Aftellen naar de bevalling

[logost]

Nessieke: jij hebt dan ook alle reden van klagen he meid. Zo'n zwangerschap als jij hebt gehad zou ik niet graag willen hoor. Amuseer je straks bij U2!!!

[Liesel]

Hallo,

Cassieke, is dat de eerste keer dat jij nu je slijmprop verliest? Ik ben ze wel al 100 keer verloren de laatste weken Nu dus terug vandaag Niemand gaat me nog geloven als ik echt moet bevallen.

Nessieke, hoe was U2? Ik ben kei-stik-stik jaloers!!!
En Prince heb ik deze zomer ook al moeten missen wegens veel te hoog verantwoordelijkheidsgevoel. Maar ik wil dat boeleke niet opzadelen met een hoop onverwacht gedaver rond mijn lijf.
Een olympische prestatie waard dus he....? Mja... Iemand die deze discipline van mij wilt overnemen?
Ik ben echt niet zo goed met pijn. Enfin, ik troost me met de gedachte dat ik het meestal allemaal makkelijker doorspartel dan aanvankelijk gedacht. Je moet er toch door. Maar konden ze dat daar beneden nu niet een klein beetje meer compatibel maken?
Maar mocht er nu hier iemand zijn die kan zeggen : " Ok, het deed pijn maar het viel eigenlijk allemaal nog wel best mee. ", dan mag die gerust het woord nemen, hoor. Die hoeft zich echt niet in te houden.
Liefs,
een beetje een bang Lieselke

[Dieke]

Hier net hetzelfde... Heb mijn ticket voor Michael Bublé in maart verkocht, en nu zie ik dat hij nog eens gaat optreden... In oktober. Maar dat past ook niet voor mij Hopelijk komt hij later nog eens naar Belgenland.

Verder begrijp ik je erg goed, Liesel, ik heb ook wat schrik voor de pijn, hoor. Op zich kan ik pijn verdragen als ik die pijn herken (hoofdpijn, vallen...). Maar als het een pijn is die me vreemd is (vb. pick-up, eerste hysteroscopie), dan panikeer ik sneller en zal ik meer pijn hebben. Achteraf gezien, heel objectief, viel het dan mee, maar ik weet wel dat ik dan meer panikeer. Ik hoop dus dat ik het op D-day allemaal wat beter zal doen

[wat is er mis?]

Liesel,

Ik ga echt niet ontkennen dat het pijn deed. Maar oh wat is het het allemaal waard. Ik vond het eigenlijk best meevallen. Ik kan me de pijn zelfs niet echt meer voorstellen.
Als ik je plaats kon innemen en daarmee ook het gevoel dat je krijgt bij de geboorte erbij kon krijgen, dan deed ik het direct. Ik wil het o zo graag nog eens meemaken.
Het is echt niets om schrik van te hebben. We knn het allemaal, dus jij ook!

Liefs,

Bokje

[cimoca]

hier hetzelfde, 3 bevallingen en kan me de pijn nie meer voorstellen. 'k vond de pijn van baarmoeder uitrekken tijdens de eerste maanden zws erger.

Weet wel nog dat de tweede bevalling echt a piece of cake was, ons meisje was ook 1 kg minder zwaar dan grote zus, ze kwam precies als uit een roesjbaan. De 2 andere waren zwaarder maar uiteindelijk ook geen probleem. Achteraf had ik het meeste pijn in mijn armen van te persen ( ja ik weet het teken dat verkeerd perste, maar ja)

cinne

[buffalogirltje]

Hey meiden,

Ik denk eerlijk gezegd ook niet dat ik het zwanger zijn zal missen? idd wss wel de schopjes die je voelt en andere bewegingen, maar ik verlang er zo naar om ons beebke te zien, het heeft nu lang genoeg geduurd
Nog 4,5 weken geduld :s

[Loeki]

Ik sluit mij aan bij Bokje en Cinne qua bevallen. Ik zou 't zo weer doen! Het is zo anders dan gewone pijn, gewoon al omdat je weet wat je ervoor in de plaats krijgt... En vergeet niet je lichaam hé, je produceert massa's hormonen om met de pijn om te gaan. Je geraakt een beetje in een roes.

