Aftellen naar de bevalling

[Liesel]

Hallo allemaal,
Nee, nog geen baby hier in mijn armen. Ik denk dat ik een beetje hevig gereageerd heb na mijn bezoekje aan de gyn. Het komt allemaal wel goed. 2,7 kg is idd niet slecht, alleen had ik er mij niet aan verwacht dat het nu al kon zijn.
Cinne en Jufnel, nog ivm de AB ivm de streptokokken. Tja,... jullie uitleg lijkt mij ook aanneembaar hoor. Alleen heeft mijn vroedvrouw mij andere instructies gegeven. Zij had het expliciet over een besmetting uitsluiten die zich in het geboortekanaal zou kunnen nestelen. En de gyn ging daar eigenlijk wel in mee. Ik heb er mij verder geen vragen bijgesteld en braaf mijn voorschrift gevraagd.Het is pas nu dat ik hoor dat dit blijkbaar niet zo gebruikelijk is.
Jo'tje: Mijn zoontje heeft ook vaak de hik. Toen ik hier naar vroeg vertelde de gyn dat dit hééél gezond is voor de verdere ontwikkeling van de longetjes.Goed hé!
Voor de rest gaat hier alles zijn gangetje. Gisteren vond ik onder de douche ineens allemaal kleine, gele, vettige korstjes op mijn tepels. Die 2 beginnen dus ook al te snappen waar het hier over gaat? Heel regelmatig krijg ik nu zo een beetje maandstondenpijn. allemaal tekentjes dat mijn lichaam zich mooi aan het voorbereiden is.

Cassyke, jij bent zo stil (?????????????? ECHT???!!!)

[Cassyke]

Hoi meiden!

Sorry ik ben er een tijdje niet meer op geweest maar het waren hier hectische dagen.
Mijn lichaam laat het precies wat afweten en de zwangerschap is aan het doorwegen.... Het zijn al twee nachten op rij dat ik niet slaap de eerste nacht kwam het vooral door mijn woefke dat wat ziekjes was en altijd naar buiten moest en de tweede nacht was echt een hel!
Heel de dag voelde ik me al ellendig, ik was gewoon niet in mijn normale doen (nu nog trouwens). 's Avonds, iets voor we naar bed gingen, kreeg ik ineens serieuze rugpijn (bovenrug) en scheuten in mijn borstkas. Ik heb dan een goed warm badje genomen uit hoop dat dit de pijn zou wegnemen maar tevergeefs... In bed heb ik dan aan ventje gevraag om mijn rug te masseren. Veel heeft dit niet geholpen Daarna heeft hij mijn buik ingesmeerd en toen ons meisje begon te bewegen verminderde de pijn. Wat was ik blij! Blijkbaar kwam dit door haar ligging. Ik was dus van die pijn verlost, tot we gingen slapen... Daar begon het opnieuw maar in ergere mate! Ik kreeg zodanige pijnscheuten dat ik amper nog kon ademen Ik kon niet meer plat liggen en ook niet meer op mijn zij. Om ons meisje wat te laten bewegen heb ik mijn buik gemasseerd en allerlei houdingen aangenomen maar tevergeefs, het hielp niet. Ik kreeg daar dan nog eens lichte weeën bij. Dit heeft heel de nacht door geduurd Ik heb een beetje geslapen door mijn bed hoger te zetten maar de pijn bleef toch wel hoor. Met het opstaan was het nog steeds niet weg. Overdag was mijn rugpijn in de bovenrug verdwenen maar heb ik serieus last gehad van krampen in de onderbuik en lage rugpijn. Ook mijn liezen laten het afweten, ik kan nog maar amper stappen.

Ik weet niet wat ik heb maar ik voel me heel raar, normaal ben ik totaal anders. Ik heb voor de zekerheid dus de laatste details in orde gebracht (dingen die mee moeten naar de materniteit) want vorige nacht had ik echt het gevoel dat het voor binnenkort was. Gelukkig heb ik deze nacht wat beter geslapen waardoor de pijn praktisch verdwenen is. Dat was toch even verschieten

Logost: inderdaad, ik ben wel blij hoor en natuurlijk ook fier op mijn lichaam hoe gaat het met Woutje?

