voor die van mij is het ook niet gemakkelijk goed hoor...
Maar ik ga niet graag samen met hem shoppen. Ik ben zo iemand die eerst in verschillende winkels gaat kijken en passen, en dan pas gaat beslissen wat ik nu ga kopen.
Ventje wil meteen onmiddellijk beslissen. Als hij voor zichzelf shopt, kan hij ook veel geld uitgeven, want als hij in een volgende winkels nog iets moois vindt, koopt hij het ook.
Ik ben op dat gebied heel wat spaarzamer.
Maar als ik dan alleen ga winkelen, vindt hij het achteraf vaak niet goed.
Ga ik toch met hem , en koop ik wat hij mooi vindt, vind ik het zelf achteraf vaak niet mooi...
Ik kan beter zelf kiezen, voor dat beetje dat hij thuis is, moet hij de kleren maar verdragen !
Mama wil kilo's kwijt
-
JufKaat
- Berichten: 428
- Lid geworden op: 9 mei 2009, 21:57
Haai
Bij ons was het vooral een probleem tijdens de zwangerschap. Toen ik een 5-tal maanden zwanger was, besloot mijn man naar de diëtiste te gaan. Hij verloor maar liefst 24kg! Probleem was wel dat hij, bij elke hap die ik in mijn mond stak, commentaar leverde... dat zijn diëtist dit had gezegd en dat zijn diëtist dat had gezegd... op den duur waren die enkel nog over mij bezig en over hoe ik al die kilo's er na de bevalling weer zou kunnen afkrijgen... fijn hé?
Hij had telkens weer commentaar... ik had echt verdriet op den duur.
Nu ik met zijn fameuze dieet begonnen ben, is hij wat milder. Hij steunt me wel! Er is trouwens, kheb me net gewogen, al 3 kg af. Ik woog met mijn trouw 80 kg (ik kreeg er precies ni meer af...), voor mijn zwangerschap (dus na stomme behandeling) 89 kg en op het einde van mijn zwangerschap 110 kg! VRESELIJK! Ik schaamde me dood.
Na mijn bevalling woog ik 101 kg. toen ik vorige week begon aan mijn dieet woog ik 98 kg en nu weeg ik 95 kg! Ik ben wel content dat het vlot gaat! Ik heb soms wel honger maar ja...
Dikke duim omhoog voor iedereen die met die onnozele kilo's kampt!
Kusje xxx
Bij ons was het vooral een probleem tijdens de zwangerschap. Toen ik een 5-tal maanden zwanger was, besloot mijn man naar de diëtiste te gaan. Hij verloor maar liefst 24kg! Probleem was wel dat hij, bij elke hap die ik in mijn mond stak, commentaar leverde... dat zijn diëtist dit had gezegd en dat zijn diëtist dat had gezegd... op den duur waren die enkel nog over mij bezig en over hoe ik al die kilo's er na de bevalling weer zou kunnen afkrijgen... fijn hé?
Hij had telkens weer commentaar... ik had echt verdriet op den duur.
Nu ik met zijn fameuze dieet begonnen ben, is hij wat milder. Hij steunt me wel! Er is trouwens, kheb me net gewogen, al 3 kg af. Ik woog met mijn trouw 80 kg (ik kreeg er precies ni meer af...), voor mijn zwangerschap (dus na stomme behandeling) 89 kg en op het einde van mijn zwangerschap 110 kg! VRESELIJK! Ik schaamde me dood.
Na mijn bevalling woog ik 101 kg. toen ik vorige week begon aan mijn dieet woog ik 98 kg en nu weeg ik 95 kg! Ik ben wel content dat het vlot gaat! Ik heb soms wel honger maar ja...
Dikke duim omhoog voor iedereen die met die onnozele kilo's kampt!
Kusje xxx
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Is er ook geen verschil in welke broek jullie dragen?
Ik heb gisteren en vandaag een broek aan die eigenlijk te klein is (één die voor mijn zwangerschap eigenlijk net iets te groot was). Ze spant aan mijn benen en rond mijn poep en mijn buik. Ik moet zo mijn buik een beetje intrekken om de knop toe te krijgen en dan weer ademen. En daar hangt mijn buik wel wat over mijn broek en het t-shirtje dat ik aanheb "accuntueert" zo wel mijn buikje. En ik heb op die manier ook een zwembandje. Alé ik weet heel goed dat ik niet te klagen heb met mijn gewicht en mijn lijn, maar ik wil alleen maar zeggen dat je jezelf ook soms al kan beter voelen door andere kledij.
Maar ik wil iedereen hier steunen hoor in zijn strijd tegen de kilo's. Dus super al Jufkaat!!!! Doe zo voort!
Ik heb gisteren en vandaag een broek aan die eigenlijk te klein is (één die voor mijn zwangerschap eigenlijk net iets te groot was). Ze spant aan mijn benen en rond mijn poep en mijn buik. Ik moet zo mijn buik een beetje intrekken om de knop toe te krijgen en dan weer ademen. En daar hangt mijn buik wel wat over mijn broek en het t-shirtje dat ik aanheb "accuntueert" zo wel mijn buikje. En ik heb op die manier ook een zwembandje. Alé ik weet heel goed dat ik niet te klagen heb met mijn gewicht en mijn lijn, maar ik wil alleen maar zeggen dat je jezelf ook soms al kan beter voelen door andere kledij.
Maar ik wil iedereen hier steunen hoor in zijn strijd tegen de kilo's. Dus super al Jufkaat!!!! Doe zo voort!
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Hey
ik heb tot nu toe die topic zorgvuldig gemeden.
Want ja, ik kamp ook met overgewicht en voeg al heel m'n tienerleven tot nu lang een strijd tegen de kilo's.
Op een gegeven moment heb ik gezecht, ik wil rond dit gewicht blijven. Dat is me enkele jaren gelukt, maar ja, sinds de behandelingen zit ik toch aan een 7 kg boven mijn streefgewicht.
En ja, met zwanger worden, mama worden, drukke job etc. komt het er niet altijd vna om te gaan sporten, ook al motiveert mijn man mij.
ik ben van plan om in november terug te gaan fitnessen, evt eens zumba proberen
en na de borstvoeding van baby2 ga ik echt wel dieten.
Dus eerst echt heel strikt van op mijn voeding letten tot iets losser met een 'zondig' dagje ertussen.
Ik heb wel goede voornemens, hierbij mijn motivatie:
- eens kunnen gaan shoppen in ieder normale kledingwinkel.
'k moet wel zeggen, ik stapte onlangs een winkel binnen voor vrouwen met maatje meer, en die vrouw kon niet geloven dat ik maatje 46 had... Nochtans is het zo. In de gewone confectiewinkel (C&A en er zijn er nog wel een paar) vind ik meestal wel mijn zin. De duurdre winkels zijn momenteel nit voor ons budget en winkels zoals Zara, H&M, Esprit, ... zijn totaal niet voor me weggelegd.
ik heb dus al heel lang niet echt meer geshopt. en ventje vindt mijn garderobe maar saai en triestig.
als ik iets koop, is het meer iets wat ik aan kan voor m'n bureaujob, maar zo een nauwe jeans of kort truitje ontbreekt in m'n garderobe en dat mis ik wel
- een beter conditie opbouwen
ventje vindt het niet kunnen dat ik binnen enkele jaren niet zal mee kunnen volgen met onze kindjes. hij vindt dat ik minstens even snel moet zijn
- en me gewoon iets beter in mijn vel voelen en me niet meer moeten schamen in bikini of mini-rok.
Mies, ik vond het heel jammer dat jouw ventje zou een uitspraak deed. ik kon er uit afleiden dat hij het heel ernstig en overdacht zei, en dat kwetst des te meer.
mijn ventje zegt nooit zo iets. hij heeft nooit over mijn figuur of gewicht geklaagd, maar me wel stilletjes gemotiveerd om er iets op te doen.
wij eten wel gezond: nauwelijks of geen frisdrank, max. 1x per week frieten, elke dag verse groenten. elke dag fruit en zuivel.
Mijn probleem is idd de avonduurtjes: koekjes, chocola en chips
vandaar dat ik dringend moet gaan sporten 's avonds dan kan ik niet meer in de verleiding komen.
maar ik blijf er wel bij: ik moet nog kunnen genieten van het leven, dus een feestje en een uitspatting links of rechts moet kunnen
nog veel succes aan alle weight watchende dames!!
ik heb tot nu toe die topic zorgvuldig gemeden.
Want ja, ik kamp ook met overgewicht en voeg al heel m'n tienerleven tot nu lang een strijd tegen de kilo's.
Op een gegeven moment heb ik gezecht, ik wil rond dit gewicht blijven. Dat is me enkele jaren gelukt, maar ja, sinds de behandelingen zit ik toch aan een 7 kg boven mijn streefgewicht.
En ja, met zwanger worden, mama worden, drukke job etc. komt het er niet altijd vna om te gaan sporten, ook al motiveert mijn man mij.
ik ben van plan om in november terug te gaan fitnessen, evt eens zumba proberen
en na de borstvoeding van baby2 ga ik echt wel dieten.Dus eerst echt heel strikt van op mijn voeding letten tot iets losser met een 'zondig' dagje ertussen.
Ik heb wel goede voornemens, hierbij mijn motivatie:
- eens kunnen gaan shoppen in ieder normale kledingwinkel.
'k moet wel zeggen, ik stapte onlangs een winkel binnen voor vrouwen met maatje meer, en die vrouw kon niet geloven dat ik maatje 46 had... Nochtans is het zo. In de gewone confectiewinkel (C&A en er zijn er nog wel een paar) vind ik meestal wel mijn zin. De duurdre winkels zijn momenteel nit voor ons budget en winkels zoals Zara, H&M, Esprit, ... zijn totaal niet voor me weggelegd.
ik heb dus al heel lang niet echt meer geshopt. en ventje vindt mijn garderobe maar saai en triestig.
als ik iets koop, is het meer iets wat ik aan kan voor m'n bureaujob, maar zo een nauwe jeans of kort truitje ontbreekt in m'n garderobe en dat mis ik wel
- een beter conditie opbouwen
ventje vindt het niet kunnen dat ik binnen enkele jaren niet zal mee kunnen volgen met onze kindjes. hij vindt dat ik minstens even snel moet zijn
- en me gewoon iets beter in mijn vel voelen en me niet meer moeten schamen in bikini of mini-rok.
Mies, ik vond het heel jammer dat jouw ventje zou een uitspraak deed. ik kon er uit afleiden dat hij het heel ernstig en overdacht zei, en dat kwetst des te meer.
mijn ventje zegt nooit zo iets. hij heeft nooit over mijn figuur of gewicht geklaagd, maar me wel stilletjes gemotiveerd om er iets op te doen.
wij eten wel gezond: nauwelijks of geen frisdrank, max. 1x per week frieten, elke dag verse groenten. elke dag fruit en zuivel.
Mijn probleem is idd de avonduurtjes: koekjes, chocola en chips
vandaar dat ik dringend moet gaan sporten 's avonds dan kan ik niet meer in de verleiding komen.maar ik blijf er wel bij: ik moet nog kunnen genieten van het leven, dus een feestje en een uitspatting links of rechts moet kunnen
nog veel succes aan alle weight watchende dames!!
-
cimoca
- Berichten: 1972
- Lid geworden op: 19 april 2010, 8:40
Goh wat een reacties, ik ben blij ( ja sorry maar als je omgeving alles mag eten zonder een gram aan te komen 
)dat ik dus niet de enige ben die kampt met overgewicht.
Mies, ik vind het wel verschrikkelijk van je ventje dat hij zulke uitspraken doet. Kan echt niet.
Toen ik mijn man leerde kennen had ik net zwaar dieet achter de rug en woog 59 kg, toen was ik echt té mager. Kwam al gauw 4 à 5 kg aan maar dat ging eigenlijk nog. Bij mijn eerste zwangerschap kwam er 20 kg bij waarvan er maar 15 verdween. Bij de hormoonkuren voor mijn tweede kindje kwam er op 3 maand tijd 8 kg bij, de zwangerschap nog eens +13 die heb ik er wel snel afgekregen maar de hormoonkilo's bleven plakken. In 2008 heb ik dabn met Weight watchers gedieet en ben terug tot 68 geraakt maar met een miskraam en emo-eten achteraf en een derde zwangerschap kwam ik terug op 79 .
En het is echt op mijn buik en maag dat het plakt, dus ontzettend slecht voor hartkwalen. En vermits mijn 4 grootouders en mijn mama aan hartgerelateerde zaken gestorven zijn ( 1 hartslagaderbreuk, 1 hartinfarct, 1 met 3 nieuwe hartkleppen, 1 embolie en mijn mama ook een zwaar hartrinfarct gecombineerd met longembolie) wil ik mijn levenskansen wat verhogen.
Dat en het feit dat ik stilletjesaan niet meer in de kleren uit normale winkels kan, is voor mij de trigger geweest ( en een foto van mezelf in badpak die ik maar snel gedelete heb).
Deze ochtend -3 kg na één week, niet slecht vind ik.
Feestje gisteren is goed gegaan: heb enkel een glas schuimwijn gedronken, geen hapjes ( had er gemaakt die ik niet lustte ), bord soep, geen frietjes en enkel de tomaat in de oven ( geen gestoofd witloof of boontjes in spek), mijn vlees en dan wel een stuk taart. Maar ja, mijn schatten verjaren maar één keer hé.
'k heb dan 's avonds een mandarijntje gegeten ipv boterhammen.
Wat water betreft, ik had het daar ook heel moeilijk mee . Maar nu giet ik het in flesjes van 33 cl en zo drink ik er 6 op een dag. De eerste dag gaat moeilijk maar nadien sta je er echt op en heb je dorst als je ze niet drinkt. Wel veel naar toilet de eerste dagen.
Hopelijk blijf ik hier lang enthousiast verder schrijven. Doel is om deze week toch anderhalve kilo te verliezen. Moet wel voor mijn werk weg en dus weer restaurant.
Aan iedereen heel veel moed.
Sterretje en Kim ( en andere zwangeren?),
jullie mogen nu niet dieten, eerst dat wondertje op de wereld zetten.
Cinne
)dat ik dus niet de enige ben die kampt met overgewicht.Mies, ik vind het wel verschrikkelijk van je ventje dat hij zulke uitspraken doet. Kan echt niet.
Toen ik mijn man leerde kennen had ik net zwaar dieet achter de rug en woog 59 kg, toen was ik echt té mager. Kwam al gauw 4 à 5 kg aan maar dat ging eigenlijk nog. Bij mijn eerste zwangerschap kwam er 20 kg bij waarvan er maar 15 verdween. Bij de hormoonkuren voor mijn tweede kindje kwam er op 3 maand tijd 8 kg bij, de zwangerschap nog eens +13 die heb ik er wel snel afgekregen maar de hormoonkilo's bleven plakken. In 2008 heb ik dabn met Weight watchers gedieet en ben terug tot 68 geraakt maar met een miskraam en emo-eten achteraf en een derde zwangerschap kwam ik terug op 79
.En het is echt op mijn buik en maag dat het plakt, dus ontzettend slecht voor hartkwalen. En vermits mijn 4 grootouders en mijn mama aan hartgerelateerde zaken gestorven zijn ( 1 hartslagaderbreuk, 1 hartinfarct, 1 met 3 nieuwe hartkleppen, 1 embolie en mijn mama ook een zwaar hartrinfarct gecombineerd met longembolie) wil ik mijn levenskansen wat verhogen.
Dat en het feit dat ik stilletjesaan niet meer in de kleren uit normale winkels kan, is voor mij de trigger geweest ( en een foto van mezelf in badpak die ik maar snel gedelete heb).
Deze ochtend -3 kg na één week, niet slecht vind ik.
Feestje gisteren is goed gegaan: heb enkel een glas schuimwijn gedronken, geen hapjes ( had er gemaakt die ik niet lustte
), bord soep, geen frietjes en enkel de tomaat in de oven ( geen gestoofd witloof of boontjes in spek), mijn vlees en dan wel een stuk taart. Maar ja, mijn schatten verjaren maar één keer hé. 'k heb dan 's avonds een mandarijntje gegeten ipv boterhammen.
Wat water betreft, ik had het daar ook heel moeilijk mee . Maar nu giet ik het in flesjes van 33 cl en zo drink ik er 6 op een dag. De eerste dag gaat moeilijk maar nadien sta je er echt op en heb je dorst als je ze niet drinkt. Wel veel naar toilet de eerste dagen.
Hopelijk blijf ik hier lang enthousiast verder schrijven. Doel is om deze week toch anderhalve kilo te verliezen. Moet wel voor mijn werk weg en dus weer restaurant.
Aan iedereen heel veel moed.
Sterretje en Kim ( en andere zwangeren?),
jullie mogen nu niet dieten, eerst dat wondertje op de wereld zetten.
Cinne
-
Nessieke
- Berichten: 197
- Lid geworden op: 12 december 2009, 11:03
Ik doe mee ik doe mee! Hier ook eentje dat vroeger vrij slank was en zich nu vrij mollig mag noemen . De hormonenbehandelingen hebben me 6 kg gekost en die zijn zo moeilijk kwijt te geraken. Mijn zs-kilo's ben ik al kwijt, maar ik woog al wat te veel. In al die jaren van behandelingen ben ik nooit gemotiveerd geweest om af te vallen "want ik zou toch ooit zwanger geraken"...? Maar nu mijn gezinnetje compleet is wil ik er weer voor de volle 100% voor gaan!
Op mijne trouw in 2005 had ik een mooie 38 en dat wil ik terug. Ik zit nu met een flinke 40. Mijn kilo's maken mij niet veel uit, mijn kledingmaat wel.
Net als Kaatje voel ik me nu allesbehalve aantrekkelijk en mooi (met alle gevolgen van dien voor ons huwelijksleven. Mijn man vindt me zo wel mooi en complimenteert me veel en is erg lief. Toch steunt hij me ook in mijn poging om af te vallen.
Ik ben van half september begonnen met ww en dat gaat super. Voor mij géén dieet waar je "maar" zoveel mag eten of waarin uitgeschreven staat wat en hoeveel je mag eten. Ok, het zal iets sneller gaan maar ik leef maar ene keer hè. En met ww mag je in principe "alles" eten waar je zin in hebt, maar je wordt je veel meer bewust van je porties. Als ik een wijntje wil drinken of een pralientje wil eten, dan doe ik dat gewoon en verreken het gewoon in mijn dagtotaal. Bovendien ben ik begonnen met intensief sporten en dat levert me extra punten op.
Door het sporten voel ik me al stukken beter, fitter, energieker, maar slanker nog niet echt. Toch zijn er al zo'n drie kilo af dus het gaat de goeie richting uit.
Het enige moeilijke aan de ww zijn de weekenden. Door de week lukt het me heel goed om te tellen, maar in het weekend is dat een ramp. Vaak is er een feestje, een etentje, een receptie, een avondje uit met vrienden... Ik let dan wel op hoor, ik laat me zeker niet gaan en ga veel bewuster met eten om.
Kom op dames! We zijn allemaal sterke vrouwen en het zal ons wel lukken!
Veel succes!
Nessie
. De hormonenbehandelingen hebben me 6 kg gekost en die zijn zo moeilijk kwijt te geraken. Mijn zs-kilo's ben ik al kwijt, maar ik woog al wat te veel. In al die jaren van behandelingen ben ik nooit gemotiveerd geweest om af te vallen "want ik zou toch ooit zwanger geraken"...? Maar nu mijn gezinnetje compleet is wil ik er weer voor de volle 100% voor gaan! Op mijne trouw in 2005 had ik een mooie 38 en dat wil ik terug. Ik zit nu met een flinke 40. Mijn kilo's maken mij niet veel uit, mijn kledingmaat wel.
Net als Kaatje voel ik me nu allesbehalve aantrekkelijk en mooi (met alle gevolgen van dien voor ons huwelijksleven
. Mijn man vindt me zo wel mooi en complimenteert me veel en is erg lief. Toch steunt hij me ook in mijn poging om af te vallen. Ik ben van half september begonnen met ww en dat gaat super. Voor mij géén dieet waar je "maar" zoveel mag eten of waarin uitgeschreven staat wat en hoeveel je mag eten. Ok, het zal iets sneller gaan maar ik leef maar ene keer hè. En met ww mag je in principe "alles" eten waar je zin in hebt, maar je wordt je veel meer bewust van je porties. Als ik een wijntje wil drinken of een pralientje wil eten, dan doe ik dat gewoon en verreken het gewoon in mijn dagtotaal. Bovendien ben ik begonnen met intensief sporten en dat levert me extra punten op.
Door het sporten voel ik me al stukken beter, fitter, energieker, maar slanker nog niet echt. Toch zijn er al zo'n drie kilo af dus het gaat de goeie richting uit.
Het enige moeilijke aan de ww zijn de weekenden. Door de week lukt het me heel goed om te tellen, maar in het weekend is dat een ramp. Vaak is er een feestje, een etentje, een receptie, een avondje uit met vrienden... Ik let dan wel op hoor, ik laat me zeker niet gaan en ga veel bewuster met eten om.
Kom op dames! We zijn allemaal sterke vrouwen en het zal ons wel lukken!
Veel succes!
Nessie
-
Nessieke
- Berichten: 197
- Lid geworden op: 12 december 2009, 11:03
Toch eigenlijk jammer hè, dat we hier met zo velen zijn die zich zo ongelukkig voelen over hun lichaam. Terwijl we er eigenlijk fier op moeten zijn! Verdorie, we hebben een kind(eren) op de wereld gezet. We hoeven niet uit te zien als ongezonde, uitgemergelde fotomodellen!
En toch begrijp ik jullie maar al te goed. Mijn kleren zijn ook, tja..saai... Altijd maar de basics, veel zwart. Met de babyborrel van Yade had ik een felgekleurd kleedje aan. Da's durven hè! Maar heel veel positieve reacties gekregen en dat doet me wel deugd. Mijn man vindt me altijd mooi, in alles! Hij stimuleert me om sexy lingerie te dragen maar sorry, dat zit er echt niet in! Dat is hier nog saaier dan saai!
Ik heb nu voor de herfst een paar nieuwe dingen gekocht maar geen broeken, daarvoor wil ik eerst een maatje minder zijn.
Ik wil ook voor mezelf een haalbaar streefdoel voor ogen stellen. 55kg dat haal ik toch nooit meer dus doen we het maar met "iets" meer
Waar plakken bij jullie de kilo's het meest? Hier overal! Mijn buik, poep, benen, armen... Alles is dus wel "in proportie" maar ik ben maar een kleintje en dan zo mollig, pf...
Cimoca, hoe tel jij je punten als je zo naar een feestje moet ofzo? Ook maar met de natte vinger?
Juf Kaat, super van je kilo's! Go girl! Dat stimuleert wel hè!
Voor de zwangeren: mijn schoonzus is net zwanger. Ze is op zijn minst gezegd zwaarlijvig. Ze mag absoluut niet bijkomen tijdens haar zwangerschap, anders zou het wel eens een risicovolle zs kunnen worden. Haar gyn heeft haar aangeraden om ww te volgen, gewoon met het oog om haar gewicht te behouden. Verder mocht ze ook sporten onder begeleiding in een fitnesscentra. Wel niet met gewichten enzo, maar rustig fietsen, op de loopband...
Mies, goed dat het geen koude oorlog meer is. Heb je je man er nog eens mee geconfronteerd? Want hoe je het ook draait of keert, zijn uitspraken zijn echt wel pijnlijk (ook heeft hij mss wel ergens gelijk zoals je zegt, je kan het ook op een andere manier formuleren!).
Allé, ik ga eens aan mijn ontbijt beginnen
Liefs,
Nessie
En toch begrijp ik jullie maar al te goed. Mijn kleren zijn ook, tja..saai... Altijd maar de basics, veel zwart. Met de babyborrel van Yade had ik een felgekleurd kleedje aan. Da's durven hè! Maar heel veel positieve reacties gekregen en dat doet me wel deugd. Mijn man vindt me altijd mooi, in alles! Hij stimuleert me om sexy lingerie te dragen maar sorry, dat zit er echt niet in! Dat is hier nog saaier dan saai!
Ik heb nu voor de herfst een paar nieuwe dingen gekocht maar geen broeken, daarvoor wil ik eerst een maatje minder zijn.
Ik wil ook voor mezelf een haalbaar streefdoel voor ogen stellen. 55kg dat haal ik toch nooit meer dus doen we het maar met "iets" meer
Waar plakken bij jullie de kilo's het meest? Hier overal! Mijn buik, poep, benen, armen... Alles is dus wel "in proportie" maar ik ben maar een kleintje en dan zo mollig, pf...
Cimoca, hoe tel jij je punten als je zo naar een feestje moet ofzo? Ook maar met de natte vinger?
Juf Kaat, super van je kilo's! Go girl! Dat stimuleert wel hè!
Voor de zwangeren: mijn schoonzus is net zwanger. Ze is op zijn minst gezegd zwaarlijvig. Ze mag absoluut niet bijkomen tijdens haar zwangerschap, anders zou het wel eens een risicovolle zs kunnen worden. Haar gyn heeft haar aangeraden om ww te volgen, gewoon met het oog om haar gewicht te behouden. Verder mocht ze ook sporten onder begeleiding in een fitnesscentra. Wel niet met gewichten enzo, maar rustig fietsen, op de loopband...
Mies, goed dat het geen koude oorlog meer is. Heb je je man er nog eens mee geconfronteerd? Want hoe je het ook draait of keert, zijn uitspraken zijn echt wel pijnlijk (ook heeft hij mss wel ergens gelijk zoals je zegt, je kan het ook op een andere manier formuleren!).
Allé, ik ga eens aan mijn ontbijt beginnen
Liefs,
Nessie
-
cimoca
- Berichten: 1972
- Lid geworden op: 19 april 2010, 8:40
Nessie,
dit weekend was 't feestje bij ons thuis dus had ik zelf in de hand. Heb alles netjes afgewogen dus waarqschijnlijk waren de punten wel accuraat.
Deze avond met ik naar Frankfurt en dus op restaurant. Kan moeilijk mijn weegschaal gaan meenemen hé. ik zal proberen vis te eten zonder saus met natuuraardappeltjes of anders eet ik een gegrilde steak met groentjes zonder aardappelen.
Bij mij is het zo dat als mijn man niet thuis is ik heel goed me aan mijn dieet kan houden maar als hij er is wil hij aperitief en vieruurtje en dan lopen de punten op natuurlijk.
Ik heb nu vooral schrik vor het ontbijt in het hotel morgenvroeg. ben benieuwd of ik aan de verleiding ga kunnen weerstaan als alle koffiekoeken daar gewoon uitgestald liggen.
groetjes
cinne
dit weekend was 't feestje bij ons thuis dus had ik zelf in de hand. Heb alles netjes afgewogen dus waarqschijnlijk waren de punten wel accuraat.
Deze avond met ik naar Frankfurt en dus op restaurant. Kan moeilijk mijn weegschaal gaan meenemen hé. ik zal proberen vis te eten zonder saus met natuuraardappeltjes of anders eet ik een gegrilde steak met groentjes zonder aardappelen.
Bij mij is het zo dat als mijn man niet thuis is ik heel goed me aan mijn dieet kan houden maar als hij er is wil hij aperitief en vieruurtje en dan lopen de punten op natuurlijk.
Ik heb nu vooral schrik vor het ontbijt in het hotel morgenvroeg. ben benieuwd of ik aan de verleiding ga kunnen weerstaan als alle koffiekoeken daar gewoon uitgestald liggen.
groetjes
cinne
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
cinne, je gaat het vast kunnen.
Ik heb ooit eens gehoord dat je het ontbijt dan best begint met een groot glas water of vers fruitsap en dat je dan minder behoefte hebt aan een groot ontbijt.
Dames ik vind het super hoor dat jullie het 'kunnen'! Punten en caloriën tellen, en aardappels overslaan, geen dessertjes meer! Heel chique!
Ik ben tegenwoordig een echt vreetmonster! Ik ga dringend eens meer gezonde snacks in huis halen want chips en koekjes liggen te veel voor het grijpen.
Ik eet wel veel magere yoghurt en elke dag fruit, maar verder kijk ik er niet veel naar.
We denken maar tja, alles voor het beebje, maar 't beebje moet vooral vitamines binnenkrijgen hé, geen suikers en vetten
Ik heb ooit eens gehoord dat je het ontbijt dan best begint met een groot glas water of vers fruitsap en dat je dan minder behoefte hebt aan een groot ontbijt.
Dames ik vind het super hoor dat jullie het 'kunnen'! Punten en caloriën tellen, en aardappels overslaan, geen dessertjes meer! Heel chique!
Ik ben tegenwoordig een echt vreetmonster! Ik ga dringend eens meer gezonde snacks in huis halen want chips en koekjes liggen te veel voor het grijpen.
Ik eet wel veel magere yoghurt en elke dag fruit, maar verder kijk ik er niet veel naar.
We denken maar tja, alles voor het beebje, maar 't beebje moet vooral vitamines binnenkrijgen hé, geen suikers en vetten
-
JD
- Berichten: 1468
- Lid geworden op: 9 mei 2007, 16:04
Dames,
Mag ik me bij jullie aansluiten? Ik had de voorbije dagen dit topic al eens zien opduiken, maar heb struisvogelgewijs mijn kop in het zand gestoken (onder het mom: gezien het grote aantal posts, heb ik te weinig tijd om alle topics te lezen...)
Spijtig genoeg hier hetzelfde verhaal als velen. Altijd al wat mollig geweest (toch tov mijn zus), maar na mijn studententijd, toen ik alleen ging wonen en ik ging werken, vlogen de kilo's eraf... Toen was ik echt slank, mijn mama dacht zelfs dat ik anorexia had, maar ik deed niets speciaals.
Toen heb ik mijn man leren kennen... eten werd plots iets gezelligs, er werd langer getafeld, uitgebreider getafeld en we gingen al eens op restaurant. Voor ik het goed en wel besefte was ik 15kg zwaarder. Voor onze trouw heb ik een inspanning gedaan en ben ik 5kg afgevallen. Maar daarna kwamen die er weer even snel bij, inclusief nog eens 5kg extra. Maar ondertussen waren we dus al enkele jaren bezig met de MMM. De medicatie en de emovreetbuien hebben er dus geen goed aan gedaan.
Net voor mijn geslaagde poging had ik van de wachtperiode gebruik gemaakt om wat af te vallen. Resultaat -8kg.
Tijdens de zwangerschap kwam ik maar 11kg bij. Een maand na de bevalling had ik maar 3kg meer over, nu 7 maanden na de bevalling zijn er daar nog 5 bijgekomen!
Ik moet dus ook dringend op dieet: voor mezelf, voor mijn man, voor mijn zoon...
Gelukkig zegt mijn man er niet veel van (ziet me graag zoals ik ben), alhoewel hij me misschien beter eens zo'n schop onder mijn kont zou geven zoals Mies haar man heeft gedaan (al begrijp ik Mies dat dat zeer pijnlijk moet geweest zijn en ook al vond ik dat je er goed uitzag!).
Maar alle goede intenties ten spijt lukt het me zo moeilijk om de stap te zetten. Ik doe boodschappen en laad mijn karretje vol met groenten en fruit... en tegen het einde van de maand kap deze bijna allemaal in de groencontainer (smily's werken niet: zou hier 10 blozende exemplaren willen zetten).
En ondertussen koop ik ook amper nieuwe kleren, want ik wil eerst vermageren. Het triestige is dat de kleren van 7 jaar geleden nog steeds in mijn kleerkast hangen, ik kan ze maar niet wegdoen, samen met alle andere kleren in alle tussenmaten...
Sporten is nooit mijn ding geweest, en zie niet in hoe ik dat nu nog gedaan zou krijgen.
Bodystyling is hier wel een succes geweest (voor mijn trouw), maar is zo duur. Maar voor wie het geld er voor heeft: echt een aanrader! Persoonlijke begeleiding, kleine groep mensen, alleen maar dames, korte sessies... Niet zoals in een fitness-centrum bijvoorbeeld.
Maar ik wil ook zo graag nog een tweede keer zwanger worden. Heeft het dus wel zin om daar nu zoveel geld aan te geven?
Snoepen is zo verdomd verslavend! Vooral 's avonds dan als zoonlief in bed ligt en er eindelijk wat tijd is om te ontspannen... Het is sterker dan mezelf, want ik ben een echte emo-eter en ontspannen is voor mij gelinkt aan lekker eten. 't Is een vicieuze cirkel en ik weet absoluut niet hoe eraan te ontsnappen...
Mag ik me bij jullie aansluiten? Ik had de voorbije dagen dit topic al eens zien opduiken, maar heb struisvogelgewijs mijn kop in het zand gestoken (onder het mom: gezien het grote aantal posts, heb ik te weinig tijd om alle topics te lezen...)
Spijtig genoeg hier hetzelfde verhaal als velen. Altijd al wat mollig geweest (toch tov mijn zus), maar na mijn studententijd, toen ik alleen ging wonen en ik ging werken, vlogen de kilo's eraf... Toen was ik echt slank, mijn mama dacht zelfs dat ik anorexia had, maar ik deed niets speciaals.
Toen heb ik mijn man leren kennen... eten werd plots iets gezelligs, er werd langer getafeld, uitgebreider getafeld en we gingen al eens op restaurant. Voor ik het goed en wel besefte was ik 15kg zwaarder. Voor onze trouw heb ik een inspanning gedaan en ben ik 5kg afgevallen. Maar daarna kwamen die er weer even snel bij, inclusief nog eens 5kg extra. Maar ondertussen waren we dus al enkele jaren bezig met de MMM. De medicatie en de emovreetbuien hebben er dus geen goed aan gedaan.
Net voor mijn geslaagde poging had ik van de wachtperiode gebruik gemaakt om wat af te vallen. Resultaat -8kg.
Tijdens de zwangerschap kwam ik maar 11kg bij. Een maand na de bevalling had ik maar 3kg meer over, nu 7 maanden na de bevalling zijn er daar nog 5 bijgekomen!
Ik moet dus ook dringend op dieet: voor mezelf, voor mijn man, voor mijn zoon...
Gelukkig zegt mijn man er niet veel van (ziet me graag zoals ik ben), alhoewel hij me misschien beter eens zo'n schop onder mijn kont zou geven zoals Mies haar man heeft gedaan (al begrijp ik Mies dat dat zeer pijnlijk moet geweest zijn en ook al vond ik dat je er goed uitzag!).
Maar alle goede intenties ten spijt lukt het me zo moeilijk om de stap te zetten. Ik doe boodschappen en laad mijn karretje vol met groenten en fruit... en tegen het einde van de maand kap deze bijna allemaal in de groencontainer (smily's werken niet: zou hier 10 blozende exemplaren willen zetten).
En ondertussen koop ik ook amper nieuwe kleren, want ik wil eerst vermageren. Het triestige is dat de kleren van 7 jaar geleden nog steeds in mijn kleerkast hangen, ik kan ze maar niet wegdoen, samen met alle andere kleren in alle tussenmaten...
Sporten is nooit mijn ding geweest, en zie niet in hoe ik dat nu nog gedaan zou krijgen.
Bodystyling is hier wel een succes geweest (voor mijn trouw), maar is zo duur. Maar voor wie het geld er voor heeft: echt een aanrader! Persoonlijke begeleiding, kleine groep mensen, alleen maar dames, korte sessies... Niet zoals in een fitness-centrum bijvoorbeeld.
Maar ik wil ook zo graag nog een tweede keer zwanger worden. Heeft het dus wel zin om daar nu zoveel geld aan te geven?
Snoepen is zo verdomd verslavend! Vooral 's avonds dan als zoonlief in bed ligt en er eindelijk wat tijd is om te ontspannen... Het is sterker dan mezelf, want ik ben een echte emo-eter en ontspannen is voor mij gelinkt aan lekker eten. 't Is een vicieuze cirkel en ik weet absoluut niet hoe eraan te ontsnappen...
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
ooh JD, zo herkenbaar (behalve dat groenten in de groencontainer - wij ehbben kippen - nee ik eet wel veel groenten!
Maar dat emo-eten en dat uitstellen van vermageren ken ik zo goed!
Weet je, het is niet zozeer het dieten op zich dat belangrijk is, maar je hele levensstijl veranderen!
Om hier sonja kimpen nog maar eens aan te halen: alle snoep en vettigeheid gewoon uit je leven bannen en vervangen door gezondere (duurdere) snacks, enkel bruin brood eten, .... en dit eigenlijk altijd blijven volhouden.
en dat is voor de meesten moeilijk denk ik (zeker als je partner wel alles mag eten).
voor mij is eten ook de gezelligheid, het genieten, een glaasje wijn erbij. Een echt culinair plezier.
Maar ik kan me niet voorstellen om op restaurant enkel plat wwater te bestellen en een slaatje...
Dus ja, 't is ook hier kwestie van een evenwicht te zoeken.
- nee ik eet wel veel groenten!Maar dat emo-eten en dat uitstellen van vermageren ken ik zo goed!
Weet je, het is niet zozeer het dieten op zich dat belangrijk is, maar je hele levensstijl veranderen!
Om hier sonja kimpen nog maar eens aan te halen: alle snoep en vettigeheid gewoon uit je leven bannen en vervangen door gezondere (duurdere) snacks, enkel bruin brood eten, .... en dit eigenlijk altijd blijven volhouden.
en dat is voor de meesten moeilijk denk ik (zeker als je partner wel alles mag eten).
voor mij is eten ook de gezelligheid, het genieten, een glaasje wijn erbij. Een echt culinair plezier.
Maar ik kan me niet voorstellen om op restaurant enkel plat wwater te bestellen en een slaatje...
Dus ja, 't is ook hier kwestie van een evenwicht te zoeken.
-
cimoca
- Berichten: 1972
- Lid geworden op: 19 april 2010, 8:40
Ja JD heeeel herkenbaar.
Ik heb ook nooit zin om nieuwe kleren te kopen want ik ga toch vermageren
Ondertussen zeurt mijn man dan. Nee niet over de kilo's want voor hem moet ik zelfs niet vermageren, lief hé. Maar wel over het feit dat ik altijd dezelfde saaie kleren draag. Als hij me verplicht te gaan winkelen kom ik met en ganse zak voor de kinderen thuis en één simpel dingske voor mezelf of ik koop een handtas( daar staat geen maat op en ik heb toch iets voor mezelf gekocht )
In onze straat woont iemand die zeker 40 kg zwaarder is dan ik maar die ongegeneerd in badpak rondloopt, fleurige kleren draagt en echt die ziet er super uit. Maar ik heb dat zelfvertrouwen niet, ik denk altjd dat ze naar mijn buik staren.
Dat is eigenlik ook de reden dat ik er nu echt iets wil aandoen. schoonmoeder heeft aangekondigd dat ze voor nichtje haar plechtige communie in mei een weekendje centerparcs gaat boeken voor allemaal. En ik val nog liever dood dan haar te moeten facen in zwempak. Dus de kilo's moeten er echt af of ik ga niet mee. ( en voor jullie nu zeggen hoe lief van de schoonmoeder: blijkt nu wel dat we zelf moeten bijdragen in de kosten en vermits wij met 5'en zijn moeten we 5/12 betalen, daar is 't laatste woord nog niet over gezegd. Dus om alle motivatie te behouden indien ventje zegt dat we niet meegaan als het zo'n betaalregeling is heb ik zelf voor ons maar een weekendje geboekt met een kortingscode van 50%, voor de liefhebbers code OM0756)
Bodystyling is inderdaad heel effectief, ook gedaan voor mijn trouw en had maatje 36. Maar met 3 kids vind ik het inderdaad te duur, trouwens zou niet wetenn waar ik de tijd moet halen, kan ze moeilijk alledrie meenemen.
cinne
Ik heb ook nooit zin om nieuwe kleren te kopen want ik ga toch vermageren
Ondertussen zeurt mijn man dan. Nee niet over de kilo's want voor hem moet ik zelfs niet vermageren, lief hé. Maar wel over het feit dat ik altijd dezelfde saaie kleren draag. Als hij me verplicht te gaan winkelen kom ik met en ganse zak voor de kinderen thuis en één simpel dingske voor mezelf of ik koop een handtas( daar staat geen maat op en ik heb toch iets voor mezelf gekocht
)In onze straat woont iemand die zeker 40 kg zwaarder is dan ik maar die ongegeneerd in badpak rondloopt, fleurige kleren draagt en echt die ziet er super uit. Maar ik heb dat zelfvertrouwen niet, ik denk altjd dat ze naar mijn buik staren.
Dat is eigenlik ook de reden dat ik er nu echt iets wil aandoen. schoonmoeder heeft aangekondigd dat ze voor nichtje haar plechtige communie in mei een weekendje centerparcs gaat boeken voor allemaal. En ik val nog liever dood dan haar te moeten facen in zwempak. Dus de kilo's moeten er echt af of ik ga niet mee. ( en voor jullie nu zeggen hoe lief van de schoonmoeder: blijkt nu wel dat we zelf moeten bijdragen in de kosten en vermits wij met 5'en zijn moeten we 5/12 betalen, daar is 't laatste woord nog niet over gezegd. Dus om alle motivatie te behouden indien ventje zegt dat we niet meegaan als het zo'n betaalregeling is heb ik zelf voor ons maar een weekendje geboekt met een kortingscode van 50%, voor de liefhebbers code OM0756)
Bodystyling is inderdaad heel effectief, ook gedaan voor mijn trouw en had maatje 36. Maar met 3 kids vind ik het inderdaad te duur, trouwens zou niet wetenn waar ik de tijd moet halen, kan ze moeilijk alledrie meenemen.
cinne
-
Nessieke
- Berichten: 197
- Lid geworden op: 12 december 2009, 11:03
He Cimoca, bedankt voor de code! Ik heb ook al geboekt Thanx! Inderdaad, extra motivatie om die kilootjes kwijt te geraken!
Wat je vertelt over dat winkelen is ook zo herkenbaar. Ik koop altijd voor de kids! En voor mezelf, ja, iets basics of een sjaaltje of handtas.
En ja, onze buurvrouw is echt een héél zware vrouw, maar die paradeert er maar op los. In zomer ook zonder gêne buiten in badpak, korte, strakke topjes en broeken, minirokken. Ergens trekt het op niks en ergens denk ik dan: chapeau da ge zo veel zelfvertrouwen kunt hebben!
Ik heb gisteren mijn broeken maatje 38 teruggevonden én al in de kast gelegd. Mijn mama wou ze wegdoen maar ik heb gezegd dat ik er absoluut terug in wil geraken. Goed hè!
We gaan alleen weer zo'n zwaar weekend tegemoet: vanavond feestje bij mijn jarige schoonmoeder, morgenavond personeelsfeest en zaterdagavond komen vrienden naar hier voor een etentje. Dus dat wordt weer opletten.
Sterretje, ik ben ook zo'n genieter. Daarom dat ik me wel kan verzoenen met een ww-dieet. In principe mag je alles eten maar je verrekent het in je punten. Ik ga deze week ook 3x sporten zodat ik die extra punten kan gebruiken voor mijn culinaire uitspattingen dit weekend!
JD, zolang je met een tweede kindje in je hoofd zit, zal die motivatie er volgens mij niet echt komen. Zo was dat bij mij toch. Ik kon me ook niet beheersen en snoepte er op los! Anders moet je al eens stap voor stap werken en denken. Niet echt op dieet maar bv. wel zeggen tegen jezelf van deze week ga ik na 20u géén snoep/chips meer gebruiken. En zo telkens wat grenzen voor je leggen. Mijn man heeft alle frisdrank en avondlijke chipsvreetbuien uit zijn leven gebannen en is al 5kg kwijt! Enkel door dit te laten.
Veel succes iedereen!
Nessieke
Thanx! Inderdaad, extra motivatie om die kilootjes kwijt te geraken! Wat je vertelt over dat winkelen is ook zo herkenbaar. Ik koop altijd voor de kids! En voor mezelf, ja, iets basics of een sjaaltje of handtas.
En ja, onze buurvrouw is echt een héél zware vrouw, maar die paradeert er maar op los. In zomer ook zonder gêne buiten in badpak, korte, strakke topjes en broeken, minirokken. Ergens trekt het op niks en ergens denk ik dan: chapeau da ge zo veel zelfvertrouwen kunt hebben!
Ik heb gisteren mijn broeken maatje 38 teruggevonden én al in de kast gelegd. Mijn mama wou ze wegdoen maar ik heb gezegd dat ik er absoluut terug in wil geraken. Goed hè!
We gaan alleen weer zo'n zwaar weekend tegemoet: vanavond feestje bij mijn jarige schoonmoeder, morgenavond personeelsfeest en zaterdagavond komen vrienden naar hier voor een etentje. Dus dat wordt weer opletten.
Sterretje, ik ben ook zo'n genieter. Daarom dat ik me wel kan verzoenen met een ww-dieet. In principe mag je alles eten maar je verrekent het in je punten. Ik ga deze week ook 3x sporten zodat ik die extra punten kan gebruiken voor mijn culinaire uitspattingen dit weekend!
JD, zolang je met een tweede kindje in je hoofd zit, zal die motivatie er volgens mij niet echt komen. Zo was dat bij mij toch. Ik kon me ook niet beheersen en snoepte er op los! Anders moet je al eens stap voor stap werken en denken. Niet echt op dieet maar bv. wel zeggen tegen jezelf van deze week ga ik na 20u géén snoep/chips meer gebruiken. En zo telkens wat grenzen voor je leggen. Mijn man heeft alle frisdrank en avondlijke chipsvreetbuien uit zijn leven gebannen en is al 5kg kwijt! Enkel door dit te laten.
Veel succes iedereen!
Nessieke
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten