Start en een beetje bang.

[bolle.b]

Hallo,

Ik ben nieuw hier op het forum.
Mijn naam is Mandy, ik ben 23 jaar en ondertussen al twee jaar bezig voor een klein wonder.

Ondertussen zitten alle onderzoeken er op en starten we met ivf.
Vanaf morgen moet ik beginnen prikken met gonalF. En heb er een beetje bang voor.
Vooral voor wat het met mij zou doen die hormonen. Bang dat het niet zou lukken en nog meer van die dingen.

Zijn hier dames die zich daarin een beetje herkennen en mij een beetje moed willen inspreken?
Ik heb zo'n nood aan mensen waarmee ik hierover kan spreken. Niemand in mijn omgeving begrijpt me omdat ze er zelf niet inzitten.

Groetjes

[*nat*]

Dag Mandy,

Jammer dat je hier ook verzeild bent geraakt, maar van harte welkom. Je zal zien dat je hier bijlange niet de enige bent die met veel angsten en twijfels zit. In het begin is het heel akelig en je krijgt zoveel informatie dat het je kan overdonderen, maar eigenlijk volg je gewoon wat de dokters je zeggen en dan wordt het stilaan duidelijker. En als je vragen hebt, zitten hier (helaas) genoeg ervaringsdeskundigen om je te helpen.

Ik heb er ondertussen mijn derde ICSI opzitten, dat is grotendeels hetzelfde proces als IVF, en ik zit hier ook al een tijdje op het forum. Sommige mensen hebben heel weinig last van de hormonen, anderen meer. Ikzelf had veel last van Suprefact, ik weet niet of je dat ook hebt moeten nemen, dat is een neusspray. Gonal f heb ik ook gebruikt en daar had ik eigenlijk heel weinig last van, het is ook een heel dunne naald dus het doet niet echt pijn. Afhankelijk van hoeveel eitjes er beginnen te groeien, kan je na een kleine week ook wel last beginnen te krijgen van je buik.

Die angst dat het niet zou lukken, dat hebben we ook wel allemaal denk ik. Toch zijn er op het zwangerenforum heel wat vrouwen die uiteindelijk zwanger raakten met IVF. Ik ga er soms wel eens piepen omdat het mij wel moed geeft.

Uiteindelijk komt het erop neer dat elke stap weer spannend is: hoe reageer je op de medicatie? hoeveel eitjes heb je bij de pick-up? hoeveel geraken er bevrucht? hoe groeien ze? en tenslotte als er eentje teruggeplaatst is: de twee langste weken uit een mensenleven, hier bekend als de wachtweken, de weken na de terugplaatsing en de bloedname om te zien of je zwanger bent...

Ik ga niet tegen je liegen, soms is het zwaar en moeilijk, zeker als je wat teleurstellingen moet verwerken, maar langs de andere kant besef je ook des te beter waarom je het doet, veel meer dan mensen bij wie het vanzelf gaat. Je zal ervan versteld staan hoeveel je ervoor over hebt en hoe sterk je bent.

Ik hoop van harte dat deze poging voor jou meteen de goeie mag worden. Veel succes!

[trinity]

Dag Mandy,

zoals *nat* het goed heeft uitgelegd, ivf is een lange weg maar dan eentje voor het goede doel

ikzelf heb 3 iui gehad maar telkens mislukt
daarna hebben we besloten om onmiddellijk ivf te doen
ondertussen heb ik vrijdag mijn pu (=punctie) gehad
daarvoor heb ik ook gonalF en decapeptyl moeten spuiten
ik moet zeggen dat ik van beide spuiten niks van last heb ondervonden integendeel tot de behandeling met clomid voor iui
daar was ik zoooo humeurig van, niet te doen
het is natuurlijk allemaal veel info ineens maar laat je gewoon leiden door de gyn. en dan komt alles wel goed

de pu is onder volledige verdoving en daarna heb je wel wat last van je buik (maar ook dat is bij iedereen anders)
alles trekt beetje tegen en gewoon rusten is dan het beste wat je kan doen

morgen heb ik tp (=terugplaatsing)
er werden 8 eicellen geprikt waarvan er 4 bevrucht werden
daarvan krijg ik er maandag eentje terug en de rest wordt in de diepvries gestoken voor het geval we een 2de poging moeten doen

en dan volgende de verschrikkelijke wachtweken
14 dagen wachten op resultaat lijkt onmenselijk lang
maar we weten waarvoor we het doen

mocht je vragen hebben of je wil gewoon eens je hart luchten, dan ben je hier op de juiste plaats
ik heb er zelf al veel positiviteit uit gehaald

veel succes en laat ons hopen dat je niet lang op dit forum blijft plakken want dat betekent dat je zwanger bent

[bolle.b]

Hallo *nat* en trinity,

Bedankt alvast. Ik wist al wel dat er redelijk wat mensen in dit traject zitten maar als je goed rondkijkt is dat toch echt wel heel veel he.

Ik heb nu net men eerste prik erop zitten en was een beetje angstig om het zelf te doen, maar het viel echt reuze mee. Er mag wel eens iets meezitten he.

Zijn jullie al lang bezig voor jullie wondertje? Of is dit de tweede al?

Ik moet alleen gonal f nemen momenteel. Het is de eerste keer dat ik hormonen neem, dacht eerst dat ik clomid zou moeten nemen. Maar toch niet, direct de grove middelen om het zo maar te zeggen.

Wat de pu betreft zou die niet onder volledige verdoving zijn heb ik verstaan van mijn gyne. Ik zou wel op drie manieren een beetje verdooft worden maar niet volledig.

@ Trinity: Mijn duimen zullen op overuren draaien voor je.

xx

[trinity]

bolle.b, de pu is idd onder volledige verdoving dus op het moment zelf voel je helemaal niks
alleen als de verdoving uitgewerkt was heb ik toch wat last gehad
vooral zo'n stram gevoel, alles trok tegen en bewegen ging nogal moeilijk
maar echt pijn kan ik het niet noemen, eerder een ongemak

vandaag is voor mij een grote dag
voor de eerste keer plaatsen ze een klein baby'tje in mijn buik
echt een raar gevoel, wetende dat er 4 baby'tjes (als ik het al zo mag noemen) in het labo staan van ons

ik schrok in het begin ook van het feit dat er zoveel koppels hetzelfde moeten doorstaan om aan dat kleine wondertje te geraken
hoe meer ik er open begon over te praten, hoe meer mensen ik leerde kennen die mij echt begrepen omdat ze in hetzelfde schuitje zitten

ik heb eerst 3 inseminatie gehad, helaas zonder succes
een 4de keer zag ik niet meer zitten omdat ik nogal heumeurig werd van de clomid en omdat bij mijn ventje het ook niet altijd even goed is
daarom hebben we direct besloten om invitro te doen
alleen komen nu de 2 verschrikkelijkste weken
ik hoop maar dat ik mijn gedachten wat zal kunnen verzetten

veel succes in elk geval

[bolle.b]

Jij ook heel veel succes he trinity.
En ik duim hoor.
Raar he dat ze een minimensje in je gaan plaatsen.
Ik hoop zo hard voor je dat je binnen twee weekjes een super positieve test hebt.

Groetjes

[trinity]

ik hoop het ook dat het binnen twee weekjes positief is maar hadden beetje pech met onze embryo'tjes
geeneen kon worden ingevrozen en eentje was gelukkig net goed genoeg om terug te plaatsen
dus het blijft bang afwachten want voor deze sessie is het alles of niks
mocht het mislukken moeten we opnieuw van 0 herbeginnen en voorlopig zie ik dat niet direct zitten alhoewel ik zeker ben als het zover is dat ik er weer zal voor gaan

afwachten dus

en voor jou nog steeds de spuitjes?
binnenkort ben je een echte junkie hihi
dat hebben ze bij mij ook gezegd

je moet maar eens kijken op het forum IVF/ICSI sint lucas en uz gent

[Shadow]

Hallo Bolle.b.,

Ik ben ook redelijk nieuw hier. Via doorverwijzing van mijn gyn zijn mijn vriend en ik op de fertiliteitsafdeling van het UZ gent terecht gekomen. Afgelopen vrijdag hadden we ons eerste gesprek. Nu moeten we nog afwachten wat het gaat worden. Begin volgende maand hebben we een afspraak om onze situatie te bespreken.

Mag ik vragen of er duidelijke redenen zijn om onmiddelijk IFV te starten? Het zit namelijk zo dat er bij ons niet direct aanwijsbare redenen zijn voor de verminderde vruchtbaarheid. We zijn ondertussen ook al 2 jaar aan het uitkijken naar een wondertje en mijn gyn vermoedde dat het ook direct ivf zou worden in Gent.

In elk geval, ik hoop dat we elkaar hier niet te heel lang moeten tegenkomen! Of toch niet in de omstandigheden waarin we nu zitten

succes!

[beurtflight]

Bolle b, ik ben blij voor je dat je eerste spuitje goed is gegaan. Zelf ben ik met mijn tweede IVF poging gestart en mijn eerste spuit puregon heb ik daarnet gezegd.

PU is bij ons in leuven LIFE onder sedatie. Dat wil zeggen dat je niet onder volledige verdoving bent, maar ook niet plaatselijk verdoofd bent. Het is alsof je tussen slapen en wakker hangt, maar super gedrogeed bent. Je voelt nauwlijks iets.

Na bijna 4 jaar hopen we nu eindelijk prijs te zullen hebben

[bolle.b]

@ trinity: Dat is natuurlijk minder dat je niet echt heel goede embryootjes had. Maar deze gaat een zeer goede zijn. Ik brand een kaarsje.

@ shadow: Wij zijn direct gestart met ivf omdat ik zowiezo een hormonentekort heb waardoor een innesteling niet goed gaat en mijn man zijn zaadkwaliteit is niet echt goed. Te weinig, te weinig beweeglijke en niet goed gevormd.

@ beurtflight: Dat had mijn gyne ook gezegt dat je niet echt helemaal in slaap word gedaan maar wel super gedrogeerd gaat worden. Op zich is dat wel fijn want dan voel je er bijna niets van en als je dan thuis komt wil je alleen maar slapen denk ik.

Op zich heb ik niet veel last van mijn hormonen momenteel, alleen heb ik wel hoofdpijn.
En stemmingswisselingen, het ene moment heel blij het volgende voel ik me rot.
En ook fijne kleine steekjes in mijn buik. Zou dat door de gonal kunnen komen?
Ons mama zegt dat dat gewoon tussen mijn oren zit.

Succes aan allemaal.
Om 22 uur weer spuitje zetten
xxx

[Shadow]

Hoi bolle.b,

Normaal gezien zijn bij mijn vriend en ik de waarden allemaal in orde. Maar toch moet er iets zijn waardoor het de voorbije twee jaar niet gelukt is.

Ik ben deze morgen opnieuw naar gent moeten gaan voor een echo en een bloedname omdat de ovulatietesten maar niet positief wouden worden. Straks krijg ik telefoon met de uitslagen... alweer een spannend moment. Misschien komt alles in een stroomversnelling omdat er dingen worden ontdekt die ze de vorige keer nog niet hadden gezien.

Alles ok met de spuitjes? Wat zijn eigenlijk de vooruitzichten nu?

[bolle.b]

Hoi Shadow,

Momenteel heb ik nog niet echt vooruitzichten. Het is afwachten of de gonal goed aanslaat. De spuitjes zetten op zich is niet erg, zolang ik er relaxed aan kan beginnen.
Vrijdag moet ik terug naar het ziekenhuis voor een folikkelmeting en een bloedname. En daarvan zal afhangen hoe snel het verder gaat he.
Ik hoop zo dat alles goed groeit nu en dat ik snel men pick up heb. Dat is hetgeen ik momenteel het meeste tegenop kijk.

Hou je me op de hoogte van je uitslagen?
Ben echt benieuwd want 2 jaar proberen is toch wel al lang he.
Mss teveel stress of zo?

xxx

[*nat*]

Hoi Mandy,

Ik wil wel op je vraag antwoorden maar ik hoop dat ik je er niet teveel schrik mee aanjaag... Wij (ik 35, man 36) zijn al drie jaar bezig voor een eerste kindje, twee jaar 'gewoon', dan een hoop onderzoeken en sinds januari in de MMM. Bij ons was het verdict ook direct IVF of ICSI, wegens te weinig zwemmertjes bij mijn man. Ik reageer altijd goed op de hormonen, enfin een beetje te fel eigenlijk, ik heb altijd veel eitjes. Ook de bevruchting gaat altijd wel goed. Bij IVF 1 had ik eentje teruggeplaatst, niet zwanger. 5 cryootjes maar ontdooiing niet overleefd. Bij ICSI 2 geen terugplaatsing wegens risico op overstimulatie. 7 cryootjes, waarvan geeneen de ontdooiing heeft overleefd. Bij ICSI 3 waren er twee teruggeplaatst en was ik zwanger, maar dat is uitgedraaid op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap en dus operatie... Ik wacht nu op mijn MS om dan met de 2 overgebleven cryootjes verder te gaan, maar ja gezien onze slechte ervaring met de ontdooiing, stel ik me al maar in op een ICSI 4, ergens in november... Toch blijf ik erin geloven (de ene dag al wat meer dan de andere) dat het goed komt.

Ik wens je alvast een mooie FM en BN toe vrijdag!

@Trinity, succes in de wachtweken!

[trinity]

*nat*, wat een lijdensweg hé
ik ben vorig jaar in februari gestopt met de pil
in november op jaarlijkse controle bij de gyn en die zei om al een afspraak te maken met haar collega's die gespecialiseerd zijn in fertiliteit
vooral omdat de wachttijd nogal lang was
in november dan gebeld en had een afspraak in januari
toen zijn ze gestart met bloedtesten, ventje onderzocht, de hele riemram
na 3iui hebben we besloten om verder te gaan met icsi aangezien bij mijn ventje de kwaliteit nogal veel schommeld
de ene keer goed, dan weer minder goed of helemaal slecht
bij mij is het de cyclus die niet draait zoals het moet
heb een cyclus van 40 dagen waarbij ook niet telkens een eisprong dus stimuleren was zowieso al nodig
en ondertussen is het afwachten naar 20/9 voor bloedtest en hopelijk positief resultaat
maar we blijven er in geloven

bolle.b, ik zou mij niet direct zorgen maken over kleine steekjes in je buik
ik had dat van de clomid toen we iui deden
van gonalF heb ik eigenlijk totaal geen bijwerkingen gehad
of alleen vlug hongerig
hoofdpijn had ik de laatste 2 weken toen ik de pil nog moest nemen maar eens gestart met de spuitjes was die volledig over
en ja, soms denk ik ook wel dat de dingen die ik voel tussen mijn oren zitten

beurtflight, we duimen allemaal mee dat het deze keer lukt!
de pu in sint lucas was bij mij onder volledige verdoving dus tijdens de pu had ik er ook geen last van
enkel keer dat de verdoving uitgewerkt was voelde ik toch wel stram en pijnlijk in mijn buik
maar ook dat is weer voor iedereen verschillend

[bolle.b]

Hey dames,

Toch spannend en zenuwslopend allemaal he.
De gyne had bij ons wel gezegt dat we een zeer grote kans hebben dat we via ivf binnen de 4 maanden zwanger zouden zijn. Omdat we allebei nog redelijk jong zijn en zo.
Dus daar probeer ik mij aan vast te houden.
De eerste keer zal niet lukken maar tegen maand 4 van onze MMM hoop ik dat ik goed nieuws krijg.
Alle kleine beetjes helpen nu om de moed niet op te geven.
Ik heb al 3 dagen vreselijk hoofdpijn van die gonal volgens mij, want het gaat echt niet weg.
Ik sta er mee op en ga er mee slapen .

@trinity: Mss stom om te vragen he, maar hoe voel je je?
xxx