meisjes,
ik had het er vorige zwangerschap ook moeilijk mee. Ik ben nog in paniek naar Jette gereden omdat ik me 5 minuten niet misselijk voelde.
Maar gelukkig heb ik een man die me gedwongen heeft er in te geloven. Gun jezelf de schrik tot de 12 weken, maar daarna MOET je echt in je hoofd prenten dat je recht hebt op een normale zwangerschap en laat je die dan ook niet afpakken door je eigen angstmonster.
Met wat zelfdiscipline kan het hoor, om dat angstmonster weg te duwen.
ex-IVF/ICSI-clubje
-
Natascha
- Berichten: 260
- Lid geworden op: 11 maart 2009, 12:16
Elaba meisjes,
Ik ben al een tijdje niet meer op het forum geweest.Dus bij deze wens ik iedereen een super dikke proficiat!!
En vooral Glenys,ik heb je toch een beetje gevolgd.Hier zijn we 16weken zwanger van onze twins,maar toch blijft de schrik er inzitten.We hebben wel al veel gekocht zoals de slaapkamers en de matrasjes en verzorgingstafel enzo.
Maar elk pijntje,elke steek,elk raar gevoel kruipt je toch even dichtbij.
Ik zal pas gerust zijn na de geboorte,als ik mijn twee schatjes bij me heb.
Ik ben al een tijdje niet meer op het forum geweest.Dus bij deze wens ik iedereen een super dikke proficiat!!
En vooral Glenys,ik heb je toch een beetje gevolgd.Hier zijn we 16weken zwanger van onze twins,maar toch blijft de schrik er inzitten.We hebben wel al veel gekocht zoals de slaapkamers en de matrasjes en verzorgingstafel enzo.
Maar elk pijntje,elke steek,elk raar gevoel kruipt je toch even dichtbij.
Ik zal pas gerust zijn na de geboorte,als ik mijn twee schatjes bij me heb.
-
L***
- Berichten: 2172
- Lid geworden op: 27 december 2008, 16:51
hallo allemaal,
ik stof dit clubje even af.
denk dat dit nu de beste plaats voor me is.
ik durf nog niet naar het 'zwanger-toppic'.
ex-ivf/icsi-er, maar toch nog niet helemaal...
jullie gevoelens zijn zooooooo herkenbaar, OEF!
ik weet sinds zondag dat ik een positieve zwangerschaptstest heb (djee, ik kan zelfs met moeite zeggen dat ik zwanger ben blijkbaar
), maar progesteron stond beetje laag. dus utro bijnemen, maar dat ben ik gewoon want dit was de 4de ivf/icsi-poging. ook al 6 iui's achter de rug...
en dan is het zover. je krijgt hét telefoontje.
en ik geloof er gewoon niets van.
ik voel niets speciaals.
kom juist van bij acu en hij zei toch wel dat mijn pols 'stevig' voelde, dus dat stelt me al een beetje gerust. en morgen nieuwe BN. hoop zo dat het allemaal in orde is, dat hcg én progesteron goed gestegen is.
vreselijk é, dan denk je dat je eindelijk van de ww verlost bent, maar neen, het wordt alleen erger.
ik kan zelfs niet echt blij zijn. ik ben véél te bang dat ik dit weer moet afgeven en straks weer ah spuiten en snuiven moet.
maar tegelijk ben ik zo dankbaar: we zijn al zo ver,zo ver zijn we nog nooit geraakt, dus het kAn. dat wil ik vasthouden.
en dan zijn de leuzes waar ik me aan optrek: dag per dag, elke dag zonder bloedverlies is een dag gewonnen en het is veel makkelijker zwanger te blijven dan zwanger te worden
en stiekem luister ik elke dag naar mijn antwoordapparaat. want De Grote Boodschap staat daarop (ik had mijn dag zo volboekt om niet te veel zenuwen voor het telefoontje te hebben, dat ik het miste, HAHA). én ik heb vanochtend, voor het eerst in mijn leven, een positieve zwangerschapstest in mijn handen gehouden... ZALIG
Merel, zandloper, hoe gaat het met jullie? zullen we hier wat kletsen?
liefs
ik stof dit clubje even af.
denk dat dit nu de beste plaats voor me is.
ik durf nog niet naar het 'zwanger-toppic'.
ex-ivf/icsi-er, maar toch nog niet helemaal...
jullie gevoelens zijn zooooooo herkenbaar, OEF!
ik weet sinds zondag dat ik een positieve zwangerschaptstest heb (djee, ik kan zelfs met moeite zeggen dat ik zwanger ben blijkbaar
), maar progesteron stond beetje laag. dus utro bijnemen, maar dat ben ik gewoon want dit was de 4de ivf/icsi-poging. ook al 6 iui's achter de rug...en dan is het zover. je krijgt hét telefoontje.
en ik geloof er gewoon niets van.
ik voel niets speciaals.
kom juist van bij acu en hij zei toch wel dat mijn pols 'stevig' voelde, dus dat stelt me al een beetje gerust. en morgen nieuwe BN. hoop zo dat het allemaal in orde is, dat hcg én progesteron goed gestegen is.
vreselijk é, dan denk je dat je eindelijk van de ww verlost bent, maar neen, het wordt alleen erger.
ik kan zelfs niet echt blij zijn. ik ben véél te bang dat ik dit weer moet afgeven en straks weer ah spuiten en snuiven moet.
maar tegelijk ben ik zo dankbaar: we zijn al zo ver,zo ver zijn we nog nooit geraakt, dus het kAn. dat wil ik vasthouden.
en dan zijn de leuzes waar ik me aan optrek: dag per dag, elke dag zonder bloedverlies is een dag gewonnen en het is veel makkelijker zwanger te blijven dan zwanger te worden
en stiekem luister ik elke dag naar mijn antwoordapparaat. want De Grote Boodschap staat daarop (ik had mijn dag zo volboekt om niet te veel zenuwen voor het telefoontje te hebben, dat ik het miste, HAHA). én ik heb vanochtend, voor het eerst in mijn leven, een positieve zwangerschapstest in mijn handen gehouden... ZALIG
Merel, zandloper, hoe gaat het met jullie? zullen we hier wat kletsen?
liefs
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
-
Kruimel
- Berichten: 500
- Lid geworden op: 14 mei 2010, 22:53
L***, Ik durfde het eerst ook niet te geloven. Heb de eerste paar weken het ook enkel over 'positief getest' gehad, ipv zwanger. Zeker omdat ik in het begin bloedingen had. Ik heb met 6 weken een extra echo gehad, na een bloeding. Had daar een (zwangere) vriendin naar mee genomen, durfde niet alleen en mijn lief kon niet mee. Daarna heel even met de betreffende vriendin gedroomd over 'samen buiken,' maar voordat ik echt durfde te zeggen dat ik zwanger ben, dat duurde nog even.
Zat een tijdje later bij Liefje en Marb, het heel voorzichtig te vertellen. Gelukkig warden zij (zoals Liefje hier ook voor jou) erg enthousiast. En dat helpt, andere mensen die enthousiast voor je zijn. Al is het ook doodeng. Want dat angstmonstertje hè, dat blijft roepen.
Wij hebben uiteindelijk gewacht tot we een goede 10-weken-echo hadden. Daarna zijn we het gaan vertellen aan de buitenwereld en dat maakte het makkelijker. Andere mensen beschouwden me als zwanger, dat verandert langzaam het beeld van jezelf.
Met 11 weken liepen mijn lief en ik in een Prenatal. We voelden ons er zo niet op onze plek. Alsof we stiekem op een feestje waren waarvoor we geen uitnodiging hadden...
Het gevoel komt, op een gegeven moment gaat het angstmonstertje anders piepen. Met de weken voel je je zwangerder. En tot die tijd kom je gewoon bij dit topicje schrijven en langzaamaan lees je de andere onderwerpen bij en opeens schrijf je daar ook. Maar rustig aan, je hebt nog een maand of 8
Zat een tijdje later bij Liefje en Marb, het heel voorzichtig te vertellen. Gelukkig warden zij (zoals Liefje hier ook voor jou) erg enthousiast. En dat helpt, andere mensen die enthousiast voor je zijn. Al is het ook doodeng. Want dat angstmonstertje hè, dat blijft roepen.
Wij hebben uiteindelijk gewacht tot we een goede 10-weken-echo hadden. Daarna zijn we het gaan vertellen aan de buitenwereld en dat maakte het makkelijker. Andere mensen beschouwden me als zwanger, dat verandert langzaam het beeld van jezelf.
Met 11 weken liepen mijn lief en ik in een Prenatal. We voelden ons er zo niet op onze plek. Alsof we stiekem op een feestje waren waarvoor we geen uitnodiging hadden...
Het gevoel komt, op een gegeven moment gaat het angstmonstertje anders piepen. Met de weken voel je je zwangerder. En tot die tijd kom je gewoon bij dit topicje schrijven en langzaamaan lees je de andere onderwerpen bij en opeens schrijf je daar ook. Maar rustig aan, je hebt nog een maand of 8
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
L***
welkom bij het zwanger topic. Doe maar op je eigen tempo en hopelijk voel je je snel thuis!
En ja, na je lijdensweg is het heel normaal dat je heel bang bent om blij te zijn.
Bij de meesten hier duurt het toch enkele maanden eer het besef komt dat ze toch eindelijk mama gaan worden.
Hopelijk komt alles goed en krijg je een pracht van een echo met heel veel nieuwe hoop!
welkom bij het zwanger topic. Doe maar op je eigen tempo en hopelijk voel je je snel thuis!
En ja, na je lijdensweg is het heel normaal dat je heel bang bent om blij te zijn.
Bij de meesten hier duurt het toch enkele maanden eer het besef komt dat ze toch eindelijk mama gaan worden.
Hopelijk komt alles goed en krijg je een pracht van een echo met heel veel nieuwe hoop!
-
Ilse_1977
- Berichten: 274
- Lid geworden op: 18 mei 2010, 14:16
Hey iedereen,
Ik kom ook van het ICSI_Juni clubje, en na de 2de ICSI poging, kregen we het verlossende telefoontje van UZ Leuven " proficiat mevrouw u bent zwanger". De 2de BN bevestigde de eerste BN, en ondertussen zijn we vandaag 14 weken en 3 dagen zwanger. We hebben al 2 echo's gehad en die waren prima in orde. Op 12 weken een half de nekplooimeting gehad en die was 1.6mm, dus tip tip in orde.
Nu de 13de oktober nog eens op controle, dan zijn we 16 weken ver. Hopelijk alles nog in orde, ge blijft toch wel een beetje voorzichtig zene.
Wij , vrouwen, komen toch van ver, we hebben er veel moeite voor moeten doen.
Maar we zijn er geraakt,hé.
Dikke proficiat aan alle vrouwen hier!!
Grtjes,
Ilse
Ik kom ook van het ICSI_Juni clubje, en na de 2de ICSI poging, kregen we het verlossende telefoontje van UZ Leuven " proficiat mevrouw u bent zwanger". De 2de BN bevestigde de eerste BN, en ondertussen zijn we vandaag 14 weken en 3 dagen zwanger. We hebben al 2 echo's gehad en die waren prima in orde. Op 12 weken een half de nekplooimeting gehad en die was 1.6mm, dus tip tip in orde.
Nu de 13de oktober nog eens op controle, dan zijn we 16 weken ver. Hopelijk alles nog in orde, ge blijft toch wel een beetje voorzichtig zene.
Wij , vrouwen, komen toch van ver, we hebben er veel moeite voor moeten doen.
Maar we zijn er geraakt,hé.
Dikke proficiat aan alle vrouwen hier!!
Grtjes,
Ilse
-
hope_4ever
- Berichten: 724
- Lid geworden op: 17 november 2009, 18:02
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Een mega dikke proficiat L***! Ja je bent zwanger. En ja ik durfde dat ook eerst niet uit te spreken. Ik denk dat we het hier allemaal begrijpen. Die stomme monsters ook altijd hé. Wachtmonsters, hoopmonsters en dan nu het angstmonster. Er staat er precies altijd een nieuw klaar.
Maar het betert hoor, naarmate je zwangerschap vordert.
Probeer zoveel mogelijk te genieten.
liefs,
Bokje
Maar het betert hoor, naarmate je zwangerschap vordert.
Probeer zoveel mogelijk te genieten.
liefs,
Bokje
-
L***
- Berichten: 2172
- Lid geworden op: 27 december 2008, 16:51
bedankt voor jullie felicitaties.
ik begon er net een beetje in te geloven MAAR
kom net van de dokter.
2de BN is gebeurd, vanavond tel.
maar nu heb ik cijfers bij de feiten en die zijn zeer deprimerend:
hcg 17
progesteron 16,5.
kans is 50/50 zei hij.
met dien verstande dat het ook nog een BBZ kan zijn.
ik ben nu nog banger.
hoop op mooi gestegen hcg vanavond.
en anders aub gewoon niets meer, dat we verder kunnen doen.
iemand ervaring met dit soort cijfers?
djeezus, deze rollercoaster is een hel
ik begon er net een beetje in te geloven MAAR
kom net van de dokter.
2de BN is gebeurd, vanavond tel.
maar nu heb ik cijfers bij de feiten en die zijn zeer deprimerend:
hcg 17
progesteron 16,5.
kans is 50/50 zei hij.
met dien verstande dat het ook nog een BBZ kan zijn.
ik ben nu nog banger.
hoop op mooi gestegen hcg vanavond.
en anders aub gewoon niets meer, dat we verder kunnen doen.
iemand ervaring met dit soort cijfers?
djeezus, deze rollercoaster is een hel
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten