IVF/ICSI-clubje
-
katrienc
- Berichten: 878
- Lid geworden op: 27 maart 2010, 18:52
oh merel tis ni waar he! Ik hoop dat het nog goed komt voor je! je mag ze echt niet verliezen nu he! hier brandt ook een kaarsje voor jou en je twee emmytjes...
Ik weet ni meer wie het vroeg maar ik heb idd nog gewacht op men bloedonderzoek ze; Ergens nog altijd wat hoop want met die utro braken men ms toch ni hard door.
Ik was gisteren heel sterk! Op babybezoek geweest, hun kindje zelfs vastgehouden, men mama had het moeilijker toen ze. Ik kan soms heel emotioneel zijn en om alles huilen maar soms net zoals op onze trouw die heel emotioneel was (was een symphonisch orkest in de kerk en men papa en men tante zongen onze liedjes) heb ik geen traan gelaten, achteraf wel. En gisteren ook. Ik had om acht uur savonds nog ne klant en toen die wegwas had ik zoiets van, en nu kan je wenen. Heb toen nog twee uur aan een stuk gehuild, en huilend in bed gekropen en inslaap gevallen. Deze voormiddag ga ik me maar wat bezig houden met de strijk en wat kuisen en dan begin ik pas deze middag met men werk.
Men mama zei vanmorgen aan de telefoon, katrien wat kies je als je nu zo bedenkt. De man van je nicht en twee kindjes of jouw man en geen. Awel ik zou dan voor het tweede kiezen en dat meen ik echt. De man van men nicht is bijna een diktator, hij bepaald alles zoals de naam van hun kindjes, (mangamannetjes en zelfs namen van overleden honden!) hij heeft hun huis alleen gekocht zodat ze uit elkaar moesten gaan zij niks meer heeft. Die hond ook men nicht heeft een helse angst van honden, hij koopt ne argentijnse dog! En dat gaat over har kleren, kapsel, eten... En men nichtje elke keer als je ze ziet gaat die stiller en stiller praten, ik denk dat het stopt als ze niets meer zegt... erg.
Maar ja je kan je bezig houden met denken iemand anders heeft het slechter, Maar dat haalt die angst en die pijn niet weg he.
meiden, merci voor de steunende woordjes die hebben me echt goed gedaan!
Ik weet ni meer wie het vroeg maar ik heb idd nog gewacht op men bloedonderzoek ze; Ergens nog altijd wat hoop want met die utro braken men ms toch ni hard door.
Ik was gisteren heel sterk! Op babybezoek geweest, hun kindje zelfs vastgehouden, men mama had het moeilijker toen ze. Ik kan soms heel emotioneel zijn en om alles huilen maar soms net zoals op onze trouw die heel emotioneel was (was een symphonisch orkest in de kerk en men papa en men tante zongen onze liedjes) heb ik geen traan gelaten, achteraf wel. En gisteren ook. Ik had om acht uur savonds nog ne klant en toen die wegwas had ik zoiets van, en nu kan je wenen. Heb toen nog twee uur aan een stuk gehuild, en huilend in bed gekropen en inslaap gevallen. Deze voormiddag ga ik me maar wat bezig houden met de strijk en wat kuisen en dan begin ik pas deze middag met men werk.
Men mama zei vanmorgen aan de telefoon, katrien wat kies je als je nu zo bedenkt. De man van je nicht en twee kindjes of jouw man en geen. Awel ik zou dan voor het tweede kiezen en dat meen ik echt. De man van men nicht is bijna een diktator, hij bepaald alles zoals de naam van hun kindjes, (mangamannetjes en zelfs namen van overleden honden!) hij heeft hun huis alleen gekocht zodat ze uit elkaar moesten gaan zij niks meer heeft. Die hond ook men nicht heeft een helse angst van honden, hij koopt ne argentijnse dog! En dat gaat over har kleren, kapsel, eten... En men nichtje elke keer als je ze ziet gaat die stiller en stiller praten, ik denk dat het stopt als ze niets meer zegt... erg.
