Balans kindjes - werken

[Loeki]

Vereltje ze is idd nog lang geen drie. Ik zou ze wel niet laten starten rond acht - negen maanden, mbt tot de fameuse verlatingsangst. Mss rond zes maanden? Of zeven maanden, dan moet ze geen flesje meer, dan gaat ze al flink kunnen rapley-en.

Of je gaat haar even voeden als ze daar is hé.

Kben het eens met Nessie dat ieder daar haar eigen weg in moet zoeken. Wat veel werken is voor de ene is dat niet voor de andere. En de ene mama is nu eenmaal meer woesie dan de andere.

Liefje ik denk dat je idd dan ook andere bezigheden moet zoeken. Niet zo altijd alleen met je kleintje dat is ook niet goed hé.

(Vereltje, welkom is woesie-world )

[wat is er mis?]

Ik heb al een paar keer gedacht. Als wij dvo-mama's nu allemaal veel minder zouden werken en wekelijks samenkomen en onze kindjes samenbrengen. Wij ons verzet en de kindjes leren andere kindjes kennen en dan nog van ongeveer dezelfde leeftijd. Als dat niet ideaal is

[Vereltje]

Super idee bokje! Ik doe mee!

Overdag zorg ik zelf voor Amelie op dagen dat ik het niet te druk heb, maar vaak ga ik bij mijn schoonmoeder zitten en dan houdt zij zich tussendoor met Amelie bezig. En mijn mama komt één dag in de week naar hier om op haar te letten. Ze slaapt nu eigenlijk al niet veel meer overdag, maar kan wel goed alleen wat liggen kijken en brabbelen.

Ze heeft wel eens contact met andere kindjes, maar nu ook niet om te zeggen wekelijks of zo.

Niet werken (betaald werken bedoel ik dan) zou ik niet kunnen denk ik. Dan zou ik me echt wel mentaal vervelen. En als je dan na een paar jaar weer aan de slag wil is het extra moeilijk denk ik. Ik ben wel blij met mijn situatie nu, het is alleen die eeuwige vraag wat nu het beste is voor onze kindjes he...

[dinootje]

ik ben sinds deze week thuis, vervroegd zwangerschapsverlof vanwege de tweeling. Ik was heel blij vorige week, dat ik mijn bureau kon leegmaken, alle paswoorden van mijn computer en to-do en how-to lijstjes overgeven aan een collega!
Mijn zoon is al 9, en toch vind ik het nog steeds zalig!
(ik werkte 4/5)

Nu zal ik zo'n 13 maanden thuis zijn (4 maanden zonder baby's en 9 maanden met). Ik verwacht eigenlijk wel ook dat dubbele gevoel. Ergens wil ik stoppen met werken, maar ik vrees ook dat ik me daarbij niet gelukkig zou blijven voelen. Ik denk dat ik het meeste voldoening zou vinden in 1/2 werken. Bij ons is dat dan een week van 2 en een week van 3 dagen. Ideaal lijkt me. En gezien ik 2 part-time functies combineer op onze firma, kan ik er eentje laten vallen (hopelijk laten ze me kiezen )
Maar eerst en vooral nu van mijn verplichte rust gebruik maken om alles uit te rekenen hé... het alternatief is dat ik 4/5 blijf werken, maar ik vrees dat ik daarmee mezelf heel ver voorbij zal lopen. Kan het nu nog niet zo goed inschatten, een gezin met 3 kinderen waarvan 1 ook al op tijd en stond een chauffeur nodig heeft (en ik dus 2 baby's moet meenemen).
Ik heb me voorgenomen pas te beslissen na mijn zwangerschapsrust, gezien ik dan nog ouderschapsverlof neem, nog tijd genoeg denk ik dan.
Ik ga gewoon de crèche reserveren en dan zien we wel hoeveel ik ze effectief zal nodig hebben.

[buffalogirltje]

Ik heb ook besloten om de rest vh schooljaar, bij mijn terugkeer op 1/2/11 halftijds ouderschapsverlof op te nemen. In het onderwijs (lager) staan ze daar wel niet echt om te springen, maar ik ga nu echt a mezelf en ons beebke denken.
ik ga voorstellen dat ik op ma en di werk en woe om de 14 dagen, weet wel niet of dit goedgekeurd zal worden. Het kan ook week om week zijn, maar dit zie ik minder zitten. Eerst was dit gene optie, maar nu het financieel toch haalbaar is ga ik het gewoon doen. Ik zal wel veel minder betrokken zijn bij het schoolgebeuren maar dat is dan dit schooljaar maar zo.

[juffie]

Groot gelijk buffalogirl, die tijd komt nooit meer terug en ze zijn al zo snel groot.
Bij ons op school is halftijds meestal geen probleem er zijn er veel die dat doen.
Ik heb gekozen om dit schooljaar niet meer terug te gaan, dwz dat ik wel tot een week voor de uitgerekende datum zou moeten kunnen werken.
Het zal financieel wel zwaar worden want de laatste 8weken zal ik geen inkomen hebben maar ja dan spreken we ons spaargeld maar aan hé.
Ik heb al zolang moeten wachten op een kleine spruit.
En als ik dan in september terug start is ze bijna een jaar.
Dat zijn tenminste de plannen, want ik hoor van vrienden vaak dat ze blij waren dat ze terug konden gaanw erken dus in t slechtste geval sta ik na Pasen toch opnieuw voor de klas
Maar dat kan ik me momenteel echt niet voorstellen.

[Loeki]

Nog eens gebabbeld met ventje en ik "mag" minder gaan werken. 3/5 of halftijds, weet ik nog niet. We moeten ook de rekening nog eens maken en overzichten van wat al opgedaan is aan tijdskrediet, ouderschapsverlof, ... en beslissen of ik dat nog kan / ga opdoen eerst.

En dan nog beslissen wanneer ik minder ga werken, meteen al, of toch wachten tot ik terug zw ben (maar dan kruipt meteen in mijn achterhoofd dat dit mss nog laaaaaaaaaaaaang is ).

En last but not least moet mijn werkgever nog meewillen... 't Zou super zijn moest ik gewoon kunnen minderen maar geen ander werk moeten zoeken.

[Sterretje]

Ben blij voor je Loekie! en stiekem een beetje jaloers

Ik hoop dat je snel weet en hoe en waaraf en alles geregeld krijgt. Misschien dat je werkmotivatie dan wat terugkomt...
't is lastig hé. Je zit eigenlijk tussen twee zwangerschappen door en is een carrièrewending niet vanzelfsprekend. Dat is wat mij ook altijd tegenhield.
Ik ben er nu ook zekerder van, dat als mijn kinderen naar school gaan, ik een andere job ga zoeken. Mijn droom is eigenlijk administratie bij een school of zo... de vakanties kunnen meepikken en hopelijk ook de mooie uren...
Financieel gezien zien wij het niet zitten dat 1 van ons parttime gaat werken. Wij leven niet in luxe, niet in armoede en kunnen elke cent die we verdienen goed gebruiken. Als je echt moet gaan zeggen: nee op reis gaan kan er niet af (zelfs geen goedkopen want wij reizen altijd goedkoop) of ik kan deze maand eens geen nieuwe kleren kopen, dan vind ik dat een te grote opoffering (zeg ik nu).
We zijn wel stil aan het fantaseren over hoe ik het ga aanpakken met ouderschapsverlof. In januari 'moet' ik terug full time aan de slag. In mei zou ik bevallen, en dan in september terug 4/5 werken.
Mijn baas moet dit ook 'willen' goedkeuren natuurlijk en er is toch wel wat werkonzekerheid...
Vandaar dat ik ook zo snel mogelijk, deze week, mijn werkgeven van mijn zwangerschap op de hoogte moet brengen, brrrrrrr

[Loeki]

Tis nog niet zover hé. Maar de eerste stap (akkoord van ventje) is toch gezet.

Ventje zei ook te wachten tot ik weer zw ben, maar hoe minder ik werk tijdens de MMM hoe makkelijker toch ook voor bloednames, echo's en heel 't circus. Ik denk alleen als ik nu minder ga werken, dat ik de premies van mijn tijdskrediet kwijt ben (dat loopt nog van voor de zw); tenzij ik toch ooit nog fulltime terug ga werken.

Werkmotivatie : vandaag voor 't eerst op DVO pas tijdens de lunchpauze!

Financieel zitten we in een luxepositie, besef ik maar al te goed... Tis niet simpel hé, huisje op zich kost al veel geld tegenwoordig.

Zie je 't zitten om terug fulltime te gaan werken? Zou je baas er een probleem van maken als je gewoon 4/5 blijft werken? Dat mag hé, je hebt dan gewoon in die periode geen uitkering van de RVA. Maar voor ouderschapsverlof te krijgen moet je niet voltijds gewerkt hebben als ik me niet vergis.

Idd brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr nu al je baas op de hoogte brengen! En dan nog niet face to face waarschijnlijk... En rap een mailtje zal mss ook niet volstaan, aangetekende brief maar meteen?

