Aftellen naar 34 weken
-
buffalogirltje
- Berichten: 900
- Lid geworden op: 21 juli 2009, 19:51
-
Lissa
- Berichten: 389
- Lid geworden op: 28 januari 2010, 8:54
Hallo allemaal,
net terug van de gyn, ons poppemie weegt een goeie 2 kg en zou een 41 cm zijn. Niet echt supergroot of zwaar maar ze volgt mooi haar curve. Dus k'hoop dat je gelijk hebt jufnel; dat een lichtgewichtje staat voor een vlotte bevalling

't Voornaamste is dat ze mooi in hoofdligging is gedraaid, dus geen zorgen meer daarover. Dat zachte bultje tegen m'n middenrif is dus wel degelijk haar poepeke. Schattig
, en ze maakte heel veel adembewegingen en was ook heel actief met de beentjes aan't bewegen ; 't heeft wel lang geduurd eer de gyne haar dijbeentje kon meten, dus de resultaten zijn niet 100% betrouwenswaardig.
Mag nu ook binnen 2 weken terug; yippie!!!!!!!
net terug van de gyn, ons poppemie weegt een goeie 2 kg en zou een 41 cm zijn. Niet echt supergroot of zwaar maar ze volgt mooi haar curve. Dus k'hoop dat je gelijk hebt jufnel; dat een lichtgewichtje staat voor een vlotte bevalling
't Voornaamste is dat ze mooi in hoofdligging is gedraaid, dus geen zorgen meer daarover. Dat zachte bultje tegen m'n middenrif is dus wel degelijk haar poepeke. Schattig
Mag nu ook binnen 2 weken terug; yippie!!!!!!!
-
Lissa
- Berichten: 389
- Lid geworden op: 28 januari 2010, 8:54
Thanx Jufnel, altijd leuk zo'n goede echo.
Vannacht weer zoooooo slecht geslapen, k'heb 't gevoel dat ik al maanden niet meer heb kunnen doorslapen. Of van de krampen, of bandenpijn of ons pruts die zo hard stampt da'k er wakker van word. En de laatste week heb ik er enorme rugpijn bij aan de linkerkant; k'heb 't gevoel dat ze soms trapt tegen m'n nieren en krijg dan van die scherpe pijnscheuten
Vreselijk, k'ben echt aan't zagen; en dat terwijl ik zooo verschrikkelijk blij ben zwanger te zijn en ons beebje zo goed te voelen; echt een aanval van over-emo-zijn. Vanmorgen keihard liggen wenen en weet ni goed waarom; zo verschrikkelijk stom.
We zullen het maar op de hormonen schuiven zeker
Greetz, Lissa
Vannacht weer zoooooo slecht geslapen, k'heb 't gevoel dat ik al maanden niet meer heb kunnen doorslapen. Of van de krampen, of bandenpijn of ons pruts die zo hard stampt da'k er wakker van word. En de laatste week heb ik er enorme rugpijn bij aan de linkerkant; k'heb 't gevoel dat ze soms trapt tegen m'n nieren en krijg dan van die scherpe pijnscheuten
Vreselijk, k'ben echt aan't zagen; en dat terwijl ik zooo verschrikkelijk blij ben zwanger te zijn en ons beebje zo goed te voelen; echt een aanval van over-emo-zijn. Vanmorgen keihard liggen wenen en weet ni goed waarom; zo verschrikkelijk stom.
We zullen het maar op de hormonen schuiven zeker
Greetz, Lissa
-
Dieke
- Berichten: 653
- Lid geworden op: 6 juli 2009, 13:02
Oh, da's helemaal niet stom, hoor, Lissa.
Het slapen gaat inderdaad moeilijker en moeilijker, en dat begint dan ook wat op je gemoed te wegen, hé.
Met rugpijn valt het nog goed mee, maar ik moet toch een paar keer per nacht een wc-bezoekje doen en ik slaap toch veel minder diep dan voorheen.
Enkele dagen geleden ben ik 's avonds bij het eten ook plots beginnen huilen... Ik vond me ineens zielig. Mijn man wist niet wat hij zag
Het slapen gaat inderdaad moeilijker en moeilijker, en dat begint dan ook wat op je gemoed te wegen, hé.
Met rugpijn valt het nog goed mee, maar ik moet toch een paar keer per nacht een wc-bezoekje doen en ik slaap toch veel minder diep dan voorheen.
Enkele dagen geleden ben ik 's avonds bij het eten ook plots beginnen huilen... Ik vond me ineens zielig. Mijn man wist niet wat hij zag
-
Lissa
- Berichten: 389
- Lid geworden op: 28 januari 2010, 8:54
Hei Dieke, toch wel gek hé, die gevoelens. Normaal gezien ben ik altijd zo'n beetje diegene die alles relativeert en met een goeie korrel zout en humor tracht te bekijken. En 't is zoals je zegt; k'had plots zo'n zielig gevoel
Dat vaak plassen; hah, die was ik nog vergeten. Onze blaas heeft ni veel plaats meer hé. 't Positieve is dat die gevoelens ook weer snel verdwijnen als sneeuw voor de zon hé, en dan lijkt alles weer happy-go-lucky.
k'Heb gewoon soms t'gevoel da'k mezelf ni meer ben; normaal kan ik gn moment stilzitten en altijd actief en goedgezind en nu heb ik't gevoel da'k zowel fysiek als mentaal een compleet ander mens ben. Hoewel ik geniet van da groeiend prutske in m'n buik zal ik toch ook blij zij als ze geboren is. Eerst en vooral kan ik haar dan eindelijk zien en knuffelen en ruiken en toch ook om eindelijk m'n eigen zelf terug te zijn, zonder die fysieke restricties.
Klinkt dat nu egoïstisch????
Dat vaak plassen; hah, die was ik nog vergeten. Onze blaas heeft ni veel plaats meer hé. 't Positieve is dat die gevoelens ook weer snel verdwijnen als sneeuw voor de zon hé, en dan lijkt alles weer happy-go-lucky.
k'Heb gewoon soms t'gevoel da'k mezelf ni meer ben; normaal kan ik gn moment stilzitten en altijd actief en goedgezind en nu heb ik't gevoel da'k zowel fysiek als mentaal een compleet ander mens ben. Hoewel ik geniet van da groeiend prutske in m'n buik zal ik toch ook blij zij als ze geboren is. Eerst en vooral kan ik haar dan eindelijk zien en knuffelen en ruiken en toch ook om eindelijk m'n eigen zelf terug te zijn, zonder die fysieke restricties.
Klinkt dat nu egoïstisch????
-
jufnel
- Berichten: 1052
- Lid geworden op: 21 maart 2009, 22:59
Ik ervaar net hetzelfde. Kan met momenten ook ontzettend down zijn. En ik weet begot niet waarom want ben eigenlijk mega gelukkig dat we eindelijk een baby krijgen!
En ik geniet van elk stampje, draaitje, wiebeltje,... maar toch kruipt die tijd zo traag vooruit en wil ik gewoon dat de baby er al is!
Allemaal hormonen ladies ...
En ik geniet van elk stampje, draaitje, wiebeltje,... maar toch kruipt die tijd zo traag vooruit en wil ik gewoon dat de baby er al is!
Allemaal hormonen ladies ...
-
buffalogirltje
- Berichten: 900
- Lid geworden op: 21 juli 2009, 19:51
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 2 gasten