Duim vs Tut

[JD]

Logost,

Onze zoon heeft lang geen tut gewild, dat heeft geduurd tot hij 5 maanden was (dus net voor hij naar de crèche moest).
Hij weende zich ook soms in slaap. Wij gebruikten toen een knuffel als troost, zo iets tussen een kussentje en een knuffeldoekje. De handjes en voetjes zijn knopen en die stak hij wel in zijn mondje of hij legde de knuffel tegen zijn gezichtje (wij namen dat dan weg van zodra hij in slaap viel).

[Sterretje]

Hey logost

ik behoorde tot de groep van flinke mama's die tijdens de zwangerschap beweerde de baby zonder tut groot te brengen (mijn vriendin heeft het zo gedaan met haar twee kindjes en gaf ook BV). Ze hadden me ook verteld dat tutjes en BV niet samenging omwille vd zuigbewegingen.
ik weet niet meer precies wanneer ik met de tut begonnen ben, maar A zal zeker al enkele weken geweest zijn.
We beperkten de tut echt zo veel mogelijk en enkel 's avonds of als ze het echt te bont maakte aan de borst gaven we een tutje om te sussen...
Ze is nog steeds geen grote tutteraar, en wij proberen ze ook zoveel mogelijk te beperken, maar het is wel een efficient troostmiddel... De BV heeft er niet onder geleden, ze heeft geen voorkeur van merk v tutjes of flesjes...
Voor mij was het wel een 'makkelijke' oplossing, terwijl mijn vriendin soms uren met haar kindje rondloopt omdat ze die niet gesust krijgt! 't is dus een beetje afwegen.
Oh ja toen haar kindje naar de crèche ging, had ze expliciet gezegd om GEEN tut te geven. Na de tweede dag had een vd verzorgsters dus wel een tut gegeven, en sindsdien is het kindje een duimzuiger...

[mies]

Ik was ook een enorme anti-tutter.
Uiteindelijk op 5 weken kwam ik thuis na mijn eerste shopping-trip (zonder Meis), en manlief had een tut in Meis haar mond gestopt. Omdat Meis dus na een uur en een kwartier alweer zuigbehoefte had.... en ook omdat we toen in het begin zaten van de mega-huilbaby-periode

Ik heb het crazy idee gehad om Meis van de tut weer af te wennen om 11 weken, ik liet haar echt huilen en probeerde haar op andere manieren te sussen, maar niks hielp. De tut was Meis haar grootste vriend geworden.
En ook al moest ik 's nachts miljarden keren opstaan om die tut terug in haar mondje te steken, alles was beter dan dat gehuil van toen ze haar tut miste...

Ze is dan ook zeer vroeg zeer vaardig geworden met haar tut, en al vanaf bijna 5 maanden steekt ze haar tut op de juiste manier in haar mond én kan ze hem ook weer loslaten (daarvoor kon ze nog niet bewust loslaten). Rond dezelfde tijd kon ze ook haar flesje al alleen vasthouden (superhandig). Dus de periode waarop je echt moet assisteren met de tut kan soms ook wel kort zijn hoor.

De zuigbehoefte verdwijnt trouwens rond 4-5 maanden, dus in principe is tutteren of duimzuigen vanaf dan voornamelijk alleen een gewoonte.
In de creche hebben ze haar vanaf 3,5 maanden alleen een tut gegeven om te slapen (zoals alle kindjes daar), en nu heeft ze hem ook overdag helemaal niet nodig.

[logost]

Hey Mies, bedankt voor je antwoord.
Als ik het goed begrijp dan zou de moeilijkste periode om het tutloos leven te blijven volgen duren tot 5 maanden? Nu moet ik eerlijk toegeven dat wij nog geen huilbaby periode hebben gehad. Wat is de reden dat Meis zo'n huilbaby periode heeft gehad? Moet ik me daar ook nog aan verwachtten? Ons ventje heeft wel een zuigbehoefte maar als we hem in de draagdoek dragen stopt hij vrij snel met zuigen op z'n handjes enzo. Hij vind zijn handjes ook nog steeds maar per toeval. Ik ben benieuwd of hij bij zijn volgende sprongetje zou beginnen duimzuigen gezien hij dan zijn handjes zal beginnen ontdekken he.
Wel knap dat Meis haar tutje overdag niet nodig heeft. Ik heb schrik dat eens we met een tut beginnen, hij ze steeds zal nodig hebben om in slaap te geraken, dus ook overdag.