Maar ja je kan je bezig houden met denken iemand anders heeft het slechter, Maar dat haalt die angst en die pijn niet weg he.
meiden, merci voor de steunende woordjes die hebben me echt goed gedaan!
-
elie
- Berichten: 464
- Lid geworden op: 3 augustus 2010, 16:54
katrien,volgens mij ben je een heel sterke vrouw!!!ik was zo met je mee aan het hopen,maar het mocht helaas niet zijn.in jette hebben ze ook voor mijn wondertje gezorgd,dus voor jou zal het ook wel lukken!het moet gewoon!veel sterkte voor jou en jouw man,samen kom jer er wel uit.
merel,oh,wat een ellende,die onzekerheid,mss moet je gewoon eens langs spoed rijden,mss kunnen ze je daar meteen onderzoeken.Hopelijk is er niets aan de hand,maar dan heb je teminste zekerheid,want zo kun je toch geen week leven hé!om een beetje moed te geven,ik heb ook nog altijd hevige buikpijn en op de echo's was alles inorde.
merel,oh,wat een ellende,die onzekerheid,mss moet je gewoon eens langs spoed rijden,mss kunnen ze je daar meteen onderzoeken.Hopelijk is er niets aan de hand,maar dan heb je teminste zekerheid,want zo kun je toch geen week leven hé!om een beetje moed te geven,ik heb ook nog altijd hevige buikpijn en op de echo's was alles inorde.
-
Teetje
- Berichten: 178
- Lid geworden op: 19 mei 2009, 14:30
Merel, ik ga hier even kort mijn ervaring neertypen voor jou.
Ik ben 3 keer zwanger geweest en telkens had ik last van bloedverlies. 2 keer is het in orde gekomen, 1 keer niet. Ik had telkens zeer vervelende menstruatiepijn maar nooit heftige pijn. ook de keer dat het mis liep, heb ik geen heel felle pijn gehad. Waarmee ik wil zeggen dat pijn geen indicatie is.
Op dit moment gaan ze met een echo ook nog niets kunnen zeggen. Het enige wat ev. een idee kan geven van de manier waarop alles evolueert is bloedname waarin je HCG en je progesteron gevolgd wordt. helaas is dit een ROTperiode waar je door moet komen zonder dat er een glazen bol bestaat die je gerust gaat kunnen stellen. je gaat veel op internet kunnen vinden maar elk verhaal is anders en de verhalen gaan je evenzeer van hoop naar wanhoop slingeren.
Zo kan ik ook het verhaal van mij zus doen: heel hevig bloedverlies, pijn etc... (na IVF poging trouwens) en ondertussen is zij wel bevallen van een prachtdochtertje. Ik kan je nog andere verhalen vertellen van vrouwen die niets voelden en plots tijdens een echo te horen kregen dat het mis is gegaan. en zo heeft ieder zijn verhaal.
Ik wil je (ondanks mijn misschien wat 'klinische' verhaal maar moet snel zijn want zit op mijn werk en heb te weinig tijd om rustig te typen) echt een hart onder de riem steken en ik duim heel erg mee voor jou dat het goed komt!!!!!
Ik ben 3 keer zwanger geweest en telkens had ik last van bloedverlies. 2 keer is het in orde gekomen, 1 keer niet. Ik had telkens zeer vervelende menstruatiepijn maar nooit heftige pijn. ook de keer dat het mis liep, heb ik geen heel felle pijn gehad. Waarmee ik wil zeggen dat pijn geen indicatie is.
Op dit moment gaan ze met een echo ook nog niets kunnen zeggen. Het enige wat ev. een idee kan geven van de manier waarop alles evolueert is bloedname waarin je HCG en je progesteron gevolgd wordt. helaas is dit een ROTperiode waar je door moet komen zonder dat er een glazen bol bestaat die je gerust gaat kunnen stellen. je gaat veel op internet kunnen vinden maar elk verhaal is anders en de verhalen gaan je evenzeer van hoop naar wanhoop slingeren.
Zo kan ik ook het verhaal van mij zus doen: heel hevig bloedverlies, pijn etc... (na IVF poging trouwens) en ondertussen is zij wel bevallen van een prachtdochtertje. Ik kan je nog andere verhalen vertellen van vrouwen die niets voelden en plots tijdens een echo te horen kregen dat het mis is gegaan. en zo heeft ieder zijn verhaal.
Ik wil je (ondanks mijn misschien wat 'klinische' verhaal maar moet snel zijn want zit op mijn werk en heb te weinig tijd om rustig te typen) echt een hart onder de riem steken en ik duim heel erg mee voor jou dat het goed komt!!!!!
-
Ahiha
- Berichten: 1093
- Lid geworden op: 26 januari 2010, 19:49
Merel: benen toe he meid. Kaarsjes branden volop voor je!
Teetje : Mooi hart onder de riem voor Merel denk ik. Wat lief van je! Ik hoop ook Merel dat het weer de rare humor is van moeder natuur (ja, sommige vrouwen zijn idd NIET grappig
). Je hoofd staat er nu maybe niet naar maar weet dat we aan je denken. Ik stuur veel plak-vibes door! Hoop dat je snel meer weet.
Katrien: lieve steun-knuf voor jou! xx
Teetje : Mooi hart onder de riem voor Merel denk ik. Wat lief van je! Ik hoop ook Merel dat het weer de rare humor is van moeder natuur (ja, sommige vrouwen zijn idd NIET grappig
Katrien: lieve steun-knuf voor jou! xx
-
lieskem
- Berichten: 181
- Lid geworden op: 21 maart 2010, 20:17
Katrien,wat hou jij je sterk! Ik trek me ook op aan het feit dat mijn man echt super is en dat ik bij niemand anders dit zou kunnen/willen meemaken. Bij mij ligt het probleem helemaal bij mij, dus is het voor mijn man ook moeilijk denk ik. We moeten inderdaad onthouden dat we het nog niet zo slecht hebben, maar dat neemt de angst en pijn idd niet weg. Het is alleen een beetje een troost...knuffelx
Merel, hopelijk krijg je snel wat antwoorden op je vragen!Ik blijf duimen...
Ik heb vanmorgen PU gehad. Deze keer ben ik echt beginnen wenen als ik terug van pu kwam. Wist niet waarom, maar gaf een vreemd gevoel.
Nu wat pijn, maar draaglijk.
15 eicellen 'geplukt', dus zal het half IVF, half ICSI worden. Morgen weet ik meer...
Ik hou jullie op de hoogte!
Groetekes, Lieskem
Merel, hopelijk krijg je snel wat antwoorden op je vragen!Ik blijf duimen...
Ik heb vanmorgen PU gehad. Deze keer ben ik echt beginnen wenen als ik terug van pu kwam. Wist niet waarom, maar gaf een vreemd gevoel.
Nu wat pijn, maar draaglijk.
15 eicellen 'geplukt', dus zal het half IVF, half ICSI worden. Morgen weet ik meer...
Ik hou jullie op de hoogte!
Groetekes, Lieskem
-
L***
- Berichten: 2172
- Lid geworden op: 27 december 2008, 16:51
merel, hoe is het met je meid?
ik duim mijn hart uit mijn lijf voor je. ik hoop keihard dathet goed blijft gaan.
laat je iets weten alsje meer weet?
hang in there!
lieskem, so far so good zou ik zeggen: ziet er goed uit é? ik duim voor mooie bevruchtingen en embryo's.
katrien, je klinkt mega-sterk, super! huil maar zoveel je wil, neem je tijd. jette zal jouw oplossing zijn, het gaat ooit lukken, het kan niet anders!
teetje, hoe is het met jou????
ik houd vol. dag per dag. en alle dagen zijn zeer vermoeiend. ik denk ook vanalles te voele, maar dat komt natuurlijk door alle medicatie.
