat zelf zo kan zeg! Echt veel bewondering voor je Sterretje!

Ik heb wel geluk dat staken bij mij wel helpt, want ja ventje kan rommel moeilijker zien liggen dan ik. Maar goed daar zijn jullie niet mee geholpen.
Ik heb wel eens een tip gelezen. En dat was mandjes kopen. Alle spullen van ieder gezinslid ging in een mandje en zij moesten zelf hun mandje leegmaken. Maar ja voor de meeste huishoudelijke taken gaat dat niet op hé. Want ja veel dingen gebruik je ook gemeenschappelijk
En praten werkt ook niet zeker?

Loeki, ik vind het wel goed dat K&G achter je stond. Miss kan je dat gebruiken als argument id crèche? En anderzijds toch proberen met een flesje overdag hé.

GG, ik hoop dat de bom toch niet te hard ontploft hé. Hopelijk kan je op een andere manier je ventje duidelijk maken dat het zo niet verder kan?

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Ik ga dat doen Liefje! We zijn erover aan het nadenken en idd, we vinden wel een oplossing. Waar een wil is is een weg!

(de BV heb ik toch ook "opgelost" hé door af te kolven... )

[Sterretje]

'k heb ook net mijn tranen gedroogd... ventje stuurde sms met 'ik mis je'... hoplaaaaa
'k heb geantwoord dat ik me afvraag of het deze ellende nog allemaal waard is

tuurlijk is het dat wel, maar pppf of dit moment wil ik gewoon niets liever dan de dagelijkse stress vd werkende mama.
'k voel me gevangen in mijn lichaam, ik kan geen enkele kant meer op
net maar weer eens een andere specialist gehad die naar me luistert, me anwoordt maar me toch moet zegge ndat er geen alternatieven zijn... dat ik geduld moet ehbben en afwachten.
Hoe sterk is een mens hé ?

[Loeki]

Veeeeeeeeeeeel sterker dan we denken!

Andermans miserie kan idd ook "aanlokkelijk" zijn hé. Had ik maar voor wat die of die voorheeft in plaats van dit. Er zijn vast mensen op dit forum die in het ziekenhuis zouden willen liggen met overstimulatie maar wel zwanger. Ik wil daarmee absoluut niet banaliseren hé Sterretje, en ik snap 't echt wel dat je afziet, en 't beu bent, en dat je je afvraagt waarom allemaal... Tis gewoon, tja, we willen onze miserie niet, we willen nog liever die van een ander.

Eigenlijk zijn we zotte mussen, miserie van een ander willen... Lieve lieve Sterretje, kon ik maar een stukje van jouw overstimulatielast overnemen, en jij een stukje van mijn rapley-BV probleempjes, we zouden er mss allebei beter tegen kunnen, maja, 't werkt zo niet...

Kunnen ze nu echt niet zeggen hoelang 't nog gaat duren? Kan het dat het volgende week zo ineens beter gaat gaan of is dat whishfull thinking... (of zeggen ze je dat niet...)

[cimoca]

Dikke knuf allemaal, die ventjes van ons kunnen het ons allemaal behoorlijk lastig maken hé.

een tijdje terug had ik ook echt het gevoel van wat moet ik met deze vent? wil ik hier echt nog 30, 40 jaar mee doorgaan? Is gelukkig verbetert al vraag ik me nog vaak af waarom hij zo weinig empathie kan hebben, niets komt zomaar vanzelf bij hem, geen hulp, geen onverwachts cadeautje of kaartje,...

