Ik ben op zoek naar mensen die ook een eerste of tweede poging IVF gestart zijn, om eens wat ervaringen uit te wisselen. Er zijn precies nog weinig mensen die op dit IVF forum zitten? Misschien zitten de mensen met het mooie weer wel minder achter de computer?
Ikzelf ben nu al twee weken suprefact aan het "puffen" en zie er wel wat van af. Mijn emoties zijn precies tien keer zo erg. Als ik verdrietig ben, zit ik echt in zak en as. Als ik kwaad ben, kan men beter uit mijn buurt blijven... heb mezelf precies niet meer helemaal onder controle. Herkenbaar voor iemand?
Ik heb ook enorm last van pijnlijke borsten, volgens dokter kan dit bijwerking van Suprefact zijn. Dit is niet leuk omdat dit ook een symptoom van zwangerschap is, en ik natuurlijk nu alles behalve zwanger ben...
Ik hoop dat er toch nog eens wat mensen op dit forum komen. Het kan echt wel deugd doen om af en toe wat samen te kunnen klagen en/of wat ervaringen uit te wisselen.
Silvie
wie is er nog met eerste IVF gestart?
-
Silvie
- Berichten: 126
- Lid geworden op: 2 februari 2007, 10:37
-
Heleen
Dag Sylvie,
Ik ben momenteel ook aan mijn eerste ivf poging bezig. Ik ben nu de 4de dag suprefact aan het puffen en ja hoor...ook mezelf niet meer. Ik heb soms echt last van depressieve gedachten, ik denk dat het normaal is. Ik heb de indruk dat hormonen gewoon het effect hebben dat ze je gevoel versterken. Ben je verdrietig dan ga je makkelijker huilen en je depressief voelen, ben je vrolijk, dan word je eufoor. Ik heb al ondervonden dat je van hormonen ook echt eufoor kan worden. Spijtiggenoeg is dat bij mij op het ogenblik ook niet echt het geval...ik begin soms van het minste te huilen. Wel genant als er andere mensen in de buurt zijn, maarja, we zijn geen supermensen he. vandaag ben ik voor intake op gesprek geweest bij een vroedvrouw van het fertiliteitscentrum en zij raadde accupunctuur aan. Ik sta er zo nogal kritisch tegenover, het lijkt mij onzin, maar blijkbaar hebben veel vrouwen er baat bij om te kunnen ontspannen. Ik weet zelf nog niet wat ik ermee ga doen, maar het is misschien een tip. Heb jij enkele goeie vriendinnen waar je mee kan praten? Ik merk dat het allemaal eens ventileren bij mij echt wel goed helpt. Hou er de moed in!! (jij bent dan bijna aan de pick-up zeker?)
veel succes!
Heleen
Ik ben momenteel ook aan mijn eerste ivf poging bezig. Ik ben nu de 4de dag suprefact aan het puffen en ja hoor...ook mezelf niet meer. Ik heb soms echt last van depressieve gedachten, ik denk dat het normaal is. Ik heb de indruk dat hormonen gewoon het effect hebben dat ze je gevoel versterken. Ben je verdrietig dan ga je makkelijker huilen en je depressief voelen, ben je vrolijk, dan word je eufoor. Ik heb al ondervonden dat je van hormonen ook echt eufoor kan worden. Spijtiggenoeg is dat bij mij op het ogenblik ook niet echt het geval...ik begin soms van het minste te huilen. Wel genant als er andere mensen in de buurt zijn, maarja, we zijn geen supermensen he. vandaag ben ik voor intake op gesprek geweest bij een vroedvrouw van het fertiliteitscentrum en zij raadde accupunctuur aan. Ik sta er zo nogal kritisch tegenover, het lijkt mij onzin, maar blijkbaar hebben veel vrouwen er baat bij om te kunnen ontspannen. Ik weet zelf nog niet wat ik ermee ga doen, maar het is misschien een tip. Heb jij enkele goeie vriendinnen waar je mee kan praten? Ik merk dat het allemaal eens ventileren bij mij echt wel goed helpt. Hou er de moed in!! (jij bent dan bijna aan de pick-up zeker?)
veel succes!
Heleen
-
Silvie
- Berichten: 126
- Lid geworden op: 2 februari 2007, 10:37
Dag Heleen,
Dat puffen valt inderdaad niet echt mee, sommigen hebben wel het geluk er niet veel last van te hebben, maar ik echter ook niet. Ik ben nu twee weken aan het puffen en moet nog een derde week gaan. Ik had de vorige cyclus nog een IUI achter de rug en dan ben ik niet op dag 23 van mijn vorige cyclus begonnen. Blijkt dat ik dus nu langer moet puffen dan de rest. Ik ben dus ook nog zeker nog niet aan de pick up toe.
Ik ben zelf al even bezig met acupunctuur. Aanvankelijk stond ik er ook nogal wantrouwig tegenover, maar ik heb mijn idee moeten veranderen. De eerste anderhalve week met het puffen had ik echt enorm last van humeurswisselingen, ik had soms zoveel woede en verdriet in me en kon die niet meer zo goed onder controle houden. Mijn acupuncturist werkt op onder andere mijn innerlijke rust, mijn emoties, maar ook op ander zaken zoals longen, maag, baarmoeder. Het is wel belangrijk een goede acupuncturist te vinden die zijn prikschema aanpast aan uw behandeling want tijdens het puffen mogen bijvoorbeeld niet de eierstokken gestimuleerd worden gezien die in rust moeten blijven.
Ik verwacht er niet echt wonderen van, maar als het mij nu al wat beter doet voelen, dan vind ik het wel de moeite waard (ondanks de toch wel hoge kosten).
Ik heb wel een aantal vriendinnen waarmee ik goed kan praten, maar zij begrijpen me niet steeds even goed en kunnen zich mijn gevoelens moeilijk inbeelden. Ook mijn partner doet moeite me te begrijpen, maar dat lukt hem ook niet steeds. Ik kan me vooral opjagen in de domme dingen die sommige mensen zeggen, en door dat puffen trek ik me alles nog harder aan.
Heb jij al andere behandelingen achter de rug?
Nog veel succes met het puffen, naast het puffen van de warmte deze dagen
Silvie
Dat puffen valt inderdaad niet echt mee, sommigen hebben wel het geluk er niet veel last van te hebben, maar ik echter ook niet. Ik ben nu twee weken aan het puffen en moet nog een derde week gaan. Ik had de vorige cyclus nog een IUI achter de rug en dan ben ik niet op dag 23 van mijn vorige cyclus begonnen. Blijkt dat ik dus nu langer moet puffen dan de rest. Ik ben dus ook nog zeker nog niet aan de pick up toe.
Ik ben zelf al even bezig met acupunctuur. Aanvankelijk stond ik er ook nogal wantrouwig tegenover, maar ik heb mijn idee moeten veranderen. De eerste anderhalve week met het puffen had ik echt enorm last van humeurswisselingen, ik had soms zoveel woede en verdriet in me en kon die niet meer zo goed onder controle houden. Mijn acupuncturist werkt op onder andere mijn innerlijke rust, mijn emoties, maar ook op ander zaken zoals longen, maag, baarmoeder. Het is wel belangrijk een goede acupuncturist te vinden die zijn prikschema aanpast aan uw behandeling want tijdens het puffen mogen bijvoorbeeld niet de eierstokken gestimuleerd worden gezien die in rust moeten blijven.
Ik verwacht er niet echt wonderen van, maar als het mij nu al wat beter doet voelen, dan vind ik het wel de moeite waard (ondanks de toch wel hoge kosten).
Ik heb wel een aantal vriendinnen waarmee ik goed kan praten, maar zij begrijpen me niet steeds even goed en kunnen zich mijn gevoelens moeilijk inbeelden. Ook mijn partner doet moeite me te begrijpen, maar dat lukt hem ook niet steeds. Ik kan me vooral opjagen in de domme dingen die sommige mensen zeggen, en door dat puffen trek ik me alles nog harder aan.
Heb jij al andere behandelingen achter de rug?
Nog veel succes met het puffen, naast het puffen van de warmte deze dagen
Silvie
-
Heleen
Dag Sylvie,
Ik zit hier ook te balen van dat puffen. Is het nu toeval of niet maar gisteren en eergisteren voelde ik me ronduit ziek: misselijk en pijn in mijn gewrichten. Eerst dacht ik dat ik buikgriep had ofzo, maar toen ik de bijsluiter las, bleek dat het vaak voorkomende symptomen zijn. Ik moet nog wel een tijdje doorpuffen, dus ik zal me even sterk moeten houden. Vanmorgen ben ik opgestaan en voel ik me weer wat beter, maar de hoofdpijn blijft wel hangen. Misschien moet ik ook eens acupunctuur overwegen, hoewel ik niet echt veel last heb van stemmingswisselingen.
Ik heb twee jaar geleden een keer een IUI gehad, maar daarna kreeg ik mijn droomjob aangeboden en hebben we het 'dokteren' maar even uitgesteld en helaas, want het jaar dat we dan maar spontaan geprobeerd hebben is er bij mij wel een heel agressieve vorm van endometriose vastgesteld. Ik heb daarvoor een zware operatie in Leuven ondergaan, het zat zelfs in mijn darmen, en heb daarna nog in Antwerpen in een ziekenhuis gelegen met een darmobstructie. Ik heb dus een vreselijk jaar achter de rug, maar zonder behandelingen. Daar hadden we normaal in augustus 2006 mee begonnen als ze toen die endometriose niet hadden vastgesteld. Ik ben nu eindelijk hersteld van die zware operatie, en nu voel ik me minder door dat puffen, daar word ik soms echt wel kwaad van: waarom moet ik dit er allemaal voorover hebben als het bij anderen zo vanzelf gaat, of zelfs ongewenst?
Maar natuurlijk probeer ik die gedachten wel te vermijden. Ik probeer er de moed in te houden. Jij ook heel veel sterkte en flink puffen he!! (nb. hoeveel betaal je zo voor een sessie acupunctuur?)
Heleen
Ik zit hier ook te balen van dat puffen. Is het nu toeval of niet maar gisteren en eergisteren voelde ik me ronduit ziek: misselijk en pijn in mijn gewrichten. Eerst dacht ik dat ik buikgriep had ofzo, maar toen ik de bijsluiter las, bleek dat het vaak voorkomende symptomen zijn. Ik moet nog wel een tijdje doorpuffen, dus ik zal me even sterk moeten houden. Vanmorgen ben ik opgestaan en voel ik me weer wat beter, maar de hoofdpijn blijft wel hangen. Misschien moet ik ook eens acupunctuur overwegen, hoewel ik niet echt veel last heb van stemmingswisselingen.
Ik heb twee jaar geleden een keer een IUI gehad, maar daarna kreeg ik mijn droomjob aangeboden en hebben we het 'dokteren' maar even uitgesteld en helaas, want het jaar dat we dan maar spontaan geprobeerd hebben is er bij mij wel een heel agressieve vorm van endometriose vastgesteld. Ik heb daarvoor een zware operatie in Leuven ondergaan, het zat zelfs in mijn darmen, en heb daarna nog in Antwerpen in een ziekenhuis gelegen met een darmobstructie. Ik heb dus een vreselijk jaar achter de rug, maar zonder behandelingen. Daar hadden we normaal in augustus 2006 mee begonnen als ze toen die endometriose niet hadden vastgesteld. Ik ben nu eindelijk hersteld van die zware operatie, en nu voel ik me minder door dat puffen, daar word ik soms echt wel kwaad van: waarom moet ik dit er allemaal voorover hebben als het bij anderen zo vanzelf gaat, of zelfs ongewenst?
Maar natuurlijk probeer ik die gedachten wel te vermijden. Ik probeer er de moed in te houden. Jij ook heel veel sterkte en flink puffen he!! (nb. hoeveel betaal je zo voor een sessie acupunctuur?)Heleen
-
Silvie
- Berichten: 126
- Lid geworden op: 2 februari 2007, 10:37
Heleen,
Ik ken endometriose gezien een goede vriendin van mij haar IVF poging heeft moeten uitstellen om eerst een operatie te ondergaan. Bij haar zit het ook in haar darmen. Jij bent dus ook lang aan het proberen en hebt al veel tegenslagen moeten verwerken.
Ik word ook dikwijks kwaad dat het bij anderen zo vlot verloopt terwijl zij een paar maanden geleden zelf nog niet dachten aan kinderen. Ik weet al zo lang dat ik kinderen wil en uiteindelijk was mijn vriend er ook klaar voor, en dan duurt het nog zolang. Het zit allemaal niet eerlijk in elkaar, maar zo is het leven nu eenmaal zeker...