ik ben gewoon moe eigenlijk.
en dat komt mede door megadruk op t werk én omdat ik een ontzettende slaapliefhebber ben
meiden, ik duim, succes allemaal!
xxx
ik duim mijn hart uit mijn lijf voor je. ik hoop keihard dathet goed blijft gaan.
laat je iets weten alsje meer weet?
hang in there!
lieskem, so far so good zou ik zeggen: ziet er goed uit é? ik duim voor mooie bevruchtingen en embryo's.
katrien, je klinkt mega-sterk, super! huil maar zoveel je wil, neem je tijd. jette zal jouw oplossing zijn, het gaat ooit lukken, het kan niet anders!
teetje, hoe is het met jou????
ik houd vol. dag per dag. en alle dagen zijn zeer vermoeiend. ik denk ook vanalles te voele, maar dat komt natuurlijk door alle medicatie.
ik ben gewoon moe eigenlijk.
en dat komt mede door megadruk op t werk én omdat ik een ontzettende slaapliefhebber ben
meiden, ik duim, succes allemaal!
xxx
-
Liesbetje
- Berichten: 327
- Lid geworden op: 18 juni 2009, 14:48
Fije, succes met je pu vandaag!
Zandloper, bn!!! Laat na het slechte nieuws van Katrien en het onzekere nieuws van Merel, het goede nieuws maar komen! Ik heb er dringend nood aan!!!
Lieskem, na mijn eerste pu begon ik ook te wenen toen ik wakker werd. Weet ook niet goed waarom. Alle emoties en hormonen tesamen zeker?
Zandloper, bn!!! Laat na het slechte nieuws van Katrien en het onzekere nieuws van Merel, het goede nieuws maar komen! Ik heb er dringend nood aan!!!
Lieskem, na mijn eerste pu begon ik ook te wenen toen ik wakker werd. Weet ook niet goed waarom. Alle emoties en hormonen tesamen zeker?
-
katrienc
- Berichten: 878
- Lid geworden op: 27 maart 2010, 18:52
merel gaat het een beetje? We proberen je allemaal zoveel mogelijk te steunen en mee te hopen en bidden. Teetje leuk je nog eens te horen! en ik weet zeker dat merel heel veel aan je woorden gaat hebben. ik hoop het toch... sterkte meid!
lieskem, vijftien eicellen klinkt zo goed he! ben benieuwd naar je tp. Die emoties na een pu heb ik ook. De stress die eraf valt denk ik, hoeveel gaan het er zijn, gaat het pijn doen, is het staal van men man goed genoeg...
L*** nog effe meid! ik hoop zo voor je dat je goed nieuws krijgt! niet zoals in juni he, toen kreeg bijna iedereen van ons groepje slecht nieuws! Als ik misluk wil ik dat iemand anders het wel lukt!
Met mij alles al wat beter hier. Gisteren nog een paar keer gehuild. Vind het raar dat jullie me sterk noemen, want heb zelf dat gevoel niet maar doet me wel goed. Gisteren heel de boven gekuisd maar echt grote kuis, kasten uitgeladen, en afgewassen zelfs de matrassen van het bed om de lattenbodems af te kuisen. Dan twee uurtjes gaan werken en savonds eten gemaakt en daarna hebben ik en men man samen romantisch gestreken. één van onze 'kinderkamers' is een strijkkamer. Met twee planken, twee strijkijzers en ne flat screen tegen de muur. We hebben meet joe black gezien en terwijl vier grote manden gestreken!Normaal laat ik het nooit zover komen maar met deze hectische weken achter de rug... Tip dus voor jullie allemaal hier! maak van die kinderkamer tot dan nog even een romantische strijkkamer! (moet je man wel kunnen strijken he) De strijk was klaar, de film bijna en toen stonden we daar ieders achter onze plank met onze ellebogen op de plank en onze hoofden in onze handen het triestige einde te zien. opeens keken we naar elkaar en we dachten allebei hetzelfde 'zie ons hier nu staan' en zijn beginnen lachen, schaterlachen! Voor zo'n kleine stomme momenten wil je je man toch nooit meer missen he!
lieskem, vijftien eicellen klinkt zo goed he! ben benieuwd naar je tp. Die emoties na een pu heb ik ook. De stress die eraf valt denk ik, hoeveel gaan het er zijn, gaat het pijn doen, is het staal van men man goed genoeg...