[wat is er mis?]

Logost,

Toen ik op de materniteit nog was, was Adie het al flink aan het bont maken. Wenen, wenen, wenen. En ja ze hadden me daar gezegd dat ik geen tut mocht geven omwille vd bv. Maar de nachtverpleegkundige zei me dat ik gerust een tut kon geven want dat ik toch met de huilbaby zat. En dus dan aangeboden. Hij wou ze niet.
Hij hft ze lang niet gewild. Ik bleef ze wel aanbieden als poging om te troosten. Maar hij wou enkel de borst. Ik voelde me een levende tut. Dat vond ik echt niet plezant.
Op een bepaald moment had hij spruw en toen moest ik Daktarin orale gel gebruiken. En dat tutte hij er lekker vanaf. Dus dan wou hij wel de tut.
Maar daarna was het ook weer gedaan. Ik heb dan even die Daktarin blijven gebruiken omdat hij dan tenminste niet weende .
Op een bepaald moment ontdekte hij zijn duim. En even leek het dat hij ging beginnen duimzuigen. Dat wou ik dus echt niet. Ik heb steeds zijn duim weggenomen en zijn tut id plaats erin gestoken. Iets na zijn 5 maanden is hij dan uiteindelijk wel beginnen tutten.
Ook nu tut hij nog en hft hij ze nog nodig om te slapen. Maar zoals bij Meis hft hij ze overdag niet echt echt nodig. Alé wel als hij zo wat lastig is of zo. Maar hij kan gerust spelen zonder.

[logost]

Oké, net een helse dag achter de rug die hopelijk nu is geïndigd en pas binnen 8u terug begint. Mijn ventje heeft van 17 tot 20u continu zitten huilen. Hij heeft dit nog nooit gehad. Oké het zal een combinatie van overprikkeling zijn, zijn rust die verstoord is, oververmoeidheid en dan van krampjes gezien ik hem heel vaak heb aangelegd in die 3 uur. Om in zijn zuigbehoefte te voldoen.
Oh, ik zou zo graag de hulp vinden van iemand die ook geen tut geeft. Weet je, mij kan het al lang niet meer schelen of hij een tutje nodig heeft of niet. Als mijn zoon hem daar goed bij zou voelen, dan zou ik hem dat heel graag geven. Ik heb niet het idee dat we hem een plezier doen door, maar ik kan mijn man maar niet overtuigen. Hij heeft het natuurlijk makkelijk he. Hij is vanavond niet thuis, dus is ook niet blootgesteld aan zijn decibels. Hopelijk blijft het bij één nacht.
En aub: als het iemand gelukt is om tutloos op te voeden => geef me eens raad en aanmoedigingen dan aub. Of voor anderen waar de man weigerachtig stond tegenover de tut => help me hem te overtuigen?

[lisa marie]

Arme Logost, hopelijk was het inderdaad maar één avondje...
Hoe oud is Wout nu precies ??? Zouden het krampjes kunnen zijn ?
Toen ons meisje daar zo'n last van had, wikkelde ik haar altijd lekker warm en stevig in een badstoffen badcape en troostte haar zo in mijn armen tot ze rustig werd. In die handdoek legde ik haar zo te slapen.

Qua tut kan ik je geen raad geven, ons meisje is een flessenkindje en heeft al een tutje van in het ziekenhuis. Door de flesjes had ze daar echt nood aan, haar zuigreflex raakte anders niet bevredigd.

Dikke knuffel !

[mies]

Logost, ik voel met je mee...
Je moederhart breekt toch als je het gevoel hebt dat je hem niet kan troosten he.

Eén mega-argument pro tut: een tut 's nachts geeft een lagere kans op wiegedood.

http://www.kennislink.nl/publicaties/mi ... r-fopspeen

Daar kan je man niet tegenop!

[Loeki]

Wil Wout ook niet zuigen op je pink? Als je met het topje van je pink (dus niet de kant van de nagel) het gehemelte zachtjes aanraakt, beginnen ze quasi automatisch te zuigen.

Dikke knuff...

[wat is er mis?]

Hei Loeki ik heb hier net nog die pinktruck gebruikt (Adie was moe en had geen tut id buurt) en het werkte zelfs nog. Maar ja ih begin was dat hét troostmiddel als het mijn borst niet was tenminste.

En Mies hft toch weer een fantastisch argument voor Logost neergezet.