Gisteren ben ik na mijn werk en mijn tour de belgique ( lang verhaal, de oudste wou al heel lang WII, had gezegd dat ze er moest voor sparen maar vond ik dan achteraf niet eerlijk omdat de andere er ook zouden mee spelen, WII stond in promotie in Makro dus enkele uurtjes opgenomen en rit Brussel-Eke-Aalst-Brussel gedaan om WII als verjaardagscadeau te kopen) met de drie kids gaan zwemmen ( eerste keer met onze jongen). hij had beloofd achter te komen om me te helpen want zwembad is niet voorzien op omkleden kleintjes. Ik zat om kwart na zes in zwembad, jongste meisje had zwemles van zeven tot halfacht,om kwart na acht was hij er nog niet, zogezegd file. Maar na controle PC thuis heeft hij serieus zitten surfen. Na zwemmen had ik kids Mc donalds beloofd als afsluitertje voor de vakantie dus ik bel dat hij rechtstreeks naar daar moet rijden. Vond hij dat niet genoeg, ik moest nog gaan koken thuis Ik heb me daar toch kwaad gemaakt. Volgens mij heeft gans het zwembad gehoord dat hij wat mij betreft kon verhongeren maar dat wij naar Mc donalds gingen. Hij is toch gekomen Komen we thuis en begin ik de vuilzakken buiten te zetten. Bij laatste zak zegt hij : maar ik ging dat doen. Tsja, doe het dan

Maar Sterretje dat is allemaal zo onbeduidend met wat jij meemaakt. Ik hoop zo hard dat de overstimulatie verdwijnt en dat je lichaam zich snel herstelt. En eens dat in orde is dat je nog 8 fantastische zwangerschapsmaanden hebt.

Cinne

[Loeki]

Ik had de berichtjes van Pelkie en Bokje niet gezien. Pelkie heeft zeker ook gelijk vind ik, je kan toch niet over alles blijven zagen en zeuren. Dan maar rommel, 't hoeft voor mij zeker niet perfect te zijn (maar een beetje beter mag wel... ).

Dat van de mandjes is een goed idee voor sommige dingen. Wij hebben een variant, we hebben bakjes voor de post, een voor hem, een voor mij, een voor ons en een voor de betalingen. Daar gaat alles rechtstreeks in. En we hebben ook een vakjeskast waar ieder "een vakje" heeft. Als ik zijn rommel dan kotsbeu ben, pak ik het op en duw ik het in zijn vakje. Ik hoef dan alleen voor de 100ste keer te zeggen "kijk eens in uw vakje" als hij vraagt of ik dit of dat heb opgeruimd. Wonder boven wonder ruimt hij het vakje af en toe op. Zoniet dan durf ik het ook wel eens in een doos gooien allemaal, de doos gaat dan in de garage of in de berging en dan kan hij het daar gaan zoeken.

Alleen gaat dat idd niet op voor rondslingerende afwas ofzo... Of gemeenschappelijke dingen die hij dan gebruikt heeft maar niet opruimt, en die ik niet in de doos kan steken omdat ik ze zelf ook nodig heb.

Cinne met oudere kindjes is het nog veel moeilijker hé. Met al hun hobbies enzo, dat vraagt ook heel veel van je! Toch nog eens een dikke pluim daarvoor dat je dat allemaal gebolwerkt krijgt! En je ventje kan toch heus ook mee naar Mc Donalds zeker, wasdanu. Goed gedaan!

En natuurlijk is hetgeen Sterretje meemaakt "het ergste" hé. Ik bedoelde helemaal niet anders. Laat dat duidelijk zijn please...

[JD]

Beste allemaal,

Eerlijk is eerlijk: ik mag niet klagen over mijn man. Hij neemt meer dan zijn deel van het huishouden op zich en vaak ben ik de 'luie'. Ik heb veel meer me-time nodig dan mijn man. Dus petje af voor hem!

Maar 't moet gezegd: het opruimen doe ik, en hij is zeer rommelig. Kousen uit doen naast bed en daar dan laten liggen, bord op tafel, schroevendraaier hier, hamer daar, sleutels daar moet hij altijd naar zoeken (schat, waar zijn mijn sleutels ), doet hij de post open, dan zie je zo welke weg hij daar mee heeft afgelegd,...
Ik heb ooit de 'vuilzakmethode' gebruikt. Alles wat ik tegenkwam van hem en die niet op zijn plaats lag vloog in de vuilzak En ik moet zeggen dat het gebeterd is.

