Aftellen van 20 naar 30 weken

[Engel0405]

Logostje, ik moet even heel erg glimlachen met je opm over echo-apparaat van gyn. Hihi dat is alvast een houvast!

Goh, laat ons zeggen als ik zo de gewichten hoor van sommige dames onder jullie, wetende dat jullie zo mooi zwanger waren, hoef ik me misschien niet zo druk te maken over mijn overgewicht.. Al haat ik het: die dubbele kin, dat uitgezette achterste, precies een waggelende eend. I'm soooo not sexy pregnant. Programma's à la mama's mooiste met een Ann Van Elsen waarvan je amper ziet dat ze zw is (11 kilo bij maar zeg!) helpen me ook niet echt natuurlijk.

Ik probeer mezelf voor te houden ok te zijn met +20 (a rato van de kilo's die ik nu bij heb (+9) is dat volgens mij nog niet eens zo slecht gegokt). Jaja jullie mogen nu allemaal geshockeerd zijn. 5.5 maand zwanger en al een dikzakje..

[jufnel]

Engel, bij mij is er ook al bijna 20kg bij ...
Vind dat natuurlijk niet zo fijn maar al bij al ben ik vooral héél blij dat ik het geluk mag kennen om zwanger te zijn en binnenkort een baby te hebben. En dan kunnen die kilo's me niet veel meer maken. Die krijg ik er achteraf wel terug af. Hopelijk..

Logostje, weet jij toevallig ook of het echo-apparaat van mijn gyn nauwkeurig meet????

[Lissa]

Hallo meisjes,

Op alle echo-apparaten zitten verschillen. Toevallig heb ik drie maal na mekaar een ander apparaat gekregen. Omdat het gebruikelijke echo-apparaat niet beschikbaar was; in de kliniek en op privé-adres van onze gyn.
Op't ene apparaat kregen we een lange smalle claudia shiffer, op't andere eerder korte beentjes en superklein hoofdje. Op de laatste gewoon alles gemiddeld maar weekje achter.

M'n gyn heeft me gerustgesteld en gezegd dat er een 20% foutmarge op de metingen kan zitten, naargelang hoe je beebje ligt, draag je naar binnen of naar buiten, discrepanties op't echo-toestel zelf. Noem maar op. 't Zijn uiteindelijk enkel schattingen die er makkelijk 500 gr naast kunnen zitten t.o. het actuele geboortegewicht/lengte.

Geen zorgen maken, zolang je gyn zegt dat alles goed binnen de curve van jouw beebjes ontwikkeling ligt kan je op beide oortjes slapen.

[pelkie]

nog een troost: was vorige keer 27 kg erbij gekomen, de week na mijn bevalling was daarvan al 13 kg af en de rest is geleidelijk aan gebeurd. De laatste 5 kg zijn zowiezo mijn 5kg-jojo (was op mijn best toen ik zwanger werd), dus die heb ik er moeten afpersen met dieet.
Tip: geef bv, dan gaat't wel wat vlotter

[logost]

Haha Jufnel, jouw gynaecoloog ken ik niet hoor dus ik zou zijn apparaat niet kennen
Tja, ik was 18 kg bijgekomen en nu weeg ik nog 5kg meer dan voor de zwangerschap (5 weken na de bevalling). Ik was na de bevalling minder gaan eten maar dat was blijkbaar niet al te goed voor de moedermelk en ik viel er heel weinig van af. Dus ik eet normaal, snoep zelfs nog wat maar maak elke dag een wandeling van een uur met onze schat en geef uitsluitend borstvoeding. Ik pas ondertussen al terug in de meeste broeken maar ik heb wel van die lelijke love handles (zwembandjes) over de rand hangen. Ah ja, die zwbroeken was ik meer dan beu hoor (btw die worden echt veel te groot ook). Dus niet teveel aantrekken van het gewicht! Ook niet als de mensen zeggen: Oei ge hebt nog een seriues buikje (ik was toen 5 dagen geleden bevallen)... Djeezes, hoe snel moet je terug je perfect lijn hebben in de ogen van anderen?

[pelkie]

ben ook pas beginnen dieten na de bv. Voordien was het excuus te groot van "het mag nog, want ik melk het er wel af"

[mindyke]

hier ook al 8kilo erbij hoor
Engel, van het verschil in gewicht tss onze kindjes zou ik niet teveel wakker liggen hoor. zolang je gyn niet ongerust is, moet je dat ook niet zijn !

Je moet maar zo denken : ik pers er over een paar maanden misschien een brok van 4kilo en ... uit en bij jouw floept een slank kersje/sjakie van 3kilo naar buiten

Wie gaat er dan het meeste moeite hebben denk je

[cara]

Ik mag me hier eindelijk aansluiten, al is het nog steeds wat angstig. Ik durf me op het topic 'Vol verwachting voor begin 2011' nog steeds niet tussen het lijstje zetten, veel te bijgelovig. Ik vrees dat het bij mij gewoon niet meer over zal gaan.

Gisteren 21 weken. Nu ben ik zeker de helft gepasseerd en hopelijk blijft ons prutske toch nog een week of 17 zitten, want de kans op vroeggeboorte zit er nog steeds in. Daarom ben ik ook al thuis sinds 18 weken, waarbij ik echt maar een minimum mag doen (dus: wel eens vegen, maar niet stofzuigen of dweilen; wel naar de winkel, maar zelf enkel heel lichte dingen uit de rekken nemen,...). Behoorlijk saai, maar voor ons kleintje hebben we alles over.

Over 11 dagen opnieuw een echo, dus dat is wat aftellen. Nu ik ons prutske echter elke dag voel, merk ik dat de drang naar de echo iets minder is geworden dan tevoren. Het is gewoon zalig om elke dag een teken van leven te krijgen!

[LittleBean]

Cara, je doet alles maar op je eigen tempo en als je er klaar voor bent.

Ik denk dat iedereen hier dat doet, ook ik.

Hoe verder ik geraak in mijn zwangerschap, hoe meer de goede dagen de overhand hebben. Maar af en toe zijn er nog slechte dagen natuurlijk.

Maar je hebt gelijk,je babytje voelen (en zien)bewegen is al een hele geruststelling.

Maar het is wel verslavend en als de ene dag onze Little One wat minder actief is dan de dag ervoor begin ik me natuurlijk zorgen te maken. Maar ik probeer wel zo weinig mogelijk aan die zorgen toe te geven en soms gaat dat al wat gemakkelijker dan anders.

Veel liefs,

LB, nog 1 dag en dan 24 weken.

[cara]

Ja, die verslaving herken ik. Ons pruts heeft ook zijn/haar actieve dagen en zijn/haar minder actieve dagen. Momenteel ben ik gewoon gerust als ik elke dag beweging gevoeld heb en gelukkig is ons prutske zo lief om zich tot nu toe elke dag te laten voelen.
Ik heb mezelf echter ook al ingeprent dat onze kleintjes groeispurtjes krijgen waarin ze amper of niet bewegen. Ik mag van mezelf dus pas panikeren als ik hem/haar drie dagen niet gevoeld heb. Althans, dat zeg ik nu, want niet toegeven aan je zorgen is inderdaad de ene dag gemakkelijker dan de andere.

Ach, ik ben al blij dat ik er toch in slaag om te genieten van deze zwangerschap. Ik had mezelf dat ook voorgenomen, maar de schrik zit er nu eenmaal heel diep in. Ik ben dus heel blij dat het geluk de schrik duidelijk overheerst.

Veel liefs terug.

[veerle.v]

Hallo,
Ik mag me ook eindelijk hierbij aansluiten!
Ik ben 20,5 week ver van onze tweeling.
Vorige vrijdag een superecho gehad: de beebjes doen het prima en we weten nu wat het wordt!
(voorlopig nog even ons geheimpje )
Qua kilo's nog niet zoveel bijgekomen, maar de buik groeit nu zeer snel!

de ongerustheid neemt nu ook wat af, aangezien ik ook wel elke dag beweging voel, maar ik zal pas echt gerust zijn als onze beebjes gezond en wel geboren zijn.

groeten,

veerle

[Bjorn en Kim]

Hoi hoi dames,

Ga dit topicje wat afstoffen alhoewel er nog niet veel stof op ligt maar ik ben woensdag 21 weken ver met veel vloedingen, harde buiken en nu al flauwvallen ook bij dus ik tel ongelofelijk hard af. Om te beginnen zelf naar de levensvatbare grens van 26 weken...

Hoop toch iets geruster te zijn eens die 26kaarjes branden! Woensdag echo laat ons hopen alles oketjes!

Grtz

[dinootje]

ik hoop met je mee Kim.
Hier ook hele lange dagen, voorlopig gelukkig nog steeds zonder verwikkelingen. Maar doordat het een tweeling is en mijn gyn zo bezorgd is, heb ik ook schrik voor vroeggeboorte. En dus lig ik mij hier vaak zowat bezig te houden in de zetel.
Zaterdag ben ik 26w, zal dan al wat geruster kunnen zijn. Maar gyn en ventje dringen aan op 37w, jaja we doen ons best hé,dat zou ik ook het liefste hebben. Gisteren mocht ik zelfs mijn strijkplank niet zelf nemen, ventje doet echt zijn best me te ontlasten.
En ik... ik voel me er vaak zo lastig bij, lui, verantwoordelijk voor de buikbaby's en ondankbaar omdat ik het liever allemaal zelf zou doen.
Allé, binnen anderhalf uur mag ik acher de zoon en dat zal mijn humeur weer opkrikken
Vanavond prenataal zwemmen, ook leuk!
Maar ach, ik ben toch zo blij en dankbaar zwanger te mogen zijn, dat ik me nu alweer schuldig voel over mijn gedachten... binnen enkele maanden zal ik smachtend naar de zetel kijkenen verlangen tegen dat ik een gaatje vind om er even in te kunnen liggen

[Bjorn en Kim]

Ja je zal je handen idd vol hebben met al die kindjes! Gingen jullie geen adoptiekindje ook krijgen?

Oooo 26 weken, ik wou dat ik er al was! Toch al iets van zekerheid, je weet op z'n minst al dat je kindjes levensvatbaar zijn, mag er niet aan denken dat er nu nog iets zou gebeuren!

Voordeel is dat ik nog af en toe wat 'actief' mag zijn, daarnet wat aan het oprommelen geweest en zo doe ik elke dag een klein beetje huishouden maar niet zoveel als ik zou willen maar jah wat doen we eraan he... En wat zijn een paar maand in ons mensenleven?

[dinootje]

ik werk hier ook nog wat hoor, in stukjes van een halfuur tot een uur. En de ochtend en de avond met de zoon... ik kan hem ook niet volledig zijn plan laten trekken hé.

Adoptiekindje, ja, dat zat in de planning. We hebben onze toelating ongeveer gekregen op het moment dat we wisten dat ik zwanger was. Intussen is er nog geen enkele wachtlijst open gegaan, en staan we op dat vlak nog altijd te trappelen.
Sinds we weten dat we een tweeling verwachten, weten we echter niet of we nog doorgaan met de adoptie. Gezien de zwangerschap en de gesloten wachtlijsten laten we alles nu gewoon zijn gang gaan, en na de geboorte beslissen we dan.
Want we zullen moeten uitmaken of we wel een gezin met 4 kinderen willen, of we de financiële kant van adoptie nog aan zullen kunnen met de tweeling erbij, of we het nog verantwoord vinden t.o.v. de andere adoptie ouders voor wie adoptie hun enige kans op een gezin is, en wij daar dan een van de weinige plekjes gaan innemen (we hadden toelating voor 2 kids, die krijgen we nu plots wel heel snel hé; wel al direct beslist dat we er maar eentje zouden adopteren ipv. 2),... enfin, ons hartje ligt nog altijd bij adoptie daar is geen twijfel over, maar of het effectief zal doorgaan is maar de vraag. Want een gezin met 3 kinderen is al een hele mooie zegen waar we heel erg dankbaar voor zijn, en we moeten ze ook allemaal goed groot krijgen hé, het moet haalbaar blijven.
Misschien stellen we het even uit tot de tweeling wat groter is, zou ook kunnen.
Als we ermee doorgaan, wordt het een ethiopisch kindje, want we moeten nu een land hebben dat toestaat dat er al kinderen in het gezin zijn. Ons voorkeursland laat max. 1 ander kind in het gezin toe, daarvoor komen we nu jammer genoeg - en gelukkig! - niet meer in aanmerking.

Tijd brengt raad zegt men, en ik ben deze zwangerschap zo dankbaar want anders zou deze periode van wachten (om op een wachtlijst te mogen gaan staan) zoooo lang duren..