L*** nog effe meid! ik hoop zo voor je dat je goed nieuws krijgt! niet zoals in juni he, toen kreeg bijna iedereen van ons groepje slecht nieuws! Als ik misluk wil ik dat iemand anders het wel lukt!
Met mij alles al wat beter hier. Gisteren nog een paar keer gehuild. Vind het raar dat jullie me sterk noemen, want heb zelf dat gevoel niet maar doet me wel goed. Gisteren heel de boven gekuisd maar echt grote kuis, kasten uitgeladen, en afgewassen zelfs de matrassen van het bed om de lattenbodems af te kuisen. Dan twee uurtjes gaan werken en savonds eten gemaakt en daarna hebben ik en men man samen romantisch gestreken. één van onze 'kinderkamers' is een strijkkamer. Met twee planken, twee strijkijzers en ne flat screen tegen de muur. We hebben meet joe black gezien en terwijl vier grote manden gestreken!Normaal laat ik het nooit zover komen maar met deze hectische weken achter de rug... Tip dus voor jullie allemaal hier! maak van die kinderkamer tot dan nog even een romantische strijkkamer! (moet je man wel kunnen strijken he) De strijk was klaar, de film bijna en toen stonden we daar ieders achter onze plank met onze ellebogen op de plank en onze hoofden in onze handen het triestige einde te zien. opeens keken we naar elkaar en we dachten allebei hetzelfde 'zie ons hier nu staan' en zijn beginnen lachen, schaterlachen! Voor zo'n kleine stomme momenten wil je je man toch nooit meer missen he!
-
Merel74
- Berichten: 111
- Lid geworden op: 27 januari 2010, 17:57
Het gevaar is voorlopig geweken... OEF!!!!
echo gehad en BM slijmvlies was nog dik;
hij zei direct "ik zie dat wel niet graag bloedverlies en zeker niet zo vroeg in de zwangerschap maar het hoeft nog niet fataal te zijn"
Heb dan bloed moeten laten nemen en gisteren avond laat belde hij nog dat de waarden wel goed gestegen waren (hij zei wel niet hoeveel...) en dat er voorlopig geen vuiltje aan de lucht was...
dat was een ENORME opluchting... en ben dan ook met een heel ander gevoel kunnen gaan slapen dan de avond ervoor; man, man, we zitten echt wel in een rollercoaster allemaal; zo veel hoogtes en laagtes..
Teetje, bedankt voor je steun! Alle anderen trouwens ook!!!! Ik ga me hier nu concentreren op jullie, dat jullie allemaal naar onder op dat lijstje kunnen!!!!
echo gehad en BM slijmvlies was nog dik;
hij zei direct "ik zie dat wel niet graag bloedverlies en zeker niet zo vroeg in de zwangerschap maar het hoeft nog niet fataal te zijn"
Heb dan bloed moeten laten nemen en gisteren avond laat belde hij nog dat de waarden wel goed gestegen waren (hij zei wel niet hoeveel...) en dat er voorlopig geen vuiltje aan de lucht was...
dat was een ENORME opluchting... en ben dan ook met een heel ander gevoel kunnen gaan slapen dan de avond ervoor; man, man, we zitten echt wel in een rollercoaster allemaal; zo veel hoogtes en laagtes..
Teetje, bedankt voor je steun! Alle anderen trouwens ook!!!! Ik ga me hier nu concentreren op jullie, dat jullie allemaal naar onder op dat lijstje kunnen!!!!
-
katrienc
- Berichten: 878
- Lid geworden op: 27 maart 2010, 18:52
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 8 gasten