Ik betaal € 50 per sessie bij de acupunctuur en daarvan zou ik € 12,5 terug krijgen van de mutualiteiten. Het is niet goedkoop maar ik wil het deze IVF zeker verder proberen.
Ik moet vrijdag na drie weken puffen naar het ziekenhuis om te bekijken of de suprefact zijn werk heeft gedaan. Hopelijk is alles daar beneden in rust en kan ik beginnen hormonen spuiten. Best wel spannend allemaal hé.
Ook nog veel succes met het puffen en we houden elkaar zeker op de hoogte
Silvie
Ik ken endometriose gezien een goede vriendin van mij haar IVF poging heeft moeten uitstellen om eerst een operatie te ondergaan. Bij haar zit het ook in haar darmen. Jij bent dus ook lang aan het proberen en hebt al veel tegenslagen moeten verwerken.
Ik word ook dikwijks kwaad dat het bij anderen zo vlot verloopt terwijl zij een paar maanden geleden zelf nog niet dachten aan kinderen. Ik weet al zo lang dat ik kinderen wil en uiteindelijk was mijn vriend er ook klaar voor, en dan duurt het nog zolang. Het zit allemaal niet eerlijk in elkaar, maar zo is het leven nu eenmaal zeker...
Ik betaal € 50 per sessie bij de acupunctuur en daarvan zou ik € 12,5 terug krijgen van de mutualiteiten. Het is niet goedkoop maar ik wil het deze IVF zeker verder proberen.
Ik moet vrijdag na drie weken puffen naar het ziekenhuis om te bekijken of de suprefact zijn werk heeft gedaan. Hopelijk is alles daar beneden in rust en kan ik beginnen hormonen spuiten. Best wel spannend allemaal hé.
Ook nog veel succes met het puffen en we houden elkaar zeker op de hoogte
Silvie
-
Heleen
-
Silvie
- Berichten: 126
- Lid geworden op: 2 februari 2007, 10:37
Hoi Heleen,
Ik ben deze morgen op controle geweest en nu blijkt dat de suprefact niet volledig heeft gewerkt. Er zijn twee eicellen aan het groeien waarvan er al eentje bijna rijp is. Ik moet dus nog een week langer puffen (dubbele dosis) en vijf dagen medicatie nemen. Ik hoop dat er dan ook niet dubbel last van krijg... Daardoor zou toch nog alles in rust kunnen gebracht worden. Ik zie er enorm tegenop om nog een week langer te puffen, ik ben al drie weken aan het puffen. De gynaecoloog zei dat dat wel vaker voorkomt en dat het enkel een weekje uitstel is. Ik zal me er maar niet al te druk in maken zeker.
Hoe was uw controle? Mag jij beginnen spuiten?
Ik ben deze morgen op controle geweest en nu blijkt dat de suprefact niet volledig heeft gewerkt. Er zijn twee eicellen aan het groeien waarvan er al eentje bijna rijp is. Ik moet dus nog een week langer puffen (dubbele dosis) en vijf dagen medicatie nemen. Ik hoop dat er dan ook niet dubbel last van krijg... Daardoor zou toch nog alles in rust kunnen gebracht worden. Ik zie er enorm tegenop om nog een week langer te puffen, ik ben al drie weken aan het puffen. De gynaecoloog zei dat dat wel vaker voorkomt en dat het enkel een weekje uitstel is. Ik zal me er maar niet al te druk in maken zeker.
Hoe was uw controle? Mag jij beginnen spuiten?
