ik ben nog maar nieuw op deze site en heb nood aan wat lotgenoten want de moed is ver te zoeken momenteel
het is bijna 2 jaar geleden dat ik de telefoon opgenomen heb om een eerste afspraak vast te leggen, ondertussen heb ik 11 pogingen met KI achter de rug, 1 miskraam en mijn eerste IVF/ICSI poging
ik had er heel veel hoop op, 17 folikels hadden ze bij de PU uitgehaald, nadien 13 goed bevrucht, op de TP had ik nog 9 goeie embryo's en uiteindelijk hebben ze er nog 7 ingevroren
gisteren moest ik mijn bloed laten controleren maar ik had er al een slecht gevoel bij en voila, het kwam uit, opnieuw niet zwanger
ik zie er enorm van af en de moed zakt steeds dieper weg, ik voel me nog meer alleen dan ervoor, ook al zijn mijn vrienden er voor mij, op dit moment zeggen de woorden 'geef niet op' of 'volgende keer beter' niet veel voor mij
nu is het een maand rust en nadien TP maar daar heb ik ook weinig hoop op, als ik hoor hoe weinig kans er is dat ze het ontdooiingsproces overleven en hoe weing kans er is op zwangerschap...pfff...tiktak tiktak...