En de pijn is niet constant. Tussen twee weeën in doet het geen pijn en krijg je adempauze. Dat scheelde ook veel vond ik.

Ook bij iedere wee denken "deze wee komt nooit meer terug" (tip van vriendin van Bokje dacht ik?) heeft me geholpen. Of kijk tijdens de weeën naar foto's van echo's, neem het eerste pyjamaatje van je beebje vast, ... Gewoon goed voor ogen houden waarom je 't doet, en heel goed onthouden dat de pijn overgaat.

[jufnel]

Heel vreemd, maar ik ben op dit moment ( nog ) totaal niet bang voor de bevalling!
Ik denk eerder: "laat maar komen! Ik zal dat hier es ff doen zie!"
Of ik er op le moment suprème ook zo over ga denken dat weet ik natuurlijk niet

Ik heb veel meer schrik voor wat er nog allemaal mis kan gaan!
Dat is dan meteen ook 't enige minpunt voor mij aan zwanger zijn. Die voortdurende angst. Voor de rest eigenlijk geen noemenswaardige kwaaltjes (gehad) en ik weet nu al zeker dat ik last ga hebben van 't lege-buik-syndroom
Ook al omdat het hier bij één kindje zal blijven en ik dus nooit meer dat leven in mij zal voelen...

Dus ik ga nog een paar weken intens genieten van dit wonder!

Kim, eigenlijk vind ik dat gewoon schandalig van die gyn dat hij je geen behoorlijke echo's heeft gegeven! Groot gelijk dat je ergens anders gaat dan!!

[Bjorn en Kim]

Jufnel vandaag zelf te weten gekomen dat ik niet het eerste geval ben waar hij zegt dat de placenta goed ligt (bij bloedverlies he!!!) en waar hij toch voor de baarmoederhals ligt erg he...

Ik vond mijn eerste zwangerschap zalig! Nu heb ik zoveel kwaaltjes, elke keer dat bloedverlies, een slechte gynae, ... heb er nog niet veel van genoten! Heb vorige keer wel een enorm legebuikensyndroom gehad achteraf, vraag me af hoe dat nu gaat zijn maar voor mij hoeft het ook niet meer hoor... we houden ons bij 2! (denk ik )

[Nessieke]

Effe om jullie nieuwsgierigheid te bevredigen: U2 was magnificent! Heb genoten tot en met!

Over de pijn; ik kan écht niet tegen pijn en ben toch 2x bevallen zonder epidurale. Ne mens kan op dat moment meer dan hij (in dit geval enkel zij) beseft. Je overtreft jezelf. Het is ook een pijn die met niks te vergelijken valt en eigenlijk vind ik dat het al bij al nog mee valt. Nu moet ik wel ook zeggen dat ik héél snel opening maakte. Of je nu 3 uur moet afzien of 23 uur, dat is ook een groot verschil. En het moet er gewoon uit hè! Bij Yoran had ik echte persweeën en die was er op 10 min. Bij Yade had ik geen persweeën omdat ze te klein was dus daar heb ik toch wel 45 min op eigen kracht moeten duwen en dat vond ik fysiek wel héél zwaar.

Allé, ik ga mij eens klaarmaken om mijn kleine prinsesje bij mijn schoonouders te gaan halen.

Fijn weekend en veel succes voor iedereen!

Nessieke

[pelkie]

Legebuiksyndroom heb ik niet gehad.
Ik vrees alleen dat ik nu niet ga willen stoppen met bv omdat't an "definitief" gedaan is.
Ook hier zal't blijven bij 2

[Bjorn en Kim]

Moeilijk he pelkie... ik geef geen bv dus dat probleem heb ik niet maar als je weet dat alles de laatste keer is doet het toch een beetje pijn he...

Als ik zie hoe snel Tibo groot is geworden! Soms denk ik dan misschien later nog een derde... maar dan spreekt puur mijn hartje en niet mijn gezond verstand! De kindjes worden groot bij mijn mama en een derde gaat niet meer, je kan ze nog makkelijk naar ergens doen voor een nachtje slapen maar met 3...

