Tof te horen dat ik niet de enige ben met zo'n muur in huis.
Hij heeft me vroeger ooit eens gezegd "als gij geobsedeerd wordt, dan wil ik direct stoppen met de behandelingen". En in dezelfde zin "maar als je wil praten kan je me alles zeggen".
Dat durf ik dus niet he. Niet dat ik er geweldig veel aan zou hebben... daar is ie te "nuchter" voor.
Sinds de IUI vraagt hij me trouwens IEDERE dag
, "en, zwanger?" Kheb ooit eens de "fout" gemaakt tegen hem te zeggen (helemaal in het begin dat we probeerden) dat ik dacht dak da wel zou voelen, als ik zwanger zou zijn. Dus sindsdien moet ik dat regelmatig horen "hoe, ge weet het niet, gij voelt zo'n dingen toch?". En ik maar proberen er niet aan te denken.
En ja, als ik iets zeg over pijn of steken dan ben ik geobsedeerd, maar als meneer hoofdpijn of buikpijn heeft, moet ik wel een hele analyse aanhoren van waar het precies zeer doet, hoe dat dan evolueert, en wat de oorzaken zouden kunnen zijn, etc etc. Zaagzaag...
Tis ne lieve zenne, maar zijn manier om ermee om te gaan is overal grapjes rond maken, en ja, das ten koste van mij soms, ik denk dat hij dat niet altijd snapt...
Hormonen anyone?
