wie kan me geruststellen- onverantwoorde mama.
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Ze is heel zeurderig geweest gisteren en heeft maar half flesje gedronken.
Op tijd gaan slapen en enkele keren wakker geweest, gelukkig snel terug in slaap.
Vanmorgen heeft ze goed gedronken, maar weer ontevreden en zeurderig en dus snel weer bedje in.
'k hoop zo dat er niks blijven hangen is vd val. Maar ik denk dat ze zich gewoon ongemakkelijk voelt en hoofdpijn heeft of zo. 'k ga haar toch een pijnstiller geven denk ik.
'k heb zo met haar te doen en ik kan niet stoppen met haar te knuffelen.
Gisteren nog met enkele mensen over gepraat en iedereen relativeert onmiddellijk van ze is in orde, en het kan gebeuren, en bij mij is zo ook al eens van bed gevallen, maar ik kan er niet aan doen. van een trap naar beneden tuimelen kan ik niet vergelijken met van een bed vallen...
JD, ik moest ook aan jouw voorval denken. jouw zoontje was toen nog veel jonger hé.
Ik kan er nog niet bij waarom ik mijn verstand niet beter heb gebruikt. 'k ga het mijn hele leven meedragen, maar dat heb ik er best voor over.
1 ding is zeker: moest Amber iets overkomen zijn, ik had er niet mee kunnen leven.
Op tijd gaan slapen en enkele keren wakker geweest, gelukkig snel terug in slaap.
Vanmorgen heeft ze goed gedronken, maar weer ontevreden en zeurderig en dus snel weer bedje in.
'k hoop zo dat er niks blijven hangen is vd val. Maar ik denk dat ze zich gewoon ongemakkelijk voelt en hoofdpijn heeft of zo. 'k ga haar toch een pijnstiller geven denk ik.
'k heb zo met haar te doen en ik kan niet stoppen met haar te knuffelen.
Gisteren nog met enkele mensen over gepraat en iedereen relativeert onmiddellijk van ze is in orde, en het kan gebeuren, en bij mij is zo ook al eens van bed gevallen, maar ik kan er niet aan doen. van een trap naar beneden tuimelen kan ik niet vergelijken met van een bed vallen...
JD, ik moest ook aan jouw voorval denken. jouw zoontje was toen nog veel jonger hé.
Ik kan er nog niet bij waarom ik mijn verstand niet beter heb gebruikt. 'k ga het mijn hele leven meedragen, maar dat heb ik er best voor over.
1 ding is zeker: moest Amber iets overkomen zijn, ik had er niet mee kunnen leven.
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Sterretje, mijn man zijn mama is met mijn man van de trap gedonderd toen mijn man klein was. Dus dat kan je wel vergelijken hé. Hij hft er helemaal niets aan overgehouden.
Dus ja miss hft ze wel hoofdpijn. En steek haar dan maar een suppo op. Kwaad kan dat niet hé.
En ik snap best hoor dat je het niet "kan" vergelijken met van bed/tafel vallen. Maar een kind kan daar miss wel slechter vallen dan dat Amber vd trap is getuimeld hé. Ik weet wel dat ik je niet zal knn overtuigen en dat je wel jezelf de schuld zal blijven geven. Maar aub laat dat schuldgevoel een beetje van je weg varen. Dikke dikke knuf hoor!
Dus ja miss hft ze wel hoofdpijn. En steek haar dan maar een suppo op. Kwaad kan dat niet hé.
En ik snap best hoor dat je het niet "kan" vergelijken met van bed/tafel vallen. Maar een kind kan daar miss wel slechter vallen dan dat Amber vd trap is getuimeld hé. Ik weet wel dat ik je niet zal knn overtuigen en dat je wel jezelf de schuld zal blijven geven. Maar aub laat dat schuldgevoel een beetje van je weg varen. Dikke dikke knuf hoor!
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Ooooh Sterretje dikke dikke knuff... Mies heeft dat zo mooi gezegd en ze heeft helemaal gelijk. Meestal hebben we gewoon geluk maar we staan er niet bij stil. Je kan gewoon je kleintje niet continu bij je houden, dat zou ook verkeerd zijn, ze moeten toch ook op verkenning kunnen uitgaan?
Maar ik snap 't wel... De tranen staan hier ook in mijn ogen. 't Idee dat er iets zou gebeuren en dan nog zelfs omdat ik niet goed uitgekeken zou hebben... Ik krijg dat niet verwoord zenne.
Amber heeft mss ook gewoon last van haar oorontsteking... Ik hoop zo dat ze niets ernstigs mankeert! Maar zo ziet het er gelukkig wel uit.
Maar ik snap 't wel... De tranen staan hier ook in mijn ogen. 't Idee dat er iets zou gebeuren en dan nog zelfs omdat ik niet goed uitgekeken zou hebben... Ik krijg dat niet verwoord zenne.
Amber heeft mss ook gewoon last van haar oorontsteking... Ik hoop zo dat ze niets ernstigs mankeert! Maar zo ziet het er gelukkig wel uit.
-
JD
- Berichten: 1468
- Lid geworden op: 9 mei 2007, 16:04
Sterretje,
Zoonlief was inderdaad jonger, maar het was toch van veel minder hoog, maar toch, het doet je iets als mama!
't Is inderdaad wel zo dat hoogte niet altijd bepalend is, ook niet voor volwassen hé. 'k Denk dat het eerder is hoe je neerkomt dan van hoe hoog...
Ik had/heb het ook het moeilijkst met het feit dat ik zelf een risico had genomen, ik kon/kan er niet bij dat ik toen het risico niet goed heb ingeschat... Een ganse tijd durfde ik hem geen seconde uit het oog verliezen, maar ik betrapte mezelf er deze week op dat ik hem efkes alleen liet op de verzorgingstafel om het washandje van het bad te nemen... is maar een stap van de verzorgingstafel weg, maar wat kan er in een seconde achter je rug gebeuren hé
Nogmaals een dikke knuffel voor jou en Amber en geloof me, het gevoel zal wel een beetje slijten!
Zoonlief was inderdaad jonger, maar het was toch van veel minder hoog, maar toch, het doet je iets als mama!
't Is inderdaad wel zo dat hoogte niet altijd bepalend is, ook niet voor volwassen hé. 'k Denk dat het eerder is hoe je neerkomt dan van hoe hoog...
Ik had/heb het ook het moeilijkst met het feit dat ik zelf een risico had genomen, ik kon/kan er niet bij dat ik toen het risico niet goed heb ingeschat... Een ganse tijd durfde ik hem geen seconde uit het oog verliezen, maar ik betrapte mezelf er deze week op dat ik hem efkes alleen liet op de verzorgingstafel om het washandje van het bad te nemen... is maar een stap van de verzorgingstafel weg, maar wat kan er in een seconde achter je rug gebeuren hé
Nogmaals een dikke knuffel voor jou en Amber en geloof me, het gevoel zal wel een beetje slijten!
-
liezeke
- Berichten: 2796
- Lid geworden op: 14 juli 2009, 7:23
ief sterretje,
ik kan nu natuurlijk ook relativerend neertypen wat ik in het kinderziekenhuis allemaal al heb gezien maar daar geraak je met je schuldgevoel geen knijt mee verder, hé meid.
schuldgevoel hebben is 'mama'-eigen, zeker in deze maatschappij waar er zo-veel nadruk wordt gelegd op het psychisch en fysisch welvaren van een kind (en ik klaag niet daarover zunnu;)) . nadeel van dat laatste is dat de moeder haar schuldgevoel vaak nog een tikje harder voelt opwellen.
en schuldgevoel als mama, tgoh, been there, done (still doing) that...
ik laat het schuldgevoel er zijn, opkomen en weer zachtjes weggaan met op de achtergrond de wetenschap dat ik niet schuldig 'ben'.
zoen en sterkte,
liesje
ik kan nu natuurlijk ook relativerend neertypen wat ik in het kinderziekenhuis allemaal al heb gezien maar daar geraak je met je schuldgevoel geen knijt mee verder, hé meid.
schuldgevoel hebben is 'mama'-eigen, zeker in deze maatschappij waar er zo-veel nadruk wordt gelegd op het psychisch en fysisch welvaren van een kind (en ik klaag niet daarover zunnu;)) . nadeel van dat laatste is dat de moeder haar schuldgevoel vaak nog een tikje harder voelt opwellen.
en schuldgevoel als mama, tgoh, been there, done (still doing) that...
ik laat het schuldgevoel er zijn, opkomen en weer zachtjes weggaan met op de achtergrond de wetenschap dat ik niet schuldig 'ben'.
zoen en sterkte,
liesje
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
't viel mij vandaag. veel goede momenten dat ze rustig speelde, veel moeilijke momenten als wij even niet in de buurt waren, of als het te 'hevig' werd.
Duidelijk nog onder de indruk van de blutsen en builen.
Eten ging vrij goed (vooral mama's dessert) dus ik maak me daar geen zorgen in.
't is ook niet te onderschatten natuurlijk hé, die oorontsteking, die koorts dat ze had, haar loopneusje. ze heeft het zwaar te verduren gehad.
Maar kijk, ze kruipt hier weer onder tafel door dus er zit nog genoeg actie in.
Mijn schuldgevoel is aan't relativeren, maar door mijn hoofd spelen nog de meest gevarieerde net-niet net-wel scenario's.
Mijn man kan het veel beter relativeren en die zegt al lachend 'mijn stuntman' tegen Amber.
En ja, mama heeft haar les geleerd: het lot niet meer zo tarten, want het is me niet altijd zo gunstig gezind....
Duidelijk nog onder de indruk van de blutsen en builen.
Eten ging vrij goed (vooral mama's dessert) dus ik maak me daar geen zorgen in.
't is ook niet te onderschatten natuurlijk hé, die oorontsteking, die koorts dat ze had, haar loopneusje. ze heeft het zwaar te verduren gehad.
Maar kijk, ze kruipt hier weer onder tafel door dus er zit nog genoeg actie in.
Mijn schuldgevoel is aan't relativeren, maar door mijn hoofd spelen nog de meest gevarieerde net-niet net-wel scenario's.
Mijn man kan het veel beter relativeren en die zegt al lachend 'mijn stuntman' tegen Amber.
En ja, mama heeft haar les geleerd: het lot niet meer zo tarten, want het is me niet altijd zo gunstig gezind....
-
Wappie
- Berichten: 3747
- Lid geworden op: 7 oktober 2008, 9:56
-
pelkie
- Berichten: 1927
- Lid geworden op: 15 oktober 2007, 9:49
Sterretje:
zoek maar eens een kindje dat nog nooit gevallen is. VOlgens mij lopen er niet veel rond. M is op 6 maanden ook eens uit de draagzak gevallen. 't is verschrikkelijk, je hart staat stil en je wil zelf doodgaan.
Maar achteraf wenen en goed in't oog houden is echt wel't beste dat je kan doen. Naar't ziekenhuis gaan zou ik niet doen tenzij daar aanwijzingen voor zijn: laat haar maar effe bekomen in haar vertrouwde omgeving (en vooral jezelf).
En ja, als ze wenen, bij bewustzijn blijven en niet overgeven (heel belangrijk), dan komt't wel goed.
zoek maar eens een kindje dat nog nooit gevallen is. VOlgens mij lopen er niet veel rond. M is op 6 maanden ook eens uit de draagzak gevallen. 't is verschrikkelijk, je hart staat stil en je wil zelf doodgaan.
Maar achteraf wenen en goed in't oog houden is echt wel't beste dat je kan doen. Naar't ziekenhuis gaan zou ik niet doen tenzij daar aanwijzingen voor zijn: laat haar maar effe bekomen in haar vertrouwde omgeving (en vooral jezelf).
En ja, als ze wenen, bij bewustzijn blijven en niet overgeven (heel belangrijk), dan komt't wel goed.
-
cimoca
- Berichten: 1972
- Lid geworden op: 19 april 2010, 8:40
Sterretje, dikke knuf, lees het nu pas.
En hier een mama die jammer genoeg zelfde meegemaakt heeft.
oudste dochtertje was 18 maand toen ze van de verzorgingstafel viel. Ik stond er verdorie gewoon naast. Ik was haar schoentjes aan het uitdoen. er viel er één terwijl ik het andere wegzette en ze dook erachter. Echt een boenk recht op haar hoofd. Ik kan je verzekeren, ik heb die boenk nachtenlang gehoord.
Ik voelde mij ook een verschrikkelijke mama.
Maar alles was ok met haar : moest haar ook om de 2 uur wakker maken.
Toen ze bijna 3 was, is ze ook van de trap gedonderd. Het was in de periode dat mijn mama met een zwaar hartinfarct in de kliniek lag en ik was een zombie. ik moet zeggen, toen was het echt mijn schuld. van de verzorgingstafel stond ik erbij, heb nog gegrepen maar was te laat Maar hier was ik echt afgeleid, doodop, met mijn gedachten weg. Ook toen weer om de twee uur wakker maken. En ik heb weer ontzettend veel geluk gehad.
En onze jongste dochter is toen ze bijna 2 was uit de winkelkar gedonderd.
De dokter bij spoed heeft me toen gezegd hoe je als leek snel kan controleren of het ernstig is. Je moet met licht in een oogje schijnen en naar het andere oog kijken. Als de pupil verandert, ben je relatief safe.
Ik denk dat jullie wel moeten denken dat ik ramp van moeder ben. Eerlijk dat denk ik ook elke keer ik opnieuw naar spoed mag crossen.
Maar als ik dan bekijk hoeveel keer ik op het nippertje al valpartijen vermeden heb, denk ik dat ik gewoon wilde kids heb.
Sterretje geloof me, je gaat je hier inderdaad nog lang 'verantwoordelijk' en 'schuldig' over voelen. Al is dat echt niet zo. Mijn mama zei me toen het pas gebeurd is : zoiets gebeurt met de voorzichtige het eerst, de nonchalante die komen er meestal mee weg.
Iedereen hier weet dat je een ongelooflijk goede moeder bent en dat je uiterst voorzichtig bent. Ik spreek uit ervaring als ik zeg dat je er nog dikwijls van gaat wakker schieten, en dat je haar constant kritisch gaat bekijken of haar gedrag niet gewijzigd is. Ik heb dat ook nog altijd dat als er iets is dat je de oorzaak bij de val gaat leggen. zo heb ik ooit de oogarts gevraagd of haar lui oog kon te maken hebben met die val. ik werd serieus uitgelachen en rationeel besef je ook wel dat dat er niets mee te maken heeft maar je wil echt die geruststelling.
Heel veel sterkte, vertroetel je kleine amber maar goed.
Ik vind het jammer dat ik je berichtje nu pas lees, had je graag eerder gerustgesteld
Cinne
En hier een mama die jammer genoeg zelfde meegemaakt heeft.
oudste dochtertje was 18 maand toen ze van de verzorgingstafel viel. Ik stond er verdorie gewoon naast. Ik was haar schoentjes aan het uitdoen. er viel er één terwijl ik het andere wegzette en ze dook erachter. Echt een boenk recht op haar hoofd. Ik kan je verzekeren, ik heb die boenk nachtenlang gehoord.
Ik voelde mij ook een verschrikkelijke mama.
Maar alles was ok met haar : moest haar ook om de 2 uur wakker maken.
Toen ze bijna 3 was, is ze ook van de trap gedonderd. Het was in de periode dat mijn mama met een zwaar hartinfarct in de kliniek lag en ik was een zombie. ik moet zeggen, toen was het echt mijn schuld. van de verzorgingstafel stond ik erbij, heb nog gegrepen maar was te laat Maar hier was ik echt afgeleid, doodop, met mijn gedachten weg. Ook toen weer om de twee uur wakker maken. En ik heb weer ontzettend veel geluk gehad.
En onze jongste dochter is toen ze bijna 2 was uit de winkelkar gedonderd.
De dokter bij spoed heeft me toen gezegd hoe je als leek snel kan controleren of het ernstig is. Je moet met licht in een oogje schijnen en naar het andere oog kijken. Als de pupil verandert, ben je relatief safe.
Ik denk dat jullie wel moeten denken dat ik ramp van moeder ben. Eerlijk dat denk ik ook elke keer ik opnieuw naar spoed mag crossen.
Maar als ik dan bekijk hoeveel keer ik op het nippertje al valpartijen vermeden heb, denk ik dat ik gewoon wilde kids heb.
Sterretje geloof me, je gaat je hier inderdaad nog lang 'verantwoordelijk' en 'schuldig' over voelen. Al is dat echt niet zo. Mijn mama zei me toen het pas gebeurd is : zoiets gebeurt met de voorzichtige het eerst, de nonchalante die komen er meestal mee weg.
Iedereen hier weet dat je een ongelooflijk goede moeder bent en dat je uiterst voorzichtig bent. Ik spreek uit ervaring als ik zeg dat je er nog dikwijls van gaat wakker schieten, en dat je haar constant kritisch gaat bekijken of haar gedrag niet gewijzigd is. Ik heb dat ook nog altijd dat als er iets is dat je de oorzaak bij de val gaat leggen. zo heb ik ooit de oogarts gevraagd of haar lui oog kon te maken hebben met die val. ik werd serieus uitgelachen en rationeel besef je ook wel dat dat er niets mee te maken heeft maar je wil echt die geruststelling.
Heel veel sterkte, vertroetel je kleine amber maar goed.
Ik vind het jammer dat ik je berichtje nu pas lees, had je graag eerder gerustgesteld
Cinne
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Ach, ik heb het overleefd 
en ja, ik weet wel dat dit de laatste valpartij niet zal zijn. En een ongeluk is zo gauw gebeurd.
Ik geloof heel sterk in het lot...Toeval bestaat niet ... volgens mij zijn heel veel dingen voorbestemd.
Denk maar aan een voorbeeld: je hebt eens 1x de autostoelgordels niet vastgeklikt en NET dan heb je een accident.
Ik ga dus het lot niet meer tarten (zeg ik nu ) maar braafjes een voorzichtige mama zijn.
Gisteren zat ze trouwens bij een neefje op schoot op de grond (voor de foto). En mijn man liet ze los, twee seconden later viel ze poef voorover... Ik ben toen ook enorm geschrokken, en ik dacht oh jee, nu ga ik een paniekmama worden!
En na een ferme huilbui was baby alweer op weg naar een andere uitdaging, dus ja...
en ja, ik weet wel dat dit de laatste valpartij niet zal zijn. En een ongeluk is zo gauw gebeurd.
Ik geloof heel sterk in het lot...Toeval bestaat niet ... volgens mij zijn heel veel dingen voorbestemd.
Denk maar aan een voorbeeld: je hebt eens 1x de autostoelgordels niet vastgeklikt en NET dan heb je een accident.
Ik ga dus het lot niet meer tarten (zeg ik nu
) maar braafjes een voorzichtige mama zijn. Gisteren zat ze trouwens bij een neefje op schoot op de grond (voor de foto). En mijn man liet ze los, twee seconden later viel ze poef voorover... Ik ben toen ook enorm geschrokken, en ik dacht oh jee, nu ga ik een paniekmama worden!
En na een ferme huilbui was baby alweer op weg naar een andere uitdaging, dus ja...
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 6 gasten