-
Heleen
Dag Sylvie,
Wat een hardnekkig ijverige eierstokken heb jij zeg
. Ik ben gisteren op controle geweest en ik ben sinds vanmorgen beginnen spuiten. Maarja, wie weet werken bij mij de spuiten dan weer niet, want bij mij ligt echt wel alles muisstil...Hopelijk beginnen de follikels nu wel te groeien. Ik vind het echt wel spannend nu, volgende week donderdag weet ik of ik flink 'gebroed' heb (ik probeer er altijd een beetje mee te lachen, dat neemt de spanning zowat weg.) De pick-up zou zo ergens rond het verlengd weeken van H Hemelvaart vallen als alles volgens schema verloopt. Ik ben nu al zo ongeduldig en het zijn nog niet eens wachtweken. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er de ganse dag aan loop te denken. Is dat bij jou ook zo? Ik denk soms, ik lijk wel geobsedeerd...Ik ga vanavond maar eens uit om wat te ontspannen denk ik. Nog flink puffen ginder, ik duim voor een snelle vooruitgang dat je snel mag beginnen spuiten
Groetjes,
Heleen
Wat een hardnekkig ijverige eierstokken heb jij zeg
. Ik ben gisteren op controle geweest en ik ben sinds vanmorgen beginnen spuiten. Maarja, wie weet werken bij mij de spuiten dan weer niet, want bij mij ligt echt wel alles muisstil...Hopelijk beginnen de follikels nu wel te groeien. Ik vind het echt wel spannend nu, volgende week donderdag weet ik of ik flink 'gebroed' heb (ik probeer er altijd een beetje mee te lachen, dat neemt de spanning zowat weg.) De pick-up zou zo ergens rond het verlengd weeken van H Hemelvaart vallen als alles volgens schema verloopt. Ik ben nu al zo ongeduldig en het zijn nog niet eens wachtweken. Ik moet eerlijk bekennen dat ik er de ganse dag aan loop te denken. Is dat bij jou ook zo? Ik denk soms, ik lijk wel geobsedeerd...Ik ga vanavond maar eens uit om wat te ontspannen denk ik. Nog flink puffen ginder, ik duim voor een snelle vooruitgang dat je snel mag beginnen spuitenGroetjes,
Heleen
-
Silvie
- Berichten: 126
- Lid geworden op: 2 februari 2007, 10:37
Hé Heleen,
Ja, mijn eierstokken doen precies altijd het tegenovergesteld van wat er wat verwacht...Ze hebben een sterke eigen wil
Tof dat jij al bent beginnen spuiten, dat lijkt me ook echt spannend. Hopelijk groeien er veel eitjes.
Ik moet er ook voortdurend aan denken, ik ben echt wel geobsedeerd erdoor. Ik denk en hoop dat dat wel wat normaal is. Om de drie uur puffen doet je er ook steeds aan denken hé.
Wij zijn gisteren ook naar vrienden geweest en heb er toch minder aan gedacht gisteren. Maar later gaan slapen, en er toch om zeven uur uit moeten om te puffen, is wel vermoeiend.
Ik hoop dat je goed aan het 'broeden' bent en dat ze snel groeien.
Ik puf nog wat verder en hoop dat het snel volgende week vrijdag is.
groetjes,
Silvie
Ja, mijn eierstokken doen precies altijd het tegenovergesteld van wat er wat verwacht...Ze hebben een sterke eigen wil
Tof dat jij al bent beginnen spuiten, dat lijkt me ook echt spannend. Hopelijk groeien er veel eitjes.
Ik moet er ook voortdurend aan denken, ik ben echt wel geobsedeerd erdoor. Ik denk en hoop dat dat wel wat normaal is. Om de drie uur puffen doet je er ook steeds aan denken hé.
Wij zijn gisteren ook naar vrienden geweest en heb er toch minder aan gedacht gisteren. Maar later gaan slapen, en er toch om zeven uur uit moeten om te puffen, is wel vermoeiend.
Ik hoop dat je goed aan het 'broeden' bent en dat ze snel groeien.
Ik puf nog wat verder en hoop dat het snel volgende week vrijdag is.
groetjes,
Silvie
-
Silvie
- Berichten: 126
- Lid geworden op: 2 februari 2007, 10:37
Hoi Heleen,
Weet je al of er veel eitje groeien?
Ik ben vandaag ook terug op controle moeten gaan om te kijken of de cyste na een week dubbel puffen was weg, maar helaas. Ze hebben daarstraks een punctie gedaan. Ik had er wel wat schrik van maar uiteindelijk is dat goed meegevallen. Nog wel een paar uren buikpijn nadien, maar nu is het al beter.
Ik ben vandaag dan ook mogen starten met de spuiten. Hopelijk kom ik geen andere complicaties tegen en verloopt alles nu wat vlotter.
Jij hebt dan misschien al wat meer zicht op de pick up?
Nog veel succes met het puffen en het prikken hé.
Silvie
Weet je al of er veel eitje groeien?
Ik ben vandaag ook terug op controle moeten gaan om te kijken of de cyste na een week dubbel puffen was weg, maar helaas. Ze hebben daarstraks een punctie gedaan. Ik had er wel wat schrik van maar uiteindelijk is dat goed meegevallen. Nog wel een paar uren buikpijn nadien, maar nu is het al beter.