[JD]

Ik moet toch eerlijk zeggen dat ik ook blij ben dat ik terug onder de mensen kom.
Al is het soms moeilijk, zoals de laatste dagen. Zoon gisteren van de crèche moeten halen omwille van koorts (rara, moest net naar de tandarts), man vandaag thuis en ik zou morgen thuisblijven. Tot ik plots merkte dat ik een wel héél erg belangrijke vergadering over het hoofd had gezien (ben dus nog niet volledig op dreef op het werk, het is nog steeds kaas met gaatjes ). Zit dus dik in de shit, zal morgen omstandigheidsverlof moeten opnemen en verstek moeten geven op de vergadering, terwijl ik daar net héél veel achterstallige info zou krijgen van tijdens mijn zwangerschapsverlof. Maar eerlijk is eerlijk, 't is mijn schuld en mijn man kan geen twee dagen na elkaar krijgen. Heb dus gans de dag lopen stressen en vloeken en me ambetant gevoeld omdat ik mijn werk niet naar behoren kan doen op die manier, maar eens thuis was dat volledig over. Conclusie: op mijn werk ben ik écht met het werk bezig (en af en toe een beetje met DVO) en thuis ben ik écht mama...

Zoals Vereltje de twee continu combineren zou dus niets voor mij zijn. 'k Zou continu het gevoel hebben dat ik moet kiezen en één van de twee tekort doe. Ik heb 5,5 maanden uitsluitend geleefd voor mijn zoon, nu moet ik mijn aandacht verdelen. Maar ik regel mijn verlof nu wel zo dat ik er écht voor hem kan zijn. In volledige dagen dus en niet meer zoals vroeger in halve dagen om dan toch overuren te maken omdat ik niet weg geraak

[mies]

Ik wil gerust ergens in een krot gaan wonen, zolang het er niet te vochtig is, warm genoeg, en zolang wij eten op tafel hebben is alles goed. Op reis gaan hoeft niet meer voor mij.
Ik neem nu al mijn resterend verlof op in halve dagen, om meer bij Meis te kunnen zijn. En ja dan vertrek ik gewoon 's middags op mijn werk, en haal ik Meis af om 14u aan de creche. 't Is in ieder geval beter dan dat schamele halfuurke dat ik haar soms 's avonds zie, of soms zie ik haar zelfs helemaal niet meer omdat ik moet overwerken. En soms moet ik ook in het weekend nog eens naar mijn werk, dus dan zie ik haar dan ook niet eens. Ik werk hier soms 75u op een week, maar 't is te nemen of te laten als ik deze job wil doen. En heel eerlijk gezegd wil ik dat zo niet meer.
Daarvoor ben ik geen mama, zo kan het echt niet langer meer voor mij, die 5 maandjes tot nu toe op die manier zijn al genoeg geweest.
Dat betekent wel dat wij niet meer samen ergens naartoe op reis kunnen, maar dan is dat maar zo. Ik heb de grote reizen die ik in mijn leven wilde doen al gedaan...

En ik merk nu ook dat ik gewoon op aan het geraken ben. Fysiek ben ik om de haverklap ziek (maar afwezig zijn zit er niet in helaas, tenzij je in het ziekenhuis ligt ofzo), en mentaal begin ik nu ook te merken dat ik veel van mezelf "kwijt" ben. Kijk nu naar dit forum. De laatste tijd breng ik nog nul steunende bijdragen, ik ben alleen nog over mezelf bezig (of nog meer dan vroeger in ieder geval), ik ben precies mijn empathie weer ergens kwijtgeraakt.

Ik heb geen schrik om belangrijk loonsverlies te doen door (tijdelijk) te stoppen met werken. Ik heb dan ook ouderschapsverlof gevraagd fulltime. Ben wat bang wat mijn directe baas erop zal zeggen als hij terug komt uit verlof. Hij mag het in principe tot 6 maand uitstellen, en ik zie hem dat al doen, gewoon uit pesterij.

Maar dan ben ik hier weg. Dat besluit staat vast. En manlief is ermee akkoord.

[Wappie]

Dikke knuff Mies
Ik wil één ding zeggen, je bent er wel voor ons! Het is niet omdat je nu op een punt bent dat je jezelf even kwijt bent dat je er niet meer bent voor ons. Je hebt nu eens meer steun nodig, morgen ben ik dat, of Loekie, of Bokje,... We zijn hier allemaal om mekaar te steunen
En ik ken je gevoel zooo hard! Maar het verschil is dat ik wel mijn werk wat kan afbouwen. Heb hier ook altijd superhard moeten werken om te staan waar ik nu sta. En eigenlijk nooit iets in de plaats gehad Sinds een aantal maanden ben ik me ook vragen aan het stellen. Waarom kom ik vroeg naar het werk, waarom maak ik overuren, waarom offer ik me altijd op,... Onze overuren worden niet eens betaald, en we mogen ze ook niet terugnemen.
Sinds ik 4/5de heb aangevraagd ben ik een ander mens. Ja, het zal nog druk zijn, maar ik heb tenminste die ene dag in de week!
Financieel zal dat wel lukken. We hebben het nu al niet breed, maar met wat denk en puzzelwerk lukt dat wel Het is dit jaar dankzij ons mama dat wij ook op reis zijn kunnen gaan, anders was het zeker niet waar geweest. We willen ook nog een aantal dingen doen in het huis, dus de komende jaren zit er een vakantie niet echt in. Een weekendje weg zullen we wel eens doen, en dat is voor mij voldoende. Ik moet niet perse ver weg te gaan. Er eens tussenuit één of 2dagen kan ook deugd doen.
Ik hoop dat je baas je ouderschapsverlof geeft, zodat je terug een klein beetje rust kan vinden. Hou je goed meid, en zorg voor jezelf! Laat het niet te ver komen.
Dikke knuff!!

[lisa marie]

Miesje toch... Je bent er inderdaad wel voor ons, het feit dat je er zelf mee inzit dat je iets minder schrijft en minder op onze berichtjes zou reageren bewijst al dat je er voor ons bent en aan ons denkt.

Maar af en toe is het ook 'ik'-tijd en moet je aan jezelf denken.

Ik hoop dat je ouderschapsverlof gaat kunnen nemen, en zo snel mogelijk !!! En wat je daarna doet, daar heb je nog tijd voor om over na te denken !

[Loeki]

Awel Mies je hebt dat supergoed gedaan! Vraag maar lekker ouderschapsverlof, je verdient 't zo... Geenenkele jonge mama zou "verplicht" moeten worden om 75u te werken! Ik duim mee dat je geen zes maanden moet wachten!

Jouw situatie is ook wel zowat 't meest extreme denk ik van ons hier op DVO. Dus jij mag ook 't meeste klagen. Ik denk dat de meesten onder ons hier toch min of meer de "nine to five" doen, ttz de Belgische variant daarop, de "halfnegen tot zes" , met hier en daar wat overuren die je toch niet terug krijgt.

Kheb vanmorgen tegen m'n ventje gezegd dat ik hier ga horen om halftijds te gaan werken. Het mocht. Hij zei wel dat ik eerst toch maar eens moest zien hoe het met ouderschapsverlof, tijdskrediet, en zwangerschapsrust zit, in hoeverre je daar nog recht op hebt als je maar deeltijds werkt. Hij heeft natuurlijk gelijk dat ik daarnaar kijk, maar ik ben daar zo impulsief in... Kben eerder zoals Mies, als we nog een dak boven ons hoofd hebben en eten op de tafel is het al lang goed.

Ventje stelde ook voor te wachten tot na tweede zw, maar daar heb ik me toch tegen "verzet", ik wil daar echt niet op wachten; dan is het nog eens extra erg als dat niet meteen lukt...

Vroeger was het ook een keer per week een pakje spaghetti en één keer per week maaltijduiensoep (aardappel en ui, en soms als luxe wat geraspte kaas). En we waren heus niet minder gelukkig. Integendeel zelfs.

[Sterretje]

Lieve Mies

Tuurlijk ben je er nog wel. 't is toch logisch dat je af en toe eens ik-berichten nodig hebt, daarvoor dient zo een forum ook hé, eens even je gal spuwen.
Bij jou zit het echt wel diep. 't is ook niet mis hé, als je soms 75 uren per week werkt, ik moet er niet aan denken! Groot gelijk om dan op de rem te gaan staan.
Ik duim zooooo hard dat je ouderschapsverlof wordt goedgekeurd. Dan zes maanden ertussenuit lijkt me een zaligheid. Doen wat je altijd al hebt achteruitgeschoven, lekker veel genieten van Meis....en vooral aan jezelf kunnen denken.
Ik zou het niet kunnen, zo veel werken in 1 week. Ben enorm blij met mijn kantooruren en mijn weekends zijn heilig. Daarom heb ik wel het gevoel een goede balans te hebben, maar jouw situatie is dan toch helemaal anders.
Je hebt het precies ook nodig om eens te herbronnen. Dus ik hoop echt dat je die kans krijgt!!