Die tip ivm de mandjes heb ik ook nog gehoord, dan is alles weg, maar moet je niet overal rondcrossen om alles op z'n plaats te steken.

Waar ik van schrok is dat er dames onder jullie zijn die zelfs maar overwegen om dit te slikken en erover te zwijgen Ik denk dat het niet gezond is om dat allemaal op te kroppen (tenzij het enkel gaat over het opruimen van vuile sokken natuurlijk ). Vroeg of laat barst de bom! Spreek erover en trek conclusies! Audrey, lieve schat, je werkt verdorie ook 80%, dat je wat meer huishoudelijke taken doet, ok, maar je hebt ook een leven hé, voor je man is dat misschien z'n werk, voor jou is dat Fleur en wat me-time. Het minste wat je verdient is dan toch wel wat respect!

Spreek erover met jullie mannen? Tenzij hij letterlijk gezegd heeft dat hij geen kinderen wou of zich niets zou aantrekken van hen, dan moeten ze toch ergens wel een beetje oor hebben naar jullie verhaal?
Confronteer hen met oneerlijke uitspraken en leg hen rustig uit wat zoiets met je doet, zorg dat je uitgeslapen bent voor zo'n gesprek en dat beiden tijd hebben. Schrijf desnoods een brief... maar aub, laat het niet gewoon passeren, want ondertussen passeert ook jullie jonge leventje! 't Is druk met een kleintje erbij, maar 't is ook nu dat we moeten profiteren!

Sterkte allemaal

[cimoca]

Loeki,

Bij ons is het ook zo dat zijn paperassen altijd maar blijven rondslingeren. Hoeveel dozen, fardes, mappen ik hem ook al gegeven heb, hij vindt niets terug en raakt alles kwijt.

Het is nu zo dat ik belangrijke papieren altijd eerst copieer voor ik ze in zijn handen durf geven ( doet natuurlijk niet veel goeds aan de papierberg hé ).
Ik neem dan ook de paperaasen voor mijn rekening ( gelukkig maar of we hadden regelmatig aanmaningen in de bus) behalve die voor zijn werk. en omdat hij veel in buitenland werkt zijn dat er natuurlijk veel.
Zo heeft hij me verleden week een ganse avond laten zoeken naar facturen proximus die ik betaald had en hem al eens gegeven had om in te dienen. Hij moest ze DRINGEND-ECHT SUPERDRINGEND hebben om in te dienen en vond ze nergens ( ik deed alles kwijt, hij vond niets terug,..... ik heb echt een ganse avond lopen zoeken tot na den elven om ze terug te vinden in het postbakje op den bureau waar ik ( mea culpa) niet gekeken had in de overtuiging dat hij dat gedaan had ( want hij vond ze nergens). Ondertussen zijn we meer dan een week verder maar de facturen zijn nog altijd niet ingediend. ik heb ze maar weer op hun plaats gestoken of ik mag nog eens een avond zoeken.

Het probleem bij ons is ook dat hij de rommel maakt ( samen met kids natuurlijk want waarom zouden zij opruimen als papa het niet doet?), ik niet kan bijbenen maar dat hij wel zeurt als er rommel is.
Ik kan de uren niet tellen op een week datik achter iets moet zoeken ( 80 % voor ventje de rest voor de kids). Ik heb zo in juni alle kaarten laten blokkeren ( bankkaart, siskaart, visa, AMEX, ... echt alles) want meneer was portefeuille kwijt. Nadien vond ik hem terug in mijn loopschoenen en dan was het nog mijn fout want 't waren mijn schoenen

Jullie moeten nu wel denken dat ons huis rijp is voor Sien & Maria dat is gelukkig helemaal niet zo maar enkel omdat ik in 't weekend om 5 uur opsta om te kuisen.