Ik ben vandaag dan ook mogen starten met de spuiten. Hopelijk kom ik geen andere complicaties tegen en verloopt alles nu wat vlotter.
Jij hebt dan misschien al wat meer zicht op de pick up?
Nog veel succes met het puffen en het prikken hé.
Silvie
-
Katy
- Berichten: 264
- Lid geworden op: 5 februari 2007, 13:25
Hoi Sylvie
Sinds je overgestapt bent op IVF, zie ik je naam uiteraard niet meer verschijnen onder de topic IUI.
Maar ik kan het toch niet laten je berichtjes te lezen op dit forum.
Ik hoop dat het goed met je gaat. Lijkt me allemaal toch iets zwaarder dan IUI, niet ?
Nog meer medicamenten en spuiten.
Ik ben nog steeds onder IUI behandeling. Maar ook nog steeds zonder succes.
Ik hoop het beste voor jou. En laten we hopen dat ik binnenkort hier kan lezen dat je zwanger bent.
groetjes
Katy
Sinds je overgestapt bent op IVF, zie ik je naam uiteraard niet meer verschijnen onder de topic IUI.
Maar ik kan het toch niet laten je berichtjes te lezen op dit forum.
Ik hoop dat het goed met je gaat. Lijkt me allemaal toch iets zwaarder dan IUI, niet ?
Nog meer medicamenten en spuiten.
Ik ben nog steeds onder IUI behandeling. Maar ook nog steeds zonder succes.
Ik hoop het beste voor jou. En laten we hopen dat ik binnenkort hier kan lezen dat je zwanger bent.
groetjes
Katy
-
Heleen
Dag Sylvie,
Spijtig dat het niet vanzelf in orde kwam, maar nu kan je tenminste beginnen spuiten, er komt dus vordering in de zaak.
Bij mij is het heel erg tegengevallen donderdag. Er is nog maar heel weinig activiteit, ik lijk bijna niet te reageren op de spuiten...nu moet ik dubbele dosis spuiten en dinsdag terug op controle. we waren wel teleurgesteld, ik had voordien nooit problemen, ovuleer van mezelf. Ik heb gevraagd of het normaal was dat ik niet reageer en de dokter zei; tja, ge zijt ook geopereerd aan uw eierstokken (maar dat was echt maar miniem, de endometriose zat vooral op mijn darmen en blaas. Ik steek het nu maar op de medicatie die ik moest nemen voor de operatie, dat was eigenlijk hetzelfde als suprefact maar dan in maanddosisinjectie, dus bij mij heeft sinds augustus alles muisstil gelegen. Ik hoop toch dat er snel iets begint te groeien. De pick up is dus nog niet in zicht...
Jij veel succes met je spuitjes, we houden elkaar op de hoogte he!
Groetjes,
Heleen
Spijtig dat het niet vanzelf in orde kwam, maar nu kan je tenminste beginnen spuiten, er komt dus vordering in de zaak.
Bij mij is het heel erg tegengevallen donderdag. Er is nog maar heel weinig activiteit, ik lijk bijna niet te reageren op de spuiten...nu moet ik dubbele dosis spuiten en dinsdag terug op controle. we waren wel teleurgesteld, ik had voordien nooit problemen, ovuleer van mezelf. Ik heb gevraagd of het normaal was dat ik niet reageer en de dokter zei; tja, ge zijt ook geopereerd aan uw eierstokken (maar dat was echt maar miniem, de endometriose zat vooral op mijn darmen en blaas. Ik steek het nu maar op de medicatie die ik moest nemen voor de operatie, dat was eigenlijk hetzelfde als suprefact maar dan in maanddosisinjectie, dus bij mij heeft sinds augustus alles muisstil gelegen. Ik hoop toch dat er snel iets begint te groeien. De pick up is dus nog niet in zicht...
Jij veel succes met je spuitjes, we houden elkaar op de hoogte he!
Groetjes,
Heleen
-
Silvie
- Berichten: 126
- Lid geworden op: 2 februari 2007, 10:37
Hoi Katy,
Ik lees ook nog af en toe op forum IUI hoor. Jij hebt ook nog een aantal tegenslagen te verwerken gekregen. Het wordt zwaar om te dragen op den duur hé.
