Moppertopic voor mama's

[MA]

Tja, daar wringt bij mij vaak het schoentje, ik voel geen appreciatie....Nu ben ik eerder een pietje precies en mijn ventje een sloddervos en dat is al niet makkelijk. En meestal sta ik mijn mannetje ook wel (zo heb ik zijn onderbroeken die hij altijd naar beneden gooit in de leefplaats maar dan niet meer weg doet eens laten liggen toen zijn beste vriend kwam...hij wist niet hoe rap dat hij die weg moest doen als ze samen binnen kwamen)...maar nu is het alsof er echt een kloof geslagen is...en dat hij mij verwijt dat ik niet genoeg met fleur bezig ben, daar word ik helemaal wild van, want 't is net andersom. En ik ben te moe en heb te veel hoofdpijn om rustig te praten dus of ik zwijg en ben chagrijnig of ik roep (afin, dus niet gezellig om mee samen te leven). Ik heb dringend ontspanning nodig, terug kunnen gaan sporten en manlief zegt dan dat ik net 5 maanden thuis ben geweest, maar begrijpt niet dat ik met fleur zomaar niet om het even wat kan doen. Mijn moeder zei gisteren nog 'een schat van een kind, maar ze kan je wel bezig houden en je krijgt niks gedaan'...en dat klopt. Maar dat ziet manlief niet, tenzij als hij er een kwartier op moet letten. Soit, ik kan er nog uren over zagen, maar we moeten er inderdaad over praten en best zou nog zijn om een taakverdeling en vast rooster uit te werken, al past dat niet bij mij en zeker niet bij mijn man...maar 'k denk dat dat voor in het begin de enige werkbare manier zal zijn

En ja, ik heb ook al zin gehad om al zijn rommel in een mand te flikkeren....maar ik zie het zo al voor mij...als ik zijn duur overhemd + das en zijn dure schoenen in een mand kap, daar dan allerhande paperassen bij, de rondslingerende koffiekopjes met restjes koffie, de halflege yoghurtpotjes, de papiertjes van koeken en snoepjes, de chipszakjes, de halflege flesjes bruiswater zonder dop, de munten, de broodplankjes enz bij kap...het gaat nogal een vetzakkerij worden...en van colére omdat ik zijn duur spullen dan beschadigd heb, maakt hij garantie iets van mij kapot...en dat is het enige dat mij tegen houdt..

[Sterretje]

Audrey, ht is niet netjes van je ventje om je af te rekenen op de omgang met Fleur...
Mijn ventje verweet mij een tijdje geleden dat ik 'te bemoederend' was, 'te veel' met haar bezig was en geen afstand kon doen. Terwijl hij dat echt echt echt verkeerd zag. 'k heb heel wat moeten doen om dat te 'tonen'.
Na al wat jij hebt meegemaakt, moet je ventje toch gewoon al zien hoe graag jij je dochtertje ziet! Maar het leven is meer dan moederen alleen hé. je verdient je vrije tijd. Zeker als je hele dagen alleen thuis zit. Je ventje weet gewoonweg niet wat het is om een hele dag binnen te zitten. Ook al ben je supergraag met je kindje bezig, je moet je er ook eens van los kunnen laten. En zeg, als je al eens geen half uurtje in bad mag zonder commentaar te krijgen.
en 't is normaal dat je er zo kattige bijloopt in jouw situatie.
Maak tijd voor jezel en hopelijk kan je rap iets verbeteren aan de situatie! Veel liefs

[wat is er mis?]

Audrey, kan je niet twee mandjes maken? Eén voor "propere" dingen en één voor "vuile" dingen?
En dat hij je aansprak op het feit dat je met Fleurtje niet bezig wil zijn, vind ik eigenlijk beneden alle peil. En dat raakt in het diepste van je ziel als mama. Heel gemeen! Zeg het hem maar dat echt dingen zijn die niet gezegd mogen worden!

Liefs,

Bokje

[MA]

Dank je meiden

Twee manden, nog een idee, waarom kom ik daar nu zelf niet op ?

