Pronken met de buik, da's echt wel iets waar ik lang naar heb uitgekeken!
Nu het zover is, heb ik er ook een dubbel gevoel bij. Ik herken het zagepunt 1 best wel. Ook ik heb telkens het gevoel dat ik niets heb om aan te trekken. Ik vind het ook lastig om té veel te investeren in kleren. Het is immers maar voor 5 maanden... Of zien jullie dat helemaal anders?
Nog steeds heb ik het gevoel dat ik me pas helemaal ga kunnen ontspannen als ik die 2 wondertjes in mijn armen kan sluiten. Dat ze me dan de hele dag uitputten maakt me niet uit.
In tegenstelling tot de meesten onder jullie zou ik graag hebben dat die 40 weken zo snel mogelijk achter de rug zijn. Niet omat ik niet graag met een dikke buik rondloop of omdat ik kwaaltjes zou hebben maar gewoon om het simpele feit dat ik ongerust ben dat er alsnog iets misloopt. Ik voel me niet de hele tijd ongerust of zo maar het is een klein knagend stemmetje dat ik blijf horen. Ik hou echt al zoveel van die twee kleintjes, ik zou ze nu al willen knuffelen en koesteren.
Wat dat verdikken betreft maak ik me niet al te veel zorgen. Ik vraag me wel af hoe mijn lichaam er gaat uitzien na de zwangerschap. In vergelijking met het ferti-probleem is dit een luxe-probleem... Het maakt me toch een beetje onzeker.
Sahra, ik begrijp je best hoor. Ik denk dat het ook een beetje de controle is, die je kwijtgeraakt. Je hebt immers geen zeggenschap over je veranderende lichaam. Je kan niet even keihard: STOP! roepen. Toen ik pas begon aan de behandelingen woog ik 57 kg voor 1m75. Na de IUI's en IVF'en woog ik er 65. Op 4 maanden zwangerschap weeg ik er nu 70. Dat voelt heel griezelig aan maar ik troost mezelf met de gedachte dat die extra kilo's er zo weer afgaan.
Een ander vreemd feit is dat bij mij de hormonen weer opspelen. Ik voel me dolgelukkig omdat ik eindelijk zwanger ben en mijn droom uitkomt. Langs de andere kant voel ik me heel angstig wat soms tot trieste stemmingen kan leiden. Die angst is helemaal niet gefundeerd. Ik denk dat ik bang ben voor de komende verandering in mijn leven en het feit dat ik de impact niet kan inschatten. Het controlefreakje in mij speelt weer op en het enige dat ik nu moet doen is me gewoon overgeven. Laisser faire - laisser passer. Het huis zà l niet meer netjes zijn, ik zà l dikwijls overdag slapen, het zal onmogelijk zijn om het perfectionnistje uit te hangen.
Ach, laten we het er toch maar bij houden dat alles wat ons nu overkomt pieteluttigheden zijn in vergelijking met de weg die we hebben afgelegd. De gevoelens die ik nu allemaal ervaar zijn overweldigend maar ik zou ze voor geen geld ter wereld willen missen!
In / vol verwachting voor begin 2011
-
Stefi
- Berichten: 653
- Lid geworden op: 27 augustus 2009, 15:02
-
LittleBean
- Berichten: 1715
- Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55
Ja, die mengelmoes van gevoelens ken ik ook. En het verlangen naar het moment dat je je kleine wondertje(s)kan vasthouden ook met daaraan gekoppeld de angst voor het onbekende.
En euforische momenten wisselen elkaar af met depri momenten, vooral als er iets gebeurt waardoor je je fysiek en lichamelijk minder voelt.
Iemand al gemerkt dat ik een beetje depri ben over die blaasontsteking?
Ieders lichaam is ook anders en iedere vrouw reageert ook anders op veranderingen van haar lichaam.
Ik wou voor de zwangerschap graag zo'n 12 kilo magerder zijn en ik voelde me daarom niet zo goed in mijn vel.
Het eerste trimester ben ik van de misselijkheid en onbestaande eetlust 6 kilo afgevallen en daar ben ik intussen weer een kilo van bijgekomen. Nu voel ik me dus veel beter in mijn vel en ben blij met mijn buikje, waarschijnlijk omdat het een 'normaal zwangerschapsbuikje is' ipv mijn oude vetbuikje.
Mijn kwabberbillen daarentegen, die kwabberen nog steeds, maar nu in een maatje kleiner.
Qua kleren probeer ik hier zoals de meesten een balans te vinden tussen echte zwkleren en 'normale' kleren die je tijdens en na de zwshap kan aandoen.
En tenzij je een Victoria Beckham bent die een paar dagen na de bevalling weer in haar size 0 jeans kon, gaan we allemaal nog geniet hebben van onze ruime kleren na de bevalling.
LB
En euforische momenten wisselen elkaar af met depri momenten, vooral als er iets gebeurt waardoor je je fysiek en lichamelijk minder voelt.
Iemand al gemerkt dat ik een beetje depri ben over die blaasontsteking?
Ieders lichaam is ook anders en iedere vrouw reageert ook anders op veranderingen van haar lichaam.
Ik wou voor de zwangerschap graag zo'n 12 kilo magerder zijn en ik voelde me daarom niet zo goed in mijn vel.
Het eerste trimester ben ik van de misselijkheid en onbestaande eetlust 6 kilo afgevallen en daar ben ik intussen weer een kilo van bijgekomen. Nu voel ik me dus veel beter in mijn vel en ben blij met mijn buikje, waarschijnlijk omdat het een 'normaal zwangerschapsbuikje is' ipv mijn oude vetbuikje.
Mijn kwabberbillen daarentegen, die kwabberen nog steeds, maar nu in een maatje kleiner.
Qua kleren probeer ik hier zoals de meesten een balans te vinden tussen echte zwkleren en 'normale' kleren die je tijdens en na de zwshap kan aandoen.
En tenzij je een Victoria Beckham bent die een paar dagen na de bevalling weer in haar size 0 jeans kon, gaan we allemaal nog geniet hebben van onze ruime kleren na de bevalling.
LB
-
sahra
- Berichten: 342
- Lid geworden op: 23 mei 2008, 13:49
Ik ben benieuwd of Victoria Beckham voor de derde keer in een mum van tijd size O jeans zal kunnen dragen 
Merci voor de vele reacties allemaal. Ik heb er veel aan.
Ik ben van het type dat uitkeek naar fysiek 'zwanger zijn' en ik ben ook volop aan het genieten thuis en met m'n ventje. Jammer gewoon dat het zo snel publiek moet worden want dat geeft me een ongemakkelijk gevoel. Vandaar de klerenkwestie. Maar, alles went zekers? Het zal moeten, want langer dan 2 weken kan ik die buik niet meer wegsteken
Wat de kilo's betreft: ze zeggen dat hoe ouder je bent, hoe minder snel je ze kwijtraakt. Ik ben er 35, dus ben benieuwd. Anderzijds heb ik nooit de neiging gehad om dik te zijn, dus het zal niet alleen met de leeftijd te maken hebben zeker? Mij maakt niet uit hoeveel ik weeg, als ik me maar na m'n zwangerschap weer goed in m'n vel voel en in veel van m'n oude kleertjes kan.
Of we nu op een nijlpaard, een eend of een varken gaan lijken, wat komt is uitzonderlijk voor ons allemaal!
Sahra
Merci voor de vele reacties allemaal. Ik heb er veel aan.
Ik ben van het type dat uitkeek naar fysiek 'zwanger zijn' en ik ben ook volop aan het genieten thuis en met m'n ventje. Jammer gewoon dat het zo snel publiek moet worden want dat geeft me een ongemakkelijk gevoel. Vandaar de klerenkwestie. Maar, alles went zekers? Het zal moeten, want langer dan 2 weken kan ik die buik niet meer wegsteken
Wat de kilo's betreft: ze zeggen dat hoe ouder je bent, hoe minder snel je ze kwijtraakt. Ik ben er 35, dus ben benieuwd. Anderzijds heb ik nooit de neiging gehad om dik te zijn, dus het zal niet alleen met de leeftijd te maken hebben zeker? Mij maakt niet uit hoeveel ik weeg, als ik me maar na m'n zwangerschap weer goed in m'n vel voel en in veel van m'n oude kleertjes kan.
Of we nu op een nijlpaard, een eend of een varken gaan lijken
, wat komt is uitzonderlijk voor ons allemaal!Sahra
-
Beesje
- Berichten: 273
- Lid geworden op: 5 oktober 2009, 16:03
Fjoew, weer een paar daagjes weggeweest voor mijn werk, en er is weer een boek bijgekomen hier! Vooral met veel herkenbare hoofdstukken!
Inderdaag Glenys, de nagel op de kop! Ik ben ook supergelukkig, maar er blijft altijd zoiets van oeioei, gaat alles wel goed gaan? Gaat ons kleintje wel gezond zijn? Gaan we het wel aankunnen? Ga ik elke nacht 25 keer kunnen opstaan en de volgende dag nog blij zijn? Maar ik kijk vooral zo hard uit om ons kleintje in onze armen te nemen! Ik denk ook dat we nu zo een beetje op een keerpunt zitten. Het begint inderdaad zichtbaar te worden (hoewel het bij mij goed meevalt) en ineens moeten we al beginnen denken over geboortelijst, geboortekaartjes, namen, ... Mensen die hun raad beginnen geven over vanalles. Ik dacht altijd nog veel tijd te hebben, maar we moeten wel eens in actie gaan schieten! Ons kennende, eer dat wij weten wat we willen
Ik heb hier nog altijd gewone kleding aan. Ik heb nu een 3tal broeken waar ik nog in kan en ik doe vooral truitjes aan die los zijn onderaan, was toch de mode, dus heb er zo wel een aantal. Die zwangerschapsbroeken die ik heb zijn me ook nog veel te groot, dat hangt nog allemaal te flapperen aan mijn buik! Mijn gewicht is ook nog steeds hetzelfde dan voordien, maar was ook wel wat bijgekomen door de behandelingen, en ook door het stress-snoepen. Denk wel dat door mijn verminderde eetlust mijn maag gekrompen is, want als ik nu iets eet heb ik direct genoeg! Dus we klagen niet, want had schrik dat ik een walvis zou worden Maar daarvoor is het nog altijd niet te laat natuurlijk
Quirina, ook super dat je zo'n goed nieuws kreeg, ik kreeg al schrik bij het lezen van je berichtje, maar kon gelukkig snel goed nieuws lezen! super!
Hier ondertussen al 16.5 week ver, joepiedepoepie!
De geluksvogels:
Mindyke 22weken zwanger,snotaapje uitgerekend op 31/12/2010
Engel0405, 21w zwanger van Kersje/Sjakie, uitgerekend op 4/1/11
Pink, 19w zwanger van een tweeling, uitgerekend voor 18/01/2011 waarschijnlijk vroeger
LittleBean, 19w zwanger van Little One, een jongetje, uitgerekend voor 22 januari.
Else, 7w e 2d zwanger van jip en janneke, uitgerekend 21 januari.
Dinootje, zwanger van twee bubbeltjes, 22 januari 2011 en 1 adoptiekindje, ?
Sahra, 18 weken zwanger van 'sprankeltje', uitgerekend 1/2/11
Eef, zwanger van Oekedoeleke, uitgerekend op 3 februari 2011 (echo 3: 9/7)
Annes, zwanger van ukje, wordt verwacht op 7 febr!
Glenys, 14w zwanger van Knabbel en Babbel, uitgerekend 7/2/11
Qwint, 16w en 4d zwanger van musje,uitgerekend 7/2/11, volgende echo op 24/9
San, 10w zwanger van prutske, uitgerekend 11/2/11,volgende echo 11/08
Beesje, 16w zwanger van 'Dinootje', uitgerekend 12/2/2011, echo4 30/9
Yes, zwanger en uitgerekend voor 15/02, volgende echo: 2/07
Veerle, 12w zwanger van twins, uitgerekend voor 17/2
Repelsteeltje, 15w zwanger, uitgerekend 21/2/11, 3e echo(16w) op 7/9
LaBatsa, 1 zoontje, 4 IVF/ICSI en 1 cryo tp, VBD 21/2
carinho, 12 w zwanger, uitgerekend op 25/02/2010, volgende echo 8/9/2010
Pelkie, 5w zwanger van jip en/of janneke, uitgerekend 23 febr (2e zwangerschap)
Kim, zoontje, 14 weken zwanger van mieleke/mientje, uitgerekend voor 23/02, 6e echo 16/09
Wendy, 12w zwanger, uitgerekend 28/02/11, 12w echo op 24/08 pas!
Stefi, 12w zwanger, uitgerekend 04/03/2011, volgende echo op 20/09
Bbfc, 10 weken zwanger na 3iui en 8icsi, uitgerekend 15 maart, 3de echo 3/9
Kruimel, 11w zwanger van Ebbout, 12w echo 3 sep, uitgerekend 19/3
Sarahx, 7 weken zwanger na 2iui en 5icsi, uitgerekend op 21 maart, 2de echo 18/08
Ilse_1977, 10 weken zwanger na 2de ICSI, uitgerekend voor 28 maart 2010 , 2de echo op 17/09.
Molly, 10 weken zwanger na 2e IUI, uitgerekend voor 29 maart 2011, 2e echo op 6 sept.
Girl2, 8w zwanger, na 5IUI, uitgerekend 4/4/11, volgende echo 31/8
Quirina, 5weken zwanger na 6de IUI, uitgerekend voor 02/05/2011, 1e echo op 10 sept.
Vooral met veel herkenbare hoofdstukken! Inderdaag Glenys, de nagel op de kop! Ik ben ook supergelukkig, maar er blijft altijd zoiets van oeioei, gaat alles wel goed gaan? Gaat ons kleintje wel gezond zijn? Gaan we het wel aankunnen? Ga ik elke nacht 25 keer kunnen opstaan en de volgende dag nog blij zijn?
Maar ik kijk vooral zo hard uit om ons kleintje in onze armen te nemen! Ik denk ook dat we nu zo een beetje op een keerpunt zitten. Het begint inderdaad zichtbaar te worden (hoewel het bij mij goed meevalt) en ineens moeten we al beginnen denken over geboortelijst, geboortekaartjes, namen, ... Mensen die hun raad beginnen geven over vanalles. Ik dacht altijd nog veel tijd te hebben, maar we moeten wel eens in actie gaan schieten! Ons kennende, eer dat wij weten wat we willen Ik heb hier nog altijd gewone kleding aan. Ik heb nu een 3tal broeken waar ik nog in kan en ik doe vooral truitjes aan die los zijn onderaan, was toch de mode, dus heb er zo wel een aantal. Die zwangerschapsbroeken die ik heb zijn me ook nog veel te groot, dat hangt nog allemaal te flapperen aan mijn buik!
Mijn gewicht is ook nog steeds hetzelfde dan voordien, maar was ook wel wat bijgekomen door de behandelingen, en ook door het stress-snoepen. Denk wel dat door mijn verminderde eetlust mijn maag gekrompen is, want als ik nu iets eet heb ik direct genoeg! Dus we klagen niet, want had schrik dat ik een walvis zou worden Maar daarvoor is het nog altijd niet te laat natuurlijk Quirina, ook super dat je zo'n goed nieuws kreeg, ik kreeg al schrik bij het lezen van je berichtje, maar kon gelukkig snel goed nieuws lezen! super!
Hier ondertussen al 16.5 week ver, joepiedepoepie!
De geluksvogels:
Mindyke 22weken zwanger,snotaapje uitgerekend op 31/12/2010
Engel0405, 21w zwanger van Kersje/Sjakie, uitgerekend op 4/1/11
Pink, 19w zwanger van een tweeling, uitgerekend voor 18/01/2011 waarschijnlijk vroeger
LittleBean, 19w zwanger van Little One, een jongetje, uitgerekend voor 22 januari.
Else, 7w e 2d zwanger van jip en janneke, uitgerekend 21 januari.
Dinootje, zwanger van twee bubbeltjes, 22 januari 2011 en 1 adoptiekindje, ?
Sahra, 18 weken zwanger van 'sprankeltje', uitgerekend 1/2/11
Eef, zwanger van Oekedoeleke, uitgerekend op 3 februari 2011 (echo 3: 9/7)
Annes, zwanger van ukje, wordt verwacht op 7 febr!
Glenys, 14w zwanger van Knabbel en Babbel, uitgerekend 7/2/11
Qwint, 16w en 4d zwanger van musje,uitgerekend 7/2/11, volgende echo op 24/9
San, 10w zwanger van prutske, uitgerekend 11/2/11,volgende echo 11/08
Beesje, 16w zwanger van 'Dinootje', uitgerekend 12/2/2011, echo4 30/9
Yes, zwanger en uitgerekend voor 15/02, volgende echo: 2/07
Veerle, 12w zwanger van twins, uitgerekend voor 17/2
Repelsteeltje, 15w zwanger, uitgerekend 21/2/11, 3e echo(16w) op 7/9
LaBatsa, 1 zoontje, 4 IVF/ICSI en 1 cryo tp, VBD 21/2
carinho, 12 w zwanger, uitgerekend op 25/02/2010, volgende echo 8/9/2010
Pelkie, 5w zwanger van jip en/of janneke, uitgerekend 23 febr (2e zwangerschap)
Kim, zoontje, 14 weken zwanger van mieleke/mientje, uitgerekend voor 23/02, 6e echo 16/09
Wendy, 12w zwanger, uitgerekend 28/02/11, 12w echo op 24/08 pas!