Vind het moeilijk!

[logost]

Ik vond de bevalling ook heel goed meevallen, hoewel mijn man steeds zegt dat ik dat al ben vergeten want dat hij het ontzettend zielig vond hoe ik daar lag af te zien. Ik moet wel zeggen dat ik een inleiding heb gehad en het dus niet allemaal zo ging zoals bij Loekie. Ik had geen adempauzes meer en de weeën gingen niet weg... (enfin na 5 minuten werden ze een beetje zachter om meteen terug toe te slaan en terug zo lang te duren). Maar op dat moment bestaat er een oplossing he: een epidurale. Ik wou het nooit en heb het nog redelijk lang uitgesteld maar op het moment dat ze een baxter kwamen steken om de weeën wat heviger te maken (kreeg maar geen verdere ontsluiting) heb ik heel duidelijk een epidurale gevraagd. 30 minuten na de epidurale mocht ik naar de bevallingskamer.

Wat ik niet op voorhand wist: je hebt een pompje bij die epidurale dus kan je zelf de dosis pijnstilling beslissen. Ik heb daar nooit op gedrukt en ben dus ook mijn gevoel in mijn benen en bekkenbodem niet verloren. Ik ben ook zelf van het arbeidsbed naar het bevallingsbed gestapt en heb ook de persweeën nog gevoeld. Weliswaar veel minder... nu vind ik dat jammer maar toen ging het allemaal zo zalig. We hebben nog zitten lachen tussen de persweeën.

Dus dat is een geruststelling hoor dames. Als het teveel 'pijn' doet is er steeds een snelle oplossing.

Je hoeft ook helemaal niet snel te stoppen met de BV he pelkie. Ik wil het ook zeker 6 maanden volhouden hoor.

[wat is er mis?]

Jufnel, we herkennen het allemaal hoor die schrik tijdens de zwangerschap. Ik toch zeker. En dat is het enige dat ik mezelf beklaag. Ik vind dat die schrik me niet genoeg toegelaten hft om te genieten. Ik hoop dat bij een tweede zw niet meer toe te laten (miss een utopie?).

Loeki, ja dat was een tip van een vriendin van mij. Maar ik moet zeggen als ze je na uren zeggen dat je nog steeds maar één vingertop ontsluiting hebt dat die zin je niet meer kan troosten . Maar het hielp wel in het begin, hihihi.
En ja ik ben het eens met Logost. Bij mij ook een inleiding. En geen adempauze tss de weeën. Maar zoals Logost aangeeft, ik heb het ook lang uitgesteld, maar uiteindelijk toch voor een epidurale gegaan. En meisjes dat helpt echt. Dus als het te lang duurt en je kan echt niet meer, je niet schuldig voelen. Het kan plots daardoor ook sneller gaan hé. Dat was bij mij zo.

Logost, ik denk dat Pelkie sowieso tot 1 jaar wil bv geven (ze hft bij M dacht ik 7 maanden gegeven). Ik denk dat ze het dan ook moeilijk zal hbb om uiteindelijk te stoppen. Kijk naar mij . Adie is bijna 1j en ik vind het zo moeilijk om er definitief een punt achter te zetten.

Liefs,

Bokje

[dinootje]

Hier hetzelfde verhaal. Ik wilde zeker onder water bevallen, en dus zonder epidurale. Maar na 25 uren weëen die slechts 4cm opgeleverd hadden, heb ik al huilend (van een of ander schuldgevoel) gevraagd of ik toch een epidurale mocht. Dan nog heeft het meer dan 10u geduurd, dus achteraf bekeken was ik heel blij dat ik niet doorgezet heb, zou het toch nooit volgehouden hebben zonder epidurale. 2 nachten overslaan is al niet min, laat staan dat je die al bevallend doorbrengt...
Maar niettemin wil ik ditmaal opnieuw zonder epidurale en onder water bevallen. Ik ga het alleen niet meer zo lang laten aanslepen. Als mijn gyn ziet dat het dezelfde kant opgaat als vorige keer, zal ik toch wat eerder kiezen voor de prik denk ik.