Mm ga stoppen met zagen over de papa want hij heeft net gebeld dat hij een ongeluk heeft gehad. In de aquaplanning geraakt, beginnen slippen, en twee maal de vangrail geraakt, en gelukkig net het stukje gemist waar er geen vangrail was of hij was op de tegenkant terecht gekomen...Fleur maar snel in bad gaan steken terwijl hij wacht op politie en dan richting noorden van antwerpen rijden

[Sterretje]

ai ai ai. Dikke knuf!
daar heb je al een reden om te 'relativeren'. 'k hoop dat het allemaal goed meevalt

[Loeki]

Idd hopelijk geen te grote brokken meid. Niet aan de auto en nog veeeeeeeeeeeeel liever niet aan ventje, dat willen we ook niet hé!

Dikke knuff!

[JD]

Hey Audrey,

'k wou net nog zeggen: geen vetzakkerij nodig. Enkel en alleen met sleutels, zijn beste hemd die hij nodig heeft voor de vergadering, de afstandsbediening van TV, ...
Maar misschien geen slecht idee om de rest eens gedurende een week te verzamelen in een vuilzak en deze eens naast zijn bed te zetten of zo...

en wie springt er nu om haar man bij te staan? Jaja, zijn lieve vrouwtje waar hij zoveel commentaar op heeft

[Loeki]

Alles oké Audrey, is de papa er met de schrik vanaf gekomen? Ik hoop het.

De papa hier is met een kleine schup onder de poep van mij aan klusjes in de badkamer begonnen. Hopelijk gaat hij nu wat doorwerken en effectief iets doen (alternatief is binnen een uur in de zetel ploffen wegens moe).

[Sterretje]

Loeki, zit hem maar onder z'n veren. Bezig blijven is de boodschap....
Hopelijk betert jullie verstandhouding ook snel en kunnen jullie mooie gezinsmomenten beleven.
xxx

[MA]

De papa is ok, buiten spierpijn en toch wel geschrokken want als er een auto vlak achter hem had gereden, was het heel wat erger geweest.
Auto zal wel perte total zijn...maar ok dat is niet zo belangrijk, fleurtjes papa is gezond en wel. Wel Fleurtjes eerste half jaar in het water gevallen...

[lisa marie]

Ik vind het erg om te lezen hoeveel jullie afzien met jullie ventjes, maar ergens is het voor mij ook wel een opluchting, een herkennen... Ik herken zoveel van jullie gevoelens, zoveel van het gedrag van jullie ventjes. 'Blij' dat ik niet de enige ben...

oei... hij komt net thuis... kan nu moeilijk verdertypen...

[MayaC]

Mag ik even komen mopperen

Ben nog maar pas mama en supergelukkig met onze kleine meid maar...

Ons kleintje is geboren met een spoedkeizersnede, dwz dat ik de eerste dagen in mijn bed moest blijven door de sonde, katheter en baxters en heel veel pijn! Hierdoor heb ik veel moeten missen, eerste pamper, eerste badje, eerste kleertjes aandoen en noem maar op... "Gelukkig" was de meter ook ELKE dag aanwezig om dit al te graag over te nemen van mij en de papa... Ook de kaartjes in de enveloppen steken en suikerboontjes mooi zetten en de kamer versieren heeft zij allemaal gedaan! Flesjes geven ging bij haar ook beter "kijk eens hoeveel ze drinkt bij mij"...

Na 2 dagen was ik verlost van alle kabels en had dus een goede reden om snel uit mijn bed te komen! Maar meter was ook daar en "oei ze heeft precies een kakapamper" ... Ben letterlijk uit bed gesprongen om over te nemen en voor de eerste keer in mijn leven een pamper te verversen zonder iemand het mij had voorgedaan!!!

Nu zijn we ondertussen thuis en de meter komt elke dag langs
Ieder keer is het dan van, "ze heeft honger", "heeft ze al gegeten", "ik denk dat ze krampen heeft" enz enz... Ik word er letterlijk moedeloos van!