Loeki, mijn reactie was helemaal niet op jou bedoeld hoor. Je hebt alle recht om te mopperen omdat ze in de creche je niet willen volgen in de Rapley methode. eigenlijk is het zo dat ik dat door jou ken en door je enthousiasme ook al willen starten heb maar onze jongen wordt 10 maand dus zal hij zowiezo wel beginnen stukjes eten.

En oh, 'tis misschien wel zwaar als ze extra activiteiten beginnen doen maar het is gewoon fantastisch als je dan op 't eind van 't jaar naar het optreden kan gaan kijken. Geloof me bij het eerste dansoptreden liepen de tranen over mijn wangen van ontroering om dat kleine hummeltje ( toen 3.5) daar op zo'n groot podium voor 1500 man te zien optreden .

Wacht maar af

Cinne

[wat is er mis?]

Om heel eerlijk te zijn ik ben het volledig eens met JD. Ik vind het verbazend hoeveel jullie verdragen van jullie ventjes. Ik zou het niet kunnen, en mijn ventje weet dat. Ik moet dus ook eerlijk is eerlijk bekennen dat ik niet mag klagen van mijn ventje terwijl hij veel meer werkt dan ik (hij is nu weg boodschappen gaan doen en ik zit te forummen - we hebben een dagje verlof).
Ik zou als "wraak" of als "boodschap" zijn dingen niet wassen en strijken bijv (dat is hier volledig mijn taak).
Ik zou ook zeggen tegen mijn ventje als hij niet wil dat er een kuisvrouw is dat hij mag kuisen. Ik zou heel duidelijk wekelijks de dweil en trekker in zijn handen proppen.
Maar ja, welke man houdt het met mij uit hé ; gelukkig zo een braaf ventje zoals die van mij. Wil ik hiermee bedoelen dat ik weet dat deze soort chantage-trucken niet bij iedereen zou werken, want dat sommige mannen het miss zouden afstappen en dat kan ook niet de bedoeling zijn.
Maar ik denk toch dat jullie moeten praten hoor met jullie ventjes als het jullie echt hoog zitten. Laat de bom niet zo ver op ontploffen staan dat het niet meer te repareren is. Probeer te doen zoals JD zegt. Neem er tijd voor en probeer het uit te leggen, zo goed als je kan. Als ze er maar 1/5de van snappen is het toch al iets?

Liefs,

Bokje

[Wappie]

Mijn man en ik kunnen wel veel kibbelen en discussiëren maar hebben zelden of nooit echte 'ruzie'. Oké, ik kan klagen over hem, maar dat doet hij ongetwijfeld ook over mij.
Ik kan heel hard mekkeren over het huishouden terwijl hij voorsteld om een kuisvrouw te nemen en ik wil dit dan niet
Ik ben gewoon van het principe dat we een beetje moeten proberen op te ruimen en andere huishoudelijke taken te doen ipv alles 'over te laten' aan een ander. Ook al zal een kuisvrouw enkel kuisen, ramen lappen,... ik heb er moeite mee omdat ik vind dat ook mijn man een tandje mag bijsteken. Hij weet dat dit mij stoort, ik vraag niet veel van hem, alleen een beetje opruimen. Ik heb hem een wasmand gekocht om naast zijn bed te zetten, ik was de was die overal rondslingerde meer dan beu! Ik heb tegen hem gezegd: 'niet in de mand, niet in de machine' En tot op de dag van vandaag was ik alleen zijn kleren die in de mand liggen. Als hij me op een dag een hemd vraagt dat ergens rondslingerd kan ik zeggen: 'Ahja, het ligt niet bij de vuile was'
Ik praat wel veel met hem, maar de dagen/weken dat hij superveel van huis is kan het soms wel eens opstapelen en dan barst er wel een bommetje.
Ik vind wel dat we ergens een evenwicht hebben qua communicatia. Hij werkt veel, is veel weg, maar hij apprecieert ook wat ik doe en dat vind ik heel belangrijk!

[wat is er mis?]

Wel Wappie dat vind ik nu ook sie. Appreciatie voor wat je doet is al heel veel waard.
En die wasmand tip gebruik ik ook. Ik heb zelfs mijn ventje leren was sorteren (ok soms is hij nog eens mis maar meestal vraagt hij het ook als hij het niet goed weet). Ik heb vier wasmanden id badkamer: één voor kookwas, één voor bleke was, één voor donkere was en één voor 60° was. En hij moet het alleen id juiste mand deponeren. Heel gemakkelijk en tijdsbesparend voor mij; moet ik niet zoals vroeger eerst een half uur de was zitten te sorteren en weet ik ook wanneer ik genoeg was heb om één soortgelijke machine te vullen.
Miss ook een tip?

liefs,

Bokje

[Wappie]

Gisteren bv, Alexander zijn poepje ligt heel fel open. Om 22.30u begint hij me daar te krijsen in zijn bedje, echt ontroostbaar. Hij had kaka gedaan en blijkbaar deed dat heel veel pijn. Mijn man heeft hem met superveel liefde verzorgd (trok hem zowaar uit mijn handen ) Hij was zo lief en begaan met hem, na een halfuurtje krijsen kalmeerde hij terug en is hij is slaap gevallen bij papa, een beeld dat mijn hartje doet smelten. Hij is zot van zijn jongens en zou de wereld verzetten voor hun. En dat zijn van die momenten die ik koester, deze haal ik me dan terug voor de geest wanneer ik weer eens grijs haar krijg van hem

[Loeki]

Goeie tip Wappie... Die momenten onthouden. Veel vertederend beeld overigens...

Ik ben het gewoon zo beu zo beu om hem altijd opnieuw daarop te wijzen, te zeuren etc etc. We kennen mekaar al bijna 15 jaar, hebben ook altijd samen gewoond en ik heb nooit anders geweten eigenlijk.

Bokje op zich goede tip maar... Bij ons is het ook zo. Zelfs nog makkelijker want ik was alles op 40° (laten we 't even niet hebben over wortelvlekken ). Er staan vier manden. Een voor donker, een voor wit, een voor rood en een voor de rest. Niet moeilijk zou je denken, maar ventje blijft bij hoog en laag beweren dat hij het niet snapt en niet weet wat waar moet. Ahja, zijn grijze t-shirt, is dat "donker" of is dat "de rest". Ik bedoel maar, tis geen dommerik, maar op het vlak van huishouden, o jee... Dus ja, ik sorteer de was zelf, omdat ik niet het geduld heb hem te leren wat waar moet, dat heb ik een jaar of tien geprobeerd...

't Zijn zo van die "onnozeliteiten" waar ik gewoon horendul van wordt, omdat hij het precies niet wil snappen ofzo.

Appreciatie zou ook veel zijn. Dat voel ik ook niet. Maar als ik daar met hem over praat, zegt hij dat dat bij hem net hetzelfde is... Ik denk nochtans dat ik m'n best doe. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen zeker.

[Sterretje]

Wappie: eosine aan het poepje doen.

verder kan ik alleen maar beamen wat hier gezegd is, praat erover, confronteer jullie partner met jullie zorgen.
Wat voor Loeki zwaar op de maag ligt ivm rapley en bv kan voor 't ventje totaal 'ontgaan' zijn, 't is voor hen allemaal zo belangrijk niet en mss minimaliseert hij wel, maar we kn maar proberen dat aan hun verstand te brengen.

Van rolverdeling in huis bij ons is niet echt sprake, maar mijn ventje helpt binnen zijn mogelijkheden, ook al is dat bijv op Amber passen terwijl ik kook, en hij doet tal van kleine klusjes. als er wrevel is, dan praten we. zo rustig mogelijk.

'k zou ook voorstellen om hen te confronteren met wat ze zelf gezegd hebben, en de tip is al eens gegeven: schrijf eens op hoe je dag er uit ziet, wat je allemaal verwezenlijkt en vraag eens of ze een dag willen overnemen! appreciatie moeten jullie krijgen!