IVF is voor mij wel wat zwaarder, vooral dan mijn emoties erbij. Ik herken mezelf soms niet meer. Heb soms ook medelijden met mijn vriend die alles moet verdragen van mij. Misschien komt dit ook omdat ik al vijf IUI's ervoor gedaan heb en dan direct IVF. Bij IUI gaat alles ook veel sneller en volgt er na een tegenslag snel terug een nieuwe kans. Ik heb nu een maand om de drie uur moeten 'puffen' en dan duurt een maand heel lang.
Ik hoop ook het beste voor u!
Nog veel succes
Silvie
Ik lees ook nog af en toe op forum IUI hoor. Jij hebt ook nog een aantal tegenslagen te verwerken gekregen. Het wordt zwaar om te dragen op den duur hé.
IVF is voor mij wel wat zwaarder, vooral dan mijn emoties erbij. Ik herken mezelf soms niet meer. Heb soms ook medelijden met mijn vriend die alles moet verdragen van mij. Misschien komt dit ook omdat ik al vijf IUI's ervoor gedaan heb en dan direct IVF. Bij IUI gaat alles ook veel sneller en volgt er na een tegenslag snel terug een nieuwe kans. Ik heb nu een maand om de drie uur moeten 'puffen' en dan duurt een maand heel lang.
Ik hoop ook het beste voor u!
Nog veel succes
Silvie
-
Silvie
- Berichten: 126
- Lid geworden op: 2 februari 2007, 10:37
Heleen,
Dat is ook niet leuk. Het kan inderdaad zijn omdat uw eierstokken al zo lang stil liggen, dat ze nu wat meer hormonen nodig hebben. Het duurt dan ook wel wat langer maar met die dubbele dosis zal het dan wel in orde komen.
Geduld en wachten...dat krijgen we veel te horen, maar is toch oh zo moeilijk.
Hopelijk krijg je dindsdag beter nieuws.
Ik moet vrijdag terug op controle.
We houden elkaar zeker op de hoogte.
Silvie
Dat is ook niet leuk. Het kan inderdaad zijn omdat uw eierstokken al zo lang stil liggen, dat ze nu wat meer hormonen nodig hebben. Het duurt dan ook wel wat langer maar met die dubbele dosis zal het dan wel in orde komen.
Geduld en wachten...dat krijgen we veel te horen, maar is toch oh zo moeilijk.
Hopelijk krijg je dindsdag beter nieuws.
Ik moet vrijdag terug op controle.
We houden elkaar zeker op de hoogte.
Silvie
-
milo
- Berichten: 21
- Lid geworden op: 4 april 2007, 16:13
Hallo allemaal,
Ik zit ook al een tijdje op deze site, het heeft wel even geduurd voor ik ook dingen schreef, maar heb gemerkt aan mezelf dat het soms echt goed kan doen! Wat dat puffen betreft voel ik mij zoals jullie, ik kan soms op een uur tijd van euforie naar de diepste put vallen zonder dat in de hand te hebben. Mijn hart klopt soms echt in mijn keel en als ik dan reacties krijg dat ik moet proberen om we wat rustiger te houden want dan gaat alles beter lukken dan ga ik echt uit mijn dak!! Alsof je dat allemaal zelf in de hand hebt, ze proppen je helemaal vol met hormonon, je wordt geleefd! En dat allemaal omdat je gewoon een kind wil... niet zo heel gewoon als het niet gaat zoals je hoopte hé. Maar dat kan je alleen begrijpen als je er zelf inzit, vandaar dat ik ook ben beginnen lezen op deze site. Alles wat jullie schrijven is zo herkenbaar!