Stefi, 12w zwanger, uitgerekend 04/03/2011, volgende echo op 20/09
Bbfc, 10 weken zwanger na 3iui en 8icsi, uitgerekend 15 maart, 3de echo 3/9
Kruimel, 11w zwanger van Ebbout, 12w echo 3 sep, uitgerekend 19/3
Sarahx, 7 weken zwanger na 2iui en 5icsi, uitgerekend op 21 maart, 2de echo 18/08
Ilse_1977, 10 weken zwanger na 2de ICSI, uitgerekend voor 28 maart 2010 , 2de echo op 17/09.
Molly, 10 weken zwanger na 2e IUI, uitgerekend voor 29 maart 2011, 2e echo op 6 sept.
Girl2, 8w zwanger, na 5IUI, uitgerekend 4/4/11, volgende echo 31/8
Quirina, 5weken zwanger na 6de IUI, uitgerekend voor 02/05/2011, 1e echo op 10 sept.
-
Ilse_1977
- Berichten: 274
- Lid geworden op: 18 mei 2010, 14:16
Hey iedereen, waarschijnlijk zal dat voor iedere vrouw verschillend zijn, maar vanaf hoeveel weken kwam er een buikje tevoorschijn? Ik ben nu 10 weken en 4 dagen ver en ik moet zeggen dat mijn jeansbroeken toch al ongemakkelijk zitten, kan nog wel in mijn rokjes en kleedjes in, al een geluk. Want ik wil pas zwangerschapskledij gaan kopen als ik de volgende echo heb gehad.
Hebben jullie ook geen last van die onzekerheid? De ene moment voel ik nog echt mijn zwangerschapssymptomen ( oprispingen, af en toe wat mottig, gevoeliger borsten, last van constipatie), maar zoals vandaag en op andere momenten heb ik precies geen enkel symptoom meer. En dan heb ik echt wel schrik dat het afgelopen is. Wat zal ik blij zijn dat het 17 september is, en dat we kunnen zien dat ons garnaaltje ondertussen een echt minimensje geworden is.
Wat zijn jullie ervaringen?
Grtjes,
Ilse
Hebben jullie ook geen last van die onzekerheid? De ene moment voel ik nog echt mijn zwangerschapssymptomen ( oprispingen, af en toe wat mottig, gevoeliger borsten, last van constipatie), maar zoals vandaag en op andere momenten heb ik precies geen enkel symptoom meer. En dan heb ik echt wel schrik dat het afgelopen is. Wat zal ik blij zijn dat het 17 september is, en dat we kunnen zien dat ons garnaaltje ondertussen een echt minimensje geworden is.
Wat zijn jullie ervaringen?
Grtjes,
Ilse
-
molly27
- Berichten: 848
- Lid geworden op: 23 september 2009, 14:30
hey ilse,
ik ben vandaag 10 weken en 2 dagen en ik herken je verhaal. Soms ben ik 100 percent zeker dat alles goed gaat omdat ik me dan ook helemaal zwanger voel, andere dagen voel ik me erg onzeker; doen mijn borsten nog wel pijn, ben ik nog wel moe,... Vermoeiend allemaal hé. Maandag mag ik opnieuw op controle, zal blij zijn als dan weer alles ok is zodat ik gerust op vakantie kan vertrekken. Na deze echo ga ik mij ook helemaal laten gaan in de zwangerschapskledij. Nu draag ik een jean van als ik nog wat zwaarder was maar dat is het ook niet hoor, zit te los. Gisteren al wel de eerste broek aangekregen die ik via het internet had laten komen. Zo trosts ben ik op de broek
en dan vooral als ik ze aan heb.
Ik denk dus dat het heel normaal is dat je de ene dag meer voelt dan de andere, we gaan ook al meer naar de 11 weken en volgens mijn gynae heeft het hcg hormoon dan zijn hoogtepunt bereikt waardoor de symptomen afnemen. Vreemd hé, toen ik mij echt slecht voelde keek ik zo uit naar die twaalf weken en nu voelt het zo vreemd als diezelfde symptomen afnemen, vrouwen zijn toch vreemde wezens hé
groetjes
ik ben vandaag 10 weken en 2 dagen en ik herken je verhaal. Soms ben ik 100 percent zeker dat alles goed gaat omdat ik me dan ook helemaal zwanger voel, andere dagen voel ik me erg onzeker; doen mijn borsten nog wel pijn, ben ik nog wel moe,... Vermoeiend allemaal hé. Maandag mag ik opnieuw op controle, zal blij zijn als dan weer alles ok is zodat ik gerust op vakantie kan vertrekken. Na deze echo ga ik mij ook helemaal laten gaan in de zwangerschapskledij. Nu draag ik een jean van als ik nog wat zwaarder was maar dat is het ook niet hoor, zit te los. Gisteren al wel de eerste broek aangekregen die ik via het internet had laten komen. Zo trosts ben ik op de broek
en dan vooral als ik ze aan heb.Ik denk dus dat het heel normaal is dat je de ene dag meer voelt dan de andere, we gaan ook al meer naar de 11 weken en volgens mijn gynae heeft het hcg hormoon dan zijn hoogtepunt bereikt waardoor de symptomen afnemen. Vreemd hé, toen ik mij echt slecht voelde keek ik zo uit naar die twaalf weken en nu voelt het zo vreemd als diezelfde symptomen afnemen, vrouwen zijn toch vreemde wezens hé
groetjes
-
LittleBean
- Berichten: 1715
- Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55
Hoi Ilse en Molly,
Rond 12 weken begint er eigenlijk een rare periode.
Je begint je beter te voelen en hebt meer energie maar aan de andere kant heb je vaak nog geen zichtbaar buikje en zal het nog een tijdje duren eer je je babytje begint te voelen.
Ik voelde me dus vaak heel onzeker en maakte me zorgen, maar als ik dan eens terug last had van maagzuur,constipatie of vermoeidheid dan zag ik dat als een goed teken.
Gelukkig kon ik altijd op DVO terecht met mijn onzekerheden en vragen en voelde ik me altijd beter door de geruststellingen van lotgenootjes.
Groetjes,
LB
Rond 12 weken begint er eigenlijk een rare periode.
Je begint je beter te voelen en hebt meer energie maar aan de andere kant heb je vaak nog geen zichtbaar buikje en zal het nog een tijdje duren eer je je babytje begint te voelen.
Ik voelde me dus vaak heel onzeker en maakte me zorgen, maar als ik dan eens terug last had van maagzuur,constipatie of vermoeidheid dan zag ik dat als een goed teken.
Gelukkig kon ik altijd op DVO terecht met mijn onzekerheden en vragen en voelde ik me altijd beter door de geruststellingen van lotgenootjes.
Groetjes,
LB
-
sahra
- Berichten: 342
- Lid geworden op: 23 mei 2008, 13:49
Dag Ilse en Molly,
ik heb niet echt zeer symptomen gehad, maar diegene die ik had, zijn beginnen verdwijnen rond week 9 en tegen week 11 voelde ik me echt niet zwanger. De vermoeidheid bleef wel. Ik heb me er even zeer onzeker door gevoeld, maar ik las op dvo dat dat niet abnormaal was. Ik verplichte mezelf niet te doemdenken en eigenlijk is dat dan ook wel gelukt. Niet dat ik niet zenuwachtig was voor de 12-weken echo hoor. Ik zat er echt met de piepers...
Ik heb een buikje sinds een week nu, dus vanaf 17 weken en dan nog kan ik ze nog net wegsteken met kledij. Mensen die niet weten dat ik zwanger ben, zien nog niets aan me. Ik vermoed dat bij een eerste zwangerschap alles een beetje duidelijk wordt tegen week 20 én dan nog is dat inderdaad afhankelijk van vrouw tot vrouw. Het is dus normaal dat er nog niets te zien is bij jullie, maar het kan even goed dat het bij jullie sneller of trager dan gaan dan anderen.
Wat invloed heeft op de grootte van je buik is: de ligging van je baarmoeder, eigen gewicht en lengte, al dan niet miserie met darmen, toestand van je buikspieren,...
Ik persoonlijk kan niet meespreken van een verbetering van de vermoeidheid vanaf 12 weken. Integendeel. Vanaf week 12 werd ik nog meer moe dan ervoor en het was al rampzalig en die vermoeidheid is er nu nog altijd! Vanaf week 14 kreeg ik weer last van m'n spijsvertering en kamp ik de laatste tijd met pijnlijk opgezwollen darmen. Voor de rest heb ik echt van niets last en vergeet ik nog vaak dat ik zwanger ben.
De baby heb ik totnogtoe 2 keer gevoeld aan m'n liezen, maar dat was waarschijnlijk een toevalstreffer of iets dat ik me inbeeld Het zal nog lang duren tegen dat ik het echt goed zal voelen vertelde m'n gynaecoloog. M'n placenta ligt nl. tegen de buikwand waardoor de bewegingen worden gedempt.
Zo, ik hoop dat jullie hier iets mee zijn.
Groetjes,
Sahra
ik heb niet echt zeer symptomen gehad, maar diegene die ik had, zijn beginnen verdwijnen rond week 9 en tegen week 11 voelde ik me echt niet zwanger. De vermoeidheid bleef wel. Ik heb me er even zeer onzeker door gevoeld, maar ik las op dvo dat dat niet abnormaal was. Ik verplichte mezelf niet te doemdenken en eigenlijk is dat dan ook wel gelukt. Niet dat ik niet zenuwachtig was voor de 12-weken echo hoor. Ik zat er echt met de piepers...
Ik heb een buikje sinds een week nu, dus vanaf 17 weken en dan nog kan ik ze nog net wegsteken met kledij. Mensen die niet weten dat ik zwanger ben, zien nog niets aan me. Ik vermoed dat bij een eerste zwangerschap alles een beetje duidelijk wordt tegen week 20 én dan nog is dat inderdaad afhankelijk van vrouw tot vrouw. Het is dus normaal dat er nog niets te zien is bij jullie, maar het kan even goed dat het bij jullie sneller of trager dan gaan dan anderen.
Wat invloed heeft op de grootte van je buik is: de ligging van je baarmoeder, eigen gewicht en lengte, al dan niet miserie met darmen, toestand van je buikspieren,...
Ik persoonlijk kan niet meespreken van een verbetering van de vermoeidheid vanaf 12 weken. Integendeel. Vanaf week 12 werd ik nog meer moe dan ervoor en het was al rampzalig en die vermoeidheid is er nu nog altijd! Vanaf week 14 kreeg ik weer last van m'n spijsvertering en kamp ik de laatste tijd met pijnlijk opgezwollen darmen. Voor de rest heb ik echt van niets last en vergeet ik nog vaak dat ik zwanger ben.
De baby heb ik totnogtoe 2 keer gevoeld aan m'n liezen, maar dat was waarschijnlijk een toevalstreffer of iets dat ik me inbeeld
Het zal nog lang duren tegen dat ik het echt goed zal voelen vertelde m'n gynaecoloog. M'n placenta ligt nl. tegen de buikwand waardoor de bewegingen worden gedempt.Zo, ik hoop dat jullie hier iets mee zijn.
Groetjes,
Sahra
-
Ilse_1977
- Berichten: 274
- Lid geworden op: 18 mei 2010, 14:16
Hey, merciekes voor de positieve woorden, ik laat jullie zeker wel weten hoe de 12-weken echo is verlopen. We gaan proberen om ni te hard te doemdenken, zolang we geen buitensporige krampen hebben en geen bloedverlies, moeten we er van uitgaan dat alles nog goed op zijn plaats zit,hé.
Bedankt,
Grtjes,
Ilse
Bedankt,
Grtjes,
Ilse
-
LittleBean
- Berichten: 1715
- Lid geworden op: 8 februari 2010, 22:55
Hallo Iedereen,
Vandaag hadden we onze 20 weken echo en alles is goed verlopen. Little One zit goed op schema en alles is tiptop in orde.
Hij was alleen nogal camera schuw vandaag want hij had de hele tijd zijn handjes voor zijn gezicht en was precies aan het slapen opgerold in een bolletje.
De gyn heeft wel het neusbeentje en de lip kunnen zien dus dat was het belangrijkste, maar op de foto staat hij nogal wazig.
Morgen zijn we officeel 20 weken zwanger dus zijn we eindelijk halverwege.
Ik heb ook een urinestaal moeten geven omdat ze een cultuur willen nemen om te zien of de blaasontsteking weg is en zo niet kunnen ze weten welke bacterie het veroorzaakt en dan ook de gepaste antibiotica geven.
Moet wel tot volgende week wachten voor het resultaat dus in tussentijd ga ik gewoon door met massa's water en cranberry concentraat te drinken.
Groetjes,
LB
Vandaag hadden we onze 20 weken echo en alles is goed verlopen. Little One zit goed op schema en alles is tiptop in orde.
Hij was alleen nogal camera schuw vandaag want hij had de hele tijd zijn handjes voor zijn gezicht en was precies aan het slapen opgerold in een bolletje.
De gyn heeft wel het neusbeentje en de lip kunnen zien dus dat was het belangrijkste, maar op de foto staat hij nogal wazig.
Morgen zijn we officeel 20 weken zwanger dus zijn we eindelijk halverwege.
Ik heb ook een urinestaal moeten geven omdat ze een cultuur willen nemen om te zien of de blaasontsteking weg is en zo niet kunnen ze weten welke bacterie het veroorzaakt en dan ook de gepaste antibiotica geven.
Moet wel tot volgende week wachten voor het resultaat dus in tussentijd ga ik gewoon door met massa's water en cranberry concentraat te drinken.
Groetjes,
LB
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
LB, proficiat met de goeie echo!!!!
Hier is de misselijkheid een beetje aan het beteren! Ik ben enkel nog (heel) mottig 'savonds, dus van zodra ik thuis kom, moet ik kunnen eten, en dan ligt het wel een paar uur op mijn maag Euhm, als het erin wil blijven welteverstaan 
Maar ik ben al blij dat ik overdag niet te mottig meer ben, het waren zo lange dagen op het werk..
En ik voel me weliswaar minder moe! Maar ga nog steeds elke dag rond 21u gaan slapen
Wat kleren betreft, mijn oude broeken zijn nu los aan mijn billen en poep (dankzij het veelvuldig overgeven) maar beginnen te spannen aan mijn buik. De zwangerschapsjeansen die ik gekocht heb, zitten goed aan mijn nieuwe billen en poep, dus ik ga dedie beginnen dragen hoor!
Gisteren naar een trouw-schieting geweest, en ik heb geen enkele keer geschrokken van het schietkanon, tot er een paar grapjassen hun voetzoekers uithaalden.. Dan wel enkele keren geschrokken Niet zo goed hé
Ideetje, als we nu elke keer na onze 'handtekening' schrijven hoe ver we zijn? Dan zouden we denk ik beter mee zijn dan met het lijstje? (niet dat het lijstje moet verdwijnen hoor!! Ik bedoel als extraatje)
Liefs,
Wendy, 14w4d
Hier is de misselijkheid een beetje aan het beteren! Ik ben enkel nog (heel) mottig 'savonds, dus van zodra ik thuis kom, moet ik kunnen eten, en dan ligt het wel een paar uur op mijn maag
Euhm, als het erin wil blijven welteverstaan Maar ik ben al blij dat ik overdag niet te mottig meer ben, het waren zo lange dagen op het werk..
En ik voel me weliswaar minder moe! Maar ga nog steeds elke dag rond 21u gaan slapen
Wat kleren betreft, mijn oude broeken zijn nu los aan mijn billen en poep (dankzij het veelvuldig overgeven) maar beginnen te spannen aan mijn buik. De zwangerschapsjeansen die ik gekocht heb, zitten goed aan mijn nieuwe billen en poep, dus ik ga dedie beginnen dragen hoor!
Gisteren naar een trouw-schieting geweest, en ik heb geen enkele keer geschrokken van het schietkanon, tot er een paar grapjassen hun voetzoekers uithaalden.. Dan wel enkele keren geschrokken
Niet zo goed hé Ideetje, als we nu elke keer na onze 'handtekening' schrijven hoe ver we zijn? Dan zouden we denk ik beter mee zijn dan met het lijstje? (niet dat het lijstje moet verdwijnen hoor!! Ik bedoel als extraatje)
Liefs,
Wendy, 14w4d
-
veerle.v
- Berichten: 99
- Lid geworden op: 20 november 2008, 12:15
hallo iedereen,
Amai wat is er hier veel geschreven.
Net terug van vakantie in Zwitserland, en nu weer aan het werk.
Ondertussen 16 weken ver en onze 2 spruitjes doen het prima. Weer een stapje vooruit. De misselijkheid is ook weg, wat wel te zien is op de weegschaal, zeker na de vakantie
vorige week kwam er ook eindelijk een piepklein buikje uit. Met m'n kleren aan zie je (jammergenoeg) nog altijd niks.
groetjes,
veerle
Amai wat is er hier veel geschreven.
Net terug van vakantie in Zwitserland, en nu weer aan het werk.
Ondertussen 16 weken ver en onze 2 spruitjes doen het prima. Weer een stapje vooruit. De misselijkheid is ook weg, wat wel te zien is op de weegschaal, zeker na de vakantie
vorige week kwam er ook eindelijk een piepklein buikje uit. Met m'n kleren aan zie je (jammergenoeg) nog altijd niks.
groetjes,
veerle
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 gasten