Logost, dikke knuf. Miss kan je je ventje ook overtuigen dat hij anders een duimzuiger w en dat je die later niet kan afnemen hé.

Liefs,

Bokje

[logost]

Al 30 minuutjes rustig (zolang ik niet te hard op het toetsenbord druk). Pfff ben heel moe, maar durf bijna niet te gaan slapen omdat ik vrees dat hij weer wakker zal worden. Tijdens de huilbuien kreeg ik mijn vinger niet in zijn mondje hoor, zo hard huilde hij. Anders lukt me dat af en toe.

LM: Wout is 5 weken. Wat je zegt van die badcape doe ik ook met een fleece dekentje hoor, maar ik kan het vandaag zo moeilijk inschatten of hij ook nog eens last had van de warmte...

Als hij straks wakker wordt, zal ik hem inbakeren en zo troosten. Niet meteen de borst geven zeker?

Ja, dat huilen is afzien he. Ik moet er zelf van meehuilen, gewoon omdat je hem zo ziet. Ik vraag me af of hij zich dan echt zooo slecht voelt als hoe hij huilt.

[dinootje]

Ik ben net op info geweest bij de lactatiedeskundige van onze materniteit. Onze materniteit heeft dat label van borstvoedingsbeleid volgens de regels van WHO en Unicef.
Starten zonder tutje om ze juist te leren zuigen op de tepel (is anders zuigen dan op tut). Eens de borstvoeding goed op gang is, dit kan al na een paar dagen zijn, mag ik een tut aanbieden als ze daar behoefte aan zouden hebben. Enkel niet in het begin om te vermijden dat ze op de tepel zo oppervlakkig zouden zuigen als op de tut. Maar eens ze goed drinken en de productie op gang is, kan een tut geen kwaad meer.

Het niet geven van een tut in de 10 regels van Unicef komt vooral omdat het regels zijn die wereldwijd (moeten kunnen) opgaan. En in Afrika bvb. is het niet haalbaar om een propere tut aan te bieden, dus hebben ze die eruit gehaald.

[wat is er mis?]

Aha Dinootje dan was het toch juist zoals die nachtverpleegkundige me zei. Zoals jouw baby een zuigteckniek hft aan de borst zal hij die niet verleren door een tutje.

Logost, het is moeilijk hé om niet de borst te geven als troost. Maar ik probeerde dat toch niet te doen. Nu ja, Adie weende altijd aan dus dan moest ik hem 24u aan mijn borst laten . Dus ik probeerde er 3u tss te laten. Ik geef toe dat dat me niet altijd lukte. Maar soms dacht ik ook dat hij miss net krampen had van te veel te drinken. Maar het is moeilijk hé. Als je het maar wist hé waarvan hij precies last hft.
En ja je vraagt je af of hij echt afziet hé en hoeveel pijn/last hij hft. Ik moet zeggen na die 24u ph metrie kon ik beter om met het huilen omdat ik wist dat hij geen zuur had. Maar ja op den duur ga je je dan wel afvragen wat er dan wel is en of hij dan niet om iets anders weent.

[logost]

mmmm de argumenten helpen niet om mijn man te overtuigen, maar hij wil wel vanmiddag van thuis werken zodat hij hem ook eens kan pakken en ik tenminste eens kan eten en misschien wat bijslapen?
Ons ventje is echt nog nooit zo geweest. Vanaf dat je hem even neemt dan is hij wat rustiger maar na 5 minuten staat zijn gezichtje terug op onweer en als hij begint te geeuwen en ik leg hem in zijn bedje begint hij opnieuw te wenen. Ik heb hem er nu ingebakerd ingelegd maar ik heb niet het idee dat het werkt. Er is echt iets mee maar hij heeft geen koorts, eet goed (geeft vandaag wel veel terug en je hoort zijn maagje rommelen). Ik heb hem alleszins alleen maar eten gegeven met minstens 3 uur tussen sinds gisteren 18u en hij heeft ook al enkele goede kakapampers dus een stoelgang probleem is het ook niet. Hij heeft wel nog geen enkele keer geboerd sinds gisterenavond. Dus misschien teveel lucht in de darmpjes?

[wat is er mis?]

Miss is het dan toch verborgen reflux? Herkauwt hij? Zie je vaak witte aanslag op de tong (uren na de voeding)?
Anders miss toch eens een KA raadplegen (al kan je nog wachten tot volgende week en zien of het dan ook nog zo is).