Ik ben in jan 2004 beginnen proberen en na 15 maanden was ik sponttan zwanger, ik vond dit al veeeeeeeel te lang wachten, maar een week voor mijn 29e verjaardag kreeg ik het goede nieuws! Ik was meer dan euforisch,maar dat was van korte duur want op 9 weken kreeg ik een miskraam. En dan beginnen de opmerkingen: ja, 1 op de 4 vrouwen heeft een miskraam dat is nu eenmaal de natuur, je bent nog jong.., je weet nu toch al dat je zwanger kan zijn hé... en na de curretage begin mei 2005 probeerde ik een nieuwe start te nemen, was blij dat ik men regels weer had want dan konden we er opnieuw aan beginnen. Onze gyn had gezegd van opnieuw een jaartje af te wachten en dan event met IUI te starten. Ik vond dit een heel moeilijk jaar,maand na maand hoop je en die afspraak bij de gyn om event met IUI te starten komt steeds dichterbij... dus in april 2006 toch gestart met de 1e poging. Na 6 pogingen nog steeds geen resultaat en dan komen de gesprekken over ivf.Dus in januari gestart mer de 1e ivf, half febr werd er 1 embryo teruggeplaatst, de wachtweken vind ik persoonlijk het ergste, maar niet gelukt. In mijn volgende cyclus werden 2 cryootjes teruggeplaatst, ook negatief.
Vorige week maandag heb ik de pick-up gehad voor de 2e poging en woensdag een TP gehad van 2 embryo's, nu moet ik nog een week wachten en dat vind ik gewoon een hel... Ik weet soms met mezelf geen blijf.
Soms durf ik echt hopen, dan weer niet, ik zoek manieren om me voor te bereiden maar dat gaat gewoon niet. Ik ben echt bang om weer slecht nieuws te krijgen...En toch zijn er ook momenten dat ik denk ' wie weet is het deze keer de goede keer'!
Ik duim voor jullie allemaal!!!
Groetjes en veel succes
Sofie
Ik zit ook al een tijdje op deze site, het heeft wel even geduurd voor ik ook dingen schreef, maar heb gemerkt aan mezelf dat het soms echt goed kan doen! Wat dat puffen betreft voel ik mij zoals jullie, ik kan soms op een uur tijd van euforie naar de diepste put vallen zonder dat in de hand te hebben. Mijn hart klopt soms echt in mijn keel en als ik dan reacties krijg dat ik moet proberen om we wat rustiger te houden want dan gaat alles beter lukken dan ga ik echt uit mijn dak!! Alsof je dat allemaal zelf in de hand hebt, ze proppen je helemaal vol met hormonon, je wordt geleefd! En dat allemaal omdat je gewoon een kind wil... niet zo heel gewoon als het niet gaat zoals je hoopte hé. Maar dat kan je alleen begrijpen als je er zelf inzit, vandaar dat ik ook ben beginnen lezen op deze site. Alles wat jullie schrijven is zo herkenbaar!
Ik ben in jan 2004 beginnen proberen en na 15 maanden was ik sponttan zwanger, ik vond dit al veeeeeeeel te lang wachten, maar een week voor mijn 29e verjaardag kreeg ik het goede nieuws! Ik was meer dan euforisch,maar dat was van korte duur want op 9 weken kreeg ik een miskraam. En dan beginnen de opmerkingen: ja, 1 op de 4 vrouwen heeft een miskraam dat is nu eenmaal de natuur, je bent nog jong.., je weet nu toch al dat je zwanger kan zijn hé... en na de curretage begin mei 2005 probeerde ik een nieuwe start te nemen, was blij dat ik men regels weer had want dan konden we er opnieuw aan beginnen. Onze gyn had gezegd van opnieuw een jaartje af te wachten en dan event met IUI te starten. Ik vond dit een heel moeilijk jaar,maand na maand hoop je en die afspraak bij de gyn om event met IUI te starten komt steeds dichterbij... dus in april 2006 toch gestart met de 1e poging. Na 6 pogingen nog steeds geen resultaat en dan komen de gesprekken over ivf.Dus in januari gestart mer de 1e ivf, half febr werd er 1 embryo teruggeplaatst, de wachtweken vind ik persoonlijk het ergste, maar niet gelukt. In mijn volgende cyclus werden 2 cryootjes teruggeplaatst, ook negatief.
Vorige week maandag heb ik de pick-up gehad voor de 2e poging en woensdag een TP gehad van 2 embryo's, nu moet ik nog een week wachten en dat vind ik gewoon een hel... Ik weet soms met mezelf geen blijf.
Soms durf ik echt hopen, dan weer niet, ik zoek manieren om me voor te bereiden maar dat gaat gewoon niet. Ik ben echt bang om weer slecht nieuws te krijgen...En toch zijn er ook momenten dat ik denk ' wie weet is het deze keer de goede keer'!
Ik duim voor jullie allemaal!!!
Groetjes en veel succes
Sofie
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 5 gasten