Soms heb ik zin om mij te gaan verstoppen boven met ons kleintje echt waar... ik weet wel dat ze het goed bedoelt... Maar het is wel MIJN kindje hé!
En ieder keer als er iets is gaat mijn man haar bellen om raad... zo lijkt het alsof ik niks zelf kan of weet Durf er niks van tegen mijn man te zeggen want hij is ze o zo dankbaar... En ik, ik heb het er zelfs moeilijk mee om ze 2 minuten te laten oppakken, kan het echt bijna niet meer verdragen... ben ik hier nu verkeerd in?

Liefs,

Maya

[Sterretje]

Lieve Maya,

ik begrijp je 200%!!! AUB trek aan de noodrem en praat met haar. Zeg aub dat je je beter voelt dan voorheen, dat je haar ontzettend dankbaar bent voor wat ze voor je gedaan heeft, maar dat je graag alles alleen en stap voor stap wil doen. Dat je het zonder hulp ook wel kan. Probeer het aub te vertellen! Het is zo belangrijk, je eerste dagen als mama om je zelfvertrouwen op te bouwen.... 't is jouw kindje! zeg het eerst tegen de papa hoe erg het voor jou is, hoe veel het voor jou betekent om ZELF die pamper te verversen, om haar ZELF te kunnen troosten als ze huilt, echt DOEN! Ik heb het ook gezegd (zelfs toen het niet echt nodig was) tegen mijn omgeving: ik zal zelf wel voor mijn kindje zorgen, desnoods met vallen en opstaan, en ik zal jullie zeker bellen als ik iets niet weet! Je hebt moederinstinct hé, niemand mag daar aan twijfelen!

veel veel succes en hopelijk wordt de situatie niet te moeilijk!
Oh ja, de meter (als die zelf al mama is ?) zal het zeker begrijpen hoor! En als ze moest gekwetst zijn, probeer je dat niet aan te trekken, als ze jou en je kindje graag ziet, komt ze zeker terug!

[wat is er mis?]

Maya, het is zeker niet verkeerd!!!! Aub niet! Je bent mama hé. Het is zo al lastig genoeg (ik zou het daar ook zeker moeilijk mee gehad hebben) om zelf niet de eerste dingen te kunnen doen, zoals badje geven, pamper verversen, enz.. Ook al is alles heel goed bedoeld, het zou me ook enorm gekwetst hebben dat ze gezegd hft "kijk eens hoe goed ze drinkt bij mij". Jij bent haar mama.
Ik zou het zeker zou niet laten. Onthou goed dat je deze tijd niet meer kan terugdraaien. Dus het is niet goed deze gevoelens op te kroppen.
Praat er idd over. Zeg haar dat het niet meer hoeft dat ze elke dag komt. Maar zeg er ook bij dat dat niet betekent dat ze totaal niet meer gewenst is hé. Zeg haar dat ze gerust nog je kindje eens mag pakken, maar dat je niet het gevoel wil dat ze je kindje afpakt. Geef jij haar miss het kindje aan. En zeg haar dat ze jou de kans moet geven als moeder dingen te leren en zelf de tekens van je kindje zal leren verstaan. Ze moet je die kans geven. Jij bent idd de mama. En uiteindelijk hé "Mama knows best".
Zoals Sterretje ook al zei, praat ook met je man. Want het is belangrijk dat hij ook die gevoelens herkent. Voor mannen is het vaak anders hé.

Liefs,

Bokje

[lisa marie]

Maya, Sterretje en Bokje hebben al alles gezegd wat ik wilde zeggen.
Ik begrijp je volkomen. Maar echt, trek aan de noodrem en leg vriendelijk uit hoe je je voelt. En echt waar, ze zal het begrijpen hoor !!! Inderdaad, je kan de tijd niet terugdraaien, dus hoe sneller je het er met haar en je man over hebt, hoe beter !

Sterkte, want zo'n gesprek beginnen zal niet zo gemakkelijk zijn.