Jo'tje: dat is inderdaad wel minder he ik heb het geluk dat ik naar zijn prive-praktijk ga en daar doet hij de echo's zelf, ik krijg er altijd eentje vanavond moeten we trouwens terug
Maar goed dat je een regeling hebt kunnen treffen met de huisarts! Dan kan je je beebje nog eens bewonderen

Jufnel: momenteel nog niets in aantocht behalve dan die bewuste nacht dat me wat schrik heeft aangejaagd. Vanavond moet ik naar de gynaecoloog, ik zal hem daar eens over aanspreken. Voor de rest heb ik gewoon lichte krampjes, precies of ik mijn MS zou moeten krijgen. Beebje is wel veel minder actief aan het worden maar dat is normaal op het einde he.

[Cassyke]

hihi liesel we hebben precies samen gepost

[logost]

Cassy'ke: vreselijk he die laatste weken. Jufnel en Jo'tje voor jullie beginnen ook die tergend trage laatste weken. Ik voelde me zo lomp, zo dik, zo afhankelijk van anderen omdat die buik bij alles en nog wat in de weg zat. Enfin ik was heel erg blij dat 17/08 eindelijk was aangebroken.

Jufnel: het ouder maar vooral moederschap is fantastisch hoewel ik niet een instant moedergevoel had. Ik wou er wel meteen alles voor doen en zag hem ongeloofelijk klaar maar dat 'ik ben ZIJN MAMA' begint pas nu te komen. Maar ja, wat is nu juist het moedergevoel. Enfin, het is zalig maar wees ook voorbereid want het is behoorlijk wennen. Je leeft ineens voor iemand anders en daar moet je ook aan toegeven. Je kan niet meer opstaan en zeggen: ik wil dat en dat en dat doen, want Wout denkt daar dan anders over. Ik kan daar al veel beter mee om en pas me volledig aan aan ons ventje maar vooral mijne man heeft het hier heel moeilijk mee. Hij zou met WOut in zijn vrije tijd willen spelen maar Wout wordt niet enkel wakker in zijn vrije tijd he
Enfin ja, dat zal wel beteren hoop ik.

[jufnel]

Liesel, fijn te horen dat de hik zo goed is voor de longetjes. Dat wist ik niet!
En die gele dingetjes aan je tepels... ik heb dat al een paar maanden... Niet wegprutsen is me verteld. Gewoon afblijven.

Cassyke, lijkt me toch wel heel erg op voorweeën allemaal dus zal 't één van de dagen misschien wel eens zover zijn he! Ben benieuwd!!
En idd, 't schijnt he, dat de baby's op 't einde zo weinig bewegen. Daar heb ik wel wat schrik voor want dan ben ik wsl wel snel in paniek. Gebruik je je angelsound nog? Of ben je er nu wel gerust in?

Jo'tje, goed dat je ergens anders terecht kan!

Logost, ik begin me zo stilaan ook een koe te voelen Kan me niet meer deftig kleden want alles zit te strak. Dus voor de komende weken is mijn vestimentaire keuze niet om aan te zien wsl maar ik doe gewoon de dingen aan waar ik nog in pas en die een beetje comfty zitten.
En bedankt voor je eerlijke antwoord ivm het ouderschap. Ik weet wel dat 't niet allemaal rozegeur zal zijn maar toch kan ik het allemaal nog niet vatten dat er hier binnenkort 24/7 een baby zal zijn.
Heb ook wel een beetje schrik voor mijn man, maar anderzijds heeft die 13j geleden al eens kunnen oefenen dus misschien ga ik net heel veel aan hem hebben als ik onzeker ben over bep dingen. Ik hoop het maar...
Heb jij eigenlijk op de materniteit je bezoek buiten gestuurd als je BV ging geven?
Daar zit ik nu wat mee te worstelen want enerzijds zou ik dat een beetje onbeleefd vinden, zeker voor't bezoek dat van ver moet komen, maar anderzijds denk ik niet dat ik op mijn gemak zal zijn als er bezoek bij zit die eerste dagen (ik kan me het geklungel al voorstellen ) en das dan weer nefast voor de productie zeker? Moeilijke materie...

[buffalogirltje]

Ik begin mij toch ook meer en meer koe te voelen Vind het ni echt meer mooi om zwanger te zijn, t is dik genoeg Alhoewel ik nu de foto's heb vd shoot die we gedaan hebben en die vind ik wel mooi.
Heb eigenlijk ook ni veel keuze meer in kledij. Draag steeds dezelfde jeans, want voor mijn witte zs-broek of rokjes/kleedjes wordt het te koud en vind het stom om nu nog een broek bij te kopen. Heb een 4-tal truitjes die ik nog aandoe maar met korte mouwen dus heb dikwijls dan dezelfde gilet erover, maja bon, tis dan maar 4 weken nog zo

[logost]

Buffalogirltje: hoe is de fotoshoot geweest. Ik heb net gemaild voor een afspraak en vraag me af hoe het eraan toe gaat. Snel snel of zijn het echt wel mooie foto's?

Jufnel: tja, ik was een beetje teleurgesteld omdat ik echt niet had beseft wat een verandering zo'n baby'tje was. Iedereen vertelde steeds: zo fantastisch en alleen maar leuke dingen. Maar het was de eerste dagen echt wennen. Hoewel ik dat gevoel nooit heb doorgegeven aan WOut, ik reageerde dat eerder af op mijn man. Maar dat gaat dus echt over hoor. Maar het is gewoon echt een aanpassing. Maar voor die aanpassing krijg je ontzettend leuke dingen in de plaats. Een kleintje dat je met z'n grote ogen aankijkt en nu al af en toe een lachje vertoont en... geloof me dan springen de tranen in m'n ogen als ik eraan denk. Zo overgelukkig ben ik met 'de aanpassing'.
Wat betreft vertrouwen: ik heb eigenlijk geen moment schrik gehad om hem te laten vallen of om hem te breken bij het badje of de kleedjes aandoen. De vv moesten het me eerst wel allemaal eens tonen zodat ik zeker was dat ik niks verkeerds deed maar vanaf dan had ik veel zelfvertrouwen. Heel bizat. Alsof mama zijn me meer zelfvertrouwen geeft...

Wat betreft bezoek buiten gooien. Jep, ik zei telkens dat Wout honger had (meestal gaf hij dat wel duidelijk aan) en eigenlijk ging het bezoek dan zelf buiten en dan ging mijn man mee. Dat duurde in de materniteit zeker 30 minuten of langer maar er was op de materniteit ook een zithoek (dad's corner) zodat de mensen daar wat konden verder babbelen. Wanneer WOut klaar was, belde ik m'n man dat hij binnen mocht met het volk
Ik vroeg me ook af hoe dat zou gaan, maar blijkbaar gingen de meeste mensen spontaan buiten. Ik kan me niet herinneren dat ik letterlijk heb moeten vragen: gaan jullie buiten. Meestal zei mijn man: ah das goed schatje dan gaan wij even in dads corner zitten en zo nam hij dus het bezoek mee

Hihi dat van dezelfde kleren ken ik. Nu nog pas ik maar in 1 broek van voor de zwangerschap, dus ik heb eigenlijk nog steeds hetzelfde probleem want de zwbroeken zijn te groot...

[jufnel]

Mmmm, mijn man is een beetje van 't principe "zeg, doe es normaal. BV geven is iets heel gewoon dus doe dat maar terwijl iedereen erbij zit."
Maar dat al ik hem dan nog wel inpeperen dat hij aan 't bezoek -op een diplomatische manier- moet duidelijk maken om even met hem op de gang te gaan.

Wat die onzekerheid betreft: heb zo eerder schrik dat de baby huilt en dat ik hem met niks kan troosten. Geen honger, geen vuile pamper, geen knuffel, ... en dat ik dan ga panikeren.

't Is alleszins heel mooi om te horen dat je al zo verliefd bent op je kleine Wout

[logost]

Mmm logisch die ongerustheid over dat troosten. Ik heb dat ook eens ergens gepost dat ik er de eerste weken niet mee buiten dierf komen want wat als hij eens zou wenen...Nu ken ik ons ve,tje en ook al weent hij soms zonder dat ik weet waarom, ik kan hem dan gewoon knuffelen en dicht tegen me aanhouden terwijl hij weent. Hysterisch huilen zal hij dan niet meer doen. Ik weet dat als ik met hem rondloop, ik hem bijna altijd kan troosten, behalve als hij krampen heeft ofzo. Je groeit daarin hoor. Je merkt ook dat van in het begin je kindje jouw stem en geur herkent en dus vanzelf rustiger weent
Ik moet ook wel toegeven dat Wout een doodbraaf en gemakkelijk kereltje is, tot hiertoe geen of weinig last van reflux, krampen en blijven we voorlopig dus ook gespaard van de huilbuien. Fingers crossed!

[buffalogirltje]

De fotoshoot duurt zeker een uur en de foto's zijn heel mooi. vond de prijzen achteraf wel vrij hoog. Wij hebben gekozen om de 30 mooiste foto's op cd-rom te kopen voor 135 euro. Dus veel gratis vind ik er ni aan uiteindelijk... Heb nu vd cd-rom laten vergroten via extrafilm maar heb nog ni gekregen, dus weet ni wa da ga geven.

[jufnel]

Logost, ik kan alleen maar hopen dan dat het met ons zoontje ook zo "vlotjes" zal gaan.

Btw, heeft Wout nu een kin?
Ik herinner me een post van jou waarbij je op een bep echo geen kin kon zien. En heb toen nog geantwoord dat ik ook al zo'n echo in mijn bezit heb. En ondertussen ook nog één precies zonder neusje
Maar gelukkig heb ik dat neusje vorige dinsdag bij de gyn nog eens kunnen zien!

[Jo'tje]

zeg, zeg dames! Dat "Koe"-gevoel, dat is er toch wat over he!!

Ik heb soms wel zo 's avonds dat ik niet meer weet hoe ik me nu moet zetten om de buik eens niet te voelen en te ontspannen, maar er zijn ook dagen dat ik mijn buik niet gewaar word en echt moet denken: ah ja, je bent zwanger, er is een dikke buik!
Ik hoop echt dat ik woensdag op de echo een flink gegroeid beebje zie, want ik eet echt wel goed en meer dan genoeg, en voel me toch wat schuldig dat het zo klein is en ik weinig bijgekomen ben. Als je eens een hele dag moet horen: '"wat, maar 5 weekjes meer?!, ge zijt wel niet dik he!", dan begin je je echt ambetant te voelen en eerlijk waar, bijna schuldig.

Ik ben ook nog eens de stad ingetrokken voor wat extra kleren, want ik had ook precies enkel zomergerief voor mezelf in zwangere toestand! Dus enkele goedkope truitjes van H&M erbij, en nu kan ik verder!
Deze week verplicht ik mezelf om alles in huis te halen dat we nodig kunnen hebben als we met het beebje thuis zouden komen. Pampertjes, verzorgingsgerief, "verzorgingsgerief" voor mezelf niet vergeten, want naar het schijnt is het in het ziekenhuis nogal voorhistorisch wat ze je daar in je onderbroek laten leggen!

Afin, een fijne zondag aan allemaal!

[Liesel]

Hallo,
Logost en Jufnel, ik heb jullie gesprekje hier met aandacht gevolgd, en ik moet zeggen dat al die vragen over het nakende moederschap mij ook wel bezig houden. vooral de verandering in je leven en de invloed op de relatie met je partner. Hoe blij ik ook ben met ons kindje, echt waar, soms lig ik met grote ogen in het donker te kijken wanneer ik er aan denk dat ik straks niet meer dit... en niet meer dat... We proberen nu wel echt de laatste momentjes met ons 2 bewust mee te pikken. Gisteren nog fijn bij de italiaan gaan eten, zonder maxi-cosi of de druk van straks terug de borst te geven en thuis te willen zijn.
Jotje, ik ben in totaal slechts 3,5 kg aangekomen. Ik was wel 6 kg af bij het begin van de ZW. Mijn baby heeft mijn borsten, wangen en poep opgegeten, zegt mijn vent hier altijd. Velen zullen het me benijden maar eigenlijk vind ik het niet leuk. Mensen die mij goed kennen en mij al lang niet meer gezien hebben bekijken mij zo meewarig.Enfin, trek het u niet te veel aan. Des te gemakkelijker nadien zeker? En zolang de baby maar gezond en wel is.
Cassy meisje, dat klinkt als een nachtje om nooit te vergeten. (Wou dat het toch in een andere context was. Hihi )Hopelijk blijft het bij eentje. Ik ken dit ook in een afgezwakt scenario. Intro op..; zeker?
Sterkte straks he, dikke X Liesel

[Cassyke]

Hier niets nieuws, ik had normaal vrijdag een afspraak met de gynaecoloog en juist toen we wouden vertrekken kreeg ik een telefoontje van de secretaresse. Hij had een bevalling, dus ik heb naar mijn afspraak mogen fluiten ik had juist zoveel vragen! Gelukkig kan ik morgen al gaan om 19u15, nog eventjes geduld dus.
Ondertussen begin ik wel serieus last te krijgen van krampen in de onderbuik en ik voel dat er daar van alles gaande is. Ik heb ook steeds de indruk dat foemperinneke met haar hoofdje tegen mijn baarmoederhals duwt...
Van mij mag ze gerust vanaf deze week wel komen
Ze is ook wel opvallend minder beweeglijk dan de vorige dagen. Als ze beweegt voel ik ze het meeste onderaan, vorige week was het meer bovenaan. Nu zit ze precies steeds te koteren met haar vingertjes hehe

Jufnel: ongerust ben ik niet hoor, dat ze minder beweegt komt vooral doordat ze minder plaats heeft. Het is gekend dat ze tegen het einde veel minder actief zijn he. Ik gebruik mijn angelsound wel nog hoor, ik blijf het zalig vinden om dat hartslagje en die bewegingen te horen Maar ik moet wel toegeven dat ik er minder naar luister. Ik ga nu ook wel wekelijks (normaal ) naar de gynaecoloog dus grijp je er minder snel naar he...

Liesel voor jou begint het ook serieus te korten he, en is er bij jou al iets van verandering te merken?
Het is gelukkig bij één nachtje gebleven Al heb ik nu elke nacht last van weeën en serieus pijn in mijn bekken maar zoals je zegt intro op... he

Eerlijk gezegd voel ik mij nu eerder een pinguïn of een waggelende eend of een gans, die waggelen ook zo (wie de aristokatten al gezien heeft) Op zich vind ik mij niet te dik maar het is soms wel lastig als je voor het aanrecht staat of aan tafel zit (ik smos tegenwoordig altijd omdat ik niet meer dicht bij tafel kan eten ). Ook om mij te schminken voor de badkamerspiegel is het niet meer evident, dat wastafelmeubel zit in de weg

Net als jullie stel ik mij ook de vraag of ik ons foempeke wel zal kunnen troosten. Ik zit er eveneens mee in dat ik het al dan niet ga aankunnen en besef dat het een serieuze invloed zal hebben op alle vlakken in ons, nu nog, rustig leventje maar volgens mij kom je op je poten terecht, het komt vanzelf, je moet het gewoon de tijd geven! We gaan dit zeker kunnen meiden!!!!!

[esa]

hoi meiden

echt fantastisch zo meelezen wat ook mijn eigen zorgen zijn, iedereen maakt zowat hetzelfde mee. Het maakt mijn gevoel "normaal" en dan gaat de paniek weer wat liggen.

Heb dat programma van Mama's mooiste nog maar eens gezien vanmiddag - tv kijken is één van mijn top bezigheden tegenwoordig - maar alles voor het goede doel, en elke keer wordt ik daar zooo emotioneel van, ik denk dat ik nu al wat last van de baby